Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Trumbo, με τον Bryan Cranston

Trumbo, με τον Bryan Cranston

Η Feelgood παρουσιάζει στους κινηματογράφους από τις 11 Φεβρουαρίου 2016 την ταινία Trumbo με τον Bryan Cranston.

 

O εξαιρετικός Bryan Cranston (Χρυσή Σφαίρα για την τηλεοπτική σειρά Breaking Bad) ενσαρκώνει έναν ρόλο κομμένο και ραμμένα στα μέτρα του, πρωταγωνιστώντας ως διάσημος σεναριογράφος και μυθιστοριογράφος που βρέθηκε στη μαύρη λίστα του Χόλιγουντ το 1947 και κατάφερε παρ’ όλα αυτά να απογειώσει την καριέρα του. To Trumbo είναι μία συναρπαστική, αληθινή βιογραφική ταινία σε σκηνοθεσία του Jay Roach (Austin Powers, Meet the Parents) με συμπρωταγωνιστές τους Diane Lane (Unfaithful), John Goodman (Τhe Big Lebowski), Helen Mirren (The Queen) και την Elle Fanning (Maleficent).

 

Σύνοψη

 

Το 1940, o Dalton Trumbo (Bryan Cranston) είναι ένας από τους πιο καλοπληρωμένους σεναριογράφους του κόσμου. Θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής ζωής του Χόλιγουντ και είναι ένας ακτιβιστής που υποστηρίζει τα εργατικά συνδικάτα, την ισοτιμία στους μισθούς και τα πολιτικά δικαιώματα. Όταν καλείται στο δικαστήριο μαζί με άλλους συναδέλφους του για να καταθέσει ενώπιον της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Ενεργειών, ο Trumbo αρνείται να απαντήσει στις ερωτήσεις και καταλήγει σε μια ομοσπονδιακή φυλακή, ενώ εξασφαλίζει την αιώνια έχθρα της ισχυρής αντικομμουνίστριας κοσμικογράφου Hedda Hopper (Helen Mirren).

 

Για τα επόμενα 13 χρόνια, όλα τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ αρνούνται να προσλάβουν τον Trumbo από φόβο μήπως συνδεθούν με τις ριζοσπαστικές πολιτικές του αντιλήψεις. Ο Trumbo αναγκάζεται να πουλήσει το σπίτι του, ενώ οι φίλοι, οι συνάδελφοι και οι γείτονες τον αποφεύγουν.

 

Ο Trumbo όμως δεν πτοείται και συνεχίζει ακάθεκτος να γράφει σενάρια, είτε χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο είτε με την υπογραφή άλλων σεναριογράφων. Καταφέρνει να κερδίσει 2 Όσκαρ , για το The Brave One και το Roman Holiday (το οποίο του απονεμήθηκε μετά θάνατον, αφού το είχε υπογράψει ο Ian McLellan Hunter).

 

Διάρκεια: 124’

 

Υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Ανδρικού ρόλου - Bryan Cranston

Υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Α’ Ανδρικού ρόλου σε Δράμα - Bryan Cranston

Υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Β’ Γυναικείου Ρόλου - Helen Mirren

Υποψηφιότητα για 3 βραβεία της Ένωσης Ηθοποιών (Α’ ανδρικού ρόλου για τον Bryan Cranston, Β’ γυναικείου ρόλου για την Helen Mirren και Καλύτερο Καστ)

 

Το θάρρος της γνώμης και το τίμημα

 

Στην αρχή του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, όσο οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας χειροτερεύαν και ο φόβος της Κόκκινης Απειλής είχε εκτροχιαστεί, η Επιτροπή Αντι-Αμερικανικών Ενεργειών ανακρίνει δεκάδες χιλιάδες Αμερικανούς που θεωρούνται ύποπτοι ως θετικώς προσκείμενοι στον κομμουνισμό. Δάσκαλοι, δημόσιοι υπάλληλοι και πολλοί άλλοι έχασαν τις δουλειές τους, την υπόληψη τους, ακόμα και τις οικογένειες τους, καθώς η καχυποψία και η παράνοια είχε κατακλύσει το έθνος.

