Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»

Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»

Την άνοιξη του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, μου έφερε την συλλογή διηγημάτων της Ελένης Τσεκούρα, με τίτλο Αδέσποτα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο διήγημα, την Έξοδο Κινδύνου. Το διάβασα κυριολεκτικά χωρίς ανάσα, βιώνοντας την αγωνία και τον πανικό της αντί-ηρωίδας Ελίνας στο υπαρξιακό αδιέξοδο που την εγκλώβιζε. Ένα αδιέξοδο που αναγνώρισα σαν πολύ οικείο. Με γέμισε με σκέψεις και αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία, όταν, παιδί, εντόπισα τις προσδοκίες που είχε η οικογένειά μου από μένα. Θυμήθηκα πώς αφέθηκα σε αυτές για να έχω την αποδοχή, χωρίς βέβαια να γνωρίζω τους κινδύνους που αυτό εγκυμονούσε, το χάσιμο του εαυτού. 

 

Αυτή την γνώριμη ιστορία άρχισα να συζητάω με τον Μάριο Τσάγκαρη, μουσικό συνεργάτη μου, εμπιστευόμενη το δυνατό και αιχμηρό του βλέμμα. Στην ιστορία της Ελίνας είδαμε κάτι πέρα από μια μεμονωμένη περίπτωση. Είδαμε την κοινωνία μας να καθρεφτίζεται, λουσμένη στον κρύο ιδρώτα, σε αδιέξοδο, ψάχνοντας να βρει λύσεις και να μην τις βρίσκει. Αποφασίσαμε να χτίσουμε μια solo performance, με άξονα το διήγημα αυτό. Συμφωνήσαμε να αποπειραθεί να το σκηνοθετήσει. Ξεκινήσαμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα που έχει η παρουσίαση ενός μη θεατρικού κειμένου, ψάχνοντας τις παραστατικές του δυνατότητες. Στη μικρή μας ομάδα προστέθηκε ο Χρήστος Τσάμης, εικαστικός καλλιτέχνης με σύνθετες ιδέες και προτάσεις που φωτίζουν το σκοτάδι της Ελίνας καθώς και η Ανθή Θεοφιλίδη, χορεύτρια και χορογράφος, που επιμελήθηκε όλη την κινησιολογία αυτού του σπασμένου σώματος που θα οδηγηθεί από το τραγικό στο τραγικότερο.

 

Όλο αυτό για μας έχει έναν έντονα πειραματικό χαρακτήρα, μας ενδιαφέρει να δημιουργήσουμε μια δυνατή εμπειρία στον θεατή. Δεν έχουμε σαν στόχο μια συμβατική παράσταση , αλλά ούτε και σκοπεύουμε να κάνουμε κάτι δήθεν πρωτοποριακό, απρόσιτο και κλειστό, που θα απευθύνεται σε "φωτισμένους" θεατές . Μας ενδιαφέρει να καταδείξουμε την εφιαλτική πλευρά των επικίνδυνων ακροβατικών που κάνει το πρόσωπο όταν παλεύει με την κοινωνία. 

 

Info: Η Ιωάννα Ρούσσου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε θέατρο στην Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (2001). Πήρε υποτροφία από το ΙΚΥ και έκανε μεταπτυχιακό στη σκηνοθεσία στο Royal Holloway University στο Λονδίνο (2003).

 

 

Η «Έξοδος Κινδύνου» θα παρουσιαστεί από τις 19 Μαρτίου μέχρι και τις 24 Απριλίου στο Art-Factory – Τεχνοστάσιο

Σχετικές ειδήσεις
Μάνος Βαβαδάκης: Ο έρωτας πάντα έχει τέλος, αυτό που πρέπει να κερδίσουμε είναι το μετά
16.02.2016 15:42
Η παράσταση δημιουργήθηκε σαν βάλσαμο στις πληγές ενός περασμένου έρωτα. Το υλικό από τις δίκες των Μαγισσών του Σάλεμ παρουσιάστηκε μπροστά μου εκείνη τη περίοδο της ζωής μου και η Abigail Williams με τις πράξεις της πριν από 300 χρόνια, έπαιρνε ξανά εκδίκηση για όλους εμάς. Η τέχνη λειτουργεί πάντα σαν καθαρτήριο για τις νευρώσεις των καλλιτεχνών και μακάρι αυτή η παράσταση να βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτό το μύχιο, σκοτεινό και ανεξερεύνητο κομμάτι του εαυτού μας.
Ανταμαπανταχού: Νόρμα s/n 210113, θέατρο μάσκας και μαριονέτας για ενήλικες
12.02.2016 11:20
Νόρμα s/n 210113. Τρεις ερμηνευτές συνεργάζονται σε ένα σύνθετο σκηνικό χώρο συνδυάζοντας τεχνικές θεάτρου μάσκας και μαριονέτας, με παράλληλη προβολή animation. Μια παράσταση στην οποία ο εκφερόμενος λόγος απουσιάζει παντελώς και η μουσική επένδυση παίζει καθοριστικό ρόλο , καθώς δεν αποτελεί μουσικό χαλί, αλλά εντείνει και διαμορφώνει το δραματουργικό τοπίο . Οι τρεις ερμηνευτές εμψυχώνουν 14 ρόλους αλλάζοντας μάσκες και κοστούμια και χειρίζονται μαριονέτες.
Σεβαστιάνα Αναγνωστοπούλου: Για την «Ιστορία του Γερασμένου Παιδιού»
26.01.2016 11:16
«Αυτό το κορίτσι κάπου το ξέρω!» αναφώνησα όταν πρωτοαντίκρυσα το κορίτσι με τον κουβά του να στέκεται στον εμπορικό δρόμο των σελίδων της Έρπενμπεκ. Από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, η νουβέλα καταχωρήθηκε στα «αγαπημένα μου αναγνώσματα όλων των εποχών» και αντιστοίχως η συγγραφέας του στις σημαντικότατες επιρροές μου. Το κορίτσι πράγματι το ήξερα, το είχα δει, στα πρόσωπα των ανθρώπων στις υπόγειες διαβάσεις του Schöneweide, στις στάσεις της Αλεξάντερπλατς, στα πλακόστρωτα δρομάκια της «ανορθωμένης» Δρέσδης, στα καθίσματα της «Εκεχειρίας» στη Schönehauser.
Δημήτρης Μακαλιάς- Μίνως Θεοχάρης: Smiley, γιατί απέναντι στον έρωτα είμαστε όλοι ίσοι!
21.01.2016 16:21
Smiley. Έμαθες τα νέα; Από emoticon το έκαναν θεατρική παράσταση. Στο θέατρο Άβατον στο Γκάζι. Κατάλαβες; Η κίτρινη φατσούλα που γελάει. Εν συντομία...είμαι χαρούμενος. Για να μην γράφουμε και πολλά! Τα λέμε όλα με άνω και κάτω τελεία, διάστημα, παρένθεση που κλείνει.
Γιώργος Παπαπαύλου: Απολίτιστη Καθημερινότητα
20.01.2016 11:53
Θυμάμαι συχνά να μου μιλούν οι γονείς μου για τον πολιτισμό της καθημερινότητας και παιδί γαρ να αισθάνομαι ότι κάπου έχουν μπερδευτεί αφού στο σχολείο μας έχουν δώσει ξεκάθαρη ερμηνεία για το τι είναι ο πολιτισμός.