Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Βάσια Χρονοπούλου: Ο Μηχανισμός του Δωματίου

Βάσια Χρονοπούλου: Ο Μηχανισμός του Δωματίου

Η Βάσια Χρονοπούλου γράφει για το θεατρικό έργο του Αριστείδη Αντονά, «Ο μηχανισμός του δωματίου», το οποίο θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στη σκηνή από την ομάδα Apparatus.

_________

 

Η ιδέα των Apparatus εμφανίστηκε πριν δυο χρόνια. Μια ομάδα συνεργατών με κοινή αισθητική και ανησυχίες, με στόχο να εκφραστεί μέσα από διάφορες μορφές τέχνης .  Ήταν ασυνήθιστη η απόφασή μας να συγκροτήσουμε μια μόνιμη ομάδα με τους «αφανείς» συντελεστές του χώρου-σκηνοθέτη, φωτιστή, σκηνογράφο, φωτογράφο κ.α., χωρίς ηθοποιούς-  αλλά εντέλει ήταν η μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης που μας δόθηκε. Οποιαδήποτε ιδέα και θεματική θέλουμε να μοιραστούμε με τον κόσμο θα έχουμε την επιλογή να επιλέξουμε κάθε φορά το κατάλληλο μέσο για την παρουσίασή της, χωρίς να μας περιορίζει το θεατρικό σανίδι.  Η πρώτη μας παρουσίαση ωστόσο αποφασίσαμε να είναι στο θέατρο, τον κύριο άξονα ασχολίας μας. Τότε ήταν που διάβασα και τον «Μηχανισμό του Δωματίου» του Αριστείδη Αντονά και η ομάδα βρήκε τον πρώτο της στόχο. Βασικός παράγοντας ήταν και η εμπιστοσύνη που έδειξε ο κύριος Αντονάς στη μεταφορά του άπαιχτου μέχρι τώρα έργου του.

 

Φωτογραφία © Αντώνης Λέκκος


Ο Μηχανισμός του Δωματίου είναι έργο διαχρονικής θεματικής και ας αναφέρεται στη σημερινή κοινωνία και στον σύγχρονο Άνθρωπο-Μηχανή. Η ανάγκη για επιβίωση στον εκάστοτε «μηχανισμό» λειτουργίας του κόσμου είναι κάτι που πάντα υπήρχε και διαμόρφωνε τους ανθρώπους σε αυτό που έπρεπε να είναι κάθε φορά ο καθένας προκειμένου να ανταπεξέλθει. Σήμερα αυτή η παραμόρφωση του ανθρώπου έχει οδηγήσει στην απώλεια της προσωπικής ταυτότητας και συνείδησης και τον έχει εγκλωβίσει στην εξωτερική έκφανση του κοινωνικού του ρόλου. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να ξεφύγει κανείς από αυτόν τον διαχωρισμό ταυτότητας και κοινωνικού ρόλου. Να φύγω έξω από αυτόν το μηχανισμό ίσως και να σημαίνει πως αποκόβομαι από την κοινωνία που τον συντηρεί, είμαι έξω από τη ροή του κόσμου και τη θέση  μου θα αντικαταστήσει κάποιος άλλος. Το θέμα όμως δεν είναι προσωπικό, η απώλεια της συνείδησης, που εξελίσσεται σε μια αναπότρεπτη κατάσταση ολικής αδιαφορίας, οδηγεί σε πράξεις που ίσως φέρουν το κακό για κάποιον άλλον εν αγνοία μας. Αυτοί είναι κάποιοι από τους προβληματισμούς που θέτει το έργο του Αριστείδη Αντονά και οι οποίοι απασχολούν και εμάς. 

