Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Θάνος Νίκας: Το όριο του βλέμματος

Θάνος Νίκας: Το όριο του βλέμματος

Ο Θάνος Νίκας γράφει για το όριο του βλέμματος με αφορμή την παράσταση «Το Αριστούργημα», που παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
_________

 

Στις 11/9,  ο Μωχάμεντ Αττά ρίχνει ένα Μπόινγκ 747  πάνω στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου, στην καρδία της Νέας Υόρκης. Είναι η πρώτη καταγεγραμμένη επίθεση εντός αμερικανικού εδάφους. Είναι όμως και η έναρξη των σταυροφοριών του 21 αιώνα. Η φράση “σοκ και δέος” γίνεται το λάβαρο αυτής της επιδρομής. Η βαριά βιομηχανία της Αμερικής, όπλα και Χόλλυγουντ  συνεργάζονται σε αρμονία , ώστε να έχουμε υψηλής ευκρίνειας τρόμο στις οθόνες μας. Οι λέξεις τρομοκρατία και ασφάλεια αποκτούν βιβλική σημασία και γίνονται το λάβαρο που δικαιολογεί όλων των ειδών τις φρικαλεότητες. Αυτή η σκηνή δεν απεικονίζει τον κόσμο αλλά είναι μέρος του, είχε πει  κάποτε ο Peter Handke.

 

Πάνω σε αυτή την αρχή, ο Λόλλικε το 2005  χτίζει ένα θραυσματικό κείμενο για την σύνδεση της πίστης με την τρομοκρατία, μέσα όμως από τα μάτια  του θεατή. Το βλέμμα γίνεται το μόνο μέτρο αντίληψης της εικόνας .Παρατηρεί τον ανθρώπινο πόνο με αισθητικά κριτήρια αποφεύγοντας κάθε είδους συναισθηματισμό. Κάνει το θάνατο τέχνη στήνοντας μια γκαλερί όπου δημοπρατεί ανθρώπινες τραγωδίες. Ο Λόλλικε κατηγορήθηκε από την κυβέρνηση της Δανίας ότι υποστηρίζει την τρομοκρατία. Ο ίδιος λέει πως τον ενδιαφέρει αυτό που γεννά τον τρομοκράτη και πετάει το μπαλάκι στον θεατή. Σε αυτόν που τολμά να το βλέπει αυτό, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά μέσα στο Αριστούργημα. Δεν προσφέρει απαντήσεις, μόνο τα γεγονότα και τις κατάλληλες ερωτήσεις. Αυτός ο αιρετικός Δανός, παρόλο που βρίσκεται έξω από το μάτι του κυκλώνα, ξέρει ότι το μίσος ενώνει περισσότερο απ’ ότι η ελπίδα. Σήμερα 11/9 ο Ντόναλντ Τράμπ γίνεται ο νέος πρόεδρος της Αμερικής.


Info: Ο Θάνος Νίκας γεννήθηκε στον Βόλο. Είναι ιδρυτικό μέλος και σκηνοθέτης της Ομάδας Θεάτρου Ars Moriendi. Έχει σκηνοθετήσει αρκετές παραστάσεις. Αυτήν την περίοδο παρουσιάζει «Το Αριστούργημα» του Christian Lollike στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Σχετικές ειδήσεις
Καίτη Κωνσταντίνου: Τώρα είμαι ο Ριχάρδος ο Γ΄ και μ’ αρέσει πολύ!
25.11.2016 17:20
Η Καίτη Κωνσταντίνου γράφει για τον σαιξπηρικό Ριχάρδο με αφορμή την παράσταση “Ριχάρδος o Γ” η οποία παρουσιάζεται στο Σύγχρονο Θέατρο σε σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά
Μιχάλης Πανάδης: Μια φυσιολογική οικογένεια, όπως όλες, με τα δικά της...
22.11.2016 10:52
Ο Μιχάλης Πανάδης γράφει για την παράσταση "Η παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν" που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη Β' Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, μια γνήσια κωμωδία πολύ θλιβερή ή μια γνήσια τραγωδία πολύ αστεία.
Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς: Μίχαελ Κόλχαας  - Μια ιστορία που αξίζει να πεις σήμερα
08.11.2016 17:33
H Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς γράφει για την παράσταση «Μίχαελ Κόλχαας, Η ιστορία ενός δίκαιου ανθρώπου» η οποία παρουσιάζεται στο BIOS.
Βασίλης Μαυρογεωργίου: Τι προσπαθεί να μας πει ο «Μικρός Πρίγκιπας»;
20.10.2016 10:14
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, με αφορμή την παράσταση "Mon petit prince" που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, γράφει για ένα ξανθό πλάσμα από άλλο πλανήτη που αγαπά ένα τριαντάφυλλο…
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
16.09.2016 12:56
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, και πλησιάζει η πρεμιέρα, μια μέρα να ξεχάσεις να φας, ή, ακόμα χειρότερα, να ξεχάσεις να ταΐσεις το σκύλο! Ή, έτσι λέω στον εαυτό μου ότι συμβαίνει γενικώς, και δεν είμαι μόνο εγώ που το παθαίνω… Όμως, παρά τις αντιξοότητες, που εκούσια αντιμετωπίζουμε, οι θεατρίνοι επιβιώνουμε, σαν τις κατσαρίδες και είμαστε εδώ ακόμα και μετά από πυρηνική καταστροφή.