 

Η συγκεκριμένη επιτροπή έστρεψε το βλέμμα στο Χόλιγουντ και τον Οκτώβριο του 1947 οργάνωσε ανακρίσεις με σκοπό να εντοπίσει τους κομμουνιστές της βιομηχανίας του θεάματος. Πλήθος γνωστών ηθοποιών, σκηνοθετών, παραγωγών και σεναριογράφων ανακρίθηκαν για να εξακριβωθεί αν είχαν σχέση με μια σειρά οργανώσεων που θεωρούνταν εχθροί των ΗΠΑ. Υπό την απειλή να χάσουν τις δουλειές τους, πολλοί μάρτυρες κατέθεσαν εναντίον φίλων και συναδέλφων. Δέκα από αυτούς που κλήθηκαν, αρνήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις, καθώς δεν αποδέχονταν το δικαίωμα της επιτροπής να τους ανακρίνει για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και κατήγγειλαν τις ακροάσεις ως παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων τους. Και οι δέκα τιμωρήθηκαν με φυλάκιση. Ο πιο γνωστός ανάμεσα τους ήταν ο Dalton Trumbo.

 

Γεννημένος στη μικρή πόλη Montrose του Κολοράντο, ο Trumbo πήγε στο Λος Άντζελες το 1925 με τους γονείς του και τις αδελφές του. Ο θάνατος του πατέρα του τον υποχρέωσε να ζει την οικογένεια του από τα 21 του χρόνια. Δούλευε σε ένα φούρνο, αλλά το πάθος του για γράψιμο τον οδήγησε να γράφει άρθρα για το Vanity Fair, το Saturday Evening Post και το Hollywood Spectator. Το γεγονός ότι ισορρόπησε τον βιοπορισμό με τη δημιουργικότητα τον ενέπνευσε να έχει ευαισθησία στα θέματα της εργατικής τάξης, ενώ τον απασχολούσαν οι ταξικές ανισότητες.

 

Κατάφερε να υπογράψει συμβόλαιο ως σεναριογράφος με τη Warner Bros, ενώ η θέληση του, η αποφασιστικότητα και το χιούμορ του τον έκαναν έναν από τους πιο επιτυχημένους σεναριογράφους του Χόλιγουντ. Αυτό βέβαια που έχει αφήσει ιστορία ήταν ότι ήταν ο πιο διάσημος από τους Δέκα του Χόλιγουντ.

 

Ο Trumbo ήταν ευφυής, φιλόδοξος και μαχητικός και του άρεσε να εκθέτει ό,τι θεωρούσε υποκριτικό και άδικο στις ταινίες του, από τα βραβευμένα με Όσκαρ Roman Holiday και The Brave One  -που γράφτηκαν με ψευδώνυμο κατά τη διάρκεια της 13χρονης εξορίας του από το Χόλιγουντ- μέχρι τα μπλοκμπάστερς Spartacus και Exodus, που ανανέωσαν την καριέρα του και υπήρξαν η αρχή του τέλους της μαύρης λίστας.

 

Ο σεναριογράφος John McNamara άκουσε για την ιστορία του Dalton Trumbo όταν σπούδαζε συγγραφή σεναρίου με καθηγητές τους Ring Lardner Jr, Waldo Salt και τον υποστηρικτή του Trumbo Ian McClellan Hunter, ανθρώπους που ήταν στη μαύρη λίστα. «Είπα στον Hunter πόσο μου άρεσε το σενάριο του Roman Holiday» λέει ο McNamara. «Μου είπε ότι δεν το είχε γράψει αυτός. Ότι ήταν του Dalton Trumbo».

 

Ο Hunter συνειδητοποίησε ότι ο McNamara δεν ήταν ο μόνος που αγνοούσε το εύρος της επιρροής που είχαν οι ακροάσεις της Επιτροπής Αντι-Αμερικανικών Ενεργειών και η ίδια η μαύρη λίστα. Αυτή η άγνοια αφορούσε όλη την τάξη. «Για τις επόμενες δύο μέρες, αυτοί οι δάσκαλοι, που έζησαν εκείνη την εποχή, μας είπαν την ιστορία από τη δική τους οπτική» θυμάται ο McNamara.

