Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Αφαίρεση, απόκρυψη & αποκάλυψη: έκθεση του Γιάννη Σπυρόπουλου και της Εοζέν Αγκοπιάν στο Radisson Blu Park hotel

Αφαίρεση, απόκρυψη & αποκάλυψη: έκθεση του Γιάννη Σπυρόπουλου και της Εοζέν Αγκοπιάν στο Radisson Blu Park hotel

Την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου, στις 20.00, η διεύθυνση του ξενοδοχείου Radisson Blu Park Hotel, Athens στα πλαίσια του αφιερώματος «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ» και με αφορμή τον εορτασμό των 40 ΧΡΟΝΩΝ από την ίδρυση του ξενοδοχείου, παρουσιάζει την έκθεση δύο μεγάλων καλλιτεχνών, του Γιάννη Σπυρόπουλου και της Εοζέν Αγκοπιάν.

Τα έργα του Γ. Σπυρόπουλου που θα παρουσιαστούν στην έκθεση προέρχονται από το Ίδρυμα Γιάννη και Ζωής Σπυροπούλου και καλύπτουν την περίοδο 1954-1985 ενώ τα έργα της Ε. Αγκοπιάν καλύπτουν την περίοδο 2007-2015. Δάσκαλος της αφαίρεσης ο Σπυρόπουλος και fiber artist με αγάπη στην αφαίρεση η Αγκοπιάν, συνυπάρχουν αρμονικά στις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου και συνομιλούν μέσα από μια ιδιάζουσα εικαστική συγγένεια που παρατηρείται στη γραφή τους.

Ο Γιάννης Σπυρόπουλος υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους εκφραστές της αφαίρεσης στην Ελλάδα. Η αφετηρία του είναι αρχικά νατουραλιστική και σταδιακά ανελίσσεται σε μια συνειδητή πορεία προς τις ακραίες κατακτήσεις της αφαίρεσης. Οι τρεις πρώτες περίοδοι της ζωγραφικής του εντοπίζονται στα νεανικά έργα της περιόδου (1940-1950) με σαφείς επιδράσεις από τον P. Cézanne και με θεματολογικές ενότητες τα πορτραίτα, τις νεκρές φύσεις και την τοπιογραφία.

Σημαντική είναι η τέταρτη φάση της ζωγραφικής του ανέλιξης (1951-1955) όπου στη θεματολογία του κυριαρχεί το ναΐφ Ελληνικό νησιώτικο τοπίο, χρησιμοποιώντας τη θέαση από ψηλά (bird’s eye view), ενώ ταυτόχρονα άλλοτε ελαχιστοποιεί και άλλοτε εξαφανίζει τον ορίζοντα. Στην επόμενη περίοδο (1956-1958) εμφανείς είναι οι κυβιστικές του αναζητήσεις με ολιγοχρωμίες, η εξαφάνιση του νατουραλιστικού στοιχείου, το πέρασμα από την αφαιρετικότητα στην αφαίρεση και η υιοθέτηση μιας πιο έντονης χειρονομιακής γραφής. Έχοντας αφομοιώσει την αρχιτεκτονική της φύσης προχωρεί σε μια διείσδυση από την επιφάνεια στο βάθος. Το 1960 βραβεύεται στην Μπιενάλε Βενετίας, αρχίζει να δημιουργεί έργα μεγαλύτερης κλίμακας και γενικότερα καταξιώνεται στην αφαίρεση παγκοσμίως. Ακολουθεί η περίοδος της εκρηκτικής ζωγραφικής χειρονομίας, οι συνθέσεις των μεγάλων κηλίδων (1961-1962) αλλά και η περίοδος των φωτεινών σκοταδιών (1963-1964), έργα που γίνονται πεδίο αυτοσυγκέντρωσης και περισυλλογής με ολιγοχρωμίες και με έντονο το παιχνίδι φωτός-σκιάς. Στα επόμενα χρόνια (1965-1974) σημειώνεται μια ποσοτική αύξηση στα κολλάζ που ο καλλιτέχνης επεξεργάζεται με συνεχείς επεμβάσεις ενώ το στοιχείο του κύκλου ολοένα και συχνότερα εμφανίζεται στα έργα του δίνοντας συμβολιστικές προεκτάσεις. Η τελευταία περίοδος της δουλειάς του (1976-1987) ξετυλίγεται στο σπίτι-μουσείο της Εκάλης με έργα μικρότερης κλίμακας χρησιμοποιώντας τις τεχνικές του κολλάζ, του καψίματος, τις χαράξεις, τις επιζωγραφήσεις, και τα κοψίματα.  Ο Γιάννης Σπυρόπουλος δίδαξε την αφαίρεση και αποκαλύπτει την εικόνα της δημιουργίας στον εσωτερικό χώρο της ζωγραφικής με τους αριστουργηματικούς χειρισμούς των υλικών και του φωτός.

