Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
Δημοσίευση: Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016 16:20
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz

Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους.

 

Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον. Αν και πρόκειται για ένα πασίγνωστο έργο , οι υψηλές του απαιτήσεις, είχαν ως αποτέλεσμα να ανέβει στη χώρα μας μόνο δύο φορές ακόμη, το 1983 και το 2003. Για την ιστορία να πούμε ότι επρόκειτο αρχικά να ανέβει στο Πάνθεον σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, όμως τελικά, ανέλαβε ο Απόλλωνας Παπαθεοχάρης, με τον Γιάννη Ζουγανέλη να είναι ο μόνος κοινός πρωταγωνιστής με το τότε «κλεισμένο» καστ.

 

Η Βικτώρια, μια πάμφτωχη σοπράνο, που βρέθηκε με περιοδεία στο Παρίσι και ο παραγωγός την ξεγέλασε, καταλήγει να επιδεικνύει τις φωνητικές της δυνατότητες στην οντισιόν ενός καμπαρέ, προκειμένου να βρει δουλειά. Εκεί συναντιέται με τον Τόντι, έναν μπριόζο και παμπόνηρο άνθρωπο, που την παίρνει υπό την προστασία του και καταστρώνει ένα σχέδιο που θα κάνει και τους δύο πλούσιους. Διαπιστώνοντας πως η γυναίκα θα έπειθε άνετα και ως άνδρας, λόγω των χαρακτηριστικών του προσώπου και του σώματός της, την μεταμορφώνει εν μια νυκτί σε «Βίκτωρ» και τον παρουσιάζει στην πόλη ως το νέο αστέρι του τραγουδιού και των σόου. Με την έξοχη φωνή της, η Βικτώρια που καταλήγει να παριστάνει τον άνδρα ο οποίος ντύνεται γυναικεία, κατακτά γρήγορα το Παρίσι και την καρδιά ενός αμερικανού γκάγκστερ. Αυτός αρχίζει να παθαίνει κρίση σεξουαλικής ταυτότητας, αρνούμενος να αποδεχτεί πως ερωτεύτηκε άνδρα, αν και ποτέ δεν παύει να πιστεύει ότι στην πραγματικότητα είναι γυναίκα. Εν τέλει όλα αποκαλύπτονται (ονόματα και προτιμήσεις), σε μια κωμική έκρηξη πανσεξουαλισμού και ο καθένας αποδέχεται αυτό που είναι, χωρίς να νοιάζεται για τις συμβάσεις και τον κοινωνικό περίγυρο.

 

Δεδομένου ότι το πρωτόλειο αφορά μια γερμανική ταινία του 1933 (Viktor und Viktoria), μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο προχωρημένο ήταν για την εποχή του. Η κεντρική πηγή έμπνευσης για τις παραστάσεις που ανεβαίνουν βέβαια, είναι πάντα η πετυχημένη ταινία του 1982 με την Τζούλι Άντριους.

 

Η σκηνοθεσία του Απόλλωνα Παπαθεοχάρη δεν περιείχε μοντερνιστικές λεπτομέρειες και άφησε το έργο στην εποχή που αναφέρεται. Αν και θα είχε ίσως περισσότερο ενδιαφέρον εν τέλει να δούμε την συγκεκριμένη υπόθεση στο σήμερα, μιας και τα θέματα που θίγει παραμένουν πάντοτε στην επικαιρότητα. Τα κοστούμια του ιδίου ήταν εντυπωσιακά, αναδύοντας αυτό το γκλαμ-κιτς που απαιτείτο. Ως προς την απόδοση του κειμένου και των στίχων από τη Μυρτώ Κοντοβά, ίσως η ούτως ή άλλως ταλαντούχα και σπιρτόζικη πένα της να μην εξάντλησε πλήρως την δημιουργικότητά της και να αναλώθηκε σε κάποιες μικρές ευκολίες. Κυρίως ως προς τις γκέι δηλητηριώδεις ατάκες – υπονοούμενα, που αποτελούν ένα από τα ατού του έργου και τα έχουμε ακούσει αρκετές φορές. Οι χορογραφίες της Chali Jennings ήταν απαιτητικές και εντυπωσιακές στο σύνολό τους.  Οι φωτισμοί του Γιώργου Τέλλου, σε συνδυασμό με τα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη, είχαν την ανάλογη ατμόσφαιρα με το όλο εγχείρημα. Τέλος, έφτασαν ικανοποιητικά στα αυτιά των θεατών οι δύσκολες μουσικές συνθέσεις του Henry Mancini από τη διεύθυνση του Αλέξιου Πρίφτη.

 

Όσον αφορά τις ερμηνείες, η Εβελίνα Παπούλια που φέρει πάνω της όλο το βάρος της παράστασης, αποδεικνύεται μια πολύ καλή επιλογή. Δεδομένου ότι πρόκειται για έναν τόσο απαιτητικό ρόλο που περιλαμβάνει τραγούδι, χορό και υποκριτική, η ηθοποιός πραγματοποίησε άθλο. Τις εντυπώσεις κερδίζει ιδιαίτερα στο χορογραφικό/τραγουδιστικό κομμάτι, στο οποίο άλλωστε ειδικεύεται. Ο Γιάννης Στάνκογλου, ο οποίος συμμετέχει πρώτη φορά σε μιούζικαλ, απέδωσε όλη αυτήν την γοητευτική αρρενωπότητα του «Κινγκ», με μια όμως περισσότερο εσωτερική ερμηνεία από ό,τι ίσως απαιτούσε ο ρόλος . Είχε ενδιαφέρον αυτό, απλά ερχόταν σε αντίθεση με τις έντονες ερμηνείες των υπολοίπων. Τώρα, ως προς την περιβόητη «Νόρμα», η Θεοδώρα Τζήμου αποδεικνύει ότι μπορεί να ερμηνεύσει τα πάντα. Ίσως να μην έχει ξανασυμμετάσχει σε μιούζικαλ, όμως καταφέρνει να κλέψει την παράσταση με τον δικό της τρόπο: χειμαρρώδης, αφελής και αστεία. Ο Γιάννης Ζουγανέλης, ήταν απολαυστικός στο ρόλο του «Τόντι», τον απέδωσε με το προσωπικό του μοναδικό στυλ. Όμορφα συμπληρώνουν το κωμικό πρωταγωνιστικό σύνολο οι Γιώργος Κοψιδάς, Γιώργος Σουξές και Δημήτρης Φραγκιόγλου.

 

Όμορφα τραγούδια, χορός και προβλήματα… καρδιάς υπό τους ξέφρενους ρυθμούς της παρισινής νύχτας.

 

 

Το μιούζικαλ Victor Victoria παρουσιάζεται στο Θέατρο Πάνθεον

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
Φάουστ- Κατερίνα Ευαγγελάτου: Κριτική θεάτρου
03.02.2016 15:47
Ο Φάουστ του Γκαίτε αποτελεί πάντοτε μια μεγάλη πρόκληση τόσο για τους σκηνοθέτες που αναλαμβάνουν να φέρουν στα μέτρα ενός θεατρικού σκηνικού τον οργιαστικό κόσμο του Γερμανού δημιουργού, όσο και για τους ηθοποιούς που καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις κάποιων από τους πιο διφορούμενους και απαιτητικούς ρόλους της παγκόσμιας δραματουργίας.