 

Έτσι ο σεναριογράφος είδε την ευκαιρία να κάνει μια ταινία που θα αποτύπωνε τις πολιτικές εξελίξεις εκείνης της επεισοδιακής εποχής της αμερικανικής ιστορίας μέσα από μια προσωπική ιστορία. «Είναι πολύ σπάνιο, μια πραγματική ιστορία με καλό τέλος» μας λέει. «Στο Χόλιγουντ, επινοούμε τις ευτυχισμένες καταλήξεις για να ισοφαρίσουμε το γεγονός ότι στη ζωή είναι σπάνιες. Η ιστορία με συνεπήρε και δεν μπορούσε να την ξεχάσω, αλλά δεν μπορούσα να αποδώσω στο χαρτί αυτό που είχα στο κεφάλι μου, μέχρι που διάβασα ένα άρθρο της μεγάλης κόρης του Trumbo, της Nikola».

 

Οικογενειακή υπόθεση

 

Όταν διάβασε το σύντομο και περιεκτικό άρθρο με τον τίτλο «Μία Διαφορετική Παιδική Ηλικία», ο McNamara συνειδητοποίησε ότι γνώριζε τον Trumbo ως συγγραφέα και πολιτικό ακτιβιστή, αλλά δεν είχε ιδέα για τον άνθρωπο. «Το άρθρο της κόρης του μου αποκάλυψε ένα πρόσωπο γεμάτο αληθινές ατέλειες και αντιφάσεις. Έγραψε για το είδος του πατέρα που ήταν, για το είδος του συζύγου και πώς αισθανόταν ως μέλος της οικογένειας του, όταν άρχισαν να φτάνουν τα εντάλματα. Αυτό μου άνοιξε μια τεράστια πόρτα».

 

Όπως θα ανακάλυπτε στην πορεία ο McNamara, ο Dalton Trumbo ήταν διαφορετικά πράγματα για πολλούς ανθρώπους. «Ήταν στο περιθώριο και σε αδύναμη θέση» λέει ο παραγωγός Michael London, που συμμετείχε στην ταινία από την αρχή. «Ήταν καπιταλιστής και κομμουνιστής ταυτόχρονα. Αυτού του είδους οι αντιφάσεις τον κάνουν σπουδαίο χαρακτήρα. Περισσότερο από κάθε τι, μου άρεσε η προθυμία του να σταθεί ενάντια στην εξουσία και να θυσιάσει την ίδια του την καριέρα για το κοινό καλό. Ο Trumbo σιχαινόταν τους τραμπούκους.  Αρνήθηκε να τους πει αυτό που ήθελαν να ακούσουν, από τη στιγμή που θα πρόδιδε τους φίλους του. Και πλήρωσε ένα τεράστιο αντίτιμο για αυτό».

 

Τελικά, ο McNamara απευθύνθηκε στη Niki Trumbo για να του πει την άποψη της για το σενάριο που είχε στα σκαριά. «Μου έγραψε ένα ευγενικό email με πολύ συγκεκριμένα σχόλια για το σενάριο και για τον χαρακτήρα. Ποτέ δεν είχα τόσο ακαριαία σύνδεση με κάποιον που έκανε το σενάριο μου κομματάκια! Μου έκανε αδιάσειστες, διορατικές, συναισθηματικές και λογικές παρατηρήσεις που πραγματικά βελτίωσαν το σενάριο με κάθε τρόπο».

 

Η Niki Trumbo και η μικρότερη αδελφή της Mitzi έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι στη συγγραφή του σεναρίου. «Είναι οι μοναδικές επιζώσες της άμεσης οικογένειας, οπότε ήταν σημαντικό για μας να έχουμε τη συμμετοχή τους» λέει ο London. «Στα πρώτα στάδια, ζητήσαμε τα σχόλια τους και μας έδωσαν παρά πολύ υλικό. Από αυτές τις συζητήσεις προέκυψαν πολλές νέες πτυχές στην ιστορία. Δεν ήταν πάντα εύκολο για εκείνες. Η οικογένεια υπέφερε πολύ και ταλαιπωρήθηκε, αλλά η Niki και η Mitzi ήταν και οι δύο πολύ γενναιόδωρες και αφοσιωμένες στο να μας βοηθήσουν να κάνουμε μια ταινία όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα γινόταν».

 

Η Niki είναι ακόμα πολύ περήφανη και προστατευτική για την κληρονομιά του πατέρα της. «Ο Trumbo είναι ακόμα γνωστός ως κομμουνιστής, αλλά οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι ήταν πραγματικά ένας πατριώτης» λέει. «Ήταν κομμουνιστής στα τέλη της δεκαετίας του ’30 και στις αρχές της δεκαετίας του ’40, όταν αυτό σήμαινε ότι αγωνιζόσουν για τα συνταγματικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών. Δεν είχε να κάνει με τη Ρωσία, αλλά με το πώς μια ήδη σπουδαία χώρα μπορούσε να βελτιωθεί».