Η Εοζέν Αγκοπιάν ανήκει στη γενιά του ’80. Fiber artist αλλά και λάτρης της αφαίρεσης, χρησιμοποιεί ισότιμα τα παραδοσιακά μέσα ζωγραφικής όπως λάδια, ακρυλικά, κάρβουνα μαζί με ίνες χρωματιστής κλωστής και επιζωγραφισμένα κομμένα υφάσματα για να προτείνει την δική της εικαστική εκδοχή. Η καθαρότητα του χρώματος που διακρίνει τις κλωστές λειτουργεί σαν φυσική γραμμή ενώ το πλέξιμο των χρωματιστών νημάτων, λειτουργεί σαν φίλτρο, δημιουργώντας επίπεδα και αποδίδοντας την τρίτη διάσταση. Στη συνέχεια ράβει και πλάθει τον καμβά μαζί με το ζωγραφικό έργο , ενοποιώντας την όλη σύνθεση .  

Η θεματογραφία της προέρχεται από έναν άλλο κόσμο, όχι απαραίτητα γήινο, έναν Πλατωνικό χώρο, με εικόνες δανεισμένες από το σύμπαν και τη κοσμολογία. Στις ενότητες  Invisible Threads (1991-1993), Epanasyndesis (1993-1995), Cords (1995-2003), Under thread (2004-2008), Double Space (2011-2012), Traverse (2012-2015) χαρακτηριστικές είναι οι δράσεις που επικρατούν στην επιφάνεια του τελάρου. Σιωπές, μνήμες, εσωτερικό φως, εναλλασσόμενες ενέργειες. Μέσα από το χρώμα και τις κλωστές προσπαθεί να ενώσει το ορατό με το αόρατο. Οι πίνακες της είναι δουλεμένοι με πολλές στρώσεις χρώματος που απλώνει άλλοτε οριζόντια άλλοτε κάθετα άλλοτε προς πάσα κατεύθυνση, καλύπτοντας τον ήδη προετοιμασμένο καμβά. Χτίζει σταδιακά τα έργα της δουλεύοντας άλλοτε προσθετικά και άλλοτε αφαιρετικά και επαναπροσδιορίζει την εικόνα ανάμεσα στην εξαφάνιση και την επανεμφάνισή της. Δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα μέσω μιας χειρονομιακής αφαίρεσης, χωρίς προηγούμενο σχεδιασμό, χωρίς συγκεκριμένη σύνθεση, με έλεγχο του τυχαίου. Τα χρώματά της είναι λαμπερά, δανεισμένα από ημιπολύτιμους λίθους, όπως το κόκκινο του τιτανίτη, το βιολετί του αμέθυστου, το γκρι του τεκτίτη, το πράσινο του ανδραδίτη, το μπλε του ιάσπη, τα οποία διαθλούν το φως και στο τέλος αφήνουν ένα ημιδιαφανές πέπλο χρώματος, ένα δίχτυ, μια διαφάνεια που εν μέρει καλύπτει ή αποκαλύπτει ότι ήδη υπάρχει από κάτω. Η γοητεία των έργων της Εοζέν Αγκοπιάν είναι κάτι σαν μουσική , ενεργοποιεί τις αισθήσεις μας και λειτουργεί σαν αιώρηση ανάμεσα στο είναι και στο μη είναι.

ΣΥΝΤΟΜΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Ο Γιάννης Σπυρόπουλος γεννήθηκε στην Πύλο το 1912. Τελείωσε την ΑΣΚΤ το 1938 και ολοκλήρωσε τις σπουδές του με υποτροφία της ακαδημίας Αθηνών στο Παρίσι, στην Ecole des Beaux Arts και σε ελεύθερες ακαδημίες. Το 1940 επιστρέφει στην Αθήνα και από το 1945 συμμετέχει σε Πανελλήνιες και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1950 οργανώνει την πρώτη ατομική του έκθεση στον Παρνασσό, με τοπία, πορτραίτα και νεκρές φύσεις, που διακρίνονται για το αδρό τους σχέδιο. Τα πολλά αφαιρετικά στοιχεία που υπήρχαν στα έργα του, ήταν ενδεικτικά της τάσης του καλλιτέχνη προς την αφαίρεση.

Συμμετέχει στις εκθέσεις Σύγχρονης Τέχνης: Ρώμη 1953, Βελιγράδι 1954, Μάλμο 1955, Παρίσι 1959, Ελσίνκι 1960. Αντιπροσωπεύει την Ελλάδα στις Μπιενάλε Αλεξάνδρειας το 1955 και Σάο Πάολο 1957. Η καλλιτεχνική του επιτυχία σφραγίζεται με το Βραβείο Ουνέσκο που του απονέμει η Διεθνής Επιτροπή της 30ης Μπιενάλε Βενετίας το 1960.

