Η Εύθυμη χήρα του Φραντς Λέχαρ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη στη Λυρική Σκηνή

H εξαιρετικά δημοφιλής βιεννέζικη οπερέτα, «Η Εύθυμη χήρα» του Φραντς Λέχαρ, επιστρέφει μετά από 12 … χρόνια στ

H εξαιρετικά δημοφιλής βιεννέζικη οπερέτα, «Η Εύθυμη χήρα» του Φραντς Λέχαρ, επιστρέφει μετά από 12 

χρόνια στην Εθνική Λυρική Σκηνή, από τις 22 Φεβρουαρίου και για 16 παραστάσεις έως τις 4 Απριλίου.

Τη σκηνοθεσία της παράστασης έχει αναλάβει ο Δημήτρης Λιγνάδης, σκηνοθέτης ο οποίος έχει υπογράψει μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις των τελευταίων ετών στην Αθήνα. Την Oρχήστρα της Ε.Λ.Σ. θα διευθύνουν οι Νίκλας Βιλλέν και Χρύσανθος Αλισάφης.

 

Ο Λιγνάδης φωτίζει την ιστορία της νέας όμορφης και πλούσιας χήρας Άννα Γκλάβαρι, με ρομαντική αλλά και εύθυμη διάθεση. Στο Παρίσι των αρχών του 20ού αιώνα, μέσα σε μια ατμόσφαιρα ζωντάνιας και αισιοδοξίας η πλούσια χήρα προσπαθεί να βρει τον κατάλληλο άνδρα. Όπως ο ίδιος σημειώνει: «..Άφησα λοιπόν στην Εύθυμη χήρα  μου, τη δική της μελωδία! Και όπου παρενέβην, το έκανα για να …κελαηδήσει εκείνη καλυτέρα και τη μελωδία της να την ακούσουν όσο πιο πολλοί γίνεται! Και δεν έχω παρά να την ευχαριστήσω που με πήρε από το χέρι και περπατήσαμε μαζί σε ξεχασμένους λυρικούς κήπους, με ερωτευμένα αγάλματα και όμορφα λουλούδια».

Η Εύθυμη χήρα είναι μια από τις οπερέτες που έχουν παρουσιαστεί με τεράστια επιτυχία στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα του κόσμου. Τα βιεννέζικα βαλς, η ανάλαφρη πρόζα, οι γλυκές, νοσταλγικές μελωδίες και η παιχνιδιάρικη ιστορία της όμορφης, πλούσιας χήρας, είναι τα στοιχεία που την κάνουν τόσο αγαπητή στο κοινό. Μάλιστα στο Παρίσι, μετά την μεγάλη επιτυχία των παραστάσεων στο Παλαί Γκαρνιέ, οι Γάλλοι θεατές την χαρακτήρισαν «très Parisienne». Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε για τελευταία φορά την καλλιτεχνική περίοδο 2000-2001, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Η υπόθεση του έργου αφορά τη νέα, όμορφη και πλούσια χήρα Άννα Γκλάβαρι από το υπερχρεωμένο κρατίδιο Ποντεβέντρο των Βαλκανίων. Ο βαρόνος Ζέτα, πρέσβης του Ποντεβέντρο στο Παρίσι, πρέπει οπωσδήποτε να την πείσει να παντρευτεί εκ νέου συντοπίτη της, διαφορετικά η κληρονομιά της, τόσο απαραίτητη στο κρατίδιο, θα χαθεί. Ρίχνει στη μάχη το γοητευτικό κόμη Ντανίλο Ντανίλοβιτς. Υπήρξε παλιός έρωτας της Άννας κι έτσι τα συναισθήματα που ξαναζωντανεύουν και από τις δύο πλευρές είναι αληθινά. Αν και η αποστολή του Ντανίλο θα αποδειχτεί αρκετά περίπλοκη, το τέλος θα είναι αίσιο.

