Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Αΐντα του Τζουζέππε Βέρντι από την Εθνική Λυρική Σκηνή

Αΐντα του Τζουζέππε Βέρντι από την Εθνική Λυρική Σκηνή
Στις 23, 24 και 28 Ιουλίου θα παρουσιαστεί στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού η δημοφιλής όπερα του Τζουζέππε Βέρντι

Αίντα. Η παραγωγή είναι βασισμένη στην ιστορική σκηνοθεσία του Ντίνου Γιαννόπουλου (1991). Η διανομή περιλαμβάνει διεθνούς φήμης Έλληνες και ξένους ερμηνευτές.

Η όπερα αυτή αποτελεί ορόσημο στην ιταλική, αλλά και στη διεθνή μουσική ιστορία. Γνωστή για την περίφημη σκηνή του θριάμβου (Β΄ Πράξη), εστιάζει εξίσου στα συναισθήματα των πρωταγωνιστών: του γενναίου Ρανταμές και των δύο παθιασμένων γυναικών που τον διεκδικούν, της Αΐντας και της Αμνέριδας.

Το ποιητικό κείμενο της τετράπρακτης όπερας υπογράφει ο Αντόνιο Γκισλαντσόνι, που βασίστηκε σε σενάριο του Ωγκύστ Μαριέτ. Η δράση εκτυλίσσεται στην Αίγυπτο, συγκεκριμένα στη Μέμφιδα και στις Θήβες, την εποχή ισχύος των Φαραώ.

Η Αΐντα, κόρη του Βασιλιά της Αιθιοπίας, είναι σκλάβα της Αμνέριδας, δηλαδή της κόρης του Βασιλιά της Αιγύπτου. Και οι δύο γυναίκες αγαπούν τον Ρανταμές, αρχιστράτηγο των Αιγυπτίων, ο οποίος επιστρέφει νικητής από τον πόλεμο κατά των Αιθιόπων.

Υποκύπτοντας στις πιέσεις του πατέρα της, η Αΐντα εκμαιεύει από τον ερωτευμένο Ρανταμές ένα στρατιωτικό μυστικό. Εξοργισμένη, η Άμνερις τον κατηγορεί για προδοσία. Στη συνέχεια προσπαθεί να τον σώσει, αλλά μάταια: Ο Ρανταμές καταδικάζεται από το ιερατείο να ταφεί ζωντανός σε μία υπόγεια κρύπτη. Εκεί έχει κρυφτεί η Αΐντα, επιθυμώντας να πεθάνει στο πλευρό του αγαπημένου της.

Ο Τζουζέππε Βέρντι, ο διασημότερος συνθέτης του ιταλικού Ρομαντισμού, γεννήθηκε στο Λε Ρόνκολε της βόρειας Ιταλίας το 1813 και πέθανε στο Μιλάνο το 1901. Σπούδασε μουσική στο επαρχιακό Μπουσσέτο και στη συνέχεια στο Μιλάνο.

Τα πρώτα του έργα γράφτηκαν μέσα στο επαναστατικό κλίμα της εποχής, απηχώντας ιδεολογικά τον αγώνα για την απελευθέρωση των ιταλικών κρατιδίων από τους Αυστριακούς και την ενοποίησή τους σε κυρίαρχη χώρα. Η ενασχόλησή του με την πολιτική τον ανέδειξε σε εθνικό σύμβολο.

Το 1861 εξελέγη μέλος του πρώτου ιταλικού κοινοβουλίου. Διασημότερες όπερές του είναι: Ναμπούκκο (1842), Ριγολέττος (1851), Ο Τροβαδούρος (1853), Τραβιάτα (1853), Η δύναμη του πεπρωμένου (1862), Αΐντα (1871), Οθέλλος (1887) και Φάλσταφ (1893).

Η Αΐντα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Όπερα του Καΐρου στις 24 Δεκεμβρίου 1871 σε μουσική διεύθυνση του συνθέτη και κοντραμπασίστα Τζοβάννι Μποττεζίνι. Στις 8 Φεβρουαρίου 1872 πραγματοποιήθηκε στη Σκάλα του Μιλάνου η πανευρωπαϊκή πρεμιέρα της όπερας. Από την Εθνική Λυρική Σκηνή η Αΐντα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1958, όταν εγκαινιάστηκε το σημερινό Θέατρο Ολύμπια.
 
