Ποιός από εμάς δεν θυμάται τα σχολικά του χρόνια; Άλλοι τα αναπολούν και άλλοι, χαίρονται που έφυγαν και δεν θα γυρίσουν ποτέ. Κακά τα

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

ψέματα, τα χρόνια του Γυμνασίου και του Λυκείου ειδικά, δεν περνάνε για όλους, το ίδιο ευχάριστα. Κάποιοι βρίσκονται στο επίκεντρο και κάποιοι άλλοι, στο περιθώριο. Άλλοι θεωρούνται άξιοι να διεκδικήσεις την παρέα τους και άλλοι, ανάξιοι, έστω και για να ρίξεις μια δεύτερη ματιά προς το μέρος τους. Και ανάμεσα σε όλες τις κατηγορίες ανθρώπων, βρίσκονται οι όμορφοι και οι άσχημοι, με τους πρώτους να γίνονται αντικείμενο θαυμασμού ή ζήλιας και τους δεύτερους, αντικείμενο χλευασμού και κακόβουλων κουτσομπολιών. Την ιδέα της τελευταίας παρατήρησης εκμεταλλεύεται η συγγραφέας Siobhan Vivian στο βιβλίο της με τίτλο, «Η Λίστα», που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. Ένα βιβλίο που αν μη τι άλλο, θίγει πολλά και σοβαρά ζητήματα, άξια να μας προβληματίσουν και να μας κάνουν να σκεφτούμε λίγο περισσότερο.

Υπάρχει κάπου ένα σχολείο στο οποίο, τηρείται μια παράξενη παράδοση. Στην αρχή κάθε σχολικού έτους, εμφανίζεται μια μυστηριώδης λίστα η οποία, φέρει μια παλιά, χαμένη σφραγίδα του σχολείου, γραμμένη από κάποιο άγνωστο άτομο, όπου και αναφέρει τα ονόματα του πιο όμορφου και του πιο άσχημου κοριτσιού, κάθε μίας από τις τέσσερις τάξεις του Λυκείου. Οι καθηγητές, παρά που έχουν προσπαθήσει πολλάκις να βρουν τον ένοχο, δεν τα καταφέρνουν και η λίστα, εμφανίζεται κάθε χρόνο, την ίδια εποχή, στοχοποιώντας τα κορίτσια εκείνα που πιστεύει πως αξίζουν να βρίσκονται στην υψηλότερη και στην κατώτερη θέση, καθορίζοντας έτσι την πορεία της ζωής τους για όλο το έτος που θα ακολουθήσει. Και αν νομίζετε πως μόνο τα άσχημα κορίτσια έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα, την κατακραυγή και την χλεύη των φίλων και των συμμαθητών τους, τότε πλανάστε πλάνην οικτρά καθώς, ακόμα και η ομορφιά, έχει το δικό της τίμημα.

Η Siobhan Vivian, μέσα από το βιβλίο της αυτό, θέτει σπουδαία ερωτήματα και περνά τελικά στον αναγνώστη, εντυπωσιακά δυνατά μηνύματα. Δύο κατηγορίες, τόσο διαφορετικές, μα και τόσο όμοιες. Γιατί τα κορίτσια της λίστας, σε όποια κατηγορία κι αν ανήκουν, έχουν να αντιμετωπίσουν τα δικά τους προβλήματα, τον δικό τους Γολγοθά γιατί η ομορφιά ή ή ασχήμια, δεν είναι τίποτα άλλο παρά έννοιες. Απλές και ανούσιες έννοιες οι οποίες στην πραγματικότητα, δεν χαρακτηρίζουν την ποιότητα του εσωτερικού τους κόσμου, ούτε της ποιότητας ζωή τους, τη δύναμη και την ισχύ της φιλίας των ατόμων που τους περιβάλλουν, πολύ περισσότερο δε, της ίδιας της ευτυχίας η οποία δεν έρχεται ούτε στερείται πραγματικά από την απονομή και μόνο ενός τίτλου. Η κάθε μία από τις οκτώ αυτές κοπέλες, πρέπει να σκεφτεί, να αναλογιστεί και τελικά να καταλήξει, τι είναι πιο σημαντικό για εκείνη, ποια είναι τα πράγματα που πραγματικά έχει ανάγκη, τι μετράει ουσιαστικά και κατά πόσο, μπορεί να γίνει η ζωή τους χειρότερη ή καλύτερη αν αφεθούν και παρασυρθούν από την θεωρητική δύναμη μιας ταμπέλας.
Οι φιλίες, οι έρωτες, η ανάγκη για επιβεβαίωση, η επιθυμία να ξεχωρίζουμε με όποιο κόστο

ς, η νευρική ανορεξία, είναι μόνο μερικά από τα ζητήματα που φέρνει στην επιφάνεια «Η Λίστα». Οι έφηβοι πρωταγωνιστές της ιστορίας, καλούνται να αντιμετωπίσουν τα όριά τους, να ερμηνεύσουν τους όρους της φιλίας και της ομορφιάς και αντιμετωπίζοντας την σκληρή πολλές φορές κριτική των συνομηλίκων τους, να ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι, να κερδίσουν την χαμένη τους αυτοεκτίμηση και τελικά, να κατανοήσουν ποια είναι τα πράγματα που αξίζουν πραγματικά σε αυτή τη ζωή. Η γραφή της Siobhan είναι απλή, στρωτή και κατανοητή. Η ιστορία της δεν χαρακτηρίζεται από εκπλήξεις ωστόσο, έχει μια εξαιρετική δυναμική, περνώντας με απλό και άμεσο τρόπο, όλα όσα θέλει χωρίς να πασχίζει, χωρίς να κουράζεται, ούτε η ίδια και κατ’ επέκτασιν, ούτε και οι αναγνώστες της που παρασύρονται σε ένα εξαήμερο οδοιπορικό οχτώ διαφορετικών ανθρώπων, εκπροσώπους ορισμένων κατηγοριών που δεν είναι ξένοι αλλά, βρίσκονται γύρω μας, αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Καλώς ή κακώς, οι νέοι σήμερα, έχουν να αντιμετωπίσουν περισσότερα προβλήματα απ’ ότι στο παρελθόν. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, τα κοινωνικά status και τα πρότυπα που επιβάλλονται με κάθε μέσο, δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν τους νέους στην υιοθέτηση κατασκευασμένων ταμπελών που στην ουσία, δεν τους ταιριάζουν και ακόμα χειρότερα, δεν είναι αυτές που θέλουν και μπορούν να τους κάνουν ευτυχισμένους. Η ευτυχία, έρχεται όταν κατανοούμε την αλήθεια και όταν την υιοθετούμε ως τρόπο ζωής, όταν την κάνουμε προσωπικό μας στόχο και βίωμα. «Η Λίστα» λοιπόν είναι ένα σπουδαίο βιβλίο που κάθε έφηβος αλλά και κάθε ενήλικος, θα έπρεπε να διαβάσει γιατί τότε, ίσως να καταλάβαινε και να έδινε σημασία και προσοχή σε πιο σημαντικά πράγματα από αυτά που κάποιοι άλλοι χωρίς ουσία θέλουν να επιβάλλουν. Η ευτυχία, βρίσκεται στα πιο μικρά πράγματα, είτε είναι όμορφα είτε είναι άσχημα. Στις ανθρώπινες σχέσεις και στη δύναμη που απαιτείται να παραδεχτούμε τα λάθη μας και τελικά, να πάμε μπροστά.