Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Νατάσσα Πουλαντζά: Ανασκευάζοντας τον χρόνο

Νατάσσα Πουλαντζά: Ανασκευάζοντας τον χρόνο

Το κύριο εκφραστικό μου μέσο είναι η ζωγραφική, χωρίς να τη δεσμεύω πάντα στις δύο διαστάσεις και στη χρήση κλασικών υλικών και τεχνικών. Συνήθως, ως πρώτη ύλη στη δουλειά μου, χρησιμοποιώ φωτογραφικό υλικό που προέρχεται είτε από «σκηνοθετημένες» λήψεις στον χώρο του εργαστηρίου  μου είτε από υλικό το οποίο συλλέγω από τον Τύπο και το διαδίκτυο.

Απομονώνω την εικόνα από το χρονικό ή το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο βρίσκεται, την επεξεργάζομαι είτε αναπαράγοντάς την ζωγραφικά είτε επεμβαίνοντας άμεσα επάνω της. Επιδιώκω να δημιουργώ νέες αφηγήσεις απαλλαγμένες από την ιστορικότητα, την οπτική μαρτυρία και την προσωπική ή τη συλλογική τους νοηματοδότηση. Το αποτέλεσμα είναι έργα που αναφέρονται έμμεσα ή μεταφορικά είτε σε ανθρώπινες εκφράσεις ή σε κοινωνικά στερεότυπα και ιδεολογίες.

Ο συγκερασμός του προσωπικού και του κοινωνικού, του ατομικού και του συλλογικού και η σύνδεσή τους με τη «ζωντανή» αντίληψη/έννοια της ιστορίας είναι η κύρια θεματική μου. Για το λόγο αυτό, ένας από τους στόχους μου είναι να εμπλέξω τον θεατή τόσο σε εννοιολογικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο με τη δημιουργία εικόνων ή χώρων με έντονη θεατρική και δραματική ατμόσφαιρα.

Η τελευταία μου δουλειά με γενικό τίτλο «Είναι Όλα Ψέμα» θα παρουσιαστεί στην Αθήνα τον Ιούνιο του 2016, στην γκαλερί Ζουμπουλάκη . Ασχολείται με ζητήματα τα οποία σχετίζονται με τη γνώση, την επικοινωνία, τη μνήμη και την ιστορία και με τον τρόπο που τα εκλαμβάνουμε και τα επαναπροσδιορίζουμε.

Θα παρουσιάσω έργα σε δύο συμπληρωματικές ενότητες με τους επιμέρους τίτλους «Ανεπίκαιρες συναντήσεις» και “…missing piece…”, καθώς και ένα πρωτότυπο έργο-ψηφιακή εφαρμογή με τίτλο «Game of Fortune».

Η πρώτη ενότητα αποτελείται από ζωγραφικά αντίγραφα γνωστών έργων πάνω στα οποία εκτυπώνονται πορτραίτα σημαντικών προσωπικοτήτων. Η δεύτερη ενότητα, «...missing piece...», προέρχεται απευθείας από την πρώτη και αποτελείται εξ ολοκλήρου από μοναδικές ψηφιακές εκτυπώσεις σε χαρτί.  Το «Game of Fortune» είναι ένα παιχνίδι που θυμίζει τον «κουλοχέρη» και περιέχει συμπυκνωμένο  το σκεπτικό αυτής της δουλειάς. Ο θεατής μπορεί, παίζοντας, να αποκτήσει ένα υπογεγραμμένο μοναδικό ψηφιακό έργο σε αρχειακό χαρτί.

Ο τίτλος «Είναι Όλα Ψέμα» δεν είναι μία κατάφαση. Περιλαμβάνει οπωσδήποτε την αντιθετική ιδέα «Είναι Όλα Αλήθεια» και επιχειρεί να  σχολιάσει τα πάντα σαν μία κατασκευή -πολύ συχνά τυχαία- η οποία συγκροτείται από τη συνύπαρξη των πολλαπλών στρωμάτων του παρελθόντος που διατηρούμε στη μνήμη μας και την απουσία όσων επιλέγουμε να ξεχάσουμε σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.



Info: Η Νατάσσα Πουλαντζά γεννήθηκε στο Αννόβερο της Γερμανίας το 1965. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Akademie der Bildenden Künste, του Μονάχου  με τον τίτλο της «Meisterschülerin» με καθηγητή τον Jurgen Reipka το 1996, με την υποστήριξη της τριετούς υποτροφίας του Ιδρύματος Σπύρου Βικάτου (1993-1996). Το 1992 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στην Αθήνα, στον τομέα της Ζωγραφικής, όπου παράλληλα παρακολούθησε και το τμήμα της Χαρακτικής. Έχει πραγματοποιήσει οκτώ ατομικές εκθέσεις ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές και διεθνείς παρουσιάσεις (Ελλάδα, Γερμανία, Αυστρία, Βέλγιο, Τουρκία κ.ά.). Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα και στην Γερμανία.

www.natassa-poulantza.com

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 35

Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση της Νατάσσας Πουλαντζά, με τίτλο Είναι όλα ψέμα, στη γκαλερί Ζουμπουλάκη, μπορείτε να δείτε εδώ.

Σχετικές ειδήσεις
Μαρία Φιλοπούλου: Το αντίδοτο του νερού (l'eau comme antidote)
08.06.2016 10:53
Έχω εμμονή με το νερό και ό,τι έχει σχέση μ´ αυτό, στην προσωπική μου ζωή και στην ζωγραφική μου τα τελευταία χρόνια.
Αχιλλέας Πιστώνης: Αναδιατυπώνοντας ξανά και ξανά
09.05.2016 12:53
Συνήθως, όταν ζωγραφίζω, προσπαθώ να συνεχίσω το προηγούμενο έργο, αυτό συμβαίνει πάντα. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που δεν μπορούσα ποτέ (ούτε ως φοιτητής) να κάνω δύο έργα ταυτόχρονα, η ιδέα για το επόμενο έργο έρχεται λίγο πριν τελειώσει αυτό που κάνω εκείνη τη στιγμή. Είναι κάτι που μπορεί να ειπωθεί με τόσο διαφορετικούς τρόπους που τελικά, έργο το έργο, φτάνω σε ένα σημείο να μιλάω για κάτι εντελώς άλλο. Τότε δημιουργείται ένα μονοπάτι για μια επόμενη ενότητα έργων που πάλι θα πρέπει να ειπωθεί με παραλλαγές, αυτό είναι η εμμονή μου, δεν γίνεται να μην το δω, άρα πρέπει να το κάνω.
Δημήτρης Παπατρέχας: Έξοδος
22.04.2016 16:43
Μου αρέσουν οι δρόμοι. Κατά περιόδους ζωγραφίζω δρόμους. Καινούργιους. Μου αρέσουν τα διαβατάρικα πουλιά που πετούν συντεταγμένα. Οι δρόμοι οδηγούν κάπου, γι΄ αυτό υπάρχουν. Άλλοτε το σημείο που θέλεις να φτάσεις είναι ορατό και καθαρό. Άλλοτε όχι. Σημασία έχει η πορεία προς αυτό. Η ζωγραφική πράξη & όχι το τελείωμα του πίνακα. Τα πουλιά σε πτήση και κατεύθυνση προσανατολισμένα δείχνουν την έξοδο πηγαίνουν προς αυτή. Τα πουλιά είναι πνεύμα, είναι σύμβολο αρχέτυπο.
Κωνσταντίνος Πάτσιος: Kunst macht frei - H τέχνη ελευθερώνει
15.04.2016 13:38
Μεγάλωσα και ζω στη Κηφισιά, την οποία θα ονόμαζα Βαυαρία των Αθηνών, τόσο για τη βλάστηση και τα υπόγεια ρεύματα, όσο και για τους πύργους και τα κατάλοιπα της κεντροευρωπαϊκής αισθητικής. Η τέχνη με γοήτευε από πολύ νεαρή ηλικία, αλλά η συστηματική και καθημερινή μου ενασχόληση με τη ζωγραφική ξεκίνησε στα 18, όταν βρέθηκα με υποτροφία στην κεντρική Γαλλία στο Πουατιέ. Οι τακτικές επισκέψεις μου στο Παρίσι, στο κέντρο Georges Pompidou και η επαφή με το έργο του Marcel Duchamp, του Francis Picabia και άλλων Γάλλων ντανταϊστών υπήρξε καθοριστική για την πορεία μου.
Γιάννης Αδαμάκος: Το ταξίδι μου
27.01.2016 13:13
Η ζωγραφική μου περιστρέφεται γύρω από τρία θεμελιώδη στοιχεία: τον Χώρο, τη Φιγούρα και το Φως. Ζωγραφίζω με θεματικές ενότητες.