 

Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος

 

Ο Jay Roach που σκηνοθετεί την ταινία, βρήκε το σενάριο πολύ συναρπαστικό. «Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ακούσει για τη μαύρη λίστα» λέει ο σκηνοθέτης. «Μπορεί και να ξέρουν το όνομα του Dalton Trumbo και να έχουν υπόψη τους ότι ήταν ένας απίστευτα επιτυχημένος συγγραφέας που μπήκε στη μαύρη λίστα το 1947 για τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Ήταν για την ακρίβεια ο πιο υψηλά αμειβόμενος σεναριογράφος στον κόσμο, όταν μπήκε στη μαύρη λίστα. Ήταν ταλαντούχος, πολυγραφότατος και ευθαρσής. Μπορούσε να γίνει στρυφνός, ενοχλητικός και επιθετικός την ίδια στιγμή. Επιπλέον, ήταν κομμουνιστής, ένας ευκατάστατος κομμουνιστής, συστατικά που κάνουν μια σύνθετη και ενδιαφέρουσα ιστορία».

 

Ο Roach ήταν ενθουσιασμένος όταν άρχισε να διαβάζει τα γράμματα του Trumbo. «Το στυλ γραφής του ήταν τόσο συναρπαστικό και ειλικρινής: βαθύ, σοφό και αστείο» εξηγεί ο σκηνοθέτης. «Καμία φορά ήταν αντιφατικός και παράδοξος αλλά πάντα υπήρξε ακαταμάχητος. Αναρωτήθηκα πώς ένας τόσο ταλαντούχος άνθρωπος βρέθηκε στη θέση να του απαγορεύεται το γράψιμο. Ένα από τα ερωτήματα που ελπίζω ότι εγείρει η ταινία είναι πώς ένας πατριώτης, ένας καλλιτέχνης που αγαπάει την πατρίδα του, θα μπορούσε να είναι ένας προδότης που του αξίζει η φυλάκιση».

 

«Οι εκτενείς συνεντεύξεις με τις κόρες του Trumbo εξασφάλισαν ότι το οικογενειακό πορτρέτο θα ήταν όσο πιο αυθεντικό γίνεται» προσθέτει ο σκηνοθέτης. «Η Niki κληρονόμησε τη μαχητικότητα και το  πάθος για τις ιδέες από τον πατέρα της, αλλά συχνά αυτό τους έκανε να τσακώνονται. Μιλάει για αυτόν με φοβερό σεβασμό και θαυμασμό».

 

Σύμφωνα με τη Mitzi Trumbo, ο Roach άκουσε προσεχτικά τι είχαν να πουν οι δύο αδελφές και έκανε μερικές προσαρμογές στο σενάριο βασισμένος στις παρεμβάσεις τους. «Μια βιογραφική ταινία είναι πολύπλοκη υπόθεση» επισημαίνει. «Βλέπεις μια εκδοχή της ζωής σου από κάποιον άλλο. Ο Jay ήταν απίστευτα ευαίσθητος. Μας απασχολούσαν τα ίδια πράγματα. Η ιστορία του πατέρα μου μπορεί να είναι ένα αλεξικέραυνο για πολλούς ανθρώπους και ήθελε να σιγουρέψει ότι την έλεγε με ειλικρίνεια».

 

Ο σεναριογράφος John McNamara χαρακτηρίζει τον Trumbo ως το πιο σύνθετο άνθρωπο που χρειάστηκε να αποδώσει. «Μου λείπει τώρα που τελείωσε η ταινία. Μπορεί να συνδεθώ με έναν ευέξαπτο συγγραφέα που είναι πολύ σπάταλος, που αργεί στις προθεσμίες και φωνάζει στα παιδιά του όταν τον διακόπτουν. Αλλά δεν είμαι το ίδιο γενναίος. Δεν νομίζω ότι θα πήγαινα στη φυλακή για ένα ιδανικό. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη τέτοια ιστορία στο Χόλιγουντ».

