Το βιβλίο του Γκυ ντε Μωπασσάν, Δύο νουβέλες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.


Η πρώτη νουβέλα, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο, είναι η «Οικογενειακή υπόθεση». Προδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Lanouvelle Revue» το 1881 και πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά τη δεκαετία του ‘20 με τον τίτλο «Οικογενειακά» στη συλλογή διηγημάτων του Γκυ ντε Μωπασάν «Εκλεκτά διηγήματα», χωρίς ένδειξη του μεταφραστή. Είναι από τις σημαντικότερες νουβέλες του Γκυ ντε Μωπασάν.

«Η Κληρονομιά», η δεύτερη νουβέλα του βιβλίου, πρωτοδημοσιεύτηκε το 1884 σε εβδομαδιαίες συνέχειες στη «Lavie Militaire» και περιλήφθηκε στη συλλογή «Η μις Χάρριετ» (1884). Στα ελληνικά δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Κορομηλά το 1889 χωρίς ένδειξη του μεταφραστή αλλά οι Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος και Λ. Τριανταφυλλοπούλου αποδίδουν τη μετάφραση στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Με την «Κληρονομιά» ο Μωπασάν συνθέτει μία από τις αριστουργηματικότερες νουβέλες του, όπου δείχνει όλη την αφηγηματική δεξιοτεχνία του και την εκ μέρους του αριστοτεχνική περιγραφή διαφόρων χαρακτήρων.

O Henri Rene Albert Guy de Maupassant γεννιέται στη Νορμανδία το 1850 και πεθαίνει στο Παρίσι το 1893. Ξεκινά να γράφει σε ηλικία δεκατριών χρόνων και συνεχίζει να δουλεύει εντατικά μέχρι το τέλος της ζωής του. Στο έργο του περιλαμβάνονται έξι μυθιστορήματα, οκτώ θεατρικά έργα, μερικές ποιητικές συλλογές, πολλά δοκίμια, άρθρα και ταξιδιωτικά αφηγήματα και το κυριότερο, πάνω από τριακόσια διηγήματα. Ο Maupassant μεγαλώνει στη Νορμανδία, κοντά στη φύση και τους ανθρώπους της υπαίθρου. Είναι ένα πανέξυπνο αγόρι με μεγάλη παρατηρητικότητα που απολαμβάνει εξίσου το παιχνίδι με τη μελέτη. Όταν ο Guy γράφει τους πρώτους του στίχους, η μητέρα του, ενθουσιασμένη τον αναθέτει στον Flaubert , παλιό οικογενειακό φίλο, που γίνεται ο πνευματικός πατέρας του Maupassant. Σε ηλικία δεκαεννέα ετών ξεκικά σπουδές στη νομική σχολή του Παρισιού και αργότερα προσλαμβάνεται στο δημόσιο. Το 1874 γνωρίζει στο σπίτι του Flaubert τον Zola, ο οποίος τον περιβάλλει με φιλία και τον εισάγει σ’ έναν κύκλο μεγάλων καλλιτεχνών της εποχής. Το 1880 με τη βοήθεια του Zola εκδίδεται το διήγημά του «Χοντρομπαλού» χάρη στο οποίο αναγνωρίζεται ως μεγάλος διηγηματογράφος. Παραιτείται από το υπουργείο και ασχολείται αποκλειστικά με το γράψιμο. Ο Maupassant αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και πεθαίνει από σύφιλη σε ψυχιατρική κλινική του Παρισιού σε ηλικία μόλις σαράντα τριών ετών. Στα 310 διηγήματά του έχει καταγράψει την πραγματικότητα σε όλες της τις εκφάνσεις, αποστασιοποιημένα, χωρίς να αναπτύσσει κοινωνικούς προβληματισμούς, με ύφος λιτό και ακριβές, άλλοτε ανάλαφρο και περιπαικτικό και άλλοτε πικρό και ζοφερό.


μετάφραση: Φοίβος Ι. Πιομπίνος


Ο Γιάννης Αντωνιάδης γράφει κριτική για το βιβλίο.