Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017
Το χέρι που σε τρέφει - A.J. Rich (Amy Hempel και Jill Ciment): Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016 10:07
Το χέρι που σε τρέφει -  A.J. Rich (Amy Hempel και Jill Ciment): Κριτική βιβλίου

Πριν ακόμα φτάσει στα χέρια μου το συγκεκριμένο βιβλίο, οι κριτικές που είχα διαβάσει σχετικά με αυτό ήταν εξαιρετικά διφορούμενες, κάτι το οποίο μου είχε προκαλέσει μια εσωτερική σύγχυση, αφού δεν ήμουν σε θέση να γνωρίσω εξ' αρχής την πραγματική του ταυτότητα.

Ωστόσο, με το που το άγγιξα, συνέβη κάτι μαγικό. Όλα μου τα ένστικτα ενεργοποιήθηκαν στη στιγμή, φωνάζοντάς μου πως πρόκειται να διαβάσω ένα βιβλίο, την αναγνωστική εμπειρία του οποίου θα απολαύσω στιγμή τη στιγμή. Και πραγματικά, έτσι έγινε, αφού προς μεγάλη μου έκπληξη, "Το χέρι που σε τρέφει", δεν είναι ένα ακόμα κοινότυπο αστυνομικό μυθιστόρημα , αλλά κάτι πολύ περισσότερο, κάτι διαφορετικό, ένα κείμενο ικανό να σε συγκινήσει με τρόπους που δεν φανταζόσουν και το κυριότερο, ένα κείμενο που σε προκαλεί να σκεφτείς.

Η Μόργκαν είναι μια νέα, δυναμική, δραστήρια, έξυπνη και μορφωμένη γυναίκα, που θεωρητικά έχει μια τακτοποιημένη και ήρεμη ζωή. Είναι τελειόφοιτη θυματολογίας, έχει σχέση με έναν άντρα που φαντάζει ιδανικός για εκείνη, το διαμέρισμά της που αποτελεί το προσωπικό της καταφύγιο, ενώ δίνει απλόχερα την αγάπη της στα σκυλιά της που αποτελούν μέλος της οικογένειάς της, προσφέροντας παράλληλα βοήθεια σε άσυλα αδέσποτων ζώων. Η ηρεμία όμως αυτή θα ανατραπεί όταν η Μόργκαν θα βρει τον αρραβωνιαστικό της άγρια δολοφονημένο, και ως δράστες χαρακτηρίζονται τα σκυλιά της. Στην προσπάθειά της να ανακαλύψει τι πραγματικά έχει συμβεί, αλλά και να σώσει τους σκύλους της, ανακαλύπτει πράγματα για τον Μπένετ τα οποία θα την εκπλήξουν, με σημαντικότερο όλων πως δεν ήταν αυτός που έλεγε και πως όσο καιρό ήταν μαζί την χειραγωγούσε, όπως ακριβώς έκανε και με άλλες γυναίκες. Όμως αυτό είναι μόνο η βάση του παγόβουνο και μέχρι να φτάσει η Μόργκαν στην κορφή έχει να διανύσει μεγάλη πορεία και κυρίως, να αναθεωρήσει την ίδια της την ύπαρξη.

