Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή

Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή

Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία. Μέχρι τώρα συνεργαζόμουν με ηθοποιούς της ηλικίας μου ή μικρότερους μου που είχαμε σπουδάσει μαζί, που η επικοινωνία ήταν δεδομένη και ένιωθα ελεύθερη να δημιουργήσω στην σκηνή ένα πολύχρωμο σύμπαν βασισμένο σε σουρεαλισμό και εξπρεσιονισμό. Έπαιζα και σκηνοθετούσα και δεν υπήρχε καθαρός διαχωρισμός μεταξύ τους. Γυρνάω Αθήνα και ίσως φοβούμενη να μοιραστώ το προσωπικό μου ύφος ή γιατί δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι, ξεκίνησα την παραγωγή ενός σύγχρονου κειμένου με κλασική ρεαλιστική προσέγγιση και με ηθοποιούς που δεν είχαμε ξανασυνεργαστεί και με καθαρά σκηνοθετικό ρόλο για μένα. Έπρεπε να έχω την εξωτερική εποπτεία για να βρεθεί πρώτα απο όλα ένας κοινός κώδικας- αυτό είναι το στοίχημα σε αυτή τη δουλειά και το ρίσκο. Ίσως δουλεύοντας τον ρεαλισμό βρίσκω ένα τρόπο επαναπατρισμού. Γιατί αναγκάστηκα να ψάξω τον ρυθμό της γλώσσας και την ισχύ των λέξεων αναζητώντας κατ’ επέκταση τα στοιχεία της κουλτούρας της χώρας τη δεδομένη στιγμή. Πράγμα που θέλω, καθώς νιώθω ότι χρησιμοποιώ το θέατρο ως σημείο έρευνας για την κατασκευή μιας γέφυρας που θα συνδέσει ενδεχομένως τους δυο κόσμους που έζησα και ζω: Αθήνα και Νέα Υόρκη.

Info: Η Ευθαλία Παπακώστα είναι σκηνοθέτις. Επέστρεψε από τη Νέα Υόρκη στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες. Στην Νέα Υόρκη σπούδασε με υποτροφία στο Bard College, υποκριτική και σκηνοθεσία , θητεύοντας κοντά στους Ντάνιελ Φις, Τομπίας Μάλερ και Τζόαν Ακαλαΐτις, Πρώτη της δουλειά ήταν το ‘Kostyas Room’, μια διασκευή βασισμένη στον Γλάρο του Τσέχωφ , το οποίο παρουσιάστηκε σε βιομηχανικό χώρο του Μανχάταν. Στις 20 Νοεμβρίου πραγματοποίησε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο στην Ελλάδα με το νέο, άπαιχτο, έργο του Alexander Wright ‘Άνιμαλς’.

*Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 34

Photo: Tita Bonatsou


Η παράσταση Άνιμαλς παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Περισσότερες πληροφορίες

Σχετικές ειδήσεις
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
16.09.2016 12:56
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, και πλησιάζει η πρεμιέρα, μια μέρα να ξεχάσεις να φας, ή, ακόμα χειρότερα, να ξεχάσεις να ταΐσεις το σκύλο! Ή, έτσι λέω στον εαυτό μου ότι συμβαίνει γενικώς, και δεν είμαι μόνο εγώ που το παθαίνω… Όμως, παρά τις αντιξοότητες, που εκούσια αντιμετωπίζουμε, οι θεατρίνοι επιβιώνουμε, σαν τις κατσαρίδες και είμαστε εδώ ακόμα και μετά από πυρηνική καταστροφή.
Δανάη Θεοδωρίδου: Προχωρώντας με μικρά βήματα
21.07.2016 14:02
Το One Small Step for a Man: Hello, Goodbye δανείζεται τον τίτλο του από το πρώτο μέρος της διάσημης φράσης του Ν. Άρμστρογκ («Ένα μικρό βήμα για ένα άνθρωπο, ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα») κι αποτελεί την πρόσκληση προς μια μικρή κοινότητα γήινων όντων (θεατών και ηθοποιών) να βρεθούν γύρω από ένα τραπέζι στρωμένο με ποτά, γλυκά και φωτογραφίες από τη γη όπως αυτές στάλθηκαν στο διάστημα το 1977, προκειμένου να κοιτάξουν με διαφορετικό τρόπο τη ζωή στον πλανήτη μας.
Νότης Παρασκευόπουλος: Η αφοσίωση στην αβεβαιότητα
08.01.2016 16:29
Για να ανακαλύψουμε νέους ορίζοντες, πρέπει να έχουμε το θάρρος να χάσουμε τη θέα της ακτής. Με αυτό το κίνητρο, νέοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, μουσικοί, ενδυματολόγοι, χορευτές, λαμβάνουν μέρος κάθε χρόνο σε κάτι που μοιάζει με καλλιτεχνικό υπερμαραθώνιο. Πολλοί ξεκινούν, μα λίγοι καταφέρνουν να τερματίσουνε ενώ σε κάποιους δεν αναγνωρίζεται καν η συμμετοχή.
Ανέστης Αζάς - Πρόδρομος Τσινικόρης: Restart στην Πειραματική Σκηνή
05.01.2016 12:44
Η Πειραματική Σκηνή /-1 άνοιξε πριν λίγο καιρό με ένα διήμερο εορταστικών εκδηλώσεων και συνεχίζεται με τα δύο δικά μας έργα, που πρωτοπαρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ Αθηνών το περασμένο καλοκαίρι: «Στη Μέση του Δρόμου» του Πρόδρομου Τσινικόρη, ένα audio-tour στο κέντρο της πόλης με πρωταγωνιστές άστεγους συμπολίτες μας και την παράσταση «Υπόθεση Φαρμακονήσι ή Το δίκαιο του νερού», ένα έργο γύρω από το σύγχρονο προσφυγικό ζήτημα και το θεσμικό ρατσισμό στην Ευρώπη των κλειστών συνόρων.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.