Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Θανάσης Δόβρης: Το αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας

Θανάσης Δόβρης: Το αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας

Ο χαρισματικός ηθοποιός Θανάσης Δόβρης, ο οποίος αυτή την περίοδο καταθέτει μία σπουδαία ερμηνεία στην ιδιαίτερη σκηνική σύνθεση του Περικλή Μουστάκη «Οστέα Ξηρά Σφόδρα», πρόκειται από 16 Μαΐου να σκηνοθετήσει για πρώτη φορά και μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας που δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί σε θεατρική μορφή, το «Γκιακ» του Δημοσθένη Παπαμάρκου.

 

Τα έξι από τα εννέα διηγήματα της συλλογής «Γκιακ» -που σημαίνει αίμα, οικογένεια, εκδίκηση στα Αρβανίτικα- θα “ζωντανέψουν” στη σκηνή του Skrow Theater από μία ομάδα εκλεκτών ηθοποιών: Εύη Σαουλίδου, Στέλιος Ιακωβίδης, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Σωτήρης Τσακομίδης.

 

Η εν λόγω παράσταση ήταν μόνο η αφορμή για να απευθύνουμε τις ερωτήσεις μας στον Θανάση Δόβρη και να λάβουμε –όπως ήταν αναμενόμενο- ενδιαφέρουσες και κυρίως ουσιαστικές απαντήσεις, που αφορούν σημαντικές στιγμές, μεγάλες απώλειες, ανεπιτήδευτο θέατρο και ανθρώπους...

 

Σε περίπτωση που αναριωτιέστε γιατί οι σκοτεινές και βίαιες ιστορίες του «Γκιακ» μας αφορούν σήμερα, ο ίδιος έχει την απάντηση: To αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας”.

 

Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου

 

Culture Now: Ποια ήταν τα ερεθίσματα που σας έκαναν να ακολουθήστε τον δρόμο της υποκριτικής τέχνης, καθώς και τα κομβικά σημεία που καθόρισαν την μέχρι τώρα διαδρομή σας;


Θανάσης Δόβρης: Φαινομενικά, η ταινία ''the raging bull''. Yπόγεια, κάτι το ακαθόριστο που είναι ακαθόριστο, ακόμα και τώρα που μιλάμε. Σημαντικές είναι όλες οι στιγμές αν αγαπάς τη δουλειά σου. Είναι συνέχεια σημαντικές. Δεν έχει σημασία τι θεωρείς εσύ σημαντικό. Η φύση της δουλειάς είναι σημαντική μέσα από το κάθε βήμα, ''σημαντικό ή ασήμαντο'' για τον περίγυρο.

 

C.N.: Πριν λίγες μέρες (2 Μαΐου) συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τον θάνατο του Λευτέρη Βογιατζή... Τι θυμάστε πιο έντονα από εκείνον και τι είναι αυτό που θα λέγατε ότι λείπει περισσότερο από την σημερινή θεατρική πραγματικότητα, ύστερα από την απώλειά του;


Θ.Δ.: Nαί, είναι τρία χρόνια από τότε που έφυγε απ' αυτή τη ζωή ο Λευτέρης Βογιατζής . Θυμάμαι τη μανία του. Τη μανία του να λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους. Τη μανία του για ρήξη ωφέλιμη και ουσιαστική. Τη μανία του για πλάκα και το σκοτάδι του που ήταν ανελέητο. Από τη σημερινή θεατρική πραγματικότητα μετά το θάνατο του Λευτέρη Βογιατζή λείπει η... πολιτεία και η... δυσκολία.

 

C.N.: Την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο σας βρίσκουμε στο ιστορικό θέατρο  του σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη, όπου μετά τη «Σαλώμη» συμμετέχετε στην παράσταση «Οστέα Ξηρά Σφόδρα». θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια γι’ αυτή τη δουλειά;


Θ.Δ.: Είναι μια πολύ ιδιαίτερη παράσταση. Ελεύθερη και κανονική. Κανονικό, ανεπιτήδευτο θέατρο, νομίζω. Περικλής Μουστάκης. Τον σέβομαι απεριόριστα και τον θαυμάζω.

 

C.N.: Παράλληλα, από 16 Μαΐου, αφήνετε για λίγο το θεατρικό σανίδι και σκηνοθετείτε το «Γκιακ» του Δημοσθένη Παπαμάρκου. Από ποια ανάγκη προέκυψε η απόφασή σας να σκηνοθετήσετε για πρώτη φορά και μάλιστα ένα έργο που δεν έχει παρουσιαστεί ξανά σε θεατρική μορφή;


Θ.Δ.:  Φαινομενικά, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου με τσίγκλισε να το κάνω. Υπόγεια δεν ξέρω, ίσως μια αναγκαιότητα για λίγη παραπάνω ψευδαίσθηση ελευθερίας. Το «Γκιακ» προέκυψε τυχαία και αθώα. Μου άρεσε. ‘Ενιωσα μια οικειότητα μαζί του και είναι απίστευτα ''θεατρικό'' σε αρκετά κομμάτια του.

 

Γκιακ ©Κωστής Καλλιβρετάκης

 

C.N.: Ποιες ιστορίες επιλέξατε να μεταφέρετε από τις σελίδες του βιβλίου στη σκηνή και ποια είναι τα θέματα που αυτές πραγματεύονται;

 

Θ.Δ.: Το «Ντοτ’ απρές κοτσίδετε», τα «Μπουκουμπάρδια», το «Γυάλινο μάτι»,τον «Ταραραρούρα»,την «Παραλογή» και τον «Νόκερ». Εκδίκηση, γλυκάδα, αγάπη, φόβος, αναμέτρηση, κόλαση, κατά σειρά τα θέματα που πραγματεύονται.

