Η Ισμήνη Μπαρακλή, αλλάζοντας εκδοτική στέγη, μας συστήνει φέτος το τρίτο της μυθιστόρημα, «Το μυστικό της πεταλούδας«. Προσωπικά, αν και γνώριζα την συγγραφέα, δεν είχα διαβάσει πρωτύτερα κάποιο άλλο έργο της, αλλά χαίρομαι πάρα πολύ που τελικά το έκανα, καθότι ανακάλυψα μια τρυφερή κι αισθαντική πένα που τολμάει να διεισδύει στα πιο βαθιά μέρη της ανθρώπινης ψυχής, αλλά και έναν τρόπο γραφής που παρουσιάζει όλα εκείνα τα στοιχεία που αγαπήσαμε στην λογοτεχνία μιας άλλης εποχής, χωρίς ωστόσο το κείμενο να παύει να είναι φρέσκο και σύγχρονο. Με απλά λόγια, η κυρία Μπαρακλή έχει καταφέρει να παντρέψει τις τεχνικές αφήγησης δύο εποχών, δημιουργώντας ένα όμορφο κράμα που σε ταξιδεύει.

Δεν θα ήθελα να σας μιλήσω αναλυτικά για την πλοκή του βιβλίου, καθώς κινδυνεύω να αποκαλύψω πράγματα που θα καταστρέψουν ένα μέρος της μαγείας του. Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι πως ο Φραγκούλης ο Ληστής, ο Αυγουστής Παπαδάκης και ο Γέροντας Ιωάννης, αν και φαντάζουν διαφορετικοί, είναι απίστευτα ίδιοι. Είναι ορισμένες από τις πλευρές ενός ζαριού, που ανάλογα με το που αυτό στάθηκε σε κάθε ριξιά της ζωής, αναγκάστηκε να ακολουθήσει συγκεκριμένα μονοπάτια. Άλλοτε σκοτεινά, άλλοτε φωτεινά, άλλοτε συνειδησιακά και άλλοτε, πάλι, πλημμυρισμένα από αγάπη που είναι αυτή που τελικά ορίζει και καθορίζει τον άνθρωπο και την υπόσταση που αυτός έχει μέσα στο παιχνίδι της ίδιας της ζωής.

Ο λόγος της συγγραφέως πλούσιος και περιγραφικός, δημιουργεί εικόνες, πλάθει συνειδήσεις, καλλιεργεί συναισθήματα. Χρησιμοποιώντας πληθώρα καλολογικών στοιχείων, χωρίς όμως να γίνεται κουραστική ή φλύαρη, η αφήγηση μας ταξιδεύει από το παρόν στο παρελθόν και από εκεί στο μέλλον, ξετυλίγοντας το κουβάρι ενός χρονικού γεμάτο ανατροπές και προσωπικές αναζητήσεις που αλλάζουν την ρότα της πορείας του ήρωά μας όσο αυτός μεγαλώνει, εξελίσσεται, αλλάζει. Ένα οδοιπορικό, ένα ταξίδι στο χρόνο, η ιστορία ενός ανθρώπου που τα συναισθήματα που αποκτάς απέναντί του ποικίλουν και διαφοροποιούνται με τρόπο έντεχνο, όπως και ο τρόπος που ξετυλίγεται η πλοκή, με τα μικρά δεδομένα αλλάζουν το όλον, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην ίδια τη ζωή.

Το μυθιστόρημα αυτό, επί της ουσίας, είναι σπονδυλωτό, πράγμα το οποίο σημαίνει πως μέσα από την κεντρική ιστορία ξετυλίγονται και άλλες μικρές ιστορίες, οι οποίες όμως συνδέονται με τον άξονά τους με δεσμούς ισχυρούς, δυνατούς, που κανείς και τίποτα δεν μπορεί να διαλύσει. Ούτε καν ο χρόνος. Γιατί, όλα όσα συμβαίνουν, περιστρέφονται γύρω από τον ήρωά μας, ένας άνθρωπο τρισυπόστατο και αντισυμβατικό που η ίδια η ζωή πολλές φορές τον έφερε μπροστά σε καταστάσεις που η επιλογή ήταν μονόδρομος. Ή μήπως όχι; Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το αποφασίσετε μόνοι σας, όπως μόνος του αποφάσισε και ο ήρωας να βουτήξει στην καρδιά της συνείδησής του, να αλλάξει, να εξιλεωθεί, να ζητήσει άφεση για τις αμαρτίες του και τελικά να αναγεννηθεί ως ένας νέος άνθρωπος.

Η αλήθεια είναι πως αγαπώ τις μοιρολατρικές ιστορίες και «Το μυστικό της πεταλούδας» είναι μία από αυτές. Αγαπώ τις ιστορίες εκείνες που μιλάνε στην καρδιά του αναγνώστη και που τον φέρνουν αντιμέτωπο με τα αντικρουόμενα συναισθήματα της επιθυμίας, της αμαρτίας, της συγχώρεσης, της λύτρωσης. Αγαπώ τις ιστορίες που προκαλούν την συνείδηση σε έναν αγώνα ηθικής, που καλούν τον άνθρωπο να αποδεχτεί τα λάθη και τα σωστά του, να συγχωρέσει και να συγχωρεθεί και τελικά, μέσα από την μεγάλη του διαδρομή στο πέρασμα του χρόνου, να ανακαλύψει ποιος πραγματικά είναι, ποιος πραγματικά θέλει να είναι, και εν τέλει να μεταμορφωθεί. Όταν όλα αυτά δε, συνδυάζονται με μια πλοκή, πλούσια, γρήγορη και γεμάτη ανατροπές, με μια αφήγηση ταξιδιάρικη και βαθιά συναισθηματική, δεν μπορούμε παρά να μιλάμε για μια επιτυχία. Και ναι, η κυρία Μπαρακλή, πέτυχε περισσότερα απ’ όσα περίμενα.

Το βιβλίο της Ισμήνης Μπαρακλή, Το μυστικό της περαλούδας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.