Στη μουσική μπήκα κατά λάθος. Αγαπούσα πολύ το τραγούδι και ήμουν σε μια ηλικία όπου ψαχνόμουν.

Δεν ονειρευόμουν να γίνω τραγουδίστρια. Σκόπευα να ασχοληθώ με το διπλωματικό σώμα.  Επειδή όμως βρέθηκα κατά λάθος στο τραγούδι, ήταν σαφές για μένα ότι ή θα το κάνω όπως θέλω ή καθόλου.
Δεν είχα την κάψα να γίνω τραγουδίστρια και να κάνω εξώφυλλα. Ο στόχος μου είναι να συγκινώ και να συγκινούμαι, τίποτε άλλο.

Μεγάλωσα ακούγοντας Χατζιδάκι, Θεοδωράκη και άλλους κλασικούς. Οι δίσκοι που ακούγαμε ήταν δίσκοι δύο δημιουργών και ενός ερμηνευτή με ένα concept· άρα δεν είχα προοπτική να κάνω κάτι άλλο.
Κάνεις αυτό που έχεις βιώσει. Έναν νέο τον οδηγούν οι αναφορές του. Εκτός αν είναι αδύναμος και, παρά την επιθυμία, παρασύρεται από το περιβάλλον, το οποίο τον διαβρώνει τελικά. Από την πρώτη στιγμή που τα παιδιά, ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος και ο Θέμης Καραμουρατίδης, έγραψαν κι εγώ τραγούδησα και κάναμε αυτό που αγαπάμε, με τον τρόπο που θέλουμε, θεώρησα ότι είμαστε εξαιρετικά επιτυχημένοι.
Για εμένα  εκεί αρχίζει κι εκεί τελειώνει η επιτυχία.

Προσωπικά δεν θα μπορούσα να δουλέψω με έναν άνθρωπο που δεν συμπαθώ, ακόμα κι αν είναι ο καλύτερος καλλιτέχνης του κόσμου. Δεν θα μπορούσα να λειτουργήσω ερμηνευτικά. Είναι διαφορετικό να τραγουδάω ένα τραγούδι δύο δημιουργών που δεν έχω γνωρίσει ποτέ και διαφορετικό να μπω στη διαδικασία να συνεργαστώ με έναν άνθρωπο με τον οποίο δεν μπορώ να επικοινωνήσω σε προσωπικό επίπεδο. Δεν θα μπορούσα να ταυτιστώ με το υλικό.

Κάπως έτσι αντιμετωπίζω και το κοινό. Είμαστε πολύ τυχεροί γιατί έχουμε ένα κοινό που μας ταιριάζει. Αν μου έλεγε κάποιος τι κοινό θα ήθελες, θα απαντούσα: αυτό που έχουμε. Έρχονται στα καμαρίνια και λέω θα μπορούσα να κάνω παρέα με αυτούς. Είναι δύσκολο γι’ αυτούς να σεβαστούν ένα πρόγραμμα που απαιτεί ακρόαση, ενώ παράλληλα δεν είναι ξενέρωτοι, παθιάζονται, φωνάζουν. Είναι όπως είμαστε εμείς.
Για μένα, ο σκοπός του τραγουδιστή, όταν τραγουδάει, δεν είναι να ψάξει τι θα χάσει ή τι θα βρει. Θεωρώ ότι οφείλει –αν θέλει να λέγεται ερμηνευτής– να εξωτερικεύει αυτό που έχει μέσα του, το οποίο μπορεί να αρέσει ή να μην αρέσει.

Είμαι περήφανη που ανήκω σε αυτή τη γενιά, με τον Χαρούλη, την Αντωνοπούλου, την Ελεονώρα, τον Μαραβέγια, τον Εμμανουηλίδη, τη Μόνικα, τον Λόλεκ, τους Κόρε Ύδρο, την Παναγιωτοπούλου.
Έχουν μεγαλύτερη επιτυχία από άλλους φτασμένους καλλιτέχνες, χωρίς να τους έχει υποστηρίξει η τηλεόραση, με τον επαναστατικό τσαμπουκά του ίντερνετ.

Info:

Η Νατάσσα Μποφίλιου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983, όπου και μεγάλωσε. Έχει σπουδάσει πολιτική ανάλυση στη Νομική Σχολή των Αθηνών, ενώ έχει πτυχίο πιάνου και θεωρητικών μαθημάτων από το Ελληνικό Ωδείο. Το 2004, πήρε μέρος στη «Δεύτερη Ακρόαση» της δισκογραφικής εταιρείας «Μικρή Άρκτος». Συμμετείχε επίσης, ερμηνεύοντας δύο τραγούδια, στο album «Δεύτερη Ακρόαση της Μικρής Άρκτου». Το 2005 κυκλοφόρησε το πρώτο της προσωπικό album, με τίτλο «Εκατό μικρές ανάσες» (Μικρή Άρκτος), ενώ τον Μάρτιο του 2009 κυκλοφόρησε το cd single «Τρία Μυστικά» (Metropolis).