Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
Δημοσίευση: Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016 11:27
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας

«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».

 

Και η γυναίκα συνεχίζει να απαριθμεί γεγονότα με σύντομο και ελλειπτικό λόγο. Τα χρόνια περνούν. Από τη Θήβα μετακομίζει στην Αθήνα. Όνειρα, έρωτες, αναμνήσεις . Η δραματική σχολή και τότε… το τραγούδι. Οι πρώτοι δίσκοι, οι πρώτες συνεργασίες . «Η Δημητρούλα». Ο Λοΐζος και ο Κουγιουμτζής. Περιοδείες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Η αποθέωση. Οι χωρισμοί, οι απογοητεύσεις, το παιδί. Τα προβλήματα υγείας. Τα προσωπικά αδιέξοδα. Και τέλος μέσα στο σήμερα, το ανήσυχο πνεύμα και η συνεχής αναζήτηση, δοσμένα όλα με συγκίνηση, αλλά και αρκετό χιούμορ.

 

Γενικώς, δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για το μέγεθος της Αλεξίου. Οι καλλιτεχνικές καριέρες έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Οι ίδιοι οι καλλιτέχνες άλλοτε χάνονται και άλλοτε βρίσκονται με το κοινό τους. Όμως, είναι δεδομένο ότι δε μπορεί κανείς να προσπεράσει φωνές που έχουν γράψει μια δική τους ιστορία, έχουν διαμορφώσει κυριολεκτικά το ελληνικό τραγούδι και εν τέλει το έχουν ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο. Αντικειμενικά, πολύ λίγοι το έχουν πετύχει και η Χάρις Αλεξίου σίγουρα συγκαταλέγεται σε αυτούς.

 

Πόσοι δεν ξενυχτούσαν και ξενυχτούν ακόμη με τα τραγούδια της, πόσοι δεν νοστάλγησαν με το γρέζι της φωνής της ή δεν ερωτεύτηκαν ακόμη με τους στίχους και τις μελωδίες της; Και φέτος η ερμηνεύτρια της οποίας δίσκοι κρύβονται σχεδόν σε κάθε σπίτι, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό. Να σταθεί απέναντι στο κοινό, με συντροφιά ένα πιάνο με ένα ακορντεόν (Παναγιώτης Τσεβάς), μια κιθάρα (Γιώργος Λιμάκης) και ένα βιολοντσέλο (Αναστάσης Μισυρλής) και να εξομολογηθεί περιστατικά της ζωής της.

 

Δεν πρόκειται για βιογραφική παράσταση με την στενή έννοια που έχουμε συνηθίσει στα θέατρα τα τελευταία χρόνια. Είναι αποσπασμένα κομμάτια λόγου, ημερολογιακού περιεχομένου, συνοδευμένα από διάφορες αγαπημένες ή λιγότερο γνωστές μουσικές στιγμές της. Η ίδια εξαιρετικά ακριβής στις εκφράσεις της, λειτουργεί μέσα σε μια απλότητα και τα λόγια της κυλούν σαν γάργαρο νερό, δίνοντας βαρύτητα στα σωστά σημεία. Και στα τραγούδια της, γίνεται η Χάρις που όλοι αγάπησαν στο πέρασμα των τόσων χρόνων καριέρας. Από την «Πανσέληνο» ως το «Άσπρο σου πουκάμισο» και από το «ο Άνθρωπός μου» μέχρι το «Θα πάθεις έρωτα», η τραγουδίστρια ξεγυμνώνει ουσιαστικά και τις δύο πλευρές της, την επαγγελματική, μα και την προσωπική: τις αγωνίες, τα προβλήματα και τις μυστικές μάχες.

 

Η λιτή σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη, αν και δε διαθέτει κάποια πρωτοτυπία, πετυχαίνει αυτό που όφειλε: να μεταδώσει το συναίσθημα και τον παλμό της προσωπικότητας στην οποία αναφέρεται, να μην την υπερκαλύψει και να διαθέσει χώρο να κινηθεί ελεύθερα. Έξοχοι οι φωτισμοί της Σοφίας Αλεξιάδου, δίνουν βάρος και βάθος σε κάθε μία εξομολογητική σκηνή .

 

Η Χάρις Αλεξίου ή απλώς Χαρούλα, συνεχίζει ακόμη και σήμερα, να συντροφεύει το κοινό με τη χαρακτηριστική της φωνή . Είναι γοητευτικό για μια καλλιτέχνιδα που τα έχει ζήσει όλα στην καριέρα της, να δοκιμάζει νέα πράγματα, όπως μια θεατρική εξομολόγηση βγαλμένη από την ψυχή και η οποία χτυπάει τους θεατές κάθε ηλικίας και φύλου, κατευθείαν στο συναίσθημα…

 

 

Το Χειρόγραφο της Χάρις Αλεξίου παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου μέχρι 24 Απριλίου

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.
Φάουστ- Κατερίνα Ευαγγελάτου: Κριτική θεάτρου
03.02.2016 15:47
Ο Φάουστ του Γκαίτε αποτελεί πάντοτε μια μεγάλη πρόκληση τόσο για τους σκηνοθέτες που αναλαμβάνουν να φέρουν στα μέτρα ενός θεατρικού σκηνικού τον οργιαστικό κόσμο του Γερμανού δημιουργού, όσο και για τους ηθοποιούς που καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις κάποιων από τους πιο διφορούμενους και απαιτητικούς ρόλους της παγκόσμιας δραματουργίας.
Ριχάρδος ο Γ'- Γιάννης Χουβαρδάς: Κριτική θέατρου
14.01.2016 13:19
Από τα πιο διάσημα κείμενα του Σαίξπηρ, ο «Ριχάρδος ο Γ’», επιλέχθηκε για να σημάνει μια πολυ-αναμενόμενη καλλιτεχνική επιστροφή στη σκηνή του Εθνικού θεάτρου. Αυτή του πρώην διευθυντή του, Γιάννη Χουβαρδά. Τρία σχεδόν χρόνια μετά το αξέχαστο «Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» και τέσσερα μετά τον «Περικλή», ο Χουβαρδάς καταπιάνεται με ένα έργο υψηλών απαιτήσεων και νοημάτων.