Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Μιλτιάδης Φιορέντζης: Όταν είμαστε εγκλωβισμένοι στην καταιγίδα, σπάνια θυμόμαστε την λιακάδα

Μιλτιάδης Φιορέντζης: Όταν είμαστε εγκλωβισμένοι στην καταιγίδα, σπάνια θυμόμαστε την λιακάδα

Η Ομάδα Χρώμα και ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Χατζής παρουσιάζουν από 19 Οκτωβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης την παράσταση «Οι Μεγάλοι Αμαρτωλοί», μία πρωτότυπη διασκευή - σύνθεση , που αποτελείται από αποσπάσματα των κορυφαίων έργων του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι: «Έγκλημα και τιμωρία», «Οι Δαιμονισμένοι» και «Αδελφοί Καραμάζοφ». 

 

Με αυτή λοιπόν την αφορμή, ο ταλαντούχος ηθοποιός Μιλτιάδης Φιορέντζης, που πρόκειται να ενσαρκώσει στη παράσταση τον Ιβάν Καραμάζοφ, μας έδωσε πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με τα έργα και τους ήρωες του Ντοστογιέφσκι, τη σκηνική σύνθεση που πρόκειται να δούμε, το ρόλο του θεάτρου σήμερα και την «κολοσσιαία αλλά αντιφατική ανθρώπινη φύση»...

 

Αξίζει να διαβάσετε αυτά που μας λέει και ακόμα περισσότερο να τον δείτε επί σκηνής!

 

Εμείς πάντως θα συμφωνήσουμε μαζί του: «Το να κάνει κανείς, εις πείσμα των καιρών, τη δουλειά του με ενθουσιασμό, είναι η πιο εύστοχη στάση απέναντι στη ζωή, τον κόσμο και τη θεατρική πράξη»!

 

Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου

 

Culturenow.gr: Από 19 Οκτωβρίου θα έχουμε την ευκαιρία να σας δούμε στην παράσταση του Κωνσταντίνου Χατζή και της Ομάδας Χρώμα, «Οι μεγάλοι αμαρτωλοί», που πρόκειται να παρουσιαστεί στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτή την σκηνική σύνθεση- διασκευή, που είναι εμπνευσμένη από τα κορυφαία μυθιστορήματα του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα.

 

Μιλτιάδης Φιορέντζης: Η διασκευή που επιμελήθηκε ο Κωνσταντίνος Χατζής με τον Γιάννη Χαρτοδιπλωμένο θεμελιώνεται  στην έννοια  του αποσπασματικού. Επιχειρεί με σύντομες σκηνές να ρίξει φως στον βασικό δραματουργικό άξονα που διατρέχει τα τρία αριστουργήματα του Ντοστογιέφσκι και που θα μπορούσε να συνοψιστεί σε τρεις λέξεις : αμαρτία, έγκλημα, τιμωρία.

 

Cul. N.: Όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει από τη συγγραφή των εν λόγω αριστουργημάτων -που αποτελούν και τη βάση της δικής σας παράστασης- παραμένουν διαχρονικά και επίκαιρα, ενώ οι ήρωες τους «ζωντανεύουν» ξανά και ξανά. Πού πιστεύετε πως οφείλεται αυτό; Ποιες είναι οι δυσκολίες αλλά και η γοητεία του να «συνομιλείς» με τον «Μεγάλο Αμαρτωλό» της λογοτεχνίας, όπως έχει χαρακτηρισθεί;

 

Μ. Φ.: Τα κείμενα που μιλούν για τον άνθρωπο και τον κόσμο, που καταδεικνύουν τις παγίδες και τις αντιθέσεις της ανθρώπινης φύσης, δεν μπορεί παρά να είναι διαχρονικά. Η παλέτα του Ντοστογιέφσκι περιλαμβάνει εγκληματίες, ραδιούργους, επιληπτικούς, ανθρώπους που αναζητούν ή απορρίπτουν τον Θεό, που διαπραγματεύονται την ήττα και την πτώση.  Η μεγαλύτερη δυσκολία εντοπίζεται στο να “ξεκολλήσει” κανείς αυτούς τους ήρωες από τις παθιασμένες σελίδες του μυθιστορήματος και να τους δώσει ενδιαφέρουσα σκηνική πνοή.

 

Cul. N.: Ποιοι είναι οι κύριοι θεματικοί άξονες πάνω στους οποίους βασίστηκε η δική σας προσέγγιση και τί επιχειρείτε να αναδείξετε μέσα από αυτή τη σκηνική πρόταση;

 

Μ. Φ.: Η ανάγκη των ηρώων για παράβαση, η πυριφλεγής τους επιθυμία να προκαλέσουν με τις θεωρίες  και τα εγκλήματά τους τον Θεό, την τάξη των πραγμάτων και το κοινωνικό δίκαιο, καθώς και η επικίνδυνη ισορροπία τους ανάμεσα στην έπαρση και την συντριβή, συμπυκνώνουν ίσως τον στόχο της παρούσας σκηνικής σύνθεσης.

