Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Η Κατερίνα Κοσκινά: για το έργο της Αθηνάς Τάχα

Η Κατερίνα Κοσκινά: για το έργο της Αθηνάς Τάχα
Η μελέτη και η εξοικείωση με το έργο της Αθηνάς Τάχα είναι μία σύνθετη και αποκαλυπτική εμπειρία. Σύνθετη, για πολλούς λόγους ...

εκ των οποίων οι σημαντικότεροι είναι, αφενός η παράλληλη δραστηριότητα της με δύο διαφορετικού τύπου, μεγέθους, υφής και προσέγγισης εικαστικές εκφράσεις την περιβαλλοντική γλυπτική και την εννοιολογική τέχνη και αφετέρου η ταυτόχρονη με τη δημιουργική, θεωρητική ενασχόλησή της με το έργο της.

 

Είναι δε αποκαλυπτική, διότι η κατανόηση των επιλογών της και η ανάλυση των συνθετικών παραμέτρων του έργου της, οδηγούν σταδιακά στη διαπίστωση ότι οι δύο φαινομενικά εκ διαμέτρου αντίθετες εκ πρώτης όψεως διαδρομές της, η μία προς τον δημόσιο χώρο και η άλλη προς τον βιωματικό, ιδιωτικό, εκπορεύονται και καταλήγουν στην ίδια αισθητική και θεωρητική αρχή, που είναι η ομορφιά και η λειτουργία της φύσης, οργανικής & ανόργανης και η τάξη και ο ρυθμός του σύμπαντος…

 

Ο χρόνος, είναι ένα μέγεθος, που ούτως ή άλλως, διαπερνά και καθορίζει το έργο της Αθηνάς Τάχα σε όλα τα  επίπεδα. Οι κινήσεις των σωμάτων στο χώρο, υπακούοντας στις διαδρομές και τα μεγέθη που επιβάλουν τα σχήματά της στα έργα σε δημόσιους χώρους, που δεν ολοκληρώνονται παρά μόνον δια της ανθρώπινης συμμετοχής, διέπονται συχνά από μια επαναληπτικότητα κίνησης και φόρμας, που δημιουργεί ένα ρυθμό. Ο ίδιος ρυθμός απαντάται και στα έργα της μικρής κλίμακας, όπου η διάταξη και η επανάληψη οργανώνουν συχνά την επιφάνεια των έργων, όπως στην περίπτωση των «Ασπίδων» και των «Θωράκων»της.

 

Εξάλλου, όχι μόνο η προ-ϋπολογιζόμενη από την δημιουργό κίνηση του σώματος, αλλά και το ίδιο το ανθρώπινο σώμα λειτουργεί, υπακούοντας σε ρυθμούς, όπως της κυκλοφορίας του αίματος και του κτύπου της καρδιάς, κατ’ αντιστοιχία με το ηλιακό μας σύστημα και την κυκλική περιστροφική λειτουργία του.

 

Αυτοί οι ρυθμοί, τα μεγέθη μέτρησης του χώρου-χρόνου δηλαδή, μετατρέπονται από την Αθηνά Τάχα σε εργαλεία κιναισθητικής εμπειρίας, η οποία χαρακτηρίζει όχι μόνο τα site specific, περιβαλλοντικά και μνημειακά έργα της σε δημόσιους χώρους, αλλά και την πιο προσωπική βιωματική της τέχνη, εκεί όπου η ρυθμική οργάνωση της φόρμας τους και η ενίοτε σουρεαλιστική τους εικόνα, ανακαλούν θεραπευτικές και μαγικές ιδιότητες αντικειμένων και τελετουργικών.

 

Info: Η Κατερίνα Κοσκινά είναι Ιστορικός Τέχνης-Μουσειολόγος, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου και Πρόεδρος από το 2008 του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

Εργάστηκε για τέσσερα χρόνια ως Ειδικός Σύμβουλος στο Eυρωπαϊκό Πολιτιστικό Kέντρο Δελφών. Έχει επιμεληθεί πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις τέχνης και διετέλεσε Εθνική Επίτροπος της 23ης Μπιενάλε του Σάο Πάολο το 1996 και της 51ης Μπιενάλε της Βενετίας το 2005. Έχει επίσης συγγράψει κείμενα σε βιβλία και καταλόγους εκθέσεων, καθώς και άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά τέχνης. Eίναι μέλος του ICOM και της AICA Hellas. Από το 2000 έως το 2004 διετέλεσε Καλλιτεχνικός Σύμβουλος της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων / Αθήνα 2004 Α.Ε.. Είναι επίσης μέλος της Επιτροπής Αισθητικής Πλαισίωσης της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. από το 1998 και Επιμελητής της Συλλογής Έργων Tέχνης της Alpha Bank από το 1992.

