Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Ευαγγελία Βαλσαμα: Είναι μεγάλη μου Τιμή να μ’ έχουν επιλέξει δύο δυνατές προσωπικότητες...

Ευαγγελία Βαλσαμα: Είναι μεγάλη μου Τιμή να μ’ έχουν επιλέξει δύο δυνατές προσωπικότητες...

<<Η Αποκάλυψη>>, του Ιωάννη του Θεολόγου, η  μεταφορά του Ιερού κειμένου της Αποκάλυψης στον Υπαίθριο χώρο του Ιερού Σπηλαίου  το 2012 σκηνοθετημένο από τους Barbara Hoffmann & Till Sterzenbach, ήταν η αρχή γι’ αυτό που έρχομαι να παρουσιάσω στις 19 Μαρτίου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

 

Αποκαλύφθηκε ένα μονοπάτι που από τότε το περπατώ με σεβασμό.

 

Η συνεργασία με τους Barbara Hoffmann & Till Sterzenbach ήταν μία ευλογία που μου δόθηκε μόλις λίγα λεπτά πριν την αναχώρησή μου από την Πάτμο για Πειραιά. Αυτή  η γνωριμία ήταν καθοριστική στη ζωή μου.

 

Μου δόθηκε η ευκαιρία να μελετώ από τότε το σπουδαίο Ιερό κείμενο της Αποκάλυψης.

 

Μέσα από τη μελέτη όλων αυτών των σπουδαίων κειμένων προέκυψε η συνειδητοποίηση ότι ο πλούτος του ανθρώπου βρίσκεται μέσα στη δύναμη του άπειρου που είναι η ψυχή και τότε φωλιάζει η δύναμη της Αγάπης, της Συγχώρεσης, της Ταπεινότητας.

 

Με αυτά τα όπλα θα αντιμετωπίσει η Δυσδαιμόνα τον Οθέλλο όπου με οδηγό το φώς της ψυχής της γίνεται ένα μουσικό όργανο όπου πατώντας τα ανάλογα πλήκτρα εξημερώνει την άγρια, πολεμική, κτητική φύση του Οθέλλο, χρησιμοποιώντας τα γυναικεία της χαρίσματα. Στο τέλος όλα γλυκαίνουν με μία ανατροπή  που θα μοιραστούμε όλοι μαζί.

 

Η Κλυταιμνήστρα εξαπατημένη προσπαθεί να προστατεύσει Ιερά προσωπικά κομμάτια ,να απονείμει το νόμο του Δικαίου όπως αυτή το νοιώθει και η δικαίωση προκύπτει μέσα από το φόνο.

 

Κλυταιμνήστρα, Δυσδαιμόνα.


Η πρώτη μέσα στο μίσος και την οργή, η δεύτερη μέσα στην απαλότητα και το φώς.

Δύο έντονες προσωπικότητες που διεκδικούν τα όρια τους και μάχονται γι’ αυτά η κάθε μία με το δικό της τρόπο.

 

Γυναίκες, με βαθύ πεδίο αναζήτησης, αγάπη για τη ζωή, σεβασμό στο Θεϊκό κομμάτι, σεβασμό σε πανανθρώπινες αξίες. Σίγουρα δεν είναι τυχαία η επιλογή και των δύο κειμένων.

 

Η παρουσίαση και των δύο προσωπικοτήτων ενεργοποιεί προσωπικά φίλτρα, ενεργοποιεί τη δική μας αλάνθαστη εσωτερική φωνή , αυτή  που μας οδηγεί  στο επόμενο βήμα.

 

Αναφέρω το παράδειγμα μίας  γυναίκας όπου στο τέλος των παραστάσεων με πλησίασε συγκινημένη λέγοντας, ότι σώθηκε ένας γάμος και αυτό μόλις λίγα λεπτά πρίν φύγει από την Πάτμο... 

 

Είναι μεγάλη μου Τιμή να μ’ έχουν επιλέξει δύο δυνατές προσωπικότητες...

