Μουσικά πορτρέτα Ομηρικών Ηρωίδων: Ελένη – Ανδρομάχη – Κασσάνδρα

Στη μουσική παράσταση «Πεπρωμένον φυγείν…» οι μορφές της Ελένης, της Ανδρομάχης και της Κασσάνδρας ζωντανεύουν μέσα από σπάνιες ιταλικές μπαρόκ καντάτες του 17ου αιώνα, σε έναν πρωτότυπο διάλογο μουσικής και μύθου.

Ελένη, Ανδρομάχη, Κασσάνδρα: τρία μυθικά πρόσωπα που ενέπνευσαν το ομηρικό έπος και τις μεγάλες τραγωδίες· σε αυτές τις συναρπαστικές γυναικείες μορφές εστιάζει η μουσική παράσταση «Πεπρωμένον φυγείν…», εμβαθύνοντας στις ιστορίες τους, εξερευνώντας τους ρόλους και αναδεικνύοντας τα βάσανά τους. Διεθνώς καταξιωμένοι ερμηνευτές του μπαρόκ ερμηνεύουν πέντε ιταλικές καντάτες, τέσσερις από τις οποίες φέρουν την υπογραφή κορυφαίων συνθετών του 17ου αιώνα – Μπενεντέττο Μαρτσέλλο, Μάρκο Μαρατσόλι, Ρόκκο Τσιρούτι και Αλεσσάντρο Στραντέλλα. Οι καντάτες, με εξαίρεση αυτή του Mάρκο Μαρατσόλι, παρουσιάζονται σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση και είναι προϊόν μουσικολογικής έρευνας της τσεμπαλίστας Elisa Barbessi, η οποία επιμελήθηκε και την έκδοσή τους. Η παράσταση αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της γυναικείας εμπειρίας ανά τους αιώνες αξιοποιώντας την προφήτισσα Κασσάνδρα ως κεντρικό πρόσωπο μιας πρωτότυπης αφήγησης για να δημιουργήσει έναν μοναδικό διάλογο μεταξύ της μουσικής και του μύθου: η μοίρα της Ελένης και της Ανδρομάχης μέσα από τη φωνή της Κασσάνδρας μάς φέρνει αντιμέτωπους με θέματα διαχρονικά και πάντοτε επίκαιρα, όπως η επιβίωση, η αναζήτηση της ταυτότητας και η αυτοπραγμάτωση.

***

Τι ήχο έχει η τραγική σας ηρωίδα;

Η τραγική ηρωίδα που ερμηνεύω, η Ανδρομάχη, έχει έναν ήχο εσωτερικό και πολυεπίπεδο. Μιλά, μέσα απο τη μουσική των συνθετών Alessandro Marcello, Marco Marazzoli και Rocco Ciruti, με μια φωνή που πάλλεται ανάμεσα στη θλίψη, την απόγνωση και την αξιοπρέπεια. Οι συνθέτες εκφράζουν την δραματική δύναμη της ηρωίδας με έντονες αντιθέσεις: με στιγμές λυρικής ευθραυστότητας, αποδοχής της μοίρας που εναλλάσσονται με δυναμικές και δεξιοτεχνικες εκφράσεις συναισθημάτων – χαρακτηριστικό της μπαρόκ μουσικής.

Ο ήχος της τραγικής ηρωίδας δεν είναι μόνο θρήνος, αλλά μνήμη, αντίσταση και συνείδηση του πεπρωμένου.

Στη συγκεκριμένη παράσταση η Ελένη εκφράζεται μέσα από τη μουσική που συνέθεσαν οι Ιταλοί συνθέτες Stradella και Marazzoli, μέσα από τις φόρμες και την αισθητική της εποχής μπαρόκ. Πότε με εκφραστικό ρετσιτατίβο πότε με άριες λυρικές ή δεξιοτεχνικές που αποδίδουν την ελαφρότητα και την ματαιοδοξία που την χαρακτηρίζουν ή τον έρωτα και τις τύψεις που την διακατέχουν ακόμα και την αίσθηση ματαιότητας που εκφράζει στην τελευταία καντάτα όπου γερασμένη αναρωτιέται πού πήγε η ομορφιά για την οποία έγιναν όλα ….Ο ήχος της Ελένης είναι ο ήχος της φωνής της σοπράνο Μυρσίνης Μαργαρίτη όπως συνδιαλέγεται με τα όργανα εποχής που την συνοδεύουν, τσέμπαλο, εκκλησιαστικό όργανο, τσέλο, θεόρβη. Ντύνεται δηλαδή ο ομηρικός μύθος τον στυλιζαρισμένο ήχο της εποχής μπαρόκ και αυτό το μείγμα είναι για την ερμηνεύτρια μια πρόκληση αλλά και μια ευκαιρία. Σε κάθε περίπτωση ελπίζουμε ο απόηχος του προαιώνιας μύθου της Ωραίας Ελένης να φτάσει και να αγγίξει τον σύγχρονο ακροατή.

Η Κασσάνδρα στην παράσταση «Πεπρωμένον φυγείν…» μιλάει μέσα από κείμενα του Ευριπίδη ή του Σεφέρη με μια ιδιαίτερα ποιητική διάθεση. Ηχεί προφήτισσα, συμπαραστάτης, βοηθός…

Δείχνει να έχει την ανάγκη να ακουστεί η φωνή της, και μέσα απ’ τη φωνή της να ακουστεί και η φωνή των άλλων δύο γυναικών, της Ελένης και της Ανδρομάχης.

Γιατί όσο μας ακούνε, υπάρχουμε.

Πρόγραμμα συναυλίας

Συντελεστές:

Διαβάστε επίσης:

Πεπρωμένον φυγείν… Ομηρικές ηρωίδες στις ιταλικές καντάτες του 17ου αιώνα: Συναυλία στο θέατρο Ολύμπια

x
Το CultureNow.gr χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη πλοήγηση στο site. Συμφωνώ