Η Εύθυμη χήρα με μια ματιά

Ο συνθέτης / Ο Φραντς Λέχαρ γεννήθηκε το 1870 σε περιοχή που σήμερα ανήκει στην επικράτεια της Σλοβακίας, τότε όμως ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του διηύθυνε μία από τις μπάντες του ιππικού. Ο Φραντς σπούδασε βιολί και σύνθεση στο Ωδείο της Πράγας και ο Αντονίν Ντβόρζακ τον παρότρυνε να ασχοληθεί με τη σύνθεση. Αποφοιτώντας το 1899 ανέλαβε βοηθός μπάντας πλάι στον πατέρα του ενώ το 1902 έγινε αρχιμουσικός στο περίφημο Θέατρο του Βην, όπου την επόμενη χρονιά παρουσιάστηκε η πρώτη του οπερέτα Γυναίκες της Βιέννης. Το 1905 ήρθε η ώρα της Εύθυμης χήρας. Ακολούθησαν και άλλες οπερέτες ανάμεσα στις οποίες Ο κόμης του Λουξεμβούργου (1909), Παγκανίνι (1925), O τσαρέβιτς (1926), Η χώρα του μειδιάματος (1929), Τζουντίττα (1934). Σε πολλές από αυτές πρωταγωνιστούσε ο διάσημος τενόρος Ρίχαρντ Τάουμπερ, για τον οποίο ο Λέχαρ συνέθεσε έξι από τις οπερέτες του. Η σχέση του Λέχαρ με τους ναζί ήταν δύσκολη, καθώς ο συνθέτης είχε συχνότατα συνεργαστεί με Εβραίους συγγραφείς ενώ και η σύζυγός του ήταν εβραϊκής καταγωγής. Ο συνθέτης πέθανε το 1948 στο Μπαντ Ισλ, λουτρόπολη και θέρετρο των Αψβούργων.
Το έργο / Η τρίπρακτη οπερέτα Η εύθυμη χήρα βασίζεται σε ποιητικό κείμενο των Βίκτορ Λέον και Λέο Στάιν που στηρίχτηκαν στη γαλλική κωμωδία Ο διπλωματικός ακόλουθος του Ανρί Μεγιάκ (1861).

Πρεμιέρες / Η Εύθυμη χήρα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 30 Δεκεμβρίου 1905 στο Θέατρο του Βην στη Βιέννη. Στο ρεπερτόριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής η οπερέτα εντάχθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1942 με παράσταση στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε μουσική διδασκαλία Βάλτερ Πφέφερ, μουσική διεύθυνση Λεωνίδα Ζώρα και σκηνοθεσία Λουκή Δέλφη.

Σύνοψη

Α’ Πράξη / Λαμπρός χορός στο Παρίσι, όπου γιορτάζονται τα γενέθλια του ηγεμόνα του Μεγάλου Δουκάτου του Ποντεβέρντρο. Ο βαρόνος Ζέτα, πρέσβης του κρατιδίου στο Παρίσι, αναμένει τη βαθύπλουτη Άννα Γκλάβαρι, που πρόσφατα έχει χηρέψει. Προκειμένου τα χρήματά της να παραμείνουν στο Ποντεβέντρο, το οποίο τα έχει ανάγκη, θα πρέπει η Άννα να παντρευτεί συντοπίτη της. Η Άννα συναντά το γόη Ντανίλο Ντανίλοβιτς, γραμματέα της πρεσβείας· πριν παντρευτεί τον Γκλάβαρι, η Άννα και ο Ντανίλο ήταν ερωτευμένοι, όμως η οικογένειά του δεν συμφωνούσε με τον γάμο. Παρά τα αισθήματά του, ο Ντανίλο αντιμετωπίζει την Άννα με ψυχρότητα: Δεν επιθυμεί να θεωρηθεί ότι τη φλερτάρει για τα χρήματά της. Ο Βαρόνος Ζέτα όμως φοβάται οτι η χήρα μπορεί να γοητευτεί από τον Γάλλο κόμη Καμίγ ντε Ροσιγιόν και προσπαθεί να πείσει τον Ντανίλο οπωσδήποτε να νυμφευτεί την Άννα για το καλό της πατρίδας. Του διαφεύγει ότι ο Καμίγ ενδιαφέρεται για τη δική του σύζυγο, την Βαλεντίνη, που βρίσκεται σε δύσκολη θέση καθώς έχει χάσει την βεντάλια της: πάνω της ο Καμίγ έχει γράψει «Σ’αγαπώ». Την βεντάλια βρίσκει ο Ζέτα, χωρίς όμως να ξέρει σε ποιάν ανήκει.

