Δεν πιστεύω ότι σε αυτήν τη ζωή ερχόμαστε για να μείνουμε. Σε αυτή τη ζωή περνάμε. Οφείλει λοιπόν κανείς, όταν περνάει το μέσον της ζωής του να αρχίσει να ενδιαφέρεται και να ανοίγει τον δρόμο για τους νεώτερους που έρχονται. Γράφει ο Γιώργος Κιμούλης.

Τον ίδιο ουρανό άλλος τον βλέπει γκρίζο, άλλος γαλάζιο. Η σκηνοθεσία είναι ένα υποκειμενικό επάγγελμα και έχει να κάνει με την εποχή μας την ίδια. Γράφει ο Στάθης Λιβαθινός.

Η φετινή παράσταση που ανεβάζουμε στο θέατρο Τέχνης, θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος του Αντώνη Σαμαράκη Σήμα κινδύνου συνιστά μια εξαιρετική ευκαιρία να συνεργαστώ με νέους ανθρώπους, απόφοιτους και τελειόφοιτους της δραματικής σχολής του θεάτρου Τέχνης. Γράφει ο Άγγελος Αντωνόπουλος.

Ο Salvador Repilado, γιος του μεγάλου εκφραστή της παραδοσιακής κουβανέζικης μουσικής, Compay Segundo, και μέλος των Grupo Compay Segundo, λίγες ημέρες πριν τις εμφανίσεις τους στη Ελλάδα, διηγείται στο Culturenow.gr ιστορίες για τον πατέρα του, φέρνοντας την Κούβα ακόμα πιο κοντά.

Η Αμερική είναι ένα διεθνές πολιτισμικό κέντρο. Η γη- σε ό,τι αφορά την τέχνη- της επαγγελίας ή πιο σωστά της αναγγελίας σου στον καλλιτεχνικό κόσμο, με μια ενέργεια σχεδόν μυστηριακή. Η γλύπτρια Χρύσα Βαρδέα μιλά στο περιοδικό Momento, για τον προορισμό της, την Αμερική.

Ο ζωγράφος Κώστας Ι. Σπυριούνης μιλάει για την τέχνη της ζωγραφικής, αλλά και για τις πολλές σημασίες που έχει η επιλογή ενός ιδανικού μοντέλου μίμησης...

Ποιός είναι ο θεματοφύλακας και ποιός παράγει το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό; Το κράτος; Τα ιδιωτικά ιδρύματα; Η ιδιωτική πρωτοβουλία ή ο ρομαντικός «κανονικός» άνθρωπος; Μερικές απαντήσεις από τον Λεωνίδα Δημητριάδη - Ευγενίδη του Ευγενίδειου Ιδρύματος.

Εκεί που δεν υπάρχουν μεγέθη, παρά μόνον μια λεπτή γραμμή που σμίγει ο ουρανός και η θάλασσα.  Εκεί πάνω στη λεπτή γραμμή αναδύεται το δικό του εσωτερικό μέγεθος. Από τη Νότα Τσίτουρα.

Το ανώνυμο, το απρόσωπο, το παθητικό, το κοινό-νούμερο των μέσων, σηκώνει κεφάλι και με τη βοήθεια των Νέων Μέσων «σπάει» σε ενεργητικές αυτόνομες μονάδες, που διαμορφώνουν και επιλέγουν μόνες τους το επίπεδο της πληροφόρησης και της διασκέδασης που επιθυμούν. Ο Σπύρος Παπαγεωργίου, ως managing director, εξηγεί γιατί και πώς.

Οι ζωγράφοι της Δύσης σε αντίθεση με τους αρχαίους Έλληνες και άλλους μεγάλους πολιτισμούς επέλεξαν να υμνήσουν το τραγικό. Ο ζωγράφος Γιώργος Σταθόπουλος θέτει το ερώτημα: Μήπως όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε ένα τραγικό θεατρικό έργο ή ένα βιβλίο ανάλογου περιεχομένου και έναν πίνακα που τον έχεις μέσα στο σπίτι σου;

Σχολείο, αγγλικά, γαλλικά, μπαλέτο, προπόνηση και ο ελεύθερος χρόνος καταναλώνεται στην τηλεόραση. Που καιρός και για άλλα βιβλία; Η σκηνοθέτης Παυλίνα Χαρέλα μας δίνει την απάντηση, η οποία βρίσκεται σε μια καλή θεατρική παράσταση για παιδιά, που εκτός από την ψυχαγωγία, μπορεί να οδηγήσει τα παιδιά στην ανακάλυψη του κόσμου του βιβλίου.

Eσύ δεν θα γίνεις ποτέ χορεύτρια, μου είχε πει κάποτε μιά δασκάλα μου, αλλά ευτυχώς δεν την πίστεψα κι ευτυχώς δεν βγήκε αληθινή! Φανταστείτε να πιστεύαμε κάθε κακιά μάγισα σε κάθε μας όνειρο!... Η χορογράφος Πέρσα Σταματοπούλου μας διηγείται το πιο χορευτικό της όνειρο...

Ο Μωρίς Σιακκής - Διευθυντής Marketing της Ford Motor Hellas- εξηγεί με απλά και αληθινά παραδείγματα γιατί οι Έλληνες δεν μπορούν να έχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά...