Είναι μεγάλη χαρά να απαντά στις ερωτήσεις σου μια ερμηνεύτρια όπως η Σαβίνα Γιαννάτου. Η φωνή της και οι δυνατότητές της δεν χρειάζονται λόγια υποστηρικτικά

για να αναδειχθούν. Αρκεί μια live εμπειρία για να σε πείσουν πως εδώ, κάτι ιδιαίτερο υπάρχει… Η πορεία της από το «Σαμποτάζ» και τον «Καρυωτάκη» μέχρι σήμερα είναι αξιοζήλευτη, συνεπής και εποικοδομητική για τη μουσική. Με ανυπομονησία περιμένουμε τη νέα της δισκογραφική δουλειά με τους χρόνια συνεργάτες και φίλους της Primavera En Salonico αλλά και την επερχόμενη κοινή τους εμφάνιση, την Πέμπτη 7 Απριλίου στο «Μετρό». Λίγες ημέρες πριν, η Σαβίνα, απαντά στο Culturenow.gr για το live, την μουσική της πορεία αλλά και… το αγαπημένο της τραγούδι!

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη

 

 

 

 

 

 

 

Σαβίνα Γιαννάτου: Με τους Primavera είναι πάντα μια συνεργασία σε εξέλιξη. Ο τρόπος που παίζονται τα κομμάτια αλλάζει με τον χρόνο. Θα είναι κομμάτια από διάφορους δίσκους πιο γνωστά η λιγότερο γνωστά. Δεν είμαι σίγουρη για τις εκπλήξεις.
 

 

 

Cul.N.: Είμαστε και εν αναμονή της νέας σας δισκογραφικής δουλειάς με τους Primavera. Πώς βλέπετε τα πράγματα στη δισκογραφία σήμερα; Κάποιοι συνάδελφοί σας αποφασίζουν να ανεβάσουν τα τραγούδια τους στο Internet. Πιστεύετε σε αυτό τον δρόμο επικοινωνίας μεταξύ καλλιτέχνη και κοινού;

Σ.Γ.: Ναι. Φυσικά. Πιστεύω και σ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά όχι ότι αναγκαστικά είναι ο καλύτερος. Ανάλογα με την περίπτωση άλλοτε σε φέρνει πιο κοντά, άλλοτε μπορεί και να σε εξαφανίσει. Είναι και ένα χάος το ίντερνετ εκτός από όλα τα άλλα που είναι.

 

 

 

Cul.N.: Τα τελευταία χρόνια σας απολαύσαμε με χαρά στις συναυλίες της Λένας Πλάτωνος. Μία από αυτή ήταν και η περσινή συναυλία στο Παλλάς στην οποία παρουσιάσατε τον ιστορικό πια δίσκο «Σαμποτάζ». Πώς κρίνετε τη μεγάλη αυτή ανταπόκριση  του κοινού για το «Σαμποτάζ»; Πού οφείλεται κατά τη γνώμη σας αυτή η «αναβίωση» θα μπορούσαμε να πούμε;

Σ.Γ.: Υπάρχουν πολλά νέα παιδιά που άκουσαν το «Σαμποτάζ» σχετικά πρόσφατα. Υποθέτω ότι αυτό έχει να κάνει πολύ με το ίντερνετ και το πως μοιράζονται τα ενδιαφέροντα τους οι χρήστες. Επίσης σε όσους άρεσε πολύ τότε είναι φυσικό να τους αρέσει ακόμα. Ο ήχος του «Σαμποτάζ» “πατάει” σε πολύ γερές μουσικές βάσεις ροκ του 70 είναι παρούσες σ’ αυτά τα τραγούδια, κι εκείνη η εποχή τα πράγματα ήταν τόσο πλούσια μουσικά στην Ευρώπη και την Αμερική. Δε νομίζω να ξεπεραστεί εύκολα, θέλει μια αντίστοιχη επανάσταση στον ήχο. Επίσης συνυπάρχει και η κλασσική παιδεία της Λένας στο Σαμποτάζ. Ο στίχος της Μαριανίνας επίσης, είναι ακόμη επίκαιρος, και πολύ εμπνευσμένος.
 