Ο Ντανίλο όμως, δεν έχει κατά νου το γάμο αλλά μάλλον τις τρυφερές υπάρξεις στο περίφημο κέντρο διασκέδασης του Μαξίμ. Αρνείται να χορέψει με την Άννα και δημοπρατεί το χορό μαζί της έναντι δέκα χιλιάδων φράγκων, τα οποία θα δοθούν για τη σωτηρία του Ποντεβέντρο. Το ποσό είναι πολύ ψηλό για οποιονδήποτε μνηστήρα. Όταν η αίθουσα αδειάζει η Άννα και ο Ντανίλο μένουν μόνοι και πέφτουν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.

Β’  Πράξη / Η Άννα παραθέτει δεξίωση στην κατοικία της, όπου οι προσκεκλημένοι φορούν ενδυμασίες του τόπου καταγωγής τους. Αφηγείται την ιστορία μίας δρυάδας. Ο Ντανίλο και οι υπόλοιποι άντρες σχολιάζουν πόσο δύσκολο είναι να χειριστεί κανείς τις γυναίκες. Ενώ ο Ντανίλο μοιάζει να ερωτεύεται και πάλι την παλιά του αγάπη, ο Καμίγ παρασύρει την Βαλεντίνη σε ένα περίπτερο στον κήπο. Ο βαρόνος Ζέτα, που αναζητά επίμονα την ιδιοκτήτρια της βεντάλιας, κοιτά από την κλειδαρότρυπα αλλά όταν ανοίγει την πόρτα του περιπτέρου αντικρίζει έκπληκτος την Άννα αντί της συζύγου του: όχι μόνον πρόλαβε και πήρε τη θέση της Βαλεντίνης προκειμένου να τη γλιτώσει, αλλά επιπλέον δηλώνει ότι σκοπεύει να παντρευτεί τον Ροσιγιόν, αφήνοντας όλους άναυδους και πεισμώνοντας τον Ντανίλο, που φεύγει οργισμένος. Επιβάλλεται ένα σύντομο, τελικό καν-καν προς τιμήν της υποκριτικής παριζιάνικης συζυγικής ζωής.

Γ’  Πράξη / Στο μέγαρό της, η Άννα ζητά να διακοσμηθεί μία αίθουσα όπως του Μαξίμ και καλεί τις απαραίτητες κοπέλες ανάμεσα στις οποίες βρίσκει τη θέση της και η Βαλεντίνη. Ο ανδρικός πληθυσμός ενθουσιάζεται. Η Άννα δίνει τις απαραίτητες εξηγήσεις στον Ντανίλο σχετικά με όσα συνέβησαν στο περίπτερο την προηγουμένη και οι δυό τους σμίγουν υπό τους ήχους ενός βαλς. Ανήσυχος, ο Ζέτα προτίθεται χωρίσει την Βαλεντίνη, την οποία υποψιάζεται, και να νυμφευτεί ο ίδιος την Άννα προκειμένου να σώσει την πατρίδα του. Την ίδια ώρα η Άννα ανακοινώνει πως σκοπεύει να παντρευτεί και πως με το γάμο θα χάσει την τεράστια περιουσία. Βέβαιος ότι δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος να θεωρηθεί προικοθήρας, ο Ντανίλο σπεύδει να ζητήσει το χέρι της. Με τη σειρά της εκείνη εξηγεί πως θα χάσει την περιουσία της, αφού σύμφωνα με τη διαθήκη του Γκλάβαρι, αυτή θα περιέλθει στα χέρια του συζύγου της. Είναι η σειρά της Βαλεντίνης να δηλώσει πως παρά την πολιορκία του Καμίγ, εκείνη έμεινε πιστή στο σύζυγό της: το πιστοποιεί και η βεντάλια, αφού στην εξομολόγηση του Καμίγ εκείνη έχει απαντήσει γραπτά: «Είμαι γυναίκα πιστή».

