Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Νικορέστης Χανιωτάκης: Ό, τι ανεβαίνει... δεν κατεβαίνει

Νικορέστης Χανιωτάκης: Ό, τι ανεβαίνει... δεν κατεβαίνει

Ο Νικορέστης Χανιωτάκης γράφει για το έργο "4 λεπτά & 12 δευτερόλεπτα" το οποίο εστιάζει σε ένα προκλητικό και επίκαιρο θέμα ρίχνοντας φως στις ύπουλες ευκαιρίες που προσφέρει η νέα τεχνολογία.

________


Πώς ένα βίντεο διάρκειας μόνο τεσσάρων λεπτών και δώδεκα δευτερολέπτων μπορεί να αλλάξει δραματικά την ζωή δύο οικογενειών; Πόσο καλά γνωρίζουν οι γονείς τα παιδιά τους και πόσο τα παιδιά τους γονείς; Αρκεί να κατεβάσεις ένα ποστάρισμα στο Ίντερνετ για να γλιτώσεις τις συνέπειές του; Αυτούς κι άλλους πολλούς προβληματισμούς θέτει η νέα παράσταση του θεάτρου Θησείον - ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ με τίτλο “4 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα” (“4 minutes 12 seconds”). To “φρέσκο” (2013) έργο του Άγγλου συγγραφέα Τζέιμς Φριτς πριν δύο χρόνια απέσπασε το 2ο βραβείο "Verity Bargate" στο διαγωνισμό για το καλύτερο νέο αγγλικό έργο, βάζοντας στο μικροσκόπιο τους γονείς που έχουν παιδιά στην εφηβεία. Φέτος κάνει το ντεμπούτο του και στην Αθήνα, με τους θεατές ήδη να αναρωτιούνται αν είναι όντως ξένο έργο κι όχι ελληνικό, λόγω των πολλών ομοιοτήτων των χαρακτήρων του κειμένου με τα μέλη της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας. 

 

Ένα από τα καινοτόμα στοιχεία της παράστασης είναι ότι, ενώ όλη η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τον Τζακ, τον γιο της οικογένειας, ο εν λόγω ήρωας δεν εμφανίζεται ποτέ! Η υπόθεση του έργου έχει ως εξής: η Νταϊάνα (Μαργαρίτα Βαρλάμου) και ο Ντέβιντ (Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος) έχουν αφιερώσει την ζωή τους για να δώσουν στον έφηβο γιο τους, Τζακ, την ευκαιρία που εκείνοι δεν είχαν ποτέ, να περάσει τις εξετάσεις και να σπουδάσει Νομική. Αλλά ένα αναπάντεχο γεγονός έξω απ’ το σχολείο απειλεί να καταστρέψει τα πάντα, καθώς ο γιος τους βρίσκεται χτυπημένος από τον αδερφό της κοπέλας του, της Κάρις (Δανάη Επιθυμιάδη)... Όσο προχωράει η ιστορία, οι γονείς αρχίζουν να αμφιβάλλουν για τον Νικ (Νικόλας Φουρτζής) τον κολλητό φίλο του Τζακ, για τον γιο τους και τέλος για τους ίδιους, μέχρι που μαθαίνουν ότι έχει ανέβει στο Ίντερνετ ένα ερασιτεχνικό βίντεο του Τζακ διάρκειας 4 λεπτών και 12 δευτερολέπτων που θέτει σε κίνδυνο την συμμετοχή του στις εξετάσεις. Ποιον μπορούν να εμπιστευτούν; Πρέπει να καλέσουν την αστυνομία ή να το χειριστούν μόνοι τους; Το βίντεο έχει ήδη 500.000 views!

 

 

 

Σ' έναν κόσμο όπου οι κάμερες και τα smartphone είναι πανταχού παρόντα, ο συγγραφέας εστιάζει σε ένα προκλητικό και επίκαιρο θέμα ρίχνοντας φως στις ύπουλες ευκαιρίες που προσφέρει η νέα τεχνολογία: τίποτα δεν πεθαίνει σε απευθείας σύνδεση, εκτός από την αξιοπρέπεια! Τέσσερις ηθοποιοί, υπό την δική μου σκηνοθετική καθοδήγηση και του Γεράσιμου Σκαφίδα, δημιουργούν μπροστά στους θεατές μία παράσταση με γρήγορους ρυθμούς, χιούμορ και πολλές ανατροπές!