 

Info: Η ηθοποιός Ευαγγελία Βαλσαμά γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Eισήχθη στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης αλλά η αγάπη της  για την υποκριτική  τέχνη την οδήγησε στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κούν. Καθώς σπουδάζει, ταυτόχρονα ξεκινά την θεατρική και τηλεοπτική καριέρα της με διαφόρους πρωταγωνιστικούς ρόλους.( H Πόλη, Μυρτώ, Βαμμένα κόκκινα μαλλιά…). Δραστηριοποιείται επίσης στο χώρο της γλυπτικής και με την ιδιότητα του εικαστικού καλλιτέχνη έχει λάβει μέρος σε Διεθνείς και Πανελλήνιες εκθέσεις γλυπτικής. Η προϋπηρεσία και η εμπειρία της στην υποκριτική τέχνη της έδωσε τη δυνατότητα να διδάξει προσωπικά και να σχεδιάσει το περιεχόμενο καθώς και το στήσιμο θεατρικών ομάδων εφήβων.



Δύο μονόλογοι της Christine Brückner με την Ευαγγελία Βαλσαμά στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Σχετικές ειδήσεις
Νατάσα Τριανταφύλλη: Η γοητεία του κρυφού στο «Περιμένοντας τον Godot»
26.07.2016 15:44
Διαβάζοντας και μελετώντας το έργο του Σάμουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Godot» δεν μπορείς παρά να βρεθείς αντιμέτωπος με δεκάδες γρίφους. Από την αρχική αποκρυπτογράφηση του τίτλου, μέχρι πολλές άλλες στιγμές μέσα στο έργο, όπου ο Μπέκετ επιλέγει να συμπυκνώσει με τρόπο γοητευτικό και να κρύψει νοήματα και πληροφορίες πίσω από τοπωνύμια, ονόματα, λογοπαίγνια και ρυθμούς. Δεν μπορείς, μελετώντας την ζωή του, να συνδέσεις αυτό το παιχνίδι δομής του κειμένου με την μόλις πριν λίγα χρόνια από την συγγραφή του έργου δράση του Μπέκετ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μιλτιάδης Φιορέντζης: Η ασφάλεια της κουίντας
14.07.2016 11:53
Το να κάνεις θέατρο είναι μια ουτοπία. Καταπιάνεσαι με πυριφλεγή ανθρώπινα ζητήματα τα οποία ξέρεις εκ των προτέρων ότι δεν έχουν απάντηση. Τότε γιατί να μπαίνεις στον κόπο; Φέτος, τον Ιούλιο, στην παράσταση Young Lear της Ιόλης Ανδρεάδη, καλούμαι να κοιτάξω την ουτοπία κατάματα. Πώς να παραδεχτείς επί σκηνής την τρωτότητα και την πτώση; Με τι κουράγιο να φλερτάρεις με την απόρριψη και την τρέλα; Όσο και αν η συνθήκη φαντάζει επισφαλής, είναι απείρως ασφαλέστερη από το να μένεις κοκαλωμένος στην κουίντα.
Ελένη Τριανταφυλλοπούλου: Ένα γοτθικό μυθιστόρημα στη σκηνή του θεάτρου
15.03.2016 10:14
570 σελίδες, 154.000 λέξεις, 90 ημέρες εντατικής συγγραφικής δραστηριότητας, πάνω από έξι μήνες μελέτης και έρευνας. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια συνοπτική αποτίμηση της ενασχόλησής μου με τη θεατρική μεταφορά του Καλόγερου. Η θεατρική διασκευή ενός μυθιστορήματος όμως είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο από ένα μαθηματικό άθροισμα.
Γιώργος Παπαπαύλου: Απολίτιστη Καθημερινότητα
20.01.2016 11:53
Θυμάμαι συχνά να μου μιλούν οι γονείς μου για τον πολιτισμό της καθημερινότητας και παιδί γαρ να αισθάνομαι ότι κάπου έχουν μπερδευτεί αφού στο σχολείο μας έχουν δώσει ξεκάθαρη ερμηνεία για το τι είναι ο πολιτισμός.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.