Εισαγωγικό Σημείωμα του Σκηνοθέτη Παναγή Παγουλάτου

Αΐντα: ένα έργο «δωματίου» για ένα ερωτικό τρίγωνο με φόντο ένα πόλεμο, που η μουσική του ώριμου Βέρντι εξυψώνει σε πραγματική τραγωδία . Μέσα σε αυτό μια μόνη σκηνή τεραστίου μεγέθους σύμφωνη με την παράδοση του «grand opéra», η περίφημη σκηνή του θριάμβου, εξασφάλισε την αποτύπωση της όπερας στη συνείδηση όλου του κόσμου.

Ερωτικό τρίγωνο που σημαίνει αντίξοος έρωτας. Και αντιθέσεις πάσης φύσεως. Και δίλημμα. Ο Ρανταμές, αρχιστράτηγος των Αιγυπτίων, και η Αΐντα, κόρη του βασιλιά της Αιθιοπίας αλλά αιχμάλωτη των Αιγυπτίων, μοιράζονται κρυφά έναν σφοδρό έρωτα. Ταυτόχρονα, και οι δύο αγαπούν τις πατρίδες τους, που βρίσκονται σε πόλεμο.

Αυτό τους δημιουργεί μεγάλη ψυχική αναστάτωση και διχασμό. Η Άμνερις, κόρη του φαραώ, είναι επίσης ερωτευμένη με τον Ρανταμές αλλά χωρίς ανταπόκριση και αυτό της προκαλεί καταστροφικό αίσθημα ζήλειας που οδηγεί στον θάνατο τον αγαπημένο της και προκαλεί στην ίδια βαριές τύψεις. Ιστορία διαχρονική που μπορεί να διαδραματίζεται είτε στην Αίγυπτο των φαραώ είτε στην Αμερική του Ντάλλας και της Δυναστείας.

Η φετινή παράσταση της «Αΐντας» δεν υποστηρίζει έναν εκσυγχρονισμό του έργου, αλλά βασίζεται στην κλασική σκηνοθεσία του Ντίνου Γιαννόπουλου που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Ηρώδειο το καλοκαίρι του 1991. Η παράσταση εκείνη χαρακτηριζόταν από τα εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια, την έντονη θεατρικότητα και το εξαιρετικό μουσικό επίπεδο. Η επιτυχία ήταν τέτοια, που το κοινό κατέκλυσε το Ηρώδειο μέσα και έξω με αποτέλεσμα να επαναληφθεί η ίδια παραγωγή και το 1993.

Σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα η Ε.Λ.Σ. τιμώντας την ιστορία της αποφάσισε να παρουσιάσει εκ νέου την παραγωγή αυτή στο ίδιο αρχαίο θέατρο. Στην αναβίωση αυτή συμμετείχαμε όλοι οι εργαζόμενοι της Ε.Λ.Σ. ο καθένας στην ειδικότητά του. Το σκηνικό ξανακατασκευάστηκε προσαρμοσμένο στις καινούργιες (πιο αυστηρές) προδιαγραφές του αρχαίου θεάτρου αλλά και επωφελούμενο από τις δυνατότητες που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία. Τα πρωτότυπα κοστούμια που είναι διατηρημένα σε εξαιρετική κατάσταση φρεσκαρίστηκαν και το φροντιστηριακό υλικό εξωραΐστηκε και συμπληρώθηκε σύμφωνα με την αρχική εικαστική άποψη.

Η σκηνοθεσία βασίστηκε στην αρχική σύλληψη του Ντίνου Γιαννόπουλου, κυρίως για τις πολυπρόσωπες σκηνές. Το συγκεκριμένο σκηνικό έχει σχεδιαστεί με γνώση του έργου και των θεατρικών και μουσικών επιταγών του και επιβάλλει συγκεκριμένη χρήση. Όσον αφορά στις μικρότερες σκηνές, σεβαστήκαμε την ουσία της αρχικής σκηνοθεσίας, δηλαδή την δημιουργία ξεκάθαρων θεατρικά χαρακτήρων και σχέσεων μεταξύ τους, προσαρμοσμένων στην προσωπικότητα και στην εμπειρία  των σημερινών ερμηνευτών.