 

Σύμφωνα με τον σεναριογράφο, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Trumbo έγραψε το σενάριο για το Spartacus, μια ταινία για έναν μονομάχο που τα βάζει με τα αφεντικά του και οδηγεί τους σκλάβους συντρόφους του σε ανταρσία. «Η ταινία είναι η μεγαλύτερη φαντασίωση κολεκτιβισμού που έχει βγει από το Χόλιγουντ» λέει ο σεναριογράφος. «Και είναι ένα αριστούργημα, γιατί δείχνει ότι ο κολεκτιβισμός μπορεί να μην είναι τελικά ένα όνειρο, αλλά ότι μπορεί να είναι καλύτερο από το να είσαι ένα πιόνι για να πλουτίσουν κάποιο άλλοι. Νομίζω ότι αυτό που λέει ο Trumbo στην ταινία είναι ότι αν πρέπει να πεθάνεις, τότε πέθανε όρθιος, μάχιμος και με παρέα».

 

Ενσαρκώνοντας τον Trumbo

 

Ο Dalton Trumbo ήταν ένας ζωηρός αφηγητής, που ήξερε να αιχμαλωτίζει την προσοχή όπου βρισκόταν, γεγονός που απολάμβανε. Ήταν ένα κουβάρι από αντιφάσεις που οι δημιουργοί έπρεπε να αποδώσουν με ακρίβεια στο πανί. Για τον ρόλο επιλέχθηκε ο καταπληκτικός Bryan Cranston που έχει κλέψει τις εντυπώσεις στην επιτυχημένη σειρά Breaking Bad. Ο ηθοποιός εξηγεί ότι τρία είναι τα σημαντικά στοιχεία ενός ρόλου. «Το πρώτο είναι η ιστορία από μόνη της. Με συγκινεί; Θα φύγω από το σινεμά με κάποια αίσθηση βελτίωσης στη ζωή μου; Ακόμα κι αν με βοήθησε να ξεχάσω τα προβλήματα μου για δύο ώρες, είναι δύο πολύτιμες ώρες. Το δεύτερο πράγμα είναι το κείμενο . Ακόμα και η πιο καταπληκτική ιστορία, πρέπει να έχει ειπωθεί καλά. Και μετά είναι ο χαρακτήρας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ταινία έχει και τα τρία».

 

«Οι κόρες του Trumbo βοήθησαν πολύ. Η προοπτική τους ήταν ανεκτίμητη, όπως και οι βιογραφίες και αυτοβιογραφίες των ανθρώπων που τον ήξεραν. Υπήρχε πάρα πολύ υλικό. Όσα πιο πολλά μάθαινα, τόσο πιο κοντά ένιωθα στην ουσία του». Σε όσους ενδιαφέρονται να γνωρίσουν καλύτερα τον Trumbo, ο Cranston προτείνει να δουν τις ταινίες του. «Έχουν ένα επικίνδυνο και ανατρεπτικό μήνυμα μέσα τους. Αγαπούσε την πατρίδα του. Πίστευε ότι μπορούσε να γίνει και καλύτερη. Όπως λέει και στην ταινία όλοι έχουν δικαίωμα να κάνουν λάθος. Ο κοινός παρονομαστής στις ταινίες του είναι ότι υπάρχει ένας χαρακτήρας που επιλέγει την τιμή πάνω από την προσωπική εξέλιξη, ένας χαρακτήρας που παλεύει για τον δρόμο της αρετής» επισημαίνει ο ηθοποιός. «Ένιωθε ότι ήταν η φωνή των αδύναμων και αυτό τον έκανε αξιοπρόσεχτο. Εμείς από την άλλη νιώσαμε ότι είναι σημαντικό να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά. Η πίεση που υπέστη θα μπορούσε να καταστρέψει την οικογένεια του και ήταν χάρη στη δύναμη της Cleo Trumbo που δεν συνέβη κάτι τέτοιο».

 

«Το βαρύ τίμημα που έπεσε την οικογένεια του και ο ρόλος της γυναίκας του να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη ήταν σημαντικό μέρος της ιστορίας του Trumbo» συμφωνεί ο σκηνοθέτης. «Για 13 χρόνια του απαγόρεψαν να δουλέψει. Βρήκε ένα δαιμόνιο τρόπο να δουλεύει και μάλιστα 20 ώρες την ημέρα, παίρνοντας διεγερτικά και μετά πηγαίνοντας για ύπνο με αλκοόλ και φάρμακα. Το άγχος διέλυσε την οικογένεια του. Η Cleo κράτησε την οικογένεια μαζί και το έκανε με θέρμη, πνεύμα και βαθιά δέσμευση απέναντι στα παιδιά της».