 

 

Cul.N.: Θεωρείτε πως διανύουμε μια περίοδο καλλιτεχνικού, και όχι μόνο, επαναπροσδιορισμού και γι’ αυτό επανερχόμαστε και αξιολογούμε καλύτερα μεγάλα έργα όπως το «Σαμποτάζ» ή ακόμα και τη «Λιλιπούπολη», η οποία παραμένει διαχρονική;

Σ.Γ.: Για μένα εδώ και χρόνια είναι φτωχά τα μουσικά πράγματα. Όλοι προσπαθούμε για κάτι καινούργιο και όλο κάτι χιλιοειπωμένο λέμε. Και όταν κάτι αληθινό προσφέρουμε τ’ ακούνε τρεις κι ο κούκος. Θα δούμε. Υπάρχουν πολύ καλοί οργανοπαίκτες και τραγουδιστές και ενορχηστρωτές. Έχουμε περισσότερα μέσα, αλλά δεν αισθανόμαστε ότι κάνουμε κάτι σημαντικό για μας και τους άλλους. Είναι η εποχή.
 
 

 

 

Cul.N.: Πόσο σας καθόρισαν αυτές οι συνεργασίες, δεδομένου πως αποτελούν και την αρχή της καριέρας σας;

Σ.Γ.: Η «Λιλιπούπολη», ο « Καρυωτάκης» της Λένας, το «Σαμποτάζ», ήταν καθοριστικά για ό,τι έκανα αργότερα. Έμαθα να τραγουδάω μέσα από τα τραγούδια αυτά  μουσική της Λένας μου άρεσε από μικρή, και δεν ξέρω αν θα έκανα αυτό το επάγγελμα αν είχα να τραγουδήσω κάτι που δεν θα μου άρεσε. Ξεκίνησα επαγγελματικά το τραγούδι επειδή μου άρεσαν τα τραγούδια και πίστευα πολύ στη μουσική της Λένας. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα.

 

 

 

Cul.N.: Κι αν οι παραπάνω συνεργασίες ήταν η αρχή, η συνέχεια της πορείας ήταν επίσης άκρως ενδιαφέρουσα. Με πολύ σημαντικές συνεργασίες αλλά και συμμετοχές στα μεγαλύτερα world φεστιβάλ του κόσμου. Πώς βιώνετε εσείς αυτή την πορεία; Η αλλαγή των τόπων και των ανθρώπων πόσο σημαντικός παράγοντας είναι για έναν καλλιτέχνη της world σκηνής ;

Σ.Γ.: Είναι σημαντικός παράγοντας για όλους μας νομίζω. Το να συναντάς καλλιτέχνες από άλλες χώρες και να μοιράζεσαι εμπειρίες σε αλλάζει σου δίνει ερεθίσματα σε πολλά επίπεδα, όχι μόνο μουσικά ή καλλιτεχνικά. Αλλά είναι σημαντικά σ’ εμάς, αλλά σε άλλες χώρες. Παύεις να έχεις βεβαιότητες για συγκεκριμένα πράγματα, αλλάζει η οπτική σου γωνία κάποιες φορές.
 

 

 

Cul.N.: Ξεχωρίζετε μια συνεργασία; Ποια είναι αυτή και για ποιους λόγους;

Σ.Γ.: Θεωρώ πολύ σημαντική τη συνεργασία μου με τον Peter Kowald. Αυτό αφόρα την free jazz και όχι την έθνικ σκηνή. Μου άνοιξε καινούργια εκφραστικά πεδία, έμαθα άλλους κώδικες μουσικούς, τελείως καινούργιους για μένα, που λειτούργησαν εμπλουτιστικά και στην σχέση μου με το εθνικ ρεπερτόριο.

