Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Δέσποινα Παπαθεοδοσίου: Η ιστορία ενός ονείρου

Δέσποινα Παπαθεοδοσίου: Η ιστορία ενός ονείρου

Αν με ρωτάτε πώς περιγράφεται ένα όνειρο, μόνο τούτο θα σας πω ...

Ο μπαμπάς μου, πάντα μου διάβαζε τα βράδια την Οδύσσεια και άλλα ωραία βιβλία με όμορφες ιστορίες. Εκείνος ήθελε να με κοιμίσει για να μπορεί το πρωί να πάει στη δουλειά του. Εγώ όμως όλο τον ρωτούσα «γιατί αυτό» «γιατί εκείνο» κι έτσι άρχιζε μεταξύ μας ένας διάλογος που μου άρεσε πολύ. Συνήθισα όμως να ακούω ιστορίες κι όταν ο μπαμπάς μου σταμάτησε να με αποκοιμίζει με παραμύθια , αφού μεγάλωσα, βρήκε ένα κόλπο για να μην τον απασχολώ συνεχώς με ερωτήματα. Μου αγόραζε πολλά βιβλία για να «πλουτίσεις τις γνώσεις σου» μου έλεγε.

Άρχισα  λοιπόν κι εγώ να διαβάζω όλα αυτά που μου έφερνε στο σπίτι και τότε ανακάλυψα έναν καινούργιο κόσμο που μου άρεσε παρα πολύ. Μια μέρα ένας φίλος του ο κύριος Κρίνος, άκουσε ένα παραμύθι που είχα γράψει και μου είπε: «μπορείς να γίνεις όταν μεγαλώσεις μια καλή παραμυθού».  Χάρηκα παρα πολύ και άρχισα να γράφω το ένα παραμύθι πίσω απ το άλλο.

Όταν του τα έστειλα με email  στον υπολογιστή του, χάρηκε τόσο πολύ που την άλλη μέρα με πήρε στο τηλέφωνο και μου είπε ότι τα ωραία πράγματα πρέπει να βγαίνουν στην ώρα τους και να μην τα περιμένουμε  να μπαγιατέψουν. «Τι εννοείτε» τον ρώτησα και αυτός μου είπε: «Θα σου πω σε λίγες μέρες». Όταν μετά από δυο εβδομάδες τον είδα, κρατούσε στα χέρια του ένα χαρτί που έλεγε ότι, οι εκδόσεις “Δρόμων” ενέκριναν το παραμύθι μου για να εκδοθεί με εικονογράφηση και να κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία. Μάλιστα μου έγραφαν: «Θα είσαστε η μικρότερη Ελληνίδα συγγραφέας».

Ειλικρινά πιστέψτε με δεν το πίστευα στα μάτια μου αυτό που διάβαζα. Τώρα όμως το πιστεύω γιατί το παραμύθι μου  «Η ιστορία ενός ονείρου» έγινε πραγματικότητα και αυτή είναι η πρώτη μου συνέντευξη.
Θα το παρουσιάσω το καλοκαίρι στην Καλαμάτα και το Σεπτέμβριο σε κάποιο βιβλιοπωλείο του κέντρου, μου είπε ο εκδότης μου, κύριος Ζώης Μπενάρδος, αλλά θα είναι μεσημέρι Σαββάτου για να μπορούν να έλθουν τα  παιδιά.

Εκείνο όμως που με έκανε ευτυχισμένη, είναι ότι το όνειρό μου ήταν  να γίνω  όταν μεγαλώσω μια συγγραφέας παραμυθιών και αυτό έγινε αληθινό από τα δέκα μου χρόνια. Τι ευτυχία!  Είδατε που τα όνειρα βγαίνουν πάντα αληθινά όταν τα αγαπάς και νοιάζεσαι γι αυτά! 

Info: Η Δέσποινα Παπαθεοδοσίου γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουλίου του 2000. Είναι η μικρότερη Ελληνίδα συγγραφέας που κυκλοφορεί παραμύθι της στα βιβλιοπωλεία, το οποίο εκδόθηκε  από τις εκδόσεις «Δρόμων». Της αρέσει να σχεδιάζει χορογραφίες και  με την αδελφή της Βάσω στήνουν μικρά θεατρικά παιχνίδια. Το παραμύθι της «Η ιστορία ενός ονείρου» είναι το πρώτο της. Όνειρό της να γυρίσει μια μέρα όλο τον κόσμο.

Σχετικές ειδήσεις
Μανώλης Καρυωτάκης: «Το όνειρο της Μόλυ» μέσα από τα μάτια ενός παλιάτσου
14.11.2016 15:17
Ο Μανώλης Καρυωτάκης γράφει τις σκέψεις του με αφορμή την παράσταση «Το όνειρο της Μόλυ» που παρουσιάζεται στο Θέατρο Παλλάς, η οποία μας μεταφέρει στα χρόνια της παιδικής αθωότητας και της ξεγνοιασιάς...
Πέντε αστυνομικά μυθιστορήματα που θα σας συναρπάσουν
26.08.2016 11:51
Το αστυνομικό μυθιστόρημα που αξίζει να εκθειάζεται και το οποίο άλλωστε είναι αυτό που μένει στην λογοτεχνική ιστορία - γιατί έχει πολλές πιθανότητες να μείνει - είναι εκείνο που δεν αναλώνεται αποκλειστικά στην εξιχνίαση της όποιας δολοφονίας περιγράφει, αυτό δεν χρειάζεται εξάλλου και τόσο πολύ ταλέντο.
Γιώργος Κ. Ψάλτης: Στο καφέ Ombre
11.03.2016 13:18
Στα δάχτυλά μου
μυρίζω από το πρωί 
τον ύπνο μίας Μαρίας.
 Γράφω στο κινητό
 "Πόσο ωραία που δεν έχω πλύνει ..."
 και σβήνει. Ξαφνικά,
 μ' ένα goodbye στην οθόνη.

Ευτυχία Παναγιώτου: Περιοχή κινδύνου
12.02.2016 13:07
Η δουλειά του ποιητή είναι δύσκολη, μα δεν το ξέρεις ακόμη. Μια ενστικτώδης πράξη σε ωθεί να περισώσεις λέξεις. Μα, όταν ακούγεται φρικτή μια μουσική, κουνάς δεξιά κι αριστερά το κεφάλι: δεν είμαι εγώ αυτό. Ανοίκεια, ακατοίκητη, αυτή η νέα γλώσσα σε καλωσορίζει σε μια περιοχή κινδύνου.
Ομάδα Τσόκαρα: Θέατρο που πάει παντού!
28.01.2016 09:36
Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε όπου η δημιουργικότητα και η επιβίωση μέσω της τέχνης του θεάτρου είναι μια δύσκολη υπόθεση, επιλέξαμε έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης μιας θεατρικής ομάδας. Έναν τρόπο που βασίζεται στην συλλογικότητα, την συν δημιουργία και την αλληλεγγύη. Η θεατρική ομάδα Τσόκαρα δεν έχει σκηνοθέτη ούτε παραγωγό, παρά μόνο ισότιμα μέλη με τις ίδιες ευθύνες και υποχρεώσεις.