Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Βάνα Πεφάνη: Οι άνθρωποι που αγαπώ με γεμίζουν περισσότερο από όλα

Βάνα Πεφάνη: Οι άνθρωποι που αγαπώ με γεμίζουν περισσότερο από όλα

Η Βάνα Πεφάνη έχει σταθερή παρουσία στα θεατρικά δρώμενα, εδώ και πολλά χρόνια. Δοκιμάστηκε κατά καιρούς σε όλα τα είδη, με μεγάλη επιτυχία, πράγμα που την έχει κάνει αναγνωρίσιμη και αγαπητή στο ευρύ κοινό.

 

Αυτό το διάστημα τη συναντάμε σε ένα ιδιαίτερο έργο του Τένεσι Ουίλιαμς, τον «Τελευταίο επισκέπτη», που ανεβαίνει στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης . Μιλώντας στο culturenow με αφορμή την παράσταση , θυμάται άλλες στιγμές που ερμήνευσε ηρωίδες του Ουίλιαμς, περιγράφει πώς είναι για έναν ηθοποιό να αναλαμβάνει κατά περιόδους την ιδιότητα του σκηνοθέτη και τέλος, μας προϊδεάζει για τα επαγγελματικά της σχέδια στο β’ μισό της σεζόν.

 

Συνέντευξη: Αναστασία Ρίζου

 

Cul. N.: Ο «Τελευταίος επισκέπτης» του Τένεσι Ουίλιαμς είναι έργο που παίζεται σπανιότερα σε σχέση με άλλα. Πώς θα μας περιγράφατε την υπόθεσή του;


Β. Π.: Μια γυναίκα στη δύση της ζωής της γράφει τα απομνημονεύματα της ,με τη βοήθεια της γραμματέας της. Ένας επισκέπτης που εμφανίζεται ξαφνικά, αναστατώνει τις ζωές τους και βγάζει στην επιφάνεια ανομολόγητες αλήθειες και ψέματα.

 

Cul. N.: Καλείστε να ερμηνεύσετε το ρόλο της Μπλάκι, μίας γυναίκας  «στη σκιά» της κεντρικής ηρωίδας. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του συγκεκριμένου χαρακτήρα;


Β. Π.: Η Μπλάκι δεν ζει στην σκιά της ηρωίδας. Έχει το δικό της παρελθόν και το δικό της μέλλον. Δουλεύει από ανάγκη γιατί πέθανε ο άντρας της. Είναι μια γυναίκα της μεσαίας τάξης και δεν αντέχει τις ιδιοτροπίες των ανθρώπων που πληρώνοντας  ένα μισθό ,νομίζουν ότι ορίζουν την ζωή των άλλων. Το ενδιαφέρον σ αυτό το ρόλο είναι όσα δεν λέει. Όσα υπονοεί.

 

Cul. N.: Οι παράδοξες «συναντήσεις» με το παρελθόν και η σημασία της μνήμης είναι μία συχνή θεματική στο έργο του Ουίλιαμς. Εσάς τι σας κερδίζει περισσότερο στη γραφή του; Ποια έργα του αγαπάτε ιδιαίτερα και γιατί;

 

Β. Π.: Είχα την τύχη να παίξω σε τρία έργα του Ουίλιαμς. «Ορφέας στον Άδη» (σκηνοθεσία πάλι του Κοραή Δαμάτη ), «Κραυγή» και τώρα αυτό. Θαυμάζω σ αυτόν τον σπουδαίο συγγραφέα ,τον τρόπο που χειρίζεται την παρακμή ,το γήρας ,την ιδιαιτερότητα και την απώλεια. Με αγάπη και ευαισθησία. Αγαπώ ιδιαίτερα το «Ξαφνικά Πέρσι το καλοκαίρι» ,ίσως γιατί με τον μονόλογο της Κάθριν, πέρασα στο Θέατρο Τέχνης.

