Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Η Συραγώ Τσιάρα: για το έργο της Αθηνάς Τάχα

Η Συραγώ Τσιάρα: για το έργο της Αθηνάς Τάχα
Η κριτική πρόσληψη του έργου της Αθηνάς Τάχα τείνει να παγιώσει μία διχοτόμηση ανάμεσα στη δημόσια και την ιδιωτική πλευρά της καλλιτεχνικής της δημιουργίας.

Ωστόσο, αν κάποιος ανατρέξει στα πρώιμα εννοιολογικά της έργα από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, τους πειραματισμούς της πάνω στη σύσταση και τη συμπεριφορά των υλικών, και συνεκτιμήσει το έμπρακτο ενδιαφέρον της για τη φύση και το αστικό περιβάλλον με τη συστηματική μελέτη του ανθρώπινου σώματος θα διαπιστώσει την εσωτερική ενότητα και συνοχή που διέπει το σύνολο του έργου της.

 

Η επεξεργασία των θεμάτων σε σειρές, η ρυθμικότητα της κίνησης, η δομική λειτουργία του χρόνου και η ανάδειξη των απτικών αξιών της ύλης διαγράφουν το κοινό υπόβαθρο σύλληψης τόσο των ‘δημόσιων’ όσο και των ‘ιδιωτικών’ έργων της με άξονα το σώμα και την ταυτότητα. Το σώμα αποτελεί για την Αθηνά Τάχα αδιάσπαστο τμήμα του σύμπαντος. υπόκειται στους ίδιους εξελικτικούς νόμους της φθοράς και της προσαρμοστικής μετάλλαξης που διέπουν το όλον. Καθώς σταδιακά ωριμάζει και γηράσκει, υφίσταται αλλοιώσεις που επιβεβαιώνουν την εύθραυστη φύση του, ενώ η ασθένεια και η βία είναι δυνατό να λειτουργήσουν ως ανασχετικοί παράγοντες στη φυσική και υγιή του ανάπτυξη...

 

Η σκόπιμη αμφισημία των υλικών που συνθέτουν τις πανοπλίες της εγείρει μία σειρά ερωτημάτων γύρω από τα κοινωνικά αίτια που οδηγούν σε αποκλεισμό, φθορά, περιθωριοποίηση, διάκριση λόγω φύλου και σεξουαλική εκμετάλλευση, ενώ ταυτόχρονα υπαινίσσονται τους σαθρούς μηχανισμούς άμυνας που αναπτύσσει το γυναικείο σώμα απέναντι στην πανίσχυρη βιομηχανία της επιβεβλημένης ομορφιάς και της τεχνητά διατηρούμενης νεότητας.

 

Info: Η Συραγώ Τσιάρα είναι Ιστορικός Τέχνης. Αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. το 1989 και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνική Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Leeds, Αγγλία. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή το 2000 στο Α.Π.Θ. με θέμα τη δημόσια γλυπτική στη Μακεδονία. Το 2004 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος η μελέτη της: Τοπία της Εθνικής Μνήμης. Ιστορίες της Μακεδονίας γραμμένες σε μάρμαρο.

Εργάζεται ως επιμελήτρια στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης από το 2000. Το καλοκαίρι του 2007 ανέλαβε τη διεύθυνση του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης. Επίσης διδάσκει από το 2003 Ιστορία και Θεωρία της Τέχνης του 20ού αιώνα και Δημόσια Τέχνη στο Τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

 

Διαβάστε επίσης:
http://www.culturenow.gr/art/Αθηνά_Τάχα:_από_το_Δημόσιο_στο_Ιδιωτικόsccomma_στη_Σχολή_Καλών_Τεχνών_.html
http://www.culturenow.gr/interviews/Αθηνά_Τάχα:_Θα_ήμουν_ένα_ανεύθυνο_ανθρώπινο_πλάσμα_αν_δεν_έθετα_την_τέχνη_μου_στο_δημόσιο_χώρο.html
http://www.culturenow.gr/articles/Η_Κατερίνα_Κοσκινά:_για_το_έργο_της_Αθηνάς_Τάχα.html

