Μεγάλωσα στους Μύλους, στη Λέρνα Αργολίδας, πολύ κοντά στον Ποντίνο ποταμό και στη θάλασσα. Από παιδί είχα μια εντελώς προσωπική σχέση με τα νερά του ποταμού. Εκεί πήγαινα για να πω τα μυστικά μου, τις χαρές μου, ό,τι με στενοχωρούσε. Δεν ξέρω αν τότε μπορούσα να το ονομάσω, αλλά αισθανόμουν ότι το νερό ακούει, συγκρατεί, μεταφέρει. Ότι ένας τόπος μπορεί να έχει μνήμη.
Στο δημοτικό επισκεφθήκαμε τον αρχαιολογικό χώρο της Λέρνας. Θυμάμαι την Οικία των Κεράμων, αλλά περισσότερο θυμάμαι τη στιγμή που έμαθα ότι κάτω από όσα βλέπαμε υπήρχαν ίχνη πολύ παλαιότερων ανθρώπων, μιας κατοίκησης που πήγαινε χιλιάδες χρόνια πίσω (Μέση Νεολιθική περίοδος). Αυτή η πληροφορία με συγκλόνισε. Ένιωσα, παραδόξως, μια βαθιά ελευθερία μπροστά σε αυτή την ατέρμονη διαδοχή: τόσοι άνθρωποι πριν από εμένα, τόσοι άνθρωποι μετά από εμένα.
Κάπως έτσι ο πραγματικός τόπος και ο μυθικός τόπος άρχισαν πολύ νωρίς να συγχέονται μέσα μου. Η Αλκυονία λίμνη, τα απύθμενα νερά της, η ιδέα ενός περάσματος προς τον Κάτω Κόσμο, τα Λέρναια Μυστήρια, ο Διόνυσος, η Δήμητρα, η Ήρα, η Λερναία Ύδρα. Στα εννιά μου μπορούσα πολύ εύκολα να θεωρώ τον εαυτό μου ιέρεια των Λέρναιων. Χόρευα μόνη μου και επινοούσα τελετουργίες και χοές. Αργότερα ξεπέρασα, φυσικά, τη φάση της μικρής ιέρειας, όμως εκείνη είχε ήδη αφήσει κάτι μέσα μου. Εικόνες, αισθήσεις και μια σωματική σχέση με τον τόπο που, χωρίς να το ξέρω, με έβαζε στη ροή της τέχνης, που επέλεξα.
Οι «Γυναίκες της Αλκυονίας» είναι η τρίτη φορά που επιστρέφω καλλιτεχνικά στη Λέρνα. Το 2012 ασχολήθηκα με τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα. Χρόνια αργότερα, στο Fichti Art Festival, δημιούργησα μια site-specific παράσταση στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, αφήνοντας τον γειτονικό αρχαιολογικό χώρο να εισχωρεί στη δράση περισσότερο σαν μνήμη και σαν απόηχος.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Αυτή τη φορά αισθάνθηκα την ανάγκη να μπω βαθύτερα. Να μη φέρω τον τόπο στην παράσταση, αλλά να μπω με την παράσταση μέσα στον ίδιο τον τόπο. Να κινηθούμε σχεδόν σε όλη την έκτασή του, να περάσουμε από αρχαιολογικά και μυθικά τοπόσημα και να αφήσουμε το ίδιο το τοπίο να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο κινούμαστε, ακούμε και αφηγούμαστε. Από την Αλκυονία στον Ποντίνο και από εκεί προς τη θάλασσα, η παράσταση ακολουθεί τη ροή του νερού.
Είμαστε δύο performers. Η Nalyssa Green γίνεται η Ήρα και μέσα από τη φωνή και τα τραγούδια της ξετυλίγει τις μυθολογικές στρώσεις της περιοχής. Με ενδιαφέρει πολύ ότι προσεγγίζουμε την Ήρα πέρα από τη μεταγενέστερη, πιο στερεοτυπική εικόνα της ζηλότυπης συζύγου. Αναζητούμε κάτι από την αρχαιότερη υπόστασή της, τη σχέση της με τη βλάστηση, τη γονιμότητα και τον αέναο κύκλο της ζωής.
Εγώ, μέσα από τον χορό, περνώ από πέντε γυναίκες: την Αμυμώνη, την Υπερμνήστρα, την Αλκμήνη, την Αριάδνη και τη Σεμέλη. Δεν με ενδιαφέρει τόσο να τις «υποδυθώ» με τη συμβατική έννοια, όσο να αναζητήσω τι από την καθεμία μπορεί να περάσει μέσα από ένα σημερινό σώμα. Είναι γυναίκες που αγαπούν, παραβαίνουν, αντιστέκονται, χάνουν, γεννούν, πεθαίνουν, επιστρέφουν. Η καθεμία συνδέεται με διαφορετικό τρόπο με αυτή τη γη και με το νερό της.
Τα τελευταία χρόνια, μέσα από τη δουλειά μας, οι UrbanDig, ασχολούμαστε αρκετά με περιβαλλοντικές θεματικές και ιδιαίτερα με τα νερά. Έχω χορέψει αρκετές φορές μέσα σε ποτάμια. Ένιωθα όμως ότι όφειλα κάποτε να επιστρέψω και στον δικό μου ποταμό. Στον Ποντίνο, εκεί όπου κάποτε άφηνα τα παιδικά μου μυστικά. Γι’ αυτό και ήθελα να υπάρξει μια σκηνή πραγματικά μέσα στα νερά του, πάνω στις υγρές πέτρες του.
Όταν πατώ σήμερα πάνω σε αυτές τις πέτρες ως performer, δεν μπορώ να μη σκέφτομαι πόσα μυστικά, φόβους και όνειρα έχει ακούσει αυτό το νερό.
Ίσως, τελικά, εκεί βρίσκεται ο πυρήνας των «Γυναικών της Αλκυονίας»: στη συνάντηση της αντοχής των γυναικών με την αντοχή του νερού. Το νερό χάνεται και επιστρέφει, αλλάζει μορφή, κυλά, διαπερνά, επιμένει. Και οι γυναίκες αυτών των μύθων, καθεμία με τον τρόπο της, κάνουν κάτι αντίστοιχο. Επιμένουν μέσα στον χρόνο.
Κι εγώ επιστρέφω στον ίδιο τόπο. Όχι πια ως η εννιάχρονη ιέρεια που φανταζόμουν ότι ήμουν, αλλά κουβαλώντας την ακόμη μέσα στο σώμα μου.
Πληροφορίες
20.08 — 21.08.2026, 18.45
Χώρος: Αρχαιολογικός χώρος Λέρνας, Αργολίδα
Η εκδήλωση προσφέρεται δωρεάν από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Η προκράτηση θέσης είναι υποχρεωτική.
Διάρκεια περιπατητικής παράστασης: 60’.
Προηγείται πρόλογος 15’ σε χώρο με καθίσματα εντός του Αρχαιολογικού χώρου
Photo Credit: Maria Toultsa
Διαβάστε επίσης:
Οι Γυναίκες της Αλκυονίας, του Γιώργου Σαχίνη στον Αρχαιολογικό Χώρο Λέρνας