 

Η οικογένεια Trumbo

 

Η σύζυγος του Trumbo από την άλλη είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση, καθώς από παιδί ανέβαζε παραστάσεις, στηρίζοντας οικονομικά τη μητέρα της και τον νεαρό αδελφό της. Ήταν η επιτομή της χολιγουντιανής λάμψης, ενώ είχε δυνατό χαρακτήρα και μπορούσε να σταθεί απέναντι στον πεισματάρη σύζυγο της. Τον γνώρισε όταν ήταν σερβιτόρα σε ένα drive in στο Χόλιγουντ, όπου το ταλέντο της να κάνει ζογκλερικά με τα ποτήρια του νερού, την έκανε ιδιαίτερα αγαπητή στους πελάτες. Ενθουσιασμένος με την εμφάνιση της, αλλά και το πνεύμα της, ο Trumbo της έκανε πρόταση γάμου πολύ γρήγορα. Τον απέρριψε αμέσως και του επέστρεφε τα υπερβολικά φιλοδωρήματα που της άφηνε, αλλά τελικά ανταμείφθηκε για την υπομονή του και η Cleo έμεινε δίπλα του σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Την περίφημη προσωπικότητα ενσαρκώνει η Diane Lane, η οποία πιστεύει ότι η δύναμη του χαρακτήρα της Cleo έχει να κάνει με τα δύσκολα παιδικά της χρόνια. Κι ενώ είχε την εμφάνιση και το χάρισμα να γίνει ηθοποιός, η Cleo επέλεξε να επικεντρωθεί στον ρόλο της συζύγου και της μητέρας. «Ήταν πολύ αφοσιωμένη στο σύζυγο και τα παιδιά της και η αποφασιστικότητα της να τα προστατεύσει της έδωσε δύναμη».

 

Τη Niki, κόρη του Dalton Trumbo, υποδύεται η Elle Fanning, που καταφέρνει να υποδυθεί τον ρόλο από την ηλικία των 13 μέχρι τα 31. Για τη νεαρή ηθοποιό ήταν σαφές ότι όλα τα μέλη της οικογένειας ήταν θύματα της μαύρης λίστας. «Χρειάστηκε να αλλάξουν όλη τη ζωή τους. Η Niki δεν μπορούσε να πει σε κανέναν ποιος ήταν ο μπαμπάς της ή τι δουλειά έκανε. Είχε ήδη πολλή πίεση ως έφηβη, αλλά τελικά βγήκε μαχητής. Η αίσθηση του σωστού και του λάθους την έσωσε. Αυτό το πήρε από τον πατέρα της».

 

Εκείνη την περίοδο ο Dalton Trumbo δεν ήταν ο ιδανικός πατέρας. «Ήταν δύσκολο για όλη την οικογένεια» επισημαίνει η Fanning. «Απέκλειε τους πάντες γιατί ήταν πολύ αγχωμένος. Η Niki θύμωνε μαζί του. Δεν μπορούσε να βγει με φίλους γιατί έπρεπε να δαχτυλογραφήσει για τον πατέρα της. Έπρεπε να μεγαλώσει πολύ γρήγορα. Πάντα τον εμπιστευόταν πολύ, οπότε ήταν πολύ συγκινητικό, όταν τελικά ήρθαν κοντά».

 

Στην ταινία, είναι η Niki που προκαλεί τον πατέρα περισσότερο από όλους. «Αντίστοιχα, η Elle είχε το θάρρος να σταθεί απέναντι από τον Bryan Cranston με τον ίδιο τρόπο» επισημαίνει ο σκηνοθέτης.