Σχετικές ειδήσεις
Άρτεμις Ποταμιάνου: Το Ανοίκειο μέσα από το έργο εννέα εικαστικών
14.11.2016 11:29
Η εικαστικός και επιμελήτρια Άρτεμις Ποταμιάνου, γράφει για τις διαφορετικές οπτικές της έννοιας του ανοίκειου, με αφορμή την έκθεση «Back to the basics: Uncanny», την οποία φιλοξενεί η ENIA Gallery.
Στέφανος Ρόκος: Οι σταθμοί, τα πάρτι και η δεξαμενή του ηλεκτρισμού
12.10.2016 11:49
Η τελευταία ενότητα των έργων μου που παρουσιάστηκε στην Πινακοθήκη Βογιατζόγλου έχει τίτλο «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού». Ζούμε σε μια εποχή διάχυτης έντασης παντού, κοινωνικά και πολιτικά, και όλα αντανακλώνται και στην προσωπική μας ζωή. Αυτό το στοιχείο είναι που αποκαλώ ηλεκτρισμό. Είναι μια άλλη λέξη για να περιγραψω την ένταση που βιώνουμε καθημερινά.
Ai Weiwei at Cycladic: Η
22.06.2016 16:06
Αν και ο Ai Weiwei μπορεί να μην χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, ακόμα και για τους λιγότερο μυημένους, η έκθεση του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ξεκινάει ήδη από έξω. Η αφίσα και ο τίτλος προδιαθέτουν για την προσωπικότητα του πιο δημοφιλούς ίσως σύγχρονου καλλιτέχνη παγκοσμίως. Στη φωτογραφία-πορτρέτο της αφίσας, ο Ai Weiwei κοιτάζει έντονα, με εμφανείς τις ουλές που άφησε στο κεφάλι του ο ξυλοδαρμός από τις κινεζικές αρχές το 2009.
Αχιλλέας Πιστώνης: Αναδιατυπώνοντας ξανά και ξανά
09.05.2016 12:53
Συνήθως, όταν ζωγραφίζω, προσπαθώ να συνεχίσω το προηγούμενο έργο, αυτό συμβαίνει πάντα. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που δεν μπορούσα ποτέ (ούτε ως φοιτητής) να κάνω δύο έργα ταυτόχρονα, η ιδέα για το επόμενο έργο έρχεται λίγο πριν τελειώσει αυτό που κάνω εκείνη τη στιγμή. Είναι κάτι που μπορεί να ειπωθεί με τόσο διαφορετικούς τρόπους που τελικά, έργο το έργο, φτάνω σε ένα σημείο να μιλάω για κάτι εντελώς άλλο. Τότε δημιουργείται ένα μονοπάτι για μια επόμενη ενότητα έργων που πάλι θα πρέπει να ειπωθεί με παραλλαγές, αυτό είναι η εμμονή μου, δεν γίνεται να μην το δω, άρα πρέπει να το κάνω.
Κωνσταντίνος Πάτσιος: Kunst macht frei - H τέχνη ελευθερώνει
15.04.2016 13:38
Μεγάλωσα και ζω στη Κηφισιά, την οποία θα ονόμαζα Βαυαρία των Αθηνών, τόσο για τη βλάστηση και τα υπόγεια ρεύματα, όσο και για τους πύργους και τα κατάλοιπα της κεντροευρωπαϊκής αισθητικής. Η τέχνη με γοήτευε από πολύ νεαρή ηλικία, αλλά η συστηματική και καθημερινή μου ενασχόληση με τη ζωγραφική ξεκίνησε στα 18, όταν βρέθηκα με υποτροφία στην κεντρική Γαλλία στο Πουατιέ. Οι τακτικές επισκέψεις μου στο Παρίσι, στο κέντρο Georges Pompidou και η επαφή με το έργο του Marcel Duchamp, του Francis Picabia και άλλων Γάλλων ντανταϊστών υπήρξε καθοριστική για την πορεία μου.