Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Άρση - Θέση Χρήστος Αλεξόπουλος

Χρήστος Αλεξόπουλος
Χρήστος Αλεξόπουλος

Συνθέτης, ενεργός δισκογραφικά, αδιάλειπτα, από το 1999 ως σήμερα. Έχει επίσης συνθέσει μουσική για θέατρο, θέατρο για παιδιά, μεικτά θεάματα, ταινίες μικρού μήκους, τηλεόραση.

Πιο πρόσφατη δουλειά του, τα τραγούδια του άλμπουμ «Μια Ανάσα Δρόμος» της Μαρίας Λατσίνου στο οποίο υπογράφει και την παραγωγή (Φεβρουάριος 2015).

Γράφει έργα μουσικής δωματίου και έργα για ορχήστρα. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα (από την Καμεράτα, την Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Νέων, το ARTéfacts Ensemble κλπ) και στο εξωτερικό και έχουν διακριθεί στο International Youth Music Forum του M.I.C της Ουκρανίας και στον Διεθνή Διαγωνισμό Ηλεκτροακουστικής Σύνθεσης Musica Viva (Πορτογαλία).

Είναι ιδρυτικό μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας «Ομάδα Θεάματος Η Άλλη Πλευρά» τμήμα της οποίας είναι η δισκογραφική εταιρεία Puzzlemusik. Είναι υπεύθυνος των εκδόσεων των άλμπουμ της, από τη δημιουργία της (2006) ως σήμερα.

Συντονίζει και διδάσκει στο Εργαστήρι Σύνθεσης Τραγουδιού που φιλοξενείται στο Ωδείο Ορφείο Αθηνών από το 2010. Οι συμμετέχοντες στο Εργαστήρι εκπαιδεύονται στο να γράφουν ποπ/ροκ τραγούδια. Στο ίδιο Ωδείο διδάσκει Θεωρητικά και Αρμονία από το 1999.

Αρθογραφεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό Culture Now (στήλη «Άρση – Θέση») ενώ στο διάστημα 2012-2014 αρθρογραφούσε στο μουσικό περιοδικό Sonik (στήλη «In The Workshop»).

 

 

Όλα τα άρθρα του συντάκτη
Η Δαμόκλειος σπάθη, μέρος 2ο (ένα διήγημα;)
Το soundcheck έχει τελειώσει, το συγκρότημα έχει αποχωρήσει στο καμαρίνι, έχει ήδη αρχίσει να μαζεύεται κόσμος έξω, είναι η ώρα να ανοίξει η πόρτα όπου να’ναι.
Παρών – Απών – Μέλλον
Χραατς! Έσκιζε το λευκό φάκελο με το αυτοκόλλητο παζλ και τη σφραγίδα με το λογότυπο με μια μεγάλη, σίγουρη κίνηση. Έβγαζε το cd από μέσα, το κοίταγε, με κοίταγε στα μάτια και μου έλεγε:
Η Δαμόκλειος σπάθη
Συχνά γίνεται λόγος για την άνθηση της σύγχρονης ελληνικής σκηνής. Είναι διαπιστωμένο και ποικιλοτρόπως καταγεγραμμένο ότι το επίπεδο έχει ανέβει κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα η σκηνή να προσελκύει το ενδιαφέρον ενός διαρκώς διογκούμενου κοινού.
Μια επινόηση του συστήματος
Μου άρεσε η πρωινή μου βόλτα στην Πλάκα. Έχει μια συγκεκριμένη αύρα η περιοχή. Τα ξέρετε αυτά. Είναι χιλιογραμμένα. Με εμπνέει. Μου συμβαίνουν και απρόοπτα καμιά φορά εκεί.
Χομπίστα να σε πει… το πρώτο σου παιδί!
Παλιότερα, κι όχι μόνο στην Ελλάδα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θεωρούσαν ανυπόληπτο, ή έστω δεν είχαν σε μεγάλη εκτίμηση, το επάγγελμα του μουσικού. Ακόμη και σήμερα μια μικρή, ευτυχώς, μερίδα, εξακολουθεί να έχει την ίδια αντίληψη ακόμη κι αν δεν την εκφράζει το ίδιο ανοιχτά.
Να θυμηθώ να μην ξεχάσω
Τώρα που αρχίζει μια καινούργια χρονιά κι έγινε η όποια αποτίμηση της προηγούμενης να θυμηθώ να μην ξεχάσω να σημειώσω και τη λίστα με τους μικρούς στόχους και τα μικρά θέλω του 2015…
Ένα δώρο στον εαυτό μου
Μου αρέσει αυτό το παιχνίδι που δίνει και παίρνει κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Οι λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Είναι ένα παιχνίδι που όλοι έχουν δικαίωμα να παίξουν, ανεξάρτητα από το αν άκουσαν πολλά ή λίγα, ανεξάρτητα από το αν τα ακούσματα τους παρουσιάζουν εύρος ή είναι ...
Οι παππούδες που τρέχουν
Δεν μου αρέσει αυτό το δικό μας. Αυτό το ελληνικό (;) που η προηγούμενη γενιά δεν στέκει αρωγός στην επόμενη, αλλά αντίθετα την ανταγωνίζεται. Στα κρυφά, πίσω από τις πόρτες. Στα φανερά κουνάει το δάχτυλο και συμβουλεύει. Αλλά στην ουσία την ανταγωνίζεται.
Ψηφιακή πώληση: αυτός ο άγνωστος αυτός
Κλισέ: η ψηφιακή πώληση είναι το αδιαμφισβήτητο μέλλον. Αυτό πιθανότατα (σχεδόν σίγουρα) να ισχύσει για την Αμερική, για την Ιαπωνία αλλά και για το μικρό κομμάτι του πληθυσμού της Ασίας που δεν βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Για τον υπόλοιπο κόσμο θα πρέπει να το επανεξετάσουμε το ...
2+1 κλισέ και πώς να τα ξεπεράσετε
Η εποχή μας – των ραγδαίων αλλαγών και ανακατατάξεων – κατά την οποία ολοένα και περισσότερες σταθερές μας κλονίζονται ή/και καταρρέουν έχει ήδη προλάβει να δημιουργήσει τα δικά της κλισέ στο χώρο της δισκογραφίας.
Κακή σπορά
Μου άρεσε το τσαγανό του. Πήρε την κατάσταση στα χέρια του. Βρήκε, από τον πιο διαφημισμένο πενταψήφιο αριθμό, τα τηλέφωνα όλων των δισκογραφικών εταιριών και τηλεφώνησε σε όλες τους. Στη σειρά…
«Εδώ και τώρα»
Μου άρεσε που ξεφυλλίζοντας το καλοκαιρινό έντυπο τεύχος #29 του Culture Now mag έπεσα πάνω στον τίτλο «Κάτι κινείται στην Ελληνική Μουσική Σκηνή». Ήταν ο τίτλος που είχαν επιλέξει οι Empty Frame για το κείμενο που έγραψαν για το περιοδικό.