Η Κατερίνα Τριχιά, τεταρτοετής φοιτήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου στο Ναύπλιο, είναι μία από τους φοιτητές - διοργανωτές του τριήμερου φεστιβάλ Tripάκι που θα ...

φιλοξενηθεί στο Βρυσάκι στην Πλάκα, στις 13, 14 και 15 Ιανουαρίου 2012. Λίγο πριν την έναρξη της πρώτης διοργάνωσης η Κατερίνα Τριχιά μας συστήνει το... Tripάκι.

Συνέντευξη στην Αθηνά Πούλιου

CultureNow: Θα θέλατε να μας κάνετε μία σύντομη εισαγωγή για το τι είδους φεστιβάλ είναι το Tripaki. Πρόκειται για ένα φεστιβάλ που διοργανώνεται κυρίως από τους φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Πώς προέκυψε η ιδέα και η θέληση για την διοργάνωσή του; Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να βρείτε τα μέσα για την υλοποιησή του;

Κατερίνα Τριχιά: Είναι το tripάκι, ένα πολυδιάστατο φεστιβάλ για τις παραστατικές τέχνες, τη διαδραστικότητα και τη δράση. Είμαστε τεταρτοετείς φοιτητές, χρόνια στη Σχολή και στον χώρο της τέχνης, οι περισσότεροι από εμάς δραστηριοποιούνται με τον έναν ή άλλο τρόπο και καλλιτεχνικά.  Το tripάκι ήρθε σε μια κομβική συγκυρία: Είναι η στιγμή που λες «τόση ενέργεια και φαντασία και έμπνευση τι να τα κάνω;», είναι το σημείο που θέλεις να περάσεις από τη σκηνή της σκέψης, στο βασιλειο της δράσης. Κάπου εκεί, συναντήσαμε τη διδάσκουσα κα Ζαφειρένια Μπροκαλάκη, που στο πλαίσιο του μαθήματος «Επιχειρηματικότητα και Διοίκηση (Πολιτιστικών) Επιχειρήσεων» μας παρότρυνε να στήσουμε κάτι ολόδικό μας. Το Βρυσάκι αποδείχτηκε πολύτιμος σύμμαχος, τόσο λόγω της αισθητικής του, όσο και του ομαδικού τρόπου που δουλεύουν οι άνθρωποί του, που «περάσματα ανοίγει» στους νέους ανθρώπους με artιβιστική διάθεση.

Με την καθοδήγηση της καθηγήτριας μας, αναλάβαμε τον καλλιτεχνικό προγραμματισμό, τον επιχειρηματικό σχεδιασμό, την επικοινωνία, την προώθηση, τη διαχείριση και τον συντονισμό όλου του εγχειρήματος. Η αλήθεια είναι οτι τα μέσα δυσκολευτήκαμε να τα βρούμε. Η διοργάνωση ξεκίνησε με μηδενικό προϋπολογισμό, και έπρεπε ό,τι κάνουμε να είναι χωρίς χρηματικό κόστος. Μόνο για το έντυπο επικοινωνιακό μας υλικό δαπανήσαμε χρήματα, χάρη στις χορηγίες των επιχειρήσεων του Ναυπλίου. Ήταν πραγματικά πολύ όμορφο να βλέπουμε επαγγελματίες της πόλης του Ναυπλίου να θέλουν να συντονίσουν τα βήματά τους μαζί μας, προσφέροντας οικονομική ενίσχυση.  
Επειδή όμως η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια, βάλαμε στοίχημα να κάνουμε τέχνη καλή ακόμη και με τα λίγα.

C. N.: Έχετε κάνει κάποιες αντίστοιχες δράσεις στο Ναύπλιο; Προϋπήρξαν κάποιες εκδηλώσεις οι οποίες σας οδήγησαν στη δημιουργίου ενός τριήμερου φεστιβάλ; Ποιοι ήταν οι φορείς ή παράγοντες που σας βοήθησαν να υλοποιήσετε το φεστιβάλ και μάλιστα στην Αθήνα, μακριά από το Ναύπλιο.
 
Κ. Τ.: Ουσιαστικά δεν εχει γίνει άλλη φορά φεστιβάλ που να στηρίζεται καθαρά στο δυναμικό της Σχολής και την δυναμική του Πανεπιστημίου. Είχαν γίνει κάποιες μόνο συμμετοχές σε τοπικά φεστιβάλ ή εορταστικά προγράμματα. Επίσης έγινε ένα φεστιβάλ, το Do It Yourself, περισσότερο «αντι- φεστιβάλ» θα λέγαμε, αφού δεν είχε τη δομή συνηθισμένων φεστιβάλ, καθόλου προϋπολογισμό και κανένα χορηγό. Η βασική όμως διαφορά στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το ότι δε σχετιζόταν με το Πανεπιστήμιο. Επομένως δεν ανήκει στην κατηγορία που μάλλον μας ρωτάτε. Η αλήθεια είναι ότι ίσως εξαιτίας αυτού του «αντι-φεστιβάλ», που πήγε πολύ καλά, μπήκαμε στο "τρυπάκι" και θελήσαμε να δημιουργήσουμε κάτι εξίσου καλό και ευφάνταστο.