Το έργο του συμβαδίζει με τους ρυθμούς της σύγχρονης τέχνης και η παρουσία του στην έκθεση Documenta III του Κάσσελ το 1964, καθώς και στο Palais des Beaux Arts στις Βρυξέλλες με μία ατομική έκθεση παίρνει ευρωπαϊκή σημασία. Η ζωγραφική του πλουτίζει διαχρονικά την μοντέρνα καλλιτεχνική δημιουργία.

Ο καλλιτέχνης πέθανε τον Μάιο του 1990 και την ίδια χρονιά συστάθηκε το Ίδρυμα Γιάννη και Ζωής Σπυροπούλου με σκοπό την προστασία, μελέτη, παρουσίαση και προβολή του έργου του ζωγράφου.

Η Eozen Agopian γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Έχει μεταπτυχιακό στη ζωγραφική (MFA) από το Pratt Institute της Νέας Υόρκης και Bachelor of Fine Arts, (αποφοίτησε με διάκριση) από το Hunter College. Έχει πραγματοποιήσει αρκετές ατομικές εκθέσεις με πρώτη την έκθεση “Paintings and works on paper” στη Michael Walls Gallery στη Νέα Υόρκη (1993) και την πιο πρόσφατη έκθεση με τίτλο “Traverse” στην Ελευθερία Τσέλιου Γκαλερί στην Αθήνα (2015). Έχει συμμετάσχει σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων σε Αμερική, Κίνα, Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία. Το 2014 ήταν προσκεκλημένη καλλιτέχνης για έξι μήνες στο Triangle Arts Association της Νέας Υόρκης. 'Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην  Ευρώπη και στην Αμερική. Η εικαστική γλώσσα της Εοζέν Αγκοπιάν είναι καθαρά αφαιρετική. Στην δουλειά της διαπραγματεύεται την ύπαρξη ενός πολυδιάστατου και συνεχώς μεταβαλλόμενου “Χώρου” όπου οργανικές φόρμες και γεωμετρικά σχήματα, ως φορείς εννοιών, αναδύονται, διαλύονται και αλληλοδιαπερνώνται.

 

Έργα: 1. Λιμανάκι των Χανίων, 1957, λάδι σε χαρτί, 22x39 εκ. - Γιάννης Σπυρόπουλος
2. Μετάλλαξη, 2012, ακρυλικό και λάδι σε καμβά, 100x120 εκ. - Εοζέν Αγκοπιάν

Σχετικές ειδήσεις
Αποκάλυψη: Έκθεση του Αλέκου Φασιανού στην Kapopoulos Fine Arts-Πάτμος
01.08.2016 15:02
Στο νησί της Αποκάλυψης ταξιδεύουν τον Αύγουστο τα έργα του Αλέκου Φασιανού. Η νέα ατομική έκθεση του ζωγράφου, η πρώτη του στην πανέμορφη Πάτμο, εγκαινιάζεται στην γκαλερί Kapopoulos Fine Arts στις 6 Αυγούστου 2016, κάτω από τον εύγλωττο τίτλο "Αποκάλυψη".
υδάτινες ιστορίες: Έκθεση της Κάτιας Βαρβάκη στο Aneroussa Beach Hotel
30.06.2016 15:01
Στο νησί της Άνδρου, στο Μπατσί, στο ξενοδοχείο ΑΝΕΡΟΥΣΑ (ANEROUSSA BEACH HOTEL) πραγματοποιείται έκθεση ζωγραφικής και κατασκευών της Κάτιας Βαρβάκη με τίτλο «υδάτινες ιστορίες», από 10 Ιουλίου μέχρι 28 Αυγούστου 2016.
Sobin Park and the Lucky Dragon: έκθεση της Sobin Park στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
30.05.2016 12:23
Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και η smART communications παρουσιάζουν την έκθεση της Κορεάτισσας εικαστικού Sobin Park με τίτλο «Sobin Park and the Lucky Dragon», σε επιμέλεια της Δρ. Θάλειας Βραχοπούλου, Καθηγήτριας Εικαστικών Τεχνών στο John Jay College της Νέας Υόρκης.
Αναδρομική έκθεση για τον Γιώργο Ζογγολόπουλο στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Άνδρου
15.04.2016 12:36
Το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή οργανώνει στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άνδρου γι’ αυτό το καλοκαίρι μια αναδρομική έκθεση στο έργο του διακεκριμένου γλύπτη, Γιώργου Ζογγολόπουλου, με τίτλο "Η ασίγαστη πλησμονή στο αχανές της αφαίρεσης".
“O”: Έκθεση της Joo Yeon Park στο Kappatos Athens Art Residency
23.12.2015 13:50
Το Kappatos Athens Art Residency και ο Γεράσιμος Καππάτος παρουσιάζουν τον τρίτο κύκλο του Προγράμματος Φιλοξενίας Καλλιτεχνών και Προσωπικοτήτων της Τέχνης στην Αθήνα και την έκθεση της Joo Yeon Park με τίτλο “Ο” .