Μουσική Διεύθυνση Nίκλας Βιλλέν (22, 23, 26, 28, 29/2)
Χρύσανθος Αλισάφης (1, 4, 10, 16, 17, 22, 23, 28, 31/3 – 1, 4/4) 
Σκηνοθεσία, Επεξεργασία – Επιμέλεια κειμένου Δημήτρης Λιγνάδης
Σκηνικά – Κοστούμια Εύα Νάθενα
Χορογραφία – Κινησιολογία Φωκάς Ευαγγελινός
Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης
Διεύθυνση Χορωδίας Νίκος Βασιλείου – Νατάσα Αγγελοπούλου

Βαρόνος Μίρκο Ζέτα
Άκης Λαλούσης (22,28/2 – 1,4,10,17, 22,28,31/3 –  4/4)
Βαγγέλης Μανιάτης (23,26,29/2 – 16,23/3 – 1/4)
Βαλεντίνη, Κάτια Πάσχου (22, 26, 28/2 – 1,16,23,31/3)
Τζίνα Φωτεινοπούλου (23,29/2, 4,10,17/3)
Βασιλική Καραγιάννη (22,28/3 – 1,4/4)
Κόμης Ντανίλο Ντανίλοβιτς
Ζάχος Τερζάκης (22,28/2 – 1,10,16,17,22,28,31/3 – 4/4)
 Δημήτρης Πακσόγλου (23,26,29/2 – 4,23/3 – 1/4)
Άννα Γκλάβαρι
Μαρία Μητσοπούλου (22,26,28/2 – 1,10,16,28,31/3 – 4/4) 
Τζίνα Πούλου (23,29/2 –  4,17,22,23/3 – 1/4)
Καμίγ ντε Ροσιγιόν
Αντώνης Κορωναίος (22,26,28/2 – 1,10,23/3 – 1/4)
Γιάννης Χριστόπουλος (23,29/2 – 4,17,31/3)
Νίκος Στεφάνου (16,22,28/3 –  4/4)
Υποκόμης Κασκαντά Χάρης Ανδριανός (22,26,28/2 – 1,4,22,23,31/3)
 Δημήτρης Σιγαλός (23,29/2 –  10,16, 17,28/3 – 1,4/4)
Ραούλ ντε Σαιν-Μπριός Φίλιππος Δελατόλλας (22,26,28/2 –  1,10,16 ,22,31/3)
ΖαχαρίαςΤσούμος (23,29/2 –  4,17,23,28/3 – 1,4/4)
Μπογκντάνοβιτς Κώστας Ντότσικας (22,26,28/2 – 10,16,22,28,31/3)
Γιώργος Ματθαιακάκης (23,29/2 – 1,4,17,23/3 –  1,4/4)
Σύλβια
Άννα Αλεξοπούλου (22,26,28/2 – 1,10,16,22,31/3)
Ευαγγελία Μιχελιδάκη (23,29/2 – 4,17,23,28/3 – 1,4/4)
Κρομόφ
Κωστής Ρασιδάκης (22,26,28/2 –  1,10,16,22,28/3)
Πέτρος Σαλάτας (23,29/2 –  4,17,23,31/3 –  1,4/4)
Όλγα
Βικτώρια Μαϊφάτοβα (22,26,28/2 – 1,10,16,22,31/3)
Ελισάβετ Κλονόσφκαγια (23,29/2 – 4,17,23,28/3 –  1,4/4)
Πρίτσιτς
Μιχάλης Κατσούλης (22,26,28/2 – 1,10,16,22,31/3)
Παύλος Σαμψάκης (23,29/2 – 4,17,23,28/3 – 1,4/4)
Πρασκοβία Ελένη Δάβου (22,26,28/2 –  1,10,16,22,31/3)
Έλενα Μαραγκού (23,29/2 –  4,17,23,28/3 –  1,4/4)
ΝιέγκουςΠαναγιώτης Αθανασόπουλος (22,26,28/2 – 1,10,16,22,31/3)
Χρήστος Αμβράζης (23,29/2 – 4,17,23,28/3 –  1,4/4)
Τσιγγάνος βιολιστής Γιάννης Γεωργιάδης (22,26,28/2 – 1,10,16,22,31/3)
Άκης Στρατουδάκης (23,29/2 – 4,17,23,28/3 – 1,4/4)

Συμμετέχει η Ορχήστρα, η Χορωδία και μέλη του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Οπερέτα σε τρεις πράξεις / Νέα παραγωγή
ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

 

x
Το CultureNow.gr χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη πλοήγηση στο site. Συμφωνώ