 

 

◊ Ο Μηχανισμός του Δωματίου παρουσιάζεται από 9 Ιανουαρίου στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, σε σκηνοθεσία της Βάσιας Χρονοπούλου. Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

Σχετικές ειδήσεις
Ευαγγελία Βαλσαμα: Είναι μεγάλη μου Τιμή να μ’ έχουν επιλέξει δύο δυνατές προσωπικότητες...
18.03.2016 15:09
<<Η Αποκάλυψη>>, του Ιωάννη του Θεολόγου, η μεταφορά του Ιερού κειμένου της Αποκάλυψης στον Υπαίθριο χώρο του Ιερού Σπηλαίου το 2012 σκηνοθετημένο από τους Barbara Hoffmann & Till Sterzenbach, ήταν η αρχή γι’ αυτό που έρχομαι να παρουσιάσω στις 19 Μαρτίου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Αποκαλύφθηκε ένα μονοπάτι που από τότε το περπατώ με σεβασμό.
Ελένη Τριανταφυλλοπούλου: Ένα γοτθικό μυθιστόρημα στη σκηνή του θεάτρου
15.03.2016 10:14
570 σελίδες, 154.000 λέξεις, 90 ημέρες εντατικής συγγραφικής δραστηριότητας, πάνω από έξι μήνες μελέτης και έρευνας. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια συνοπτική αποτίμηση της ενασχόλησής μου με τη θεατρική μεταφορά του Καλόγερου. Η θεατρική διασκευή ενός μυθιστορήματος όμως είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο από ένα μαθηματικό άθροισμα.
Έλλη Μερκούρη: «Από το Σκοτάδι στο Φως» - Οχτώ αποσπάσματα Αρχαίων Τραγωδιών
10.03.2016 14:32
«Από το Σκοτάδι στο Φως» - Οχτώ αποσπάσματα, τα οποία γλιστρούν αρμονικά το ένα μέσα στο άλλο, με κεντρικό άξονα το Φως και το Σκοτάδι. Οι τραγωδίες Οιδίποδας Τύραννος του Σοφοκλή, Επτά Επί Θήβας του Αισχύλου, Αντιγόνη του Σοφοκλή, Μήδεια του Ευριπίδη, Αίας του Σοφοκλή, Ανδρομάχη του Ευριπίδη, Βάκχες του Ευριπίδη, Πέρσες του Αισχύλου με τον δικό τους τρόπο απαντούν: για ποιο λόγο, ο τραγικός ήρωας δεν είναι σε θέση να "δει" το Φως και ζει μέσα στο Σκοτάδι; Γιατί ο χρόνος ο αναρίθμητος και μέγας φέρνει στο φως όλα τα κρύφια κι όταν τα φανερώσει, πάλι τα σκεπάζει...
Βαρβάρα Δούκα: Stagedoor – μια 'πόρτα' για το μουσικό θέατρο
04.03.2016 12:34
Από παλιά στην εκπαίδευση, είχα μια εμμονή....να καταλαμβάνω τα κενά.... Είναι κοινό μυστικό, ότι πολλές ελλείψεις ελλοχεύουν στη βασική εκπαίδευση των ηθοποιών, αλλά και σε όλη τη γκάμα της καλλιτεχνικής παιδείας στη χώρα μας. Λίγο η νοοτροπία του 'χειροποίητου' που έχουμε, λίγο η αφελής εκτίμηση ότι 'μεταδίδοντας την πείρα μας' από γενιά σε γενιά αρκεί, και κυρίως η γενικότερη έλλειψη εξειδικευμένης και στοχευμένης γνώσης σε όλα τα επίπεδα της Παιδείας, δημιούργησαν ένα 'δημιουργικό' καραβάνι καλλιτεχνών, που ζήτησαν στο εξωτερικό αυτή την οργανωμένη γνώση.
Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»
02.03.2016 14:44
Την άνοιξη του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, μου έφερε την συλλογή διηγημάτων της Ελένης Τσεκούρα, με τίτλο Αδέσποτα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο διήγημα, την Έξοδο Κινδύνου. Το διάβασα κυριολεκτικά χωρίς ανάσα, βιώνοντας την αγωνία και τον πανικό της αντί-ηρωίδας Ελίνας στο υπαρξιακό αδιέξοδο που την εγκλώβιζε. Ένα αδιέξοδο που αναγνώρισα σαν πολύ οικείο.