 

Ένας δυνατός εχθρός

 

Αρχηγός των εχθρών του Trumbo ήταν η θρυλική κοσμικογράφος Hedda Hopper, μια πρώην ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου που δεν τα πήγε και τόσο καλά στις ομιλούσες ταινίες. Όταν άρχισε να χάνει ρόλους, μετέφερε την ενέργεια της στη στήλη της. «Ήταν γνωστή για τα περίτεχνα καπέλα με τα λουλούδια και τα φτερά, αλλά έγραφε για πολύ σοβαρά θέματα στη στήλη της. Ήταν αποφασισμένη να πείσει την Αμερική ότι αυτοί οι πατριώτες σεναριογράφοι ήταν προδότες και έγραφε καυστικά κουτσομπολιά που διαβάζονταν από 35 εκατομμύρια ανθρώπους» λέει ο σκηνοθέτης. Τον ρόλο ενσαρκώνει ιδανικά η ταλαντούχα Ellen Mirren που ενθουσιάστηκε με το ταξίδι την εποχή εκείνη.

 

«Πόσο ενδιαφέρον ήταν το Χόλιγουντ τότε!» σχολιάζει η ηθοποιός. «Το Χόλιγουντ ήταν ένα απίστευτο οικοδόμημα που τρεφόταν από τη δημοσιότητα, τα στούντιο. Τη λάτρεψα την ταινία».

 

Σύντροφοι στη μαύρη λίστα

 

Ο σεναριογράφος αποφάσισε να επινοήσει έναν χαρακτήρα που εκπροσωπεί τους υπόλοιπους συγγραφείς που ήταν στη μαύρη λίστα. Πρόκειται για τον Arlen Hird και είναι το συνονθύλευμα 5 κομμουνιστών σεναριογράφων, οι οποίοι γνώριζαν τον Dalton Trumbo μεταξύ του 1947 και του 1970, των Samuel Ornitz, Alvah Bessie, Albert Maltz, Lester Cole και John Howard Lawson. «Αυτό που είχαν κοινό ήταν ότι είχαν λιγότερο ευέλικτες ιδέες για τη ζωή και την πολιτική από τον Trumbo. Ενώ ο Trumbo ήταν ριζοσπάστης και προοδευτικός, ήταν και πραγματιστής και μπορούσε να δει καθαρά ότι όταν μια στρατηγική δεν δούλευε, έπρεπε να αλλάξει ρότα» λέει ο σεναριογράφος.

 

Τον ρόλο του Arlen Hird ερμηνεύει ο κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης Louis C.K. «Ακόμα και στη μέση μιας δραματικής ιστορίας, θέλεις να βρεις λίγη κωμωδία» λέει ο σκηνοθέτης.

 

«Επιλέξαμε τον Louis C.K. ως κυνικό, περιστασιακά πικρόχολο, αλλά συχνά αστείο τύπο που καταλαβαίνει πόσο χάλια είναι η κατάσταση και το εκφέρει με ένα στυλ που σε κάνει να γελάς. Εντοπίζει το παράλογο στην κατάσταση με έναν τρόπο που κάποιοι δραματικοί ηθοποιοί ίσως να μην το κατάφερναν».

 

Εκτός από τον Hird, ο McNamara συμπεριέλαβε και έναν πραγματικό σεναριογράφο, τον Ian McClellan Hunter, που υποδύεται ο Alan Tudyk. Πρόκειται για έναν από τους κολλητούς φίλους του Trumbo, έναν επιτυχημένο σεναριογράφο, έναν κομμουνιστή, που όμως δεν κλήθηκε ποτέ να καταθέσει στην περίφημη επιτροπή. Έτσι, μπορούσε ακόμα να δουλεύει και μάλιστα το όνομα του υπέγραφε το σενάριο της ρομαντικής κομεντί, Roman Holiday. Βέβαια, το σενάριο ανήκε στον Trumbo, ο οποίος είχε δώσει στον φίλο του μια εκτεταμένη μορφή του σεναρίου. Ο McNamara είχε την τύχη να τον συναντήσει και να μάθει την ιστορία του Dalton Trumbo από τον ίδιο τον Hunter, τότε καθηγητή στο πανεπιστήμιο.

 

Αναπάντεχοι σύμμαχοι

 

Ο John Goodman παίζει τον Frank King, ένα υπαρκτό πρόσωπο που, μαζί με τους αδελφούς του, ήταν παραγωγός μουσικής για δευτεροκλασάτες ταινίες με γκάνγκστερς, αλλά και ταινίες τρόμου, επιστημονικής φαντασίας, γουέστερν κατά τις δεκαετίες ’40 και ’50. Ο σκηνοθέτης εξηγεί ότι ο King ήταν ένας ήρωας κατά λάθος. «Αυτός και οι αδελφοί του προσελάμβαναν σεναριογράφους που ήταν στη μαύρη λίστα και αγόραζαν σενάρια από τους μεγαλύτερους σεναριογράφους της Αμερικής σε τιμή ευκαιρίας. Το ότι αυτό επέτρεπε στους σεναριογράφους να γράφουν έστω και με ψευδώνυμο, ήταν μια άλλη ιστορία».

