Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ιάκωβος Βέρδης: Τα ανεξήγητα σημάδια της ζωής

Ιάκωβος Βέρδης: Τα ανεξήγητα σημάδια της ζωής

Από μικρός έφτιαχνα δικές μου κασέτες ηχογραφώντας μουσική από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και παράλληλα υποδυόμουν τόσο τον ραδιοφωνικό παραγωγό όσο και τον ηθοποιό καλεσμένο του. Υπήρξαν πολλές νύχτες που μετά το σχολείο, τα μαθήματα ακόμα και την όποια μου επαγγελματική ενασχόληση, ηχογραφούσα τις 'εκπομπές' μου και εν συνεχεία τις παρουσίαζα στους γονείς μου, όπως επίσης υπήρχαν και κάποιες που είχαν τον τίτλο 'Νύχτα ξέφρενου γέλιου' όπου έκανα μιμήσεις, αναπαράσταση σκηνών από ταινίες της τηλεόρασης, ακόμα και μεταμφιέσεις.

Τα χρόνια πέρασαν και χωρίς να το καταλάβω ο κύκλος επαναλαμβάνεται με άλλες βάσεις, επαγγελματικά πλέον. Τελειώνοντας την δραματική σχολή με έχει συνεπάρει ο παραμυθένιος κόσμος του ραδιοφώνου και σύντομα βρίσκομαι για πρώτη φορά στην θέση του ραδιοφωνικού παραγωγού.

Μια από τις εκφράσεις που με χαρακτήριζε όταν ξεκίνησα να ανακαλύπτω πως είναι να βρίσκεσαι στη θέση αυτή, ήταν... "Γιατί η μουσική είναι εικόνες!"

Ήταν μοναδικό το συναίσθημα που με πλημμύριζε εκείνες τις στιγμές. Έκλεινα το μικρόφωνο και αποκομμένος ταυτόχρονα λεκτικά από την επικοινωνία προς τους ακροατές μα και τον υπόλοιπο κόσμο, να κλείνω τα μάτια και να αφήνω τον ήχο μόνο, να με ταξιδεύει.

Με αυτό το συναίσθημα μερικά χρόνια αργότερα οι εκπομπές μου πήραν τον χαρακτήρα μιας αεροπορικής πτήσης, έχοντας κυβερνήτη του αεροσκάφους τις μουσικές επιλογές και επιβάτες τους ακροατές.

Ύστερα από περίπου 15 χρόνια και αφού πλέον με έχει κυριεύσει η υποκριτική, κυρίως στο θέατρο με κάποιες νότες τηλεόρασης και λιγότερες κινηματογράφου, ήρθε η πρόταση να σκηνοθετήσω για πρώτη φορά την μουσικοθεατρική παράσταση , τον 'Κύκλο του 10'. Μέχρι την συνάντηση με τους αρμόδιους του έργου αυτού οι σκέψεις και οι εικόνες μου πλανιόντουσαν στα έως τώρα σκηνοθετικά, θεατρικά μου εγχειρήματα. Με φορτίο τον δισταγμό στο κάτι τελείως καινούργιο, πρωτόγνωρο μα και πρωτοποριακό για μένα, κάτι μου έλεγε πως η αρχή του κύκλου που ξεκίνησε την πορεία του κάποια στιγμή ήρθε τώρα η ώρα να ολοκληρωθεί και να γίνει ένα.

Η επαφή και επικοινωνία μου με τον μουσικοσυνθέτη του έργου Σάββα Καρατζιά ήταν και παραμένει ακόμα κάτι το ασύλληπτο. Εκείνος στο στούντιο τότε και στις παρτιτούρες του προς την ολοκλήρωση του μουσικού μέρους του έργου ενώ σε μια άλλη μα ταυτόχρονα κοινή νοητή ευθεία να αποτυπώνω εικόνες στο χαρτί. Η διαδικασία ερμηνείας και ανάλυσης χαρακτήρων/κειμένου είναι επίπονη μα συνάμα συναρπαστική. Η διαδικασία ανάλυσης χαρακτήρων, κειμένου, μουσικής και εν συνεχεία η ολοκλήρωση του σωματικά και λεκτικά από τους χορευτές και ηθοποιούς, μαγευτική.

Κάπως έτσι γεννήθηκε η μουσικοθεατρική παράσταση 'Ο Κύκλος του 10'. Με 10 μουσικούς ζωντανά επί σκηνής και 10 ηθοποιούς - χορευτές να δίνουν χρώμα και υπόσταση στους ήχους. Η παράσταση θα ανέβει τον Απρίλιο στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης .

