Η Εταιρεία Θεάτρου «Προσωδία» και το «Θέατρο Χρωμάτων» του Γιώργου Βούρου παρουσιάζουν στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου

«Βαφείο-Λάκης Καραλής» το «Βlack and White», ένα ξεχωριστό project αποτελούμενο από μια «λευκή» κωμωδία με τρεις άντρες («ART») και από μια «μαύρη» κωμωδία με τέσσερεις γυναίκες («Creve Coeur»).

 

Έτσι, και ενώ συνεχίζονται με επιτυχία οι παραστάσεις του «Creve Coeur» του Τένεσσι Ουίλιαμς που ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο από την «Προσωδία», από τη Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011 θα παρουσιάζεται από το «Θέατρο Χρωμάτων» και το διάσημο έργο της Γιασμίνα Ρεζά «ART».

 

ART: μια «λευκή» κωμωδία, ένα φιλοσοφικό μπουλβάρ ή ένα «δράμα» αστεία γραμμένο, όπως το αποκάλεσε η Ρεζά;

Η αντρική φιλία είναι αθώα και άδολη ή διέπεται από σχέσεις εγωισμού και εξουσίας;

Η τέχνη εξημερώνει τους ανθρώπους ή τους φθάνει στα άκρα;

Η Ρεζά έγραψε το ART το 1994. Με πατέρα ιρανικής καταγωγής, μητέρα Ουγγαρέζα βιολίστρια, η συγγραφέας του έργου μεγάλωσε στο Παρίσι, περιτριγυρισμένη από μουσικούς, ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ήρθε το Art.  Ένα έργο ανθρώπινο, καθημερινό, με μια πλοκή εμπνευσμένη μέσα από την εμπορική-πολιτιστική τρέλα της μοντέρνας τέχνης των 90\’s.

To ART έκανε πρεμιέρα στο Βερολίνο και παρουσιάστηκε στο Παρίσι το 1994 στο θέατρο Champs-EIysees, όπου πήρε το βραβείο Moliere για καλύτερο σενάριο, καλύτερες ερμηνείες και καλύτερη παραγωγή.  Βραβεύτηκε επίσης στο Λονδίνο ως καλύτερη κωμωδία (με πρωταγωνιστές τον Albert Finney, τον Tom Courtenay και τον Kenn Stott), και στη Γερμανία ως καλύτερο ξενόγλωσσο έργο. 

Μεταφράστηκε σε 35 γλώσσες και παίχτηκε στη συνέχεια στο Τόκυο, Βομβάη, Γιοχάνεσμπουργκ, Μπουένος Άιρες, Πενσυλβανία κ.α.  Ο Sean Connery στη συνέχεια, μετά από παρότρυνση της γυναίκας του, αγοράζει τα δικαιώματα για την Αμερική και εκτοξεύει τη δημοτικότητα του.

Όταν η Γιασμίν Ρεζά έγραφε το ART σε μόνο ενάμιση μήνα σίγουρα δεν ήξερε πόσο θα επηρέαζε την παγκόσμια δραματουργία.  Η απόφαση μιας γυναίκας να αποπειραθεί να διερευνήσει τον κόσμο της ανδρικής φιλίας ήταν από μόνη της τολμηρή.  Το γεγονός ότι διάλεξε ως πειραματόζωα τρεις φιλότεχνους αστούς διανοούμενους ανέβαζε τον πήχυ ακόμα πιο ψηλά. Και επί πλέον, το γεγονός ότι χρησιμοποίησε στοιχεία από την σύγχρονη κριτική θεωρία της τέχνης σαν την απόλυτη ‘δοκιμασία κοπώσεως’ για τη φύση της ανδρικής φιλίας, έκανε την Ρεζά να ακροβατήσει σε πρωτόγνωρες για το θέατρο περιοχές.  Το αποτέλεσμα ήταν μια εκρηκτική δραματική κωμωδία ή ‘ένα δράμα αστεία γραμμένο’, όπως προτιμάει να το αποκαλεί η ίδια η συγγραφέας. 

 

Το μόνο στοίχημα που απέμενε να κερδηθεί ήταν το στοίχημα τής αποδοχής του κοινού.  Θα μπορούσε ποτέ να γίνει αποδεκτό από τις πλατιές μάζες των θεατών ένα έργο τόσο πυκνά γραμμένο που δημιουργεί αστείες αντιπαραθέσεις με στίχους τού Πωλ Βαλερύ;  Ή θα περιοριζόταν στο κλείσιμο τού ματιού σε μία περιορισμένη ελίτ θεατών καθιστώντας το απαγορευτικό για τα μεγάλα θέατρα;

Το αποτέλεσμα ήταν αναπάντεχο.  Καθήλωσε τους θεατές 162 χωρών όπου παίχτηκε από τη Νέα Υόρκη ως το Πεκίνο και από το Λονδίνο ως τη Βομβάη και μεταφράστηκε στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου. 

Σάρωσε κυριολεκτικά όλα τα μεγάλα βραβεία θεάτρου κάνοντας τους Times του Λονδίνου να το αποκαλέσουν σαν την ‘κωμωδία–φαινόμενο’ του 20ου αιώνα. Παιζόταν συνεχώς επί δέκα χρόνια στο West End και στο Broadway, αλλά και σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις τού κόσμου, γεμίζοντας τεράστια θέατρα και αλλάζοντας διανομή κάθε 3-4 μήνες, δείχνοντας έτσι ότι το έργο λειτουργεί εξ ίσου σε όλες τις ηλικιακές γκάμες της ανδρικής φιλίας. 

Το «Θέατρο Χρωμάτων» και ο Γιώργος Βούρος πρωτοανέβασαν το ART στο θέατρο «Ακάδημος» της Αθήνας, το 2006.  Ακολούθησε το θέατρο ‘Σοφούλη’ της Θεσσαλονίκης το 2008 και φέτος (2011) παρουσιάζεται στο θέατρο ‘Βαφείο – Λάκης Καραλής’ με καινούρια διανομή.

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Γιώργος Βούρος
Σκηνικά – Φωτισμοί: Γιώργος Βούρος
Μουσική: Θάνος Ρούφος
Κοστούμια: Άννα Ζώτου
Βοηθός Σκηνογράφου: Άννα Ζώτου
Τεχνικός – Ηλεκτρολόγος: Γιώργος Αγαλιανός
Φωτογραφίες: Lykavittos

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:
Ερρίκος Λίτσης (Μαρκ), Γιώργος Βούρος (Σερζ), Ευθύμης Δημητρίου (Ιβάν).