Παραγωγή ΕΛΣ 2010
Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός
Σκηνοθετική προσαρμογή: Παναγής Παγουλάτος
Προσαρμογή σκηνικών και κοστουμιών: Τότα Πρίτσα
Προσαρμογή χορογραφίας: Ιρίνα Ακριώτη-Κολιουμπάκινα
Φωτισμοί: Νίκος Εργαζάκης
Διεύθυνση μπάντας: Γιώργος Αραβίδης

Ορχήστρα, Χορωδία και Μπαλέτο Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Διεύθυνση χορωδίας Νίκος Βασιλείου

Παραγωγή ΕΛΣ 1991
Σκηνοθεσία: Ντίνος Γιαννόπουλος
Σκηνικά: Γιάννης Καρύδης
Κοστούμια: Λίζα Ζαΐμη
Χορογραφία: Γιάννης Μέτσης 

Διανομή:
Αΐντα Τιτσιάνα Καρούζο (23 & 28/7), Χούι Χε (24/7)
Άμνερις Ελένα Κασσιάν (23 & 28/7), Χαρίκλεια Μαυροπούλου (24/7)
Ρανταμές Στιούαρτ Νηλ (23 & 24/7), Μπάντρι Μαϊσουράτζε (28/7)
Αμονάσρο Γιάννης Γιαννίσης (23/7), Δημήτρης Πλατανιάς (24 & 28/7)
Ράμφις Δημήτρης Καβράκος (23 & 28/7), Χριστόφορος Σταμπόγλης (24/7)
Βασιλιάς Δημήτρης Κασιούμης (23 & 28/7), Τάσος Αποστόλου (24/7)
Αγγελιαφόρος Δημήτρης Σιγαλός (23 & 28/7), Νίκος Στεφάνου (24/7)
Ιέρεια Άρτεμις Μπόγρη (23 & 28/7), Ινές Ζήκου (24/7)

Σχετικές ειδήσεις
«Οι 100 ρόλοι που δεν πρόλαβα να παίξω» στο θέατρο Άβατον
23.11.2016 11:09
«Οι 100 ρόλοι που δεν πρόλαβα να παίξω» είναι ένας μονόλογος, γεμάτος χιούμορ, αυτοσαρκασμό και υπαρξιακό προβληματισμό στον οποίο πρωταγωνιστεί ο Δημήτρης Φραγκιόγλου. Την σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο Δημήτρης Μακαλιάς και την πρωτότυπη μουσική ο συνθέτης Θέμης Καραμουρατίδης.
Η Μηχανή Άμλετ, του Χάινερ Μίλλερ για 3 παραστάσεις στο Σύγχρονο Θέατρο
02.11.2016 17:11
Το πιο γνωστό και «παράξενο» έργο του Χάινερ Μίλλερ, Η Μηχανή Άμλετ, έργο ορόσημο της μεταμοντέρνας γραφής, επιστρέφει για τρεις “συλλεκτικές” στη σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη μέσα σε ένα σκοτεινό, ατμοσφαιρικό σκηνικό που επιμελήθηκε ο Αλέκος Φασιανός.
Η γλυκιά τυραννία του Οιδίποδα στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου
04.05.2016 14:34
Η τελευταία παραγωγή της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου για τη φετινή θεατρική περίοδο 2015-2016 είναι «Η γλυκιά τυραννία του Οιδίποδα» (βασισμένο στον Οιδίποδα του Σοφοκλή), η οποία παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαππα.
Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα …ένα πικνίκ με το διάβολο στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού
08.03.2016 14:34
Η τέταρτη παραγωγή της Πειραματικής Σκηνής «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα» …ένα πικνίκ με το διάβολο, είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα», η οποία παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Μαρίας Πανουργιά.
Ο Αδαής και ο Παράφρων του Τόμας Μπέρνχαρντ στην Πειραματική Σκηνή
02.02.2016 16:34
Η τρίτη φετινή παραγωγή της Πειραματικής Σκηνής είναι το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ, «Ο Αδαής και ο Παράφρων», το οποίο παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα από τις 14 Φεβρουαρίου 2016.