 

Cul. N.: Ως ηθοποιός έχετε δοκιμαστεί με επιτυχία σε αρκετά είδη θεάτρου, κινηματογραφικές ταινίες, μα και τηλεοπτικές σειρές. Τι ξεχωρίζετε και τι αγαπήσατε περισσότερο από τόσα χρόνια καριέρας;


Β. Π.: Όλες οι δουλειές που έκανα έβαλαν το λιθαράκι τους σ αυτό που είμαι σήμερα. Τις  αγαπώ όλες το ίδιο. Έμαθα να ξεχωρίζω ανθρώπους και συνεργασίες και όχι δουλειές και ρόλους. Ανθρώπους που μ έκαναν καλύτερη ηθοποιό και πάνω απ όλα καλύτερο άνθρωπο. Έχω πει τα ευχαριστώ μου  σ αυτούς.

 

Cul. N.: Μπαίνοντας στον χώρο, είχατε θέσει κάποιους στόχους για τον εαυτό σας; Σήμερα πλέον, θα λέγατε πως τους εκπληρώσατε;


Β. Π.: Στόχος ήταν το να δουλεύω. Να ζήσω απ αυτή την δουλειά. Να μην δώσω βάρος σε κανέναν επιλέγοντας αυτό που μ αρέσει να κάνω. Και να μην χρησιμοποιήσω πλάτες. Αν τα κατάφερα; Ναι. Δύσκολα, αλλά ναι.

 

Cul. N.: Έχετε δοκιμαστεί αρκετά και στο σκηνοθετικό κομμάτι. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να μετατρέπεται και σε σκηνοθέτη; Τι απαιτήσεις κρύβονται σε αυτόν τον διπλό «ρόλο»;


Β. Π.: Η σκηνοθεσία σε κάνει πιο υπάκουο ηθοποιό. Γνωρίζοντας ότι την όλη εικόνα την έχει κάποιος έξω από σένα ,υπακούς πιο εύκολα στις οδηγίες. Επίσης όταν είσαι από κάτω, καταλαβαίνεις καλύτερα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ηθοποιός. Μπορείς να τον βοηθήσεις περισσότερο. Δεν ξέρω πόσο εύκολο η δύσκολο είναι. Ξέρω όμως ότι είναι πολύ χρήσιμο το πέρασμα από αυτό το διπλό ρόλο.

 

Cul. N.: Εκτός από την υποκριτική, τι άλλο σας «γεμίζει» ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη;


Β. Π.: Ένα ωραίο βιβλίο. Μια κουβέντα με ένα φίλο. Τα ταξίδια. Όλοι οι άνθρωποι που εγώ θεωρώ οικογένεια μου. Ναι. Αυτοί με γεμίζουν περισσότερο από οτιδήποτε. Οι άνθρωποι που αγαπώ.

 

Cul. N.: Θα θέλατε να μοιραστείτε κάποια επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια μαζί μας;


Β. Π.: Τέλος του μήνα τελειώνει στο UNDERGROUND η παράσταση Μεταξωτές Γυναίκες που σκηνοθέτησα και από Μάρτη μπαίνω σε πρόβες για να σκηνοθετήσω τον Κώστα Αρζογλου στο υπέροχο έργο του Ι. Καμπανέλλη, «Αυτός και το πανταλόνι του», που θα παιχτεί στο UNDERGROUND επίσης.

 

 

 Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει το έργο του Τέννεσση Ουίλιαμς, Ο Τελευταίος Επισκέπτης, σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη, από 21 Ιανουαρίου

