Μετά τη θερμή υποδοχή που του επιφύλαξε το αθηναϊκό κοινό στην προηγούμενη του συναυλία (το 2008), ο Αργεντινός τραγουδοποιός Federico Aubele,

επιστρέφει στην χώρα μας το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου, στο Gazarte και μάλιστα μετά και από δική του επιθυμία!

 

Ο Federico, ένας 36άρης κοσμοπολίτης από το Μπουένος Άιρες, κάτοικος βασικά του Βερολίνου αλλά και της Βαρκελώνης τα τελευταία χρόνια, μας υπόσχεται ένα ακόμα ταξίδι στους ρυθμούς της Λατινικής Αμερικής. Όχημά του, όχι μόνο τα παλιότερα τραγούδια του, αλλά και κομμάτια από το “Berlin 13’’, το τέταρτο, ολοκαίνουργιο άλμπουμ του που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες από την ELS Music. Η παραγωγή του οποίου φέρνει για μία ακόμα φορά την υπογραφή του Eric Hilton των Thievery Corporation.

 

Και στο “Berlin 13’’ γίνονται φανερές οι επιρροές του Federico από τις δουλειές μεγάλων συνθετών του 20ου αιώνα. Στο ύφος και το στυλ τους. Μελωδίες όπως του Schoenberg, εξερευνήσεις άλα Stockhausen και γοητευτικά τονικά συμπλέγματα όπως εκείνα του Ligeti. Ο πυρήνας της μουσικής στη δεκαετία του ’50 και του ’60, σε συνδυασμό με σύγχρονους ηλεκτρονικούς ήχους, dub ρυθμούς αλλά και κλασικές κιθαριστικές μελωδίες.

 

Το «Berlin» προέρχεται από τη ζωή του στο Βερολίνο, όσο για το «13», αυτό σχετίζεται με τις κάρτες Ταρώ – ο συμβολισμός του θανάτου. Στη μουσική κοσμοθεωρία του Federico Aubele όμως ο συμβολισμός αντιστρέφεται, οριοθετώντας την αλλαγή και την ανανέωση ενός ανθρώπου. Ως μία ώθηση να καταργήσουμε ο,τιδήποτε μας εμποδίζει να κινηθούμε προς τα εμπρός. Όπως χαρακτηριστικά λέει και ο ίδιος, «είναι ακριβώς αυτή η εσωτερική αναζήτηση που βίωσα στο Βερολίνο κατά την παραμονή μου εκεί». Δεν πρόκειται όμως για ένα άλμπουμ αφιερωμένο στο Βερολίνο, αφού κυριαρχούν οι παραδόσεις και τα αργεντίνικα βιώματά του.

 

Τον Federico τον είδαμε live στην Αθήνα λίγο μετά την κυκλοφορία του «PanAmericana», του δεύτερου κατά σειρά άλμπουμ του. «Ένα άλμπουμ επηρεασμένο από την ιδέα της Αμερικής» σημείωνε τότε ο τροβαδούρος, «από τη δημιουργία της Via Panamericana, ενός δρόμου που συνδέει αυτά τα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους μέρη και κουλτούρες». Το σάουντρακ ήταν έτοιμο. Κιθάρες, bandoneon και πνευστά με latin ρυθμούς. Αλλά και στοιχεία από tango, bolero, reggae/dub, hip-hop, electro. Μία απολαυστική ηχητική, αμερικάνικης προέλευσης, πανδαισία. Το παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Aubele. «Κάποια στιγμή αντιλήφθηκα ότι όλες μου οι επιρροές προέρχονταν από χώρες της Αμερικής, η dub/reggae από τη Τζαμάικα, το bolero από το Μεξικό, το αργεντίνικο τάνγκο ή το old school hip-hop από τις Η.Π.Α».

 

Με μουσικές και εικόνες από την λατινική Αμερική και την Ευρώπη, ο Federico Aubele, καταφθάνει στη χώρα μας σε μία περίοδο που Ελλάδα και Αργεντινή μοιάζουν περισσότερο από ποτέ. Αυτές οι εμπειρίες, νέες και παλιές είναι που προσδίδουν μία καινούργια χροιά στις αγαπημένες του μελωδίες. Το Gazarte μοιάζει ως ο ιδανικός χώρος για να φιλοξενήσει αυτές τις επίκαιρες world αναζητήσεις του.