Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Το ταξίδι της ελπίδας - Μαρία Τζιρίτα: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016 10:23
Το ταξίδι της ελπίδας - Μαρία Τζιρίτα: Κριτική βιβλίου

Την Μαρία Τζιρίτα την πρωτογνώρισα αναγνωστικά πέρσι, όταν διάβασα το βιβλίο της “Ιόλη”, το οποίο κατάφερε να κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, αφού με συγκίνησε με τρόπους που δεν περίμενα όταν το πήρα στα χέρια μου.

Φυσικό επόμενο ήταν, λοιπόν, να περιμένω το νέο της μυθιστόρημα με μεγάλη ανυπομονησία, και με την ελπίδα πως θα μου προσφέρει μία ακόμα αναγνωστική εμπειρία που θα έχω να θυμάμαι. Και πόσο μυστήριο, αλήθεια, η ελπίδα μου αυτή μεταφέρθηκε και στον τίτλο του νέου της βιβλίου, “Το ταξίδι της Ελπίδας”, που συντροφιά με ούριους ανέμους, είμαι βέβαιη πως θα ταξιδέψει στις καρδιές του κοινού του και θα τις κατακτήσει με περισσή ευκολία, όπως ακριβώς έκανε και με τη δική μου.

1967 και το πλοίο Ελπίς ταξιδεύει από το λιμάνι του Πειραιά με προορισμό την Αυστραλία, όπου χιλιάδες άνθρωποι, ο καθένας με τη δική του, προσωπική ιστορία, αναζητά ένα καινούργιο, καλύτερο μέλλον, εγκαταλείποντας την Ελλάδα, ίσως και για πάντα. Κάποιοι από αυτούς, ταξιδεύουν από επιλογή, κάποιοι άλλοι επειδή δεν έχουν επιλογή. Για ορισμένους επιβάτες το ταξίδι αυτό μπορεί να τους οδηγήσει σε έναν παράδεισο ενώ για ορισμένους άλλους, απλά τους επιτρέπει να απομακρυνθούν από την κόλασή τους. Και όμως, για όλους, υπάρχει ένας προορισμός, έστω κι αν δεν είναι ο ίδιος. Ανάμεσά τους και η Ελπίδα, η οποία ταξιδεύει συντροφιά με ένα μεγάλο μυστικό, και που στην μακρινή αυτή διαδρομή θα γνωρίσει ανθρώπους, και τις ιστορίες τους, που θα αλλάξουν τη ζωή της για πάντα.

Χωρίς το μυθιστόρημα αυτό να είναι ιστορικό, όχι αμιγώς τουλάχιστον, αναφέρεται σε μια πραγματική ιστορία και σε μία χρονική περίοδο όπου πάρα πολλοί Έλληνες εγκατέλειψαν την Ελλάδα, αναζητώντας μία καλύτερη τύχη στην άλλη άκρη του κόσμου. Προσωπικά, δεν γνωρίζω πάρα πολλά για την συγκεκριμένη περίοδο και τις συνθήκες της εποχής εκείνης, παρά ελάχιστα και αυτά, μέσω των αφηγήσεων συγγενών του άντρα μου, που όπως και η Ελπίδα, αποφάσισαν τότε να κυνηγήσουν το όνειρο μιας καλύτερης ζωής . Πιθανολογώ, λοιπόν, δεδομένων όσων διάβασα και από την λεπτομέρεια που αυτά αποδίδονται στο χαρτί, πως η κυρία Τζιρίτα μπήκε στην διαδικασία να ερευνήσει σε βάθος την εποχή εκείνη, με ότι προεκτάσεις την συνόδευαν, και ίσως και να μίλησε με ανθρώπους που τα βίωσαν. Οι περιγραφές της είναι άκρως ζωντανές και παραστατικές, ενώ η ακρίβεια με την οποία μεταφέρονται γεγονότα και καταστάσεις, σε κάνουν να αισθάνεσαι πως δεν είσαι απλός παρατηρητής, αλλά επιβάτης κι εσύ του πλοίου που οδηγεί σε μια νέα χώρα και σε νέα όνειρα.

Κάτι που έχω παρατηρήσει στα βιβλία της Μαρίας Τζιρίτα, έστω κι αν δεν τα έχω διαβάσει όλα, είναι το γεγονός πως δεν στρέφει την προσοχή της αποκλειστικά και μόνο σε έναν ήρωα ή σε μία ηρωίδα. Δεν επικεντρώνεται μόνο σε μία ζωή, αλλά και σε όσες περιστρέφονται γύρω από αυτήν, που έχει αποφασίσει να αποτελεί τον κεντρικό άξονα της αφήγησής της. Κι επειδή κάπως έτσι είναι και η πραγματικότητα η δική μας, που ναι μεν εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές του αγώνα και των ονείρων μας, αλλά πάντα πορευόμαστε μαζί με άλλους ανθρώπους που ο καθένας έχει τον δικό του, μοναδικό, ξεχωριστό ρόλο, είναι αδύνατον να μην εκτιμήσεις τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να χειριστεί την πορεία της αφήγησής της, αλλά και την σημαντικότητα των ηρώων της μέσα σε αυτήν, είτε αυτοί αποκαλούνται πρωταγωνιστές, είτε δευτεραγωνιστές. Καμία ζωή δεν είναι άνευ σημασίας, και ακόμα και η πιο ασήμαντη, θεωρητικά, ύπαρξη, έχει κάτι να προσφέρει.

Δεν θα ήθελα να πω περισσότερα, ούτε να αναλύσω την ιστορία σε βάθος, καθώς θεωρώ πως το ταξίδι αυτό πρέπει να το κάνει ο κάθε αναγνώστης μόνος του, ανακαλύπτοντας σε κάθε νέο κεφάλαιο αυτής της σπονδυλωτής ιστορίας, αλήθειες, σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες, που δεν γίνεται να σας αφήσουν ασυγκίνητους. Θα ταυτιστείτε με την ιστορία και τους χαρακτήρες που παρουσιάζονται μέσα από αυτήν, και το γεγονός πως η εποχή μας θυμίζει σε πολλά το τότε, ίσως και να σας οδηγήσει σε βαθύτερες σκέψεις και προβληματισμούς, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως θα χάσετε την όποια αισιοδοξία μπορεί να διατηρείτε ακόμα. Αντίθετα, η αισιοδοξία αυτή, μάλλον θα τονωθεί, αφού η ελπίδα είναι κάτι που χάνεται μονάχα αν εμείς της επιτρέψουμε να χαθεί. Αν, λοιπόν, κοιτάζουμε το μέλλον κατάματα και με αισιοδοξία αλλά και με πίστη στην καρδιά μας, δεν μπορεί, η ελπίδα θα μετουσιωθεί σε αλήθεια και η αλήθεια αυτή σε μια νέα πραγματικότητα που θα αξίζει να την ζήσεις.

Το βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτα, Το ταξίδι της ελπίδας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.