Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Αρης Γραικούσης: Στην δίνη της μουσικής με τους «Μουσικούς Συσχετισμούς»

Αρης Γραικούσης: Στην δίνη της μουσικής με τους «Μουσικούς Συσχετισμούς»

Μουσική είναι η κίνηση του ήχου για να φτάσει              

την ψυχή και να της διδάξει την αρετή […]

Η μουσική είναι ένας ηθικός κανόνας.

Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στην σκέψη

απογειώνει την φαντασία,

χαρίζει χαρά στη λύπη και ζωή στα πάντα…

-ΠΛΑΤΩΝ-

 

Διαβαίνοντας κανείς τον ατέρμονα δρόμο της μουσικής, κατανοεί αμέσως και αισθάνεται τις διαδρομές της έκφρασης και της επικοινωνίας. Έτσι μπορεί να λυπηθεί, να χαρεί, να συγκινηθεί, να ονειρευτεί, ν’ απογειωθεί σε τόπους φανταστικούς..

 

Οι νότες είναι οι λέξεις που συνδυάζονται στο πεντάγραμμο για να δημιουργήσουν φράσεις και, να γεννήσουν ήχους μέσα από τα μουσικά όργανα . Η μουσική αντλεί διαμέσου της έμπνευσης τους ήχους της θάλασσας, το θρόισμα των φύλλων, το τιτίβισμα των πουλιών, τις στάλες της βροχής, για να μας ταξιδέψει σε άλλους κόσμους, σε άλλες εποχές, σε μία φανταστική αλλά και, αληθινή διάθεση.

 

Στη μουσική μου πορεία, «συναντήθηκα» με όλους τους μεγάλους δασκάλους της μουσικής. Τρέχοντας με τα δάχτυλά μου στα πλήκτρα του πιάνου, συνομίλησα με όλους αυτούς τους εμπνευσμένους δημιουργούς, από τους Bach, Mozart και Beethoven, μέχρι τους Chopin, Ravel, Prokofiev.

 

Οι «συναντήσεις» μου όμως με τους δημιουργούς συνεχίστηκαν και με τους νεότερους. Οι «Μουσικοί συσχετισμοί» απορρέουν μέσα απ’ αυτές τις συναντήσεις.

 

Είναι ένα ρεσιτάλ προσωπικών μου επιλογών, από διαφορετικούς συνθέτες  εποχές και στυλ. Είναι ένας διαχρονικός διάλογος ανάμεσα στους κλασικούς και νεότερους αξιόλογους δημιουργούς. Morricone και Rachmaninoff, Chaplin και Αlbeniz, Chopin και Καραίνδρου, Liszt και Αττίκ

 

Δεν ήταν εύκολο αλλά σήμερα μετά από επίμονη προσπάθεια, νομίζω ότι το αποτέλεσμα δικαιώνει την προσπάθειά μου. Η αγάπη μου τόσο για την κλασική μουσική όσο και για τα υπέροχα κινηματογραφικά θέματα, αλλά και τα τάνγκο του Piazzolla μέχρι τα τραγούδια των Piaf, Gardel, Αττίκ, με οδήγησαν να «χτίσω» ένα μουσικό διήγημα, δεμένο σε εφτά ενότητες. Αφήνοντας την ενέργεια τα συναισθήματα, τις αντιθέσεις και την φαντασία να με ταξιδεύουν σ’ αυτό το υπέροχο και ατελείωτο κόσμο της μουσικής.

 

Θέλοντας να αγκαλιάσω τους φίλους μου με την έμπνευσή μου και να τους μεταφέρω την ομορφιά, την γαλήνη, την συγκίνηση που νοιώθω ερμηνεύοντας το συνταίριασμα των επιλογών μου, τους προσκαλώ να συνταξιδέψουν μαζί μου εκεί που η μουσική από μόνη της μας οδηγεί, αφήνοντας την ψυχή μας να ονειρευτεί και να πετάξει…

 