 

C.N.: Τι πρόκειται να δούμε στη παράστασή σας; Δώστε μας μία πρώτη εικόνα.


Θ.Δ.:  Τέσσερις συγκλονιστικούς ανθρώπους-ηθοποιούς-πρόσωπα.

 

C.N.: Οι σκοτεινές και βίαιες ιστορίες που εξομολογούνται οι πολεμιστές της Μικρασιατικής Εκστρατείας γιατί, κατά τη γνώμη σας, μας αφορούν σήμερα;


Θ.Δ.: Μας αφορούν απόλυτα. Το αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας. 

 

Γκιακ ©Κωστής Καλλιβρετάκης

 

C.N.: Γκιακ  στην αρβανίτικη διάλεκτο σημαίνει αίμα, οικογένεια, εκδίκηση. Τι συμβολίζει για εσάς προσωπικά το «Γκιακ»;


Θ.Δ.: Το γιο μου, τη γυναίκα μου, τα σόγια μας, τους αδερφικούς μου φίλους και τους ανθρώπους της παράστασης: την Έυη, τον Γρηγόρη, τον Σωτήρη, τον Στέλιο, τον Νίκο, τον Παντελή, τον Πάνο, την Έυα, την Ελένη, τον Λευτέρη.

 

C.N.: Μετά το «Γκιακ», έχετε κάποια επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια για το εγγύς μέλλον;


Θ.Δ.: Υπάρχουν πράγματα που θα γίνουν, αλλά είναι νομίζω νωρίς ακόμα να ειπωθεί κάτι γι’ αυτά. Σας ευχαριστώ πάντως για το ενδιαφέρον.

 

 

Πληροφορίες παραστάσεων:

 

Το «Γκιακ» για πρώτη φορά στη σκηνή σε σκηνoθεσία Θανάση Δόβρη από 16 Μαΐου

Οστέα Ξηρά Σφόδρα από τον Περικλή Μουστάκη στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων έως 29 Μαΐου

Σχετικές ειδήσεις
Χαρά Μάτα Γιαννάτου: Η γελοιότητα είναι πάντα επίκαιρη
13.02.2017 11:38
Τα τελευταία χρόνια, το όνομά της ακούγεται ολοένα και περισσότερο. Η νεαρή ηθοποιός Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, απόφοιτη της σχολής του Εθνικού, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον δημιουργών και κοινού, λόγω των σημαντικών συμμετοχών της σε θεατρικές παραστάσεις όπως η «Λαμπεντούζα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, αλλά και ταινίες όπως ο «Νοτιάς».
Σοφία Φιλιππίδου: Η σκηνοθεσία είναι το καλύτερο ταξίδι και το πιο ενδιαφέρον παιχνίδι
10.02.2017 16:52
Η Σοφία Φιλιππίδου είναι μια ηθοποιός που ξέρει να ισορροπεί άψογα ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Όλα αυτά τα χρόνια την έχουμε δει να μεταμορφώνεται με το ιδιαίτερο υποκριτικό της ταπεραμέντο σε πολλές κωμικές ή δραματικές φιγούρες του ελληνικού και του διεθνούς ρεπερτορίου. Και καταφέρνει πάντοτε να κερδίσει τον θεατή, άλλοτε ως μπριόζα «Ιοκάστη» στο «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» και άλλοτε ως «Γουίνι» στις «Ευτυχισμένες μέρες».
Σάββας Στρούμπος: Από την από-ανθρωποποίηση στην εξέγερση της Ζωής
03.02.2017 14:05
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος μας μίλησε για την παράσταση του έργου του Χάινερ Μύλλερ, «Η Αποστολή: Ανάμνηση από μιαν Επανάσταση», την κοινωνική επανάσταση που είναι πάντα επίκαιρη και αναγκαία, τον μέντορά του Θεόδωρο Τερζόπουλο και τους στόχους του για την Ομάδα Σημείο Μηδέν. Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου: Ελπίζω στα νέα παιδιά που αντιστέκονται
30.12.2016 15:49
Η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου είναι μία ηθοποιός με ήθος και ποιότητα -εντός και εκτός σκηνής-, ένας άνθρωπος λεπτός, ειλικρινής και δοτικός, που συμπεριφέρεται στους άλλους με πραγματική ευγένεια, σεβασμό και καλοσύνη, αρχές και αξίες δυσεύρετες στην εποχή μας. Με αφορμή την παράσταση «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο Θέατρο Εμπορικόν σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, είχα την χαρά να κάνω μία ωραία και ουσιαστική συζήτηση μαζί της, σχετικά με το αριστούργημα του Μίλλερ, την τα ζωτικά ψεύδη, την ευθύνη μας απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και τα νέα παιδιά που αντιστέκονται.
Περικλής Μουστάκης: Η Παλαιά Διαθήκη ενέχει σπερματικά την όλη κατάσταση του ανθρώπου
23.09.2016 15:40
Τα «Οστέα Ξηρά Σφόδρα», μια ιδιαίτερη παράσταση που στήθηκε με αφορμή ένα όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, παρουσιάζεται και πάλι στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Περικλή Μουστάκη. Στην συνέντευξη που μας παραχώρησε, ο σημαντικός ηθοποιός και σκηνοθέτης, μας μιλά για την διαδικασία σύνθεσης της παράστασης και τις ενδιαφέρουσες προεκτάσεις της και τους σχολιασμούς που αφορούν την εποχή μας.