Σχετικές ειδήσεις
Προμηθέας Αλειφερόπουλος: Είναι πολύ δύσκολο να ανθίσει κανείς μέσα στο βάλτο
15.02.2016 16:59
Στο έργο του Σλάβομιρ Μρόζεκ "Οι Εμιγκρέδες", δύο μετανάστες ο ΑΑ και ο ΧΧ, βρίσκονται να συγκατοικούν σε ένα υπόγειο, ξένοι σε ξένη χώρα. Ο ένας διανοούμενος, πολιτικός εξόριστος και ο άλλος εργάτης, οικονομικός μετανάστης. Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Με αφορμή την θεατρική εκδοχή του έργου που παρουσιάζεται την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος, ο ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών, μας μίλησε για το έργο του Μρόζεκ, τα θέματα που θίγει η παράσταση, καθώς και τα επόμενα καλλιτεχνικά του σχέδια που τον βρίσκουν ξανά επί σκηνής μαζί με τον Θάνο Τοκάκη.
Αλέξανδρος Βάρθης: Θα ήθελα να συνεργάζομαι με όσους αγαπούν αυτό που κάνουν
12.02.2016 10:55
Ο Αλέξανδρος Βάρθης έχει κερδίσει ήδη τις εντυπώσεις στο χώρο του θεάτρου. Ο ίδιος, εργατικός και συνεπής στα «θέλω» του, εμφανίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Κιβωτός και συγκεκριμένα στον «Ταρτούφο», υποδυόμενος τον «Δάμη». Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μας ξεναγεί στον κόσμο του Μολιέρου και ανάμεσα σε διάφορες σκέψεις του, μας αποκαλύπτει ενδιαφέρουσες ιδέες για το τι θα ήθελε να καταπιαστεί στο μέλλον.
Γιάννης Καπελέρης: Η ζωή μας ζητάει να προσγειωθούμε επιτέλους
04.02.2016 14:34
Έπειτα από τις περσινές επιτυχημένες παραστάσεις του «Ταρτούφου» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, οι This Famous Tiny Circus theater group παρουσιάζουν αυτή την περίοδο τη μαύρη κωμωδία του Σέρτζι Μπελμπέλ, «ΟΦΣΑΪΝΤ -Εκτός Παιδιάς», στο Από Μηχανής Θέατρο. “Το «ΟΦΣΑΪΝΤ - Εκτός Παιδιάς» είναι ένα έργο τόσο ελληνικό αν και ισπανικό, τόσο οικείο σαν να βλέπεις είδηση στο δελτίο των 8”, όπως μας λέει ο ηθοποιός Γιάννης Καπελέρης που υποδύεται επί σκηνής τον Ρίκυ, έναν λατινοαμερικανό οικονομικό μετανάστη.
Ντένης Μακρής: Στις συνεργασίες μου ευτυχώς υπάρχει η απαραίτητη κοινή ανάσα
29.01.2016 10:41
Νέος, φέρελπις ηθοποιός, με αρκετές εκλεκτές συνεργασίες στο ενεργητικό του, ο Ντένης Μακρής, χτίζει μια ενδιαφέρουσα πορεία στο θέατρο. Μέχρι τα τριάντα του χρόνια, πρόλαβε να συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Μαρμαρινός, να υποδυθεί τον Άμλετ και να συμμετάσχει σε πολλές ξεχωριστές παραστάσεις. Μία από αυτές, είναι και οι «Ιδιοτροπίες της Μαριάννας», ένα γαλλικό τολμηρό κείμενο του Αλφρέ ντε Μυσσέ. Εκεί, θα υποδυθεί τον Σέλιο και μας μιλάει –ανάμεσα σε διάφορα άλλα- και για τη νέα αυτή συνεργασία με το θέατρο Πόρτα και τον Θωμά Μοσχόπουλο.
Νίκος Χατζόπουλος: Αγάπη με στόχο την κοινή συνύπαρξη
27.01.2016 10:10
Ορμώμενη από τη Μισαλλοδοξία (Intolerance), τη μνημειώδη, σπονδυλωτή, βωβή ταινία του D.W. Griffith, η σκηνοθέτις Ιώ Βουλγαράκη συνθέτει, με σημερινούς θεατρικούς όρους, ένα βωβό μουσικοθεατρικό έπος, πολιτικο- κοινωνικής και υπαρξιακής αυτογνωσίας, το οποίο παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Με αφορμή την παράσταση στη Στέγη, ο Νίκος Χατζόπουλος, χαμηλών τόνων καλλιτέχνης που μιλάει όμως «ηχηρά» μέσα από την δουλειά του, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις του για την παράσταση, την ανθρώπινη μισαλλοδοξία που «δυναμιτίζει τη συνύπαρξη» και το αντίθετό της που θα μπορούσε να είναι η αγάπη.