 

Ο Goodman συμφωνεί ότι οι αδελφοί King δεν υποστήριζαν τους σεναριογράφους που ήταν στη μαύρη λίστα επί τούτου. «Απλώς θέλανε να βγάλουν λεφτά» λέει ο σκηνοθέτης. «Ήταν οι καπιταλιστές που θέλανε να ξοδέψουν το λιγότερο δυνατό με το μικρότερο κόστος. Δεν αναζητούσαν την ποιότητα , απλώς την ποσότητα. Ήταν ειρωνικό που ο Dalton Trumbo έγραψε μια ταινία για αυτούς με τον τίτλο The Brave One, με το ψευδώνυμο Robert Rich και κέρδισε Όσκαρ. Αυτοί οι τύποι ήταν στο τέλος της ζωικής αλυσίδας και κέρδισαν Όσκαρ».

 

«Η ιστορία του Trumbo είναι πηγή έμπνευσης ακόμα και σήμερα» λέει ο Goodman. «Έχει να κάνει με το κουράγιο ενός ανθρώπου που αντιστέκεται στο σύστημα. Πολλές ζωές καταστράφηκαν, όπως και η δική του και της οικογένειας του, αλλά απλώς συνέχισε να μάχεται και το έκανε με άψογη χάρη και χιούμορ. Είναι σχεδόν απίθανο να πιστέψεις ότι υπήρξε η μαύρη λίστα ή ότι οι άνθρωποι φοβόντουσαν ο ένας τον άλλον».

 

Συντελεστές

 

Σκηνοθεσία: Jay Roach 

Σενάριο (βασισμένο σε βιβλίο του Bruce Cook): John McNamara

Παίζουν: Bryan Cranston, Helen Mirren, Diane Lane, Elle Fanning, John Goodman, Alan Tudyk

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Jim Denault

Μοντάζ: Alan Baumgarten

Σχετικές ειδήσεις
Επίσημη ιστορία, του Λουίς Πουένσο
17.11.2016 11:09
Η σημαντική ταινία του Λουίς Πουένσο, Επίσημη Ιστορία, κυκλοφορεί ψηφιακά αποκατεστημένη στις ελληνικές αίθουσες την Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου από την Weirdwave.
Pelé: Η Ιστορία ενός Θρύλου, των Τζεφ & Μάικλ Ζίμπαλιστ
22.09.2016 15:46
Η Odeon παρουσιάζει στους κινηματογράφους από τις 22 Σεπτεμβρίου 2016 την ταινία Pelé: Η Ιστορία ενός Θρύλου (Pelé: Birth of a Legend), σε σενάριο και σκηνοθεσία των Τζεφ & Μάικλ Ζίμπαλιστ.
Εβδομάδα με επτά κωμωδίες του Χόλιγουντ των '30 - ΄40 στον Ζέφυρο
02.06.2016 11:21
Το καλοκαιράκι ξεκίνησε κι ο Ζέφυρος ο αγαπημένος θερινός κινηματογράφος των σινεφίλ σας προτείνει μία εβδομάδα, 2-8 Ιουνίου 2016, με τις επτά καλύτερες και δροσερότερες κωμωδίες του Χόλιγουντ των δεκαετιών '30 - ΄40.
Cine - Club: Mademoiselle, του Tony Richardson στο Γαλλικό Ινστιτούτο
11.02.2016 14:18
O Jean Genet είναι, μαζί με την Marguerite Duras, και ο σεναριογράφος της ταινίας Mademoiselle, που θα προβληθεί την Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2016 στο Γαλλικό Ινστιτούτο και την οποία θα παρουσιάσει ο Ηλίας Φραγκούλης.
Η Ιστορία της Nahid, της Ίντα Παναχαντέ
30.12.2015 15:21
H StraDa Films παρουσιάζει στους κινηματογράφους από τις 7 Ιανουαρίου 2016 την ταινία Η Ιστορία της Nahid, της Ίντα Παναχαντέ.