Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»

Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»

Την άνοιξη του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, μου έφερε την συλλογή διηγημάτων της Ελένης Τσεκούρα, με τίτλο Αδέσποτα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο διήγημα, την Έξοδο Κινδύνου. Το διάβασα κυριολεκτικά χωρίς ανάσα, βιώνοντας την αγωνία και τον πανικό της αντί-ηρωίδας Ελίνας στο υπαρξιακό αδιέξοδο που την εγκλώβιζε. Ένα αδιέξοδο που αναγνώρισα σαν πολύ οικείο. Με γέμισε με σκέψεις και αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία, όταν, παιδί, εντόπισα τις προσδοκίες που είχε η οικογένειά μου από μένα. Θυμήθηκα πώς αφέθηκα σε αυτές για να έχω την αποδοχή, χωρίς βέβαια να γνωρίζω τους κινδύνους που αυτό εγκυμονούσε, το χάσιμο του εαυτού. 

 

Αυτή την γνώριμη ιστορία άρχισα να συζητάω με τον Μάριο Τσάγκαρη, μουσικό συνεργάτη μου, εμπιστευόμενη το δυνατό και αιχμηρό του βλέμμα. Στην ιστορία της Ελίνας είδαμε κάτι πέρα από μια μεμονωμένη περίπτωση. Είδαμε την κοινωνία μας να καθρεφτίζεται, λουσμένη στον κρύο ιδρώτα, σε αδιέξοδο, ψάχνοντας να βρει λύσεις και να μην τις βρίσκει. Αποφασίσαμε να χτίσουμε μια solo performance, με άξονα το διήγημα αυτό. Συμφωνήσαμε να αποπειραθεί να το σκηνοθετήσει. Ξεκινήσαμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα που έχει η παρουσίαση ενός μη θεατρικού κειμένου, ψάχνοντας τις παραστατικές του δυνατότητες. Στη μικρή μας ομάδα προστέθηκε ο Χρήστος Τσάμης, εικαστικός καλλιτέχνης με σύνθετες ιδέες και προτάσεις που φωτίζουν το σκοτάδι της Ελίνας καθώς και η Ανθή Θεοφιλίδη, χορεύτρια και χορογράφος, που επιμελήθηκε όλη την κινησιολογία αυτού του σπασμένου σώματος που θα οδηγηθεί από το τραγικό στο τραγικότερο.

 

Όλο αυτό για μας έχει έναν έντονα πειραματικό χαρακτήρα, μας ενδιαφέρει να δημιουργήσουμε μια δυνατή εμπειρία στον θεατή. Δεν έχουμε σαν στόχο μια συμβατική παράσταση , αλλά ούτε και σκοπεύουμε να κάνουμε κάτι δήθεν πρωτοποριακό, απρόσιτο και κλειστό, που θα απευθύνεται σε "φωτισμένους" θεατές . Μας ενδιαφέρει να καταδείξουμε την εφιαλτική πλευρά των επικίνδυνων ακροβατικών που κάνει το πρόσωπο όταν παλεύει με την κοινωνία. 

 

Info: Η Ιωάννα Ρούσσου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε θέατρο στην Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (2001). Πήρε υποτροφία από το ΙΚΥ και έκανε μεταπτυχιακό στη σκηνοθεσία στο Royal Holloway University στο Λονδίνο (2003).

 

 

Η «Έξοδος Κινδύνου» θα παρουσιαστεί από τις 19 Μαρτίου μέχρι και τις 24 Απριλίου στο Art-Factory – Τεχνοστάσιο

Σχετικές ειδήσεις
Νότης Παρασκευόπουλος: Η αφοσίωση στην αβεβαιότητα
08.01.2016 16:29
Για να ανακαλύψουμε νέους ορίζοντες, πρέπει να έχουμε το θάρρος να χάσουμε τη θέα της ακτής. Με αυτό το κίνητρο, νέοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, μουσικοί, ενδυματολόγοι, χορευτές, λαμβάνουν μέρος κάθε χρόνο σε κάτι που μοιάζει με καλλιτεχνικό υπερμαραθώνιο. Πολλοί ξεκινούν, μα λίγοι καταφέρνουν να τερματίσουνε ενώ σε κάποιους δεν αναγνωρίζεται καν η συμμετοχή.
Ανέστης Αζάς - Πρόδρομος Τσινικόρης: Restart στην Πειραματική Σκηνή
05.01.2016 12:44
Η Πειραματική Σκηνή /-1 άνοιξε πριν λίγο καιρό με ένα διήμερο εορταστικών εκδηλώσεων και συνεχίζεται με τα δύο δικά μας έργα, που πρωτοπαρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ Αθηνών το περασμένο καλοκαίρι: «Στη Μέση του Δρόμου» του Πρόδρομου Τσινικόρη, ένα audio-tour στο κέντρο της πόλης με πρωταγωνιστές άστεγους συμπολίτες μας και την παράσταση «Υπόθεση Φαρμακονήσι ή Το δίκαιο του νερού», ένα έργο γύρω από το σύγχρονο προσφυγικό ζήτημα και το θεσμικό ρατσισμό στην Ευρώπη των κλειστών συνόρων.
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.
Λίλα Μπακλέση:  Η δική μου «Γκάμπυ»
08.12.2015 16:26
Κλεισμένοι σε έναν εργοστασιακό χώρο, έξω η ζέστη αφόρητη, προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτή τη γυναίκα. Όλοι μαζί. Καφέδες, μπισκότα, τσιγάρα, τοστάκια, ταπεράκια. Διαφωνίες, γέλια, αρχίζουμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο. Τα ταψιά του Αγγέλου, μισό τυρόπιτα ,μισό σπανακόπιτα. Τα αγόρια τρέχουν σε ακροάσεις, αναμονή. Τα καταφέρνουν. Η διαδρομή γεμάτη δυσκολίες αλλά και αισιοδοξία. Αλλάζουμε, σκεφτόμαστε σαν εκείνη, πιο ελεύθερα.