 

Cul. N.: Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τον δικό σας ρόλο στην παράσταση; Βρίσκετε κοινά σημεία και στοιχεία με την προσωπικότητα του ήρωά σας;

 

Μ. Φ.: Ο ήρωας που επιχειρώ να ενσαρκώσω είναι ο Ιβάν Καραμάζοφ. Άνθρωπος μορφωμένος, πνευματώδης, μηδενιστής και κυνικός, ευαγγελίζεται έναν κόσμο χωρίς θεούς, χωρίς περιορισμούς, έναν κόσμο απροσμέτρητης ελευθερίας, όπου όλα επιτρέπονται ,ακόμα και ο φόνος του ίδιου του πατέρα του. Όταν μαθαίνει τελικά ότι αυτός ο φόνος, που τόσες φορές ευχήθηκε, έγινε πράξη, ο Ιβάν καταρρέει ψυχικά βασανιζόμενος από την αμφιβολία του κατά πόσο ήταν ηθικά υπεύθυνος για το εν λόγω έγκλημα. Τα δίπολα πίστης και απιστίας, βεβαιότητας και ενοχής, είναι τα κοινά σημεία αναφοράς που με συνδέουν με αυτόν τον ήρωα.

 

Cul. N.: Συνεργάζεστε για πρώτη φορά με την Ομάδα Χρώμα και τον Κωνσταντίνο Χατζή· Τι ήταν αυτό που σας «κέντρισε» το ενδιαφέρον στην παρούσα δουλειά; Πως λειτούργησε η καλλιτεχνική σας «συνάντηση»;

 

Μ. Φ.: Ο Κωνσταντίνος παρά το νεαρό της ηλικίας του, μετράει ήδη αρκετές συνεργασίες με σπουδαίους καλλιτέχνες . Η ακατανίκητη περιέργειά μου να ανακαλύψω το σκηνικό σύμπαν του Ντοστογιέφσκι που επέμενε να μου συστήσει, καθώς και η πρόκληση της συνύπαρξης με έξοχους ηθοποιούς, στάθηκε ο μεγαλύτερος πόλος έλξης αυτής της συνεργασίας.

 

 


Cul. N.: Στη θεατρική σας διαδρομή μέχρι τώρα τί είναι αυτό που κουβαλάτε ως εφόδιο και σκέψη και σας κάνει να συνεχίζετε; Με ποια κριτήρια επιλέγετε τον εκάστοτε ρόλο που θα ερμηνεύσετε;

 

Μ. Φ.: Το θέατρο είναι ίσως η πιο θνησιγενής τέχνη. Γεννιέται και πεθαίνει στον παρόντα χρόνο. Υπό αυτήν την έννοια, το να κάνει κανείς θέατρο είναι ένα κατόρθωμα. Μια πράξη σχεδόν ουτοπική. Η αναμέτρηση με αυτήν την ουτοπία είναι που κρατά ακόμα αμείωτο το ενδιαφέρον μου. Τα κριτήρια επιλογής ρόλου ή συνεργασίας παραμένουν για μένα η γενναιοδωρία, η εμπιστοσύνη και η αίσθηση του χιούμορ. Όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά, αλλά ιδανικά και τα τρία μαζί.

 

Cul. N.: Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος του θεάτρου -ή τουλάχιστον του θεάτρου που σας αφορά- σήμερα, αλλά και η στάση των καλλιτεχνών απέναντι στα φλέγοντα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα που βιώνει η ελληνική κοινωνία, από τη στιγμή που είναι και οι ίδιοι μέρος της;

 

Μ. Φ.: Το να κάνει κανείς, εις πείσμα των καιρών, τη δουλειά του με ενθουσιασμό, είναι για μένα η πιο εύστοχη στάση απέναντι στη ζωή, τον κόσμο και τη θεατρική πράξη.

 

Cul. N.: Με την έναρξη της φετινής σαιζόν θα έχετε διπλή παρουσία στα θεατρικά δρώμενα και μάλιστα στον ίδιο χώρο, αφού πρόκειται να ενσαρκώσετε και δύο ρόλους στην παράσταση «Οικογένεια Τσέντσι». Μάλιστα, τον ρόλο του Κόμητα Τσέντσι είχε ερμηνεύσει ο ίδιος ο Αρτώ στο πρώτο ανέβασμα του έργου του «Οι Τσέντσι» . Ποιες είναι οι σκέψεις σας γι’ αυτή τη παράσταση;

 

Μ. Φ.: Είναι υπέροχη ευκαιρία να συμμετέχει κανείς παράλληλα σε δύο παραγωγές. Αφενός γιατί δοκιμάζει τις αντοχές, τα κουράγια και τη χαλαρότητα του, και αφετέρου γιατί γίνεται μάρτυρας μιας άτυπης, αόρατης, σχεδόν μεταφυσικής καλλιτεχνικής ανταλλαγής. Όσο διαφορετικές κι αν είναι οι δύο αυτές παραστάσεις, όσο εκ διαμέτρου αντίθετοι κι αν μοιάζουν οι ρόλοι μεταξύ τους, δεν παύουν να έχουν ένα κοινό παρονομαστή. Την κολοσσιαία αλλά αντιφατική ανθρώπινη φύση, γεγονός που τεκμηριώνεται περίτρανα και στον ειδεχθή οικογενειάρχη που υποδύομαι στην Οικογένεια Τσέντσι.

 

Cul. N.: Έχετε κάποια όνειρα –έστω ουτοπικά- και στόχους για το μέλλον;

 

Μ. Φ.: Όλοι μου οι στόχοι, είτε αφορούν το προσωπικό μου μέλλον, είτε το συλλογικό, σχετίζονται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, με την αγάπη.

 

Cul. N.: Ας επιστρέψουμε στο Ντοστογιέφσκι κλείνοντας… Για τον