Τη σχέση αυτή του μεγάλου υπερρεαλιστή καλλιτέχνη με την χαρακτική θα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει το κοινό μέσα από την έκθεση που διοργανώνει το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ. και το ίδρυμα Pilar I Joan Miró της Μαγιόρκα στο πλαίσιο του επετειακού 50ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Πιο αναλυτικά οι επισκέπτες θα μπορούν να δουν 47 χαρακτικά έργα του Χουάν Μιρό από τις σειρές  Els gossos (Τα σκυλιά), Fundació Palma (Ίδρυμα Πάλμα) και  Les gens de la mer (Οι άνθρωποι της θάλασσας) από την περίοδο 1974 – 1981.

Παράλληλα θα εκτίθενται έργα περισσότερων από 30 σύγχρονων εικαστικών καλλιτεχνών, βραβευμένων με τις Υποτροφίες Pilar Juncosa & Sotheby’s,  οι οποίοι φιλοξενήθηκαν και δούλεψαν στα εργαστήρια της Μαγιόρκα, στους ίδιους χώρους όπου διένυσε και ό ίδιος ο Μιρό την τελευταία δημιουργική περίοδο της ζωής του.

Πρόκειται μεταξύ άλλων για τους Wolf Vostell, Guillem Nadal, Peter Phillips, Pep Llambias, Mercedes Laguens, Marina Núñez, Blanca Navas, Wayne  Crothers, Txuma Sánchez, Fernando Bellver, Alwar Balasubramaniam, Dionísio González, Montse Carreño, Viola Tycz, Rafa Forteza, Jaume Plensa, Joan Fontcuberta, Jonathan Houlding i Sean Borodale, Mònica Fuster, Amparo Sard, Nuria Solsona, Nieves Galiot, Joan Cruspinera, Hui-Chu Ying, Alexis Leyva Kcho και Μάριο Ελευθεριάδη, ο οποίος υπογράφει και την επιμέλεια της έκθεσης.

Η έκθεση στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του ΚΜΣΤ ολοκληρώνει  το πορτραίτο του καλλιτέχνη κατά την ώριμη περίοδο δημιουργίας του, όπως αυτό παρουσιάζεται διεξοδικά στην έκθεση του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών του Α.Π.Θ. και συνεχίζεται στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Πρόκειται για μία έκθεση που αποδεικνύει έμπρακτα την πολύτιμη και ζωντανή παρακαταθήκη του σπουδαίου καταλανού καλλιτέχνη στη σύγχρονη τέχνη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο του φετινού 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα προβάλλεται ταυτόχρονα στον εξωτερικό χώρο της Αποθήκης Β1 το ντοκιμαντέρ Τα φωσφορίζοντα ίχνη των σαλιγκαριών. Το ντοκιμαντέρ αυτό προτείνει μια αναδρομή σε εκείνη τη δημιουργική στιγμή στην οποία ο Μιρό έβαλε χρώμα στα όνειρά του.