 

Διαβάστε επίσης: http://www.culturenow.gr/interviews/Αθηνά_Τάχα:_Θα_ήμουν_ένα_ανεύθυνο_ανθρώπινο_πλάσμα_αν_δεν_έθετα_την_τέχνη_μου_στο_δημόσιο_χώρο.html
http://www.culturenow.gr/articles/Η_Συραγώ_Τσιάρα:_για_το_έργο_της_Αθηνάς_Τάχα.html
http://www.culturenow.gr/art/Αθηνά_Τάχα:_από_το_Δημόσιο_στο_Ιδιωτικόsccomma_στη_Σχολή_Καλών_Τεχνών_.html

Σχετικές ειδήσεις
Άρτεμις Ποταμιάνου: Το Ανοίκειο μέσα από το έργο εννέα εικαστικών
14.11.2016 11:29
Η εικαστικός και επιμελήτρια Άρτεμις Ποταμιάνου, γράφει για τις διαφορετικές οπτικές της έννοιας του ανοίκειου, με αφορμή την έκθεση «Back to the basics: Uncanny», την οποία φιλοξενεί η ENIA Gallery.
Αχιλλέας Πιστώνης: Αναδιατυπώνοντας ξανά και ξανά
09.05.2016 12:53
Συνήθως, όταν ζωγραφίζω, προσπαθώ να συνεχίσω το προηγούμενο έργο, αυτό συμβαίνει πάντα. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που δεν μπορούσα ποτέ (ούτε ως φοιτητής) να κάνω δύο έργα ταυτόχρονα, η ιδέα για το επόμενο έργο έρχεται λίγο πριν τελειώσει αυτό που κάνω εκείνη τη στιγμή. Είναι κάτι που μπορεί να ειπωθεί με τόσο διαφορετικούς τρόπους που τελικά, έργο το έργο, φτάνω σε ένα σημείο να μιλάω για κάτι εντελώς άλλο. Τότε δημιουργείται ένα μονοπάτι για μια επόμενη ενότητα έργων που πάλι θα πρέπει να ειπωθεί με παραλλαγές, αυτό είναι η εμμονή μου, δεν γίνεται να μην το δω, άρα πρέπει να το κάνω.
Κωνσταντίνος Πάτσιος: Kunst macht frei - H τέχνη ελευθερώνει
15.04.2016 13:38
Μεγάλωσα και ζω στη Κηφισιά, την οποία θα ονόμαζα Βαυαρία των Αθηνών, τόσο για τη βλάστηση και τα υπόγεια ρεύματα, όσο και για τους πύργους και τα κατάλοιπα της κεντροευρωπαϊκής αισθητικής. Η τέχνη με γοήτευε από πολύ νεαρή ηλικία, αλλά η συστηματική και καθημερινή μου ενασχόληση με τη ζωγραφική ξεκίνησε στα 18, όταν βρέθηκα με υποτροφία στην κεντρική Γαλλία στο Πουατιέ. Οι τακτικές επισκέψεις μου στο Παρίσι, στο κέντρο Georges Pompidou και η επαφή με το έργο του Marcel Duchamp, του Francis Picabia και άλλων Γάλλων ντανταϊστών υπήρξε καθοριστική για την πορεία μου.
Depression Era: Κατοίκηση
13.01.2016 11:48
“Αν και η ψυχολογική πίεση συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα βρεθούν στον Άρη, μάλλον δεν αποτελεί ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο το οποίο θα μπορούσε να ματαιώσει κάθε σχέδιο για τη δημιουργία μιας αποικίας στον Κόκκινο Πλανήτη.”
Δημήτρης Μεράντζας: Περίπατος
15.12.2015 16:50
Πριν από 20 χρόνια -τον Σεπτέμβριο του 1995- ξεκίνησα να οργανώνω την σύνθεση ενός έργου που δεν είχε εμφανή αισθητική σχέση με την μέχρι τότε δουλειά μου και αποτέλεσε την εκκίνηση μιας μεγάλης -σε έκταση- ενότητας, η οποία είναι συνεχώς σε εξέλιξη και φέρει τον γενικό τίτλο : «Η Πραγματικότητα είναι Πληροφοριοδότης της φαντασίας».