C. N.: Κατά πόσο έχετε συνδυάσει το θέατρο με τις υπόλοιπες μορφές τέχνης (την μουσική, τα εικαστικά, τη φωτογραφία, το video κτλ) σε όσα θα δούμε στο Βρυσάκι; Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για τις εκδηλώσεις που έχετε προγραμματίσει;

Κ. Τ.: Η αλήθεια είναι ότι έχουμε πάρα πολλά πράγματα και πολύ λίγο χρόνο. Η μία δραστηριότητα είναι πίσω από την άλλη... θέλαμε να παρουσιάσουμε παρα πολλα πράγματα δικά μας και συναδέλφων. Είναι χαρακτηριστικοί οι αριθμοί: Η οργανωτική ομάδα της διοργάνωσης αποτελείται από 40 φοιτητές, ενώ άλλοι τόσοι είναι περίπου οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες. Στα περισσότερα θεάματα εμπλέκονται παραπάνω από μία τέχνες, όχι όμως ως αυτοσκοπός, αλλά περισσότερο η ανάγκη για έκφραση, μας οδήγησε στη χρήση περισσότερων του ενός εκφραστικών μέσων. Δεν καναμε όμως απλά «πρόσθεση» θεαμάτων, αλλά κοινός τόπος της διοργάνωσης είναι: νέοι καλλιτέχνες-σε ηλικία και καλλιτεχνική δράση-,  υβριδικά θεάματα, αλληλεπίδραση τεχνών, διάλογος θεωρίας-πράξης, θεωρητικών και καλλιτεχνών, γνώσης και δημιουργίας, αυτενέργεια, ομαδικότητα, παρεμβατικότητα.

Οι εκθέσεις περιλαμβάνουν, χειροποίητα κοσμήματα, ζωγραφική,σκίτσο, μεταποιημένα ρούχα, έργα σε χαρτί, έκθεση κοστουμιών. Επίσης θα γίνουν προβολές ταινιών, δημιουργήματα φοιτητών της σχολής, χοροθέατρο, παράσταση, stend- up comedy, παραστατική έκθεση κοστουμιών, performance με video, θεατρικό παιχνίδι, διηγήσεις παραμυθιών, παρεμβάσεις  σε σχέση με τη σκηνογραφία-ενδυματολογία  από εξέχοντες ανθρώπους του χώρου, διαδραστική ομιλία για το θέατρο του καταπιεσμένου, ομιλία σε σχέση με την τέχνη και το κοινωνικό-πολιτικό περιβάλλον, πολλά μουσικά lives και σεμινάρια, και βέβαια μουσικά πάρτυ.

C. N.: Κατά τη γνώμη σας, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα είναι σε θέση σήμερα να στηρίζουν τέτοιες πρωτοβουλίες ή βλέπετε να έχει χαθεί το ενδιαφέρον από τους αρμόδιους και όλο το βάρος πλέον πέφτει στους φοιτητές να αναλάβουν την πολιτιστική δράση μέσα στα Πανεπιστήμια; Είστε αισιόδοξοι για την συνέχιση του φεστιβάλ;

Κ. Τ.: Η αλήθεια είναι οτι βρισκόμαστε σε μια περιόδο που όλα καταρρέουν, η παιδεία δεν αποτελεί δυστυχώς εξαίρεση. Τα πανεπιστήμια γενικά ως κομμάτι αυτού του συστήματος, δυσκολεύονται να καλύψουν και τις βασικές του ανάγκες, βιώνοντας την υπονόμευσή τους. Παρόλα αυτά, όταν ένας «τολμηρός» ή «κεφάτος» δάσκαλος προτείνει κάτι, βλέπουμε ότι και το Πανεπιστήμιο ως θεσμός τουλάχιστον (αν όχι υλικά), τον στηρίζει. Ο πολιτισμός γεννιέται απ΄ τα «κάτω», οπότε, φυσιολογικό είναι τον τόνο να πρέπει να τον δίνουν οι φοιτητές μέσα στα πανεπιστήμια. Αυτό που χρειαζόμαστε εκτός από τις υποδομές και τον αντιστοιχο σχεδιασμό, είναι καθηγητές αφοσιωμένους στην έρευνα και τη δράση, έτοιμους και διαθέσιμους να μας στηρίξουν. 

Το artιβιστικό tripάκι μας θεωρούμε πως είναι η καλύτερη απάντηση στο ερώτημά σας για το αν ελπίζουμε. Ναι, ελπίζουμε, και με τη δράση μας, επιχειρούμε να δώσουμε θετική απάντηση στην ασφυξία και την ακινησία του παρόντος. 

Σας ευχαριστούμε πραματικά πολύ για το ενδιαφέρον και την υποστήριξη, και με χαρά σας περιμένουμε στο tripάκι.