 

Info: Ο Νικορεστής Χανιωτάκης, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στην Δημοσιογραφία (Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ), το 2010 αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και πέντε χρόνια αργότερα τελείωσε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σκηνοθεσίας του University of East London. Ως ηθοποιός έχει παίξει σε παραστάσεις όπως “Τα Ψηλά Βουνά” (Ακροπόλ), “Αναζητώντας τον Αττίκ”, “Ποιος την ζωή μου” (Μπάντμιντον), “Όρνιθες”, “Πλούτος” (Θέατρο Τέχνης) κ.α. Επίσης, έχει υπογράψει μεταφραστικά και σκηνοθετικά διάφορα έργα, ανάμεσα στα οποία είναι “Ο Κουλοχέρης του Σποκέιν”, “Οι Ηλίθιοι κ.α. Την τρέχουσα περίοδο, παίζει στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης στην παράσταση “Η ζωή είναι ωραία” και σκηνοθετεί τις παραστάσεις “Fuga” (Θέατρο Olvio) και “4 λεπτά & 12 δευτερόλεπτα”(Θησείον)

Σχετικές ειδήσεις
Μόνικα Κασάνη: Summer Camp - Μια ξεχωριστή καλοκαιρινή εμπειρία για τα παιδιά στην Τεχνόπολη
15.06.2016 10:42
Γιατί Summer Camp στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων; Μια καλοκαιρινή εμπειρία περιμένει τα παιδιά σας στην Τεχνόπολη, 100% διαδραστική και διασκεδαστική. Μέσα από τη βιωματική μάθηση, το θεατρικό παιχνίδι και τη συνεργασία, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τις τέχνες, διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς, να εξοικειωθούν με τις νέες τεχνολογίες και να μάθουν να ζουν καλύτερα.
Γιάννης Κατσιγιάννης: Ο Σούπερ Φιστίκης Ενάντια στο Τεράστιο Παγωτό Χωνάκι!
01.04.2016 11:07
Θέλω και θα προσπαθήσω να είμαι ειλικρινής. Λέω θα προσπαθήσω, γιατί μέσα από ανάλογα σημειώματα, μπορεί κανείς εύκολα να ξεστρατίσει από την προσωπική του αλήθεια. Γράφοντας τον Σούπερ Φιστίκη, είχα κατά νου, τα παιδιά με τους γονείς, πακέτο, έχοντας σαν στόχο μου πρώτιστα, «να περάσουν όλοι καλά». Πολλοί ταυτίζουν την παραπάνω έκφραση με έκπτωση διδακτισμού, ποιότητας και μηνυμάτων… Αυτό ακριβώς προσπάθησα να αποφύγω. Προσπάθησα να αποφύγω τον στείρο και τον παλιάς κοπής διδακτισμό όπως και την πεπατημένη ποιοτική οδό. Σαν μαθητής, αρκετές φορές θυμάμαι να έγειρα γλυκά το κεφάλι μου στο θρανίο, ακούγοντας με τον πλέον νανουριστικό τρόπο, αναλύσεις επί αναλύσεων, και τι θέλει τέλος πάντων να πει ο ποιητής και… και… Κλείνοντας άλλοτε τ’ αυτιά μου, μην αντέχοντας να ακούω την λογοτεχνία να στενάζει κάτω από το τότε αδυσώπητο φιλολογικό νυστέρι…
Ομάδα Τσόκαρα: Θέατρο που πάει παντού!
28.01.2016 09:36
Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε όπου η δημιουργικότητα και η επιβίωση μέσω της τέχνης του θεάτρου είναι μια δύσκολη υπόθεση, επιλέξαμε έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης μιας θεατρικής ομάδας. Έναν τρόπο που βασίζεται στην συλλογικότητα, την συν δημιουργία και την αλληλεγγύη. Η θεατρική ομάδα Τσόκαρα δεν έχει σκηνοθέτη ούτε παραγωγό, παρά μόνο ισότιμα μέλη με τις ίδιες ευθύνες και υποχρεώσεις.
Βαλέρια Χριστοδουλίδου: Ο μαγικός κόσμος της «Ονειροχώρας»...
22.12.2015 10:44
Άραγε εσύ θυμάσαι τον εαυτό σου όταν ήσουν παιδί, να μπερδεύει τα όνειρα με την πραγματικότητα ή την πραγματικότητα με όνειρο? Μαγικές επιθυμίες... στιγμές που ήθελες να γίνεις αόρατος & να περιπλανηθείς παντού απαρατήρητος... κι έκλεινες τα μάτια κι όλα γίνονταν με την αναπνοή της φαντασίας σου. Να γίνεις τοσοδούλης & να χωρέσεις μέσα στο παιχνιδοσπιτάκι που σου έκαναν δώρο τα Χριστούγεννα & να παίξεις μαζί με τα μικροσκοπικά σου κουκλάκια ή να πολεμήσεις παρέα με τα στρατιωτάκια σου.
Άρης Τρουπάκης: Η μόνη κορφή που κατακτάς είναι η γνώση πως υπάρχει πάντα μια ακόμα ψηλότερη
07.12.2015 10:18
Τα «Ψηλά Βουνά» είναι τα παιδικά μας χρόνια. Όχι μια οποιαδήποτε στιγμή τους. Είναι εκείνη η παράξενη στιγμή – «τα παιδιά της τελευταίας τάξης του δημοτικού» λέει ο δάσκαλος που παροτρύνει τους μαθητές ν’ ανέβουν στο βουνό – που σιγά-σιγά κι ανύποπτα η παιδική αθωότητα συναντάει την περιπετειώδη μυρωδιά των πρώτων χρόνων της εφηβείας.