Η Amy Hempel και η Jill Ciment, δύο ιδιαίτερα αναγνωρισμένες και πετυχημένες συγγραφείς, αποφάσισαν να γράψουν από κοινού το εν λόγω μυθιστόρημα, υπογράφοντάς το ως A. J. Rich, επηρεασμένες από την προσωπική ιστορία μιας πολύ καλής τους φίλης η οποία και είχε όλα τα χαρακτηριστικά της Μόργκαν, ενώ παράλληλα είχε μπλεχτεί σε μια σχέση που αν και φάνταζε ιδανική, αποδείχτηκε πως μέσα σε αυτήν λειτουργούσε ως θύμα εν αγνοία της. Το γεγονός πως το μυθιστόρημα αυτό βασίζεται σε αληθινά γεγονότα το καθιστά όχι πιο ενδιαφέρον, αλλά πολύ πιο τρομακτικό. Ειδικά σε μία εποχή όπως αυτή που διανύουμε, που οι σχέσεις γύρω μας, ακόμα και οι συζυγικές, δεν σου παρέχουν καμία απολύτως ασφάλεια, αφού ο σύντροφός σου μπορεί να αποδειχτεί τέρας από τη μια στιγμή στην άλλη, το να διαβάζεις μια ιστορία όπως αυτή, όπου μια γυναίκα που ακολουθεί όλα τα σύγχρονα πρότυπα του χειραφετημένου μοντέλου γυναικών, γίνεται θύματα χωρίς καν να το συνειδητοποιεί, σε κάνει να ανατριχιάζεις. Ο λόγος, απλός! Είναι γιατί το επόμενο θύμα θα μπορούσες να είσαι εσύ ο ίδιος.

Οι συγγραφείς δεν εστιάζουν τόσο στο αστυνομικό σκέλος της πλοκής, που αν εξαιρέσουμε το κάπως βεβιασμένο και εύκολο -για τα δεδομένα της ιστορίας- τέλος, είναι άρτια δουλεμένο και σε παραπλανεί σε πολλά σημεία επιτυγχάνοντας να εντείνει την αγωνία του αναγνώστη, αλλά περισσότερο στην εγκληματολογική ανάλυση της όλης ιστορίας. Εκμεταλλευόμενες στο έπακρο την επαγγελματική ιδιότητα της πρωταγωνίστριάς τους, οι συγγραφείς αναλύουν μέσω αυτής τα ψυχολογικά προφίλ θυμάτων και δραστών, επεκτείνοντας την δράση τους αυτή -πέραν του προσωπικού επιπέδου- σε μια εκ βαθέων κοινωνιολογική ανάλυση της σύγχρονης κοινωνίας, η οποία μαστίζεται από διαστροφές, διαταραχές, και την απεγνωσμένη ανάγκη πολλών ανθρώπων να ασκούν τον έλεγχο με τρόπο που ξεφεύγει από τα όρια της υγιούς επιθυμίας, αλλά και την ασυναίσθητη παρόρμηση κάποιων άλλων να αφήνονται σε αυτά που με ύπουλο τρόπο τους κατευθύνουν ορισμένοι έτσι ώστε να σκέφτονται, να πράττουν και να λειτουργούν κατ' εντολήν και όχι κατά βούληση.

"Το χέρι που σε τρέφει" είναι -για μένα- ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα τελευταία και κυρίως, ένα από τα καλύτερα βιβλία στο είδος του. Οι συγγραφείς έχουν κάνει πολύ αυστηρή μελέτη του νομικού κώδικα και κυρίως, του ψυχολογικού κώδικα που απαιτεί μια επιστήμη όπως είναι η θυματολογία, η οποία και αποτελεί παρακλάδι της εγκληματολογίας, μετατρέποντας την θεωρία σε πράξη και αναλύοντάς την βήμα προς βήμα. Και ενώ η απόφασή τους αυτή εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ριψοκίνδυνη, θεωρώ πως υποστηρίζεται στον απόλυτο βαθμό από το τελικό αποτέλεσμα. Μια ιστορία που φαντάζει ξένη αρχικά και που όμως, καταλήγει να φαίνεται τόσο οικεία που το αίσθημα είναι σχεδόν τρομακτικό. Μια αποτύπωση της εποχής που διανύουμε με όλες τις αρνητικές της προεκτάσεις, αλλά και με τα θετικά που μπορεί να επιφέρει η αναγνώριση των λαθών μας. Μια ιστορία τρομακτική και συνάμα γοητευτική που σε παρασύρει και σε καθηλώνει ολοκληρωτικά, που με ένα λίγο καλύτερο φινάλε, θα μπορούσε να μας απογειώσει.

Το βιβλίο των A.J. Rich (Amy Hempel και Jill Ciment), κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.