Info: Ο πιανίστας Άρης Γραικούσης γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι διπλωματούχος πιάνου του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών με Α’ βραβείο & χρυσό μετάλλιο (τάξη Ρ. Σχοινά) και αριστούχος απόφοιτος (master of music) της Ανώτατης Μουσικής Ακαδημίας του Detmold στην Γερμανία (Τάξη J.E. Bavouzet). Εδώ και είκοσι  χρόνια πραγματοποιεί ρεσιτάλ πιάνου συναυλίες μουσικής δωματίου, καθώς και συναυλίες με λυρικούς τραγουδιστές σε σημαντικές αίθουσες και φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα, καθώς επίσης και σε πόλεις της Γερμανίας και στην Πολωνία. Τα τελευταία του προσωπικά ρεσιτάλ απέσπασαν πολύ θερμές κριτικές. Δίδαξε πιάνο στην σχολή καλών τεχνών του Gütersloh στην Γερμανία και στο  Ελληνικό Ωδείο Αθηνών. Σήμερα διδάσκει πιάνο στο ωδείο & καλλιτεχνικό κέντρο «Μουσικοί ορίζοντες».

 

 

Το ρεσιτάλ του Άρη Γραικούση «Μουσικοί συσχετισμοί» θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 14 Μαΐου 

Σχετικές ειδήσεις
Γιώργος Κοντραφούρης: 10 χρόνια συνεργασία με την Puzzlemusik
11.11.2016 12:36
Η Puzzlemusik είναι για μένα η αποτύπωση της τιμιότητας της, πολυσυλλεκτικότητας και μουσικής δεοντολογίας του Χρήστου Αλεξόπουλου, εμπνευστή και ιδρυτή της.
Echo Train: Κορεσμός στη μουσική και μια άλλη οπτική
22.04.2016 15:46
Μιλάνε χρόνια τώρα για κορεσμό στη μουσική, αλλά και γενικότερα στις τέχνες, στις συνήθειες, στις ιδέες. Αναρωτιέμαι αν αυτό όντως ισχύει ή θα έπρεπε να το δούμε μέσα απο ένα άλλο πρίσμα. Υπάρχει η τάση όταν ακούμε μια μουσική σήμερα να τη χαρακτηρίζουμε ανάλογα με το ποια δεκαετία μας θυμίζει ή σε ποια βασίζεται.
Ημισκούμπρια: Όταν οι σοβαροφανείς ταράζονται
05.04.2016 14:38
Μια σκοτεινή βραδιά στα early 90’s και ένα λεωφορείο που κουνάει και τρίζει σαν πειραματική industrial. Ένα μικρό Walkman με μπαταρίες στο τελείωμα τους και Public Enemy “Don’t believe the hype” στα ακουστικά «ψείρες». Όνειρα και αναζητήσεις στην μουσική που γνωρίζεις ότι την λένε Rap αλλά δεν φαίνεται να σκοτίζει τον διπλανό σου που ακούει την τελευταία συλλογή από λαϊκά τραγούδια ,ούτε τον παραδιπλανό σου που ακούει ροκ του 60.Σε κοιτούν γιατί φοράς ένα καπελάκι μέσα στην νύχτα.
Βαγγέλης Στεφανόπουλος: Πρώτα το μαθαίνεις και ύστερα το ξεχνάς
11.03.2016 16:55
Από όλα τα είδη μουσικής η τζαζ ίσως είναι το πιο ελεύθερο και αφηρημένο. Ο ερμηνευτής ή συνθέτης μπορεί να παίξει ή να γράψει ό, τι θέλει την στιγμή της έμπνευσης του χωρίς να δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες όπως στην κλασσική μουσική ή την ποπ (πολλοί δεν γνωρίζουν ότι και η ποπ μουσική έχει κανόνες και ίσως τους πιο αυστηρούς).
Monsieur Minimal (Χρήστος Τσιτρούδης): Ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν τηv μουσική και τους δημιουργούς της?
24.12.2015 15:03
Κατά καιρούς διαβάζω βαρύγδουπες κριτικές διαφόρων δισκοκριτικών οι οποίοι στην προσπάθεια τους να εντυπωσιάσουν χάνουν το πραγματικό νόημα της μουσικής και αναλώνονται άλλοτε σε καλές άλλα τις περισσότερες φορές σε κακόγουστες φαντεζί φρασεολογίες. Αυτό φαντάζομαι ότι γίνεται γιατί με κάποιο τρόπο και αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα δικό τους έργο τέχνης με τις λέξεις τους με αποτέλεσμα να ξεχνάν το πραγματικό έργο, τη μουσική.