 

 

 

Cul.N.: Οι μουσικές επιρροές μιας τόσο ιδιαίτερης καλλιτέχνιδας όπως εσείς, ποιες είναι; Σήμερα, ξεχωρίζετε κάποιες φωνές της world αλλά και της jazz σκηνής με τις οποίες θα θέλατε να συνεργαστείτε;

Σ.Γ.: Πρόσφατα άκουσα στο Ηalf Νote την Maria Joao. Ειναι μια τραγουδίστρια που σίγουρα θα ήταν πρόκληση για μένα  να συνεργαστώ. Έχει την τάση να παίζει με την χαρά με τον ίδιο τρόπο που εγώ παίζω με την θλίψη. Φωνητικά και εκφραστικά εννοώ. Και εκτός απ’ αυτό είναι σπουδαία έτσι κι αλλιώς. Την βλέπω σαν μια Μπίλλυ Χόλινταιυ του Πορτογαλλέζικου τραγουδιού.
 

 

 

Cul.N.: Χαίρομαι πολύ που το ακούω αυτό, γιατί όταν κι εγώ άκουσα πρώτη φορά τη Maria Joao στην Επίδαυρο το περασμένο καλοκαίρι, έκανα αυτή τη σκέψη. Σκέφτηκα δηλαδή, πόσο ωραία κι ενδιαφέρουσα θα ήταν μια συνεργασία της Joao με μια ελληνίδα ερμηνεύτρια όπως η Σαβίνα Γιαννάτου.

 

 

 

Cul.N.: Προσωπικά, είχα ξαφνιαστεί πολύ ευχάριστα, όταν σας άκουσα σε μία συναυλία με τη Μαρία Φαραντούρη και την Έλλη Πασπαλά, να ερμηνεύετε καταπληκτικά, ρεμπέτικα και λαϊκά  τραγούδια. Θα κάνατε στο μέλλον μια τέτοια επιλογή δισκογραφικά;

Σ.Γ.: Δε νομίζω. Θα έπρεπε να ήταν σε μια διασκευή που να σήμαινε για μένα κάτι ιδιαίτερο ή να θεωρούσα ότι μπορώ να τα πω με έναν τρόπο πιο προσωπικό.

 

 

 

Cul.N.: Έχουμε συνδέσει τη Σαβίνα Γιαννάτου με μια ιδιαίτερη ερμηνεία, στην οποία η φωνή αποτελεί κυριολεκτικά ένα ακόμα όργανο πάνω στη σκηνή. Πότε αρχίσατε να ασχολείστε επισταμένως με τους φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς; Υπήρξε κάποιο καλλιτεχνικό ερέθισμα;

Σ.Γ.: Το 1992.Ηδη είχα ακούσει την φωνή της Tamia μιας τραγουδίστριας από την Γάλλια που έκανε αρμονικούς με τη φωνή της. Μπορώ να πω ότι ήταν τότε ένα ερέθισμα. Επίσης φωνές παραδοσιακές από διάφορα μέρη του κόσμου. Από Αφρική, Σιβηρία, Ιαπωνία, Βουλγαρία. Πήρα ότι μπορούσα από αυτές τις παραδόσεις για τους αυτοσχεδιασμούς. Η πρόθεσή μου μέσα από όλα αυτά, ήταν κυρίως η ελευθερία. Φωνητική και εκφραστική.

 

 

 

Cul.N.: Συχνά αναφερόμαστε στο όνομά σας, έχοντας στο μυαλό μας , μουσικές του κόσμου. Η μουσική της Σαβίνας Γιαννάτου ποια είναι; Το αγαπημένο σας τραγούδι με άλλα λόγια.

Σ.Γ.: Το Famous blue  raincoat του Λεονάρντ Κοέν με την φωνή του.

 

 

 

Διαβάστε επίσης: http://www.culturenow.gr/greek-music/Η_Σαβίνα_Γιαννάτου_και_οι_Primavera_en_Salonico_στο_Μετρό_.html

 

CultureNow.gr: Αφορμή για τη συνομιλία μας, είναι η εμφάνισή σας μαζί με τους Primavera En Salonico στη σκηνή του Μετρό, την Πέμπτη 7 Απριλίου. Πείτε μας δυο λόγια γι’ αυτό το live, δώστε μας μία γεύση για το τι θα ακούσουμε; Να περιμένουμε και κάποιες μουσικές εκπλήξεις;