Info: Ο Ιάκωβος Βέρδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Ξεκίνησε τις σπουδές του ως ηθοποιός στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ σκηνοθεσία στην Ιταλία. Η επαγγελματική του εμπειρία ξεκίνησε το 2008 που συνεργάστηκε με διάφορα θεατρικά εργαστήρια συμμετέχοντας σε αρκετά έργα. Ενδεικτικά: το «Υστερόγραφο» (σκηνική σύνθεση) το 2008, η «Βασίλισσα της ομορφιάς»  το 2009, «Ο Άμλετ Αυτοκτόνησε» το 2010, η «Τελετή» το 2011 και  «Δούλες» το 2012. Την ίδια χρονιά εργάστηκε και ως βοηθός σκηνοθέτη στο πλευρό του Μ. Πετούση, το 2012 έως το 2013 έκανε το πρώτο του τηλεοπτικό βήμα στην σειρά «Προσκυνητής». Το 2014 εργάστηκε ξανά σαν βοηθός σκηνοθέτη, στην θεατρική παράσταση «Αγαπημένε μου Ψεύτη» σε σκηνοθεσία του Α.Λέρτα στο Θέατρο Τζένη Καρέζη. Παράλληλα το  ίδιο έτος κινήθηκε κινηματογραφικά συμμετέχοντας στην ταινία «ΠΑΝδηΜΙΑ» του Δημήτρη Πιατά. Συνεχίζει στη τηλεοπτική σειρά «Κλεμμένα Όνειρα» στο MEGA. Από το 2015 έως αρχές του 2016 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην παράσταση «Μέλισσες» στην Αθηναϊκή Σκηνή . Τον Μάρτιο του 2016 στην παράσταση «ΑΒΓ ΣΤΑΣΗ» στο θέατρο Πρόβα .

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξενεί για πέντε μόνο παραστάσεις το μουσικοθεατρικό έργο Ο Κύκλος του 10, σε σκηνοθεσία του Ιάκωβου Βέρδη. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Photo: GEORGIA SIETTOU - STELIOS DANIHL

Σχετικές ειδήσεις
Έλλη Ιγγλίζ: Όταν η μουσική κι ο λόγος έχουν κοινό τόπο και χρόνο
17.02.2017 13:25
Η Έλλη Ιγγλίζ γράφει τις σκέψεις της για το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, «Τρωάς», που παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου.
Κωνσταντίνος Ντέλλας: Insomnia Greca: Ξαγρυπνώντας στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
22.04.2016 14:32
Η δημιουργία της πλατφόρμας bouλouki project είναι αποτέλεσμα πολλών ιδεών και αναγκών προσωπικών των τελευταίων χρόνων. Το Insomnia Greca που θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι, λοιπόν, το πρώτο project αυτής της πλατφόρμας όπου με τη σύμπραξη αγαπημένων φίλων που συστήνουν τη δημιουργική ομάδα (Ανδρέας Σκούρτης, Νεφέλη Σωτηράκη, Κωνσταντίνα Μαρδίκη), τη μουσική επιμέλεια (Αλέξανδρος Κτιστάκης), την επιμέλεια των φώτων (Παναγιώτης Λαμπής), αλλά και τη συμμετοχή διαφόρων καλλιτεχνών, πήρε μορφή και ουσία.
Έλλη Μερκούρη: «Από το Σκοτάδι στο Φως» - Οχτώ αποσπάσματα Αρχαίων Τραγωδιών
10.03.2016 14:32
«Από το Σκοτάδι στο Φως» - Οχτώ αποσπάσματα, τα οποία γλιστρούν αρμονικά το ένα μέσα στο άλλο, με κεντρικό άξονα το Φως και το Σκοτάδι. Οι τραγωδίες Οιδίποδας Τύραννος του Σοφοκλή, Επτά Επί Θήβας του Αισχύλου, Αντιγόνη του Σοφοκλή, Μήδεια του Ευριπίδη, Αίας του Σοφοκλή, Ανδρομάχη του Ευριπίδη, Βάκχες του Ευριπίδη, Πέρσες του Αισχύλου με τον δικό τους τρόπο απαντούν: για ποιο λόγο, ο τραγικός ήρωας δεν είναι σε θέση να "δει" το Φως και ζει μέσα στο Σκοτάδι; Γιατί ο χρόνος ο αναρίθμητος και μέγας φέρνει στο φως όλα τα κρύφια κι όταν τα φανερώσει, πάλι τα σκεπάζει...
Βαρβάρα Δούκα: Stagedoor – μια 'πόρτα' για το μουσικό θέατρο
04.03.2016 12:34
Από παλιά στην εκπαίδευση, είχα μια εμμονή....να καταλαμβάνω τα κενά.... Είναι κοινό μυστικό, ότι πολλές ελλείψεις ελλοχεύουν στη βασική εκπαίδευση των ηθοποιών, αλλά και σε όλη τη γκάμα της καλλιτεχνικής παιδείας στη χώρα μας. Λίγο η νοοτροπία του 'χειροποίητου' που έχουμε, λίγο η αφελής εκτίμηση ότι 'μεταδίδοντας την πείρα μας' από γενιά σε γενιά αρκεί, και κυρίως η γενικότερη έλλειψη εξειδικευμένης και στοχευμένης γνώσης σε όλα τα επίπεδα της Παιδείας, δημιούργησαν ένα 'δημιουργικό' καραβάνι καλλιτεχνών, που ζήτησαν στο εξωτερικό αυτή την οργανωμένη γνώση.
Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»
02.03.2016 14:44
Την άνοιξη του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, μου έφερε την συλλογή διηγημάτων της Ελένης Τσεκούρα, με τίτλο Αδέσποτα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο διήγημα, την Έξοδο Κινδύνου. Το διάβασα κυριολεκτικά χωρίς ανάσα, βιώνοντας την αγωνία και τον πανικό της αντί-ηρωίδας Ελίνας στο υπαρξιακό αδιέξοδο που την εγκλώβιζε. Ένα αδιέξοδο που αναγνώρισα σαν πολύ οικείο.