Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Papercut (Βασίλης Νάκης): Το ξυραφάκι

Papercut (Βασίλης Νάκης): Το ξυραφάκι

Στη γωνία στέκονται δύο άντρες γύρω στα 60-65. Αξύριστοι. Όχι αυτό το μοντέρνο, το «είμαι κάπως ωραίος». Το άλλο, το «τα λεφτά έφταναν ή για ξυραφάκι ή για ούζο». Μάντεψε ποιο κέρδισε.

Ο ένας στέκεται πίσω από ένα σύνθι και βαράει τα πλήκτρα. Τον βλέπεις ότι προσπαθεί να πείσει. Φιλότιμος.

Ο άλλος το διασκεδάζει περισσότερο. Στο ένα χέρι κρατάει ένα πλαστικό διάφανο ποτηράκι με ούζο, στο άλλο ένα μικρόφωνο.

Σκέφτομαι αρχικά ότι ένα τέτοιο σετ –συνθεσάιζερ και μικρόφωνο– πήραμε για την ανιψιά μου τα Χριστούγεννα. Το έπαιξε καμιά βδομάδα, μετά τέρμα. Άκλαφτο πήγε.

Προσπαθώ να φανταστώ το διάλογο που έκαναν πριν βγουν έξω για το μεροκάματο.

–«Το στάνταρντ ρεπερτόριο απόψε;»
–«Ε, ναι, ρε Τάκη, τώρα θα πρωτοτυπήσουμε;»
–«Βαρέθηκα ρε συ… να πούμε και λίγο Στέλιο».
–«Τί λε ρε Τάκη; Χριστουγεννιάτικα, Στελάρα; Σιγά μην τον τυλίξουμε και με τούλι, σαν τον μικρό Χριστούλη… άσε που δεν προλαβαινω να μάθω τα ακόρντα…».

Τους πλησιάζω με χαμόγελο και τα χέρια στις τσέπες. Ο τραγουδιστής, χωρίς να σταματήσει την ερμηνεία του, ανταποδίδει το χαμόγελο, μάλλον γιατί υποπτεύεται ότι τα χέρια που μπήκαν στις τσέπες δεν θα βγουν άδεια. Κάτι θα έχουν και γι’ αυτόν. Ισχύει. Πάντα δίνω στους μουσικούς. Είτε για ξυραφάκι είτε γα ούζο.

Τη στιγμή που ρίχνω το κέρμα σε άλλο ένα πλαστικό ποτηράκι που βρίσκεται στην άκρη από το σύνθι, σκέφτομαι εάν υπάρχει στο απέναντι πεζοδρόμιο μία κοπέλα που της αρέσει να γράφει. Τώρα, λέει, ετοιμάζει ένα μυθιστόρημα . Μας παρατηρεί και σκέφτεται ότι το βράδυ που θα γυρίσει σπίτι, θα γράψει μια σκηνή όπου ένας άντρας που κρυώνει πολύ αναγκάστηκε και έβγαλε το χέρι του από την τσέπη προκειμένου να δώσει τον οβολό του στον ερμηνευτή του δρόμου. Βλέπεις, στο μυθιστόρημα της κοπέλας, πρωταγωνιστής θα γίνω εγώ. Και τα λεφτά τα έδωσα στον μουσικό γιατί έπαιζε το κομμάτι που αφιέρωσα στον μοναδικό μου έρωτα, την πρώτη μας νύχτα. Στο μυθιστόρημα πάντα.

Στην πραγματικότητα, αναρωτιέμαι εάν πράγματι έχω υπάρξει ποτέ και εγώ η έμπνευση για κάποιον άλλον. Γιατί τη δική μου τη βρήκα στον άντρα που έτρεξε στις κυλιόμενες αλλά δεν πρόλαβε το μετρό, στην κοπέλα που αποχαιρέτησε τη φίλη της με ένα φιλί, αλλά της ξέφυγε λίγο περισσότερο κοντά στα χείλια, στην ταμία που μου έκοψε το εισιτήριο χωρίς ποτέ να σηκώσει τα μάτια να με κοιτάξει, σε σένα που…

Info: Ο Papercut, είναι παραγωγός και συνθέτης από την Αθήνα. Έχει στο ενεργητικό του 2 προσωπικούς δίσκους. Συμμετέχει με τραγούδια του σε δεκάδες συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ανάμεσα τους και στο ιστορικό Buddha Bar. Είναι υπεύθυνος για μερικά από τα πιο πετυχημένα remixes, ανάμεσα στα οποία και το remix στο θρυλικό τραγούδι ‘Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι’, που κατέκτησε την πρώτη θέση στον πίνακα πωλήσεων στο ελληνικό i-Τunes. Γράφει επίσης μουσική για θέατρο, κινηματογράφο και διαφημίσεις. Μέσα στο 2015 κυκλοφόρησε, ως compiler, την πρώτη του συλλογή με τραγούδια άλλων καλλιτεχνών. Το τελευταίο του άλμπουμ με τίτλο “Pockets Of Silence”, κυκλοφόρησε στις 9 Δεκεμβρίου του 2015 από την Sound Of Everything.

www.facebook.com/papercutfanpage/
https://soundcloud.com/papercutgr

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 35

Σχετικές ειδήσεις
Παντελής Κυραμαργιός: Το άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου
06.04.2016 14:42
Από μικρός αγαπούσα τους θεματικούς δίσκους, εκείνους όπου στο βιβλιαράκι υπάρχει μια ιστορία και τα τραγούδια αποτελούν στην ουσία μια μουσική αφήγηση αυτής της ιστορίας. Η δημιουργία και κυκλοφορία του άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου. Στη συγκεκριμένη δουλειά έγινε η προσπάθεια το κάθε τραγούδι να στέκεται νοηματικά αυτόνομο.
Θοδωρής Κότσυφας: Ελληνική jazz σκηνή...
24.02.2016 11:13
Ακούω ολοένα και συχνότερα αυτές τις λέξεις τα τελευταία χρόνια. "Ελληνική", "Τζαζ", "σκηνή".
Γεωργία Νταγάκη: Η λύρα ταξιδεύει…
29.01.2016 13:31
Στην ερώτηση "Γιατί ασχολήθηκες με τη μουσική" μπορώ να δώσω πολλές διαφορετικές απαντήσεις. Όμως, όσο τα χρόνια περνούν η απάντηση τείνει να είναι μία: Γιατί η λύρα με εκπλήσσει συνεχώς. Η έκπληξη μου πάντα, είναι στο τι διαστάσεις μπορεί να πάρει και μέχρι που μπορεί να σε ταξιδέψει αλλά και να ταξιδευτεί.
Cayetano (Γιώργος Μπρατάνης): Γράμμα από την Ανατολή
05.01.2016 13:59
Αγναντεύεις από το μπαλκόνι σου το Hong Kong. Χαμηλώνεις τα μάτια σου για να αντικρίσεις την κίνηση στην λεωφόρο. Σαν να άφησες ένα τσούρμο παιδάκια να οδηγούν, δημιουργούν μποτιλιαρίσματα για το τίποτα.
Monsieur Minimal (Χρήστος Τσιτρούδης): Ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν τηv μουσική και τους δημιουργούς της?
24.12.2015 15:03
Κατά καιρούς διαβάζω βαρύγδουπες κριτικές διαφόρων δισκοκριτικών οι οποίοι στην προσπάθεια τους να εντυπωσιάσουν χάνουν το πραγματικό νόημα της μουσικής και αναλώνονται άλλοτε σε καλές άλλα τις περισσότερες φορές σε κακόγουστες φαντεζί φρασεολογίες. Αυτό φαντάζομαι ότι γίνεται γιατί με κάποιο τρόπο και αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα δικό τους έργο τέχνης με τις λέξεις τους με αποτέλεσμα να ξεχνάν το πραγματικό έργο, τη μουσική.