Οι δύο αυτοί δημιουργοί μοιράζονται μια βαθιά σημειολογική και βιωματική συγγένεια. Η έκθεση αναδεικνύει το πως η γραφή ,το σύμβολο και η χειρονομία μπορούν να μετατραπούν σε αυτόνομη ζωγραφική γλώσσα. Η συνύπαρξη τους αποτελεί μια οπτική συνομιλία που ο θεατής καλείται να αποκρυπτογραφήσει. Ξενάκης και Χιωτόπουλος είναι “γραφιάδες” πάνω στον καμβά που η πραγματική τους συγγένεια κρύβεται στην χειρονομία της πένας.
Τα ανοιχτά βιβλία του Ξενάκη λειτουργούν ως σημειωματάρια η σημεία στίξης που εναρμονίζονται με το πυροτέχνημα χρώματος του Χιωτόπουλου. Η χρήση σημείων, ιερογλυφικών και οδικών σημάτων στο έργο του Κωνσταντίνου Ξενάκη δημιουργεί έναν αυστηρό αλλά ποιητικό διάλογο, με την ζωγραφική του Δημήτρη Χιωτόπουλου η οποία αναδεικνύει την γραφή ως οργανικό κομμάτι της εικόνας.
-Κάλια Αϊδίνη
Κεντρική εικόνα θέματος: Δημήτρης Χιωτόπουλος