Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016
Ο κατάδεσμος - Θωμάς Κοροβίνης: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016 14:49
Ο κατάδεσμος - Θωμάς Κοροβίνης: Κριτική βιβλίου

Μέσα από την ιστορία της Ζηνοβίας, ο Κοροβίνης αφηγείται εμμέσως πλην σαφώς την ιστορία της Ελληνίδας τίμιας γυναίκας που αγωνίζεται να τιμήσει το σπίτι της, τον άντρα της, την αξιοπρέπειά της και να αντισταθεί στην ατιμία του συζύγου που την ορίζει και την θεωρεί παιχνίδι του. Ο Κοροβίνης για άλλη μία φορά φέρνει στην επιφάνεια όλα αυτά τα στοιχεία της φυλής μας που την καθιστούν πολλές φορές όμηρο της ίδιας της της μοίρας. Δεν κρύβει λόγια, τολμάει να βωμολοχήσει γιατί αυτή είναι η απάντηση στην ύπουλη και σιωπηλή αντρική δήθεν υπεροχή που έχει κάθε δικαίωμα αλλά καμία υποχρέωση έναντι της γυναικείας αδυναμίας. Γιατί όμως αυτή η βουτιά σε έναν βούρκο δυστυχίας, προδοσίας και μοιχείας χωρίς κανένα αντίκρυσμα και γιατί η τίμια γυναίκα που φροντίζει και παινεύει το σπίτι της να γεύεται τέτοια πικρία χωρίς προφανή λόγο; Πόσο κοστίζει ο σεβασμός για να σέρνεται στα στάσιμα νερά της απαξίωσης αναζητώντας μία κάθαρση που ποτέ δεν έρχεται γιατί είναι καράβι που απλά περιμένει στον ορίζοντα κάποιον να το τραβήξει; Ο Κοροβίνης αφηγείται παράλληλα την ιστορία του πολυμήχανου αλλά και τυχοδιώκτη, του τεμπέλη Έλληνα που αναζητά διεξόδους για να μην μείνει πιστός στο όποιο καθήκον του. Του Έλληνα μικροαστού που έχει μάθει να ελίσσεται και να αποφεύγει υποχρεώσεις, που έχει μόνιμα στο πίσω μέρος του μυαλού του πως θα ξεφύγει από κανόνες και αρχές βρίσκοντας ανοιχτό το παραθυράκι της ανομίας.

Η Ζηνοβία είναι ένα πρόσωπο καθημερινό, οικείο, καλοσυνάτο, έντιμο, μια γυναίκα της διπλανής πόρτας. Επιθυμεί να βρει τον δικό της δρόμο μέσα από την συζυγική ζωή και έτσι βρίσκει την θέση της στο σπιτικό που ονειρεύτηκε να χτίσει, ένα σπίτι τίμιο με έναν άντρα που της αξίζει και την προσέχει. Μόνο που το όνειρο αυτό έγινε εφιάλτης σαν κλήθηκε να υπηρετήσει τον εγωισμό του συντρόφου της, ενός ανθρώπου άθλιου με όλη την σημασία της λέξης. Αυτή η αθλιότητα ξεδιπλώνεται μέσα από τον λόγο της, τον πολύ θυμωμένο και οργισμένο γιατί δεν θρέφει για αυτόν κανένα συναίσθημα, μόνο μίσος και αποτροπιασμό για την ατίμωσή της. Μετά από μία ζωή κοντά του, μία ζωή δυσάρεστη και δυστυχή αφήνεται να εκδικηθεί με την αφήγηση των πεπραγμένων του σαν μία πράξη αποκατάστασης της τιμής της. Αυτή που δέχθηκε τις παραξενιές του, τον συγχωρεί όλο και περισσότερο, καθίσταται το θύμα του, το μόνιμο θύμα του αλλά στην πορεία της ζωής της ξεσπάει για να βροντοφωνάξει την αδικία που την έχει πνίξει από την κορυφή έως τα νύχια. Ένας ματωμένος γάμος θα μπορούσαμε να πούμε αφού η χαρά και η ευζωία ποτέ δεν έλαβαν χώρα και εκείνη δέσμια στα θλιβερά του δίχτυα έχει ανάγκη να νιώσει πια ελεύθερη και ανεξάρτητη. Δεν είναι ο γάμος σκλαβιά, δεν είναι η σχέση δύο ανθρώπων ένας συμβιβασμός ή δεν πρέπει να είναι έτσι. Οι εγωισμοί και οι επάρσεις, οι ύβρεις και ο εξευτελισμός δεν έχουν χώρο στην αγάπη, εκεί χωράει μόνο η αλληλοκατανόηση και η λύση τυχόν προβλημάτων με νηφαλιότητα και αμοιβαίο σεβασμό.

Η Ζηνοβία τον κατηγορούσε για κάθε λογής φαυλότητα, πολιτικά τερτίπια, κομματικές εξαρτήσεις, βολέματα και βέβαια εξωσυζυγικές σχέσεις που την βύθιζαν όλο και πιο πολύ στον θλιβερό της μικρόκοσμο. Η όμορφη αυτή γυναίκα βρέθηκε να εξυπηρετεί την ζωή ενός άλλου και όχι να χαίρεται την δική της, μία φυλακισμένη σε έναν κόσμο ελεύθερο που δεν είχε την δυνατότητα να απολαύσει. Όλες οι απολαύσεις ήταν στο δικό του γήπεδο μόνο που και εκείνη κάποια στιγμή άρχισε να κατανοεί πόσο κακό έκανε στον εαυτό της και έτσι όρμησε να αντιστρέψει τους ρόλους και να πάρει τη ζωή στα τρυφερά της χέρια. Αναφέρει χαρακτηριστικά: "Έφτιαξα τον δικό μου κόσμο που ήταν γεμάτος καλοσύνη και ομορφιά και πίστεψα στην πρόοδο της οικουμένης. Και για αυτό ακόμα σε μέμφομαι, γιατί βάλθηκες μέσα μου να σπείρεις το μικρόβιο του γδικιωμού". Δεν πρόκειται για μία γυναίκα με εκδικητικές τάσεις, ούτε κακία, αλλά τι μπορεί να υπομείνει ένας άνθρωπος που περνάει τις στιγμές του στο έλεος ενός παλιανθρώπου και έρμαιο των επαίσχυντων ενεργειών του; Πόση μοναξιά και πόση απομόνωση να αντέξει μία γυναίκα που δεν είχε άλλο σκοπό από την ομαλότητα στη ζωή της και έναν συζυγικό βίο χαρούμενο χωρίς αναποδιές!

Ο Κοροβίνης δεν χαρίζεται σε κανέναν, δεν σταματάει να υπερασπίζεται την ηρωίδα του και της ξαναδίνει ζωή μέσα από την απελευθέρωση του ζυγού που λέγεται ανδρική καταπίεση, την συγκεκριμένη ανδρική καταπίεση. Γιατί ο ανδρικός εγωισμός είναι ο κανόνας αλλά υπάρχουν όπως πάντα εξαιρέσεις. "Ο Κατάδεσμος" είναι μία ιστορία επίκαιρη, μία μαρτυρία ανθρώπινη και αφορά σε όλους μας ενώ μας προτρέπει να γίνουμε πιο συνετοί, πιο αλληλέγγυοι, πιο άνθρωποι.

"Δεν ανήκα πουθενά αλλά εγώ παρέμεινα, ναι, αριστερή επί της ουσίας, γιατί δεν κωλώνω και δεν αλλάζω, κι ας μην ανήκω σε κανένα αριστερό κόμμα απ'αυτά τα τρέχοντα και του εποχικού συρμού".

"Ποικίλα βλαχαδερά έχουν κατακλύσει τη χώρα, βλαχαδερά ανενδοίαστα, ασύδοτα κτηνάκια, και σφίγγουν τον κλοιό".

Το βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη, Ο κατάδεσμος, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα .

Εκτύπωση
Περισσότερα
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.
Μια ματιά στον κόσμο της Ελίζαμπεθ Γκάσκελ - Αλέξανδρος Κεφαλάς: Κριτική βιβλίου
07.11.2016 10:31
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να βλέπουν το φως της δημοσιότητας τέτοιου είδους βιβλία, τα οποία εντρυφούν συνοπτικά μεν, ουσιωδώς δε σε προσωπικότητες που άφησαν το δικό τους ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία της λογοτεχνίας. Αυτό εδώ το μικρό εγχειρίδιο είναι αφιερωμένο στη ζωή της Βρετανίδας Ελίζαμπεθ Γκάσκελ, την οποία λίγοι γνωρίζουν και ακόμα λιγότεροι έχουν διαβάσει.
Η πτώση και άλλες ιστορίες - Friedrich Dϋrrenmatt: Κριτική βιβλίου
25.10.2016 10:13
Η ανθρώπινη ιστορία χρειάζεται πολύ μελάνι για να γραφτεί και ίσως αυτό να μην είναι αρκετό. Χωρίς αμφιβολία, αυτή η ιστορία που ονομάζεται άνθρωπος, αυτό το μέγα ανεξάντλητο κεφάλαιο και τα συν αυτώ έχει τόσες εκδοχές, τόσες όψεις και τόσα τρωτά σημεία που κάθε συγγραφέας κομίζει την δική του οπτική γωνία με οδηγό τα βιώματά του και τα αναγνώσματά του.
Το βιβλίο των φανταστικών όντων - Χόρχε Λούις Μπόρχες: Κριτική βιβλίου
11.10.2016 09:59
Φανταστικά όντα στοιχειώνουν από γεννήσεως του κόσμου τις ανθρώπινες ζωές γιατί ο άνθρωπος μπροστά στη δύναμη της φύσης και στο μεγαλείο της έχει ανάγκη να εκφράσει τις φοβίες του, τις απορίες του, τις σκέψεις του με τρόπο πολλές φορές παράλογο, μεταφυσικό και υπερβολικό.
Ρομάντσο και άλλα πεζά - Μαρία Πολυδούρη: Κριτική βιβλίου
26.09.2016 10:20
"Όσο πιο πολύ αγαπάμε και τόσο πιο πολύ άσκυφτοι γινόμαστε. Όσο πιο αληθινά αγαπάμε τόσο πιο ωραία υποφέρουμε" θα γράψει σε ύφος μελαγχολικό και ποιητικό η Μαρία Πολυδούρη προς τον ποιητή Φίλιππο Κλεωνά.
Άρτουρ Σοπενχάουερ - Peter B. Lewis: Κριτική βιβλίου
16.09.2016 16:18
Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός πως ολοένα και περισσότερο τα βιβλία φιλοσοφίας αποτελούν πόλο έλξης και πεδίο ανακάλυψης για πολλούς αναγνώστες που αναζητούν δρόμους διαφυγής και διεξόδους μέσω αυτών.
Ο Άποικος της Μάλατα - Τζόζεφ Κόνραντ: Κριτική βιβλίου
12.09.2016 10:10
Αν μπορούσε κάποιος να αποδώσει ζωγραφικά τα έργα του Κόνραντ και κυρίως το παρόν, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο με την ίδια την πολυτάραχη του ζωή του Κόνραντ λόγω των διαφόρων ταξιδιών του, σίγουρα θα επέλεγε έναν πίνακα του επίσης πολυταξιδεμένου Γκωγκέν.