Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Εγκαίνια για ακόμη δύο εκθέσεις του Athens Photo Festival

Εγκαίνια για ακόμη δύο εκθέσεις του Athens Photo Festival
Δύο ακόμη εκθέσεις εγκαινιάζονται αυτήν την εβδομάδα στο πλαίσιο του Athens Photo Festival. Πρόκειται για τις ...

 εκθέσεις της Muriel Bordier και του Θεόδωρου Τέμπου.

Η έκθεση της Muriel Bordier θα εγκαινιαστεί τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο , σε επιμέλεια Basia Embiricos.

Η Muriel Bordier απέκτησε το βραβείο Arcimboldo, που θεσμοθετήθηκε το 1999 από το Σύλλογο Gens d’Images, για τη δουλειά της με τίτλο Μουσειακοί Χώροι, μέσα από την οποία αναπτύσσει ένα αισθητικό και προσωπικό προβληματισμό με επίκεντρο τη σύγχρονη τέχνη, τους πρωταγωνιστές και το κοινό της.

Με υπερβατικό τρόπο αποκαλύπτει τα χαρακτηριστικά της ιδέας της καθαρής φόρμας και αναζητά μια αισθητικά αποστειρωμένη ατμόσφαιρα η οποία μέσα από το κενό και το φωτισμό μετατρέπεται σε εικόνα του πνεύματος, σε άυλο, εικονικό και ποιητικό χώρο.

Οι σκηνοθεσίες της, παρουσιάζουν πρόσωπα και έργα, αναθεωρούν τη συμβατική αντίληψη του μουσείου σύγχρονης τέχνης, επαναπροσδιορίζοντας μ’ ένα τρόπο ενίοτε σαρκαστικό τις καλλιτεχνικές, σκηνογραφικές πρακτικές και τους όρους διάδρασης μεταξύ χώρου-θεατή-έργου.

Λίγες ημέρες αργότερα, την Πέμπτη 14 Οκτωβρίου, η Gallery Manifactura θα εγκαινιάσει την έκθεση του Θοδωρή Τέμπου, με τίτλο Το νερό που δεν κοιμάται.

Οι εικόνες που θα δούμε στην έκθεση είναι από τις περιοχές Μεσολογγίου, Αιτωλικού, Κοτυχίου και πιο συγκεκριμένα από τη ζωή στα ιβάρια. Ο όρος ιβάρια, έχει τη ρίζα του στην ιταλική γλώσσα, μαρτυρώντας όχι μόνο τις πολιτιστικές ανταλλαγές, αλλά και την παρουσία Iταλών τεχνιτών στην περιοχή (vivere που σημαίνει ζειν=> βιβάρια => διβάρια ή ιβάρια). Επίσημα αναφέρεται σα «φυσικό ιχθυοτροφείο».

Το υλικό συγκεντρώθηκε με επισκέψεις και παραμονή στις περιοχές κατά τα δύο προηγούμενα έτη. Η προσέγγιση του θέματος διαφοροποιείται από την απλή καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης ως προς το ότι επιχειρείται μια εσωτερική αποκωδικοποίηση του περιβάλλοντος και των συναισθημάτων που βιώνουν οι άνθρωποι που ζουν σε αυτά είτε ως επαγγελματίες είτε ως επισκέπτες. Οι ιδιαίτερες συνθήκες διαβίωσης δρουν ως καταλύτης αναπροσαρμογής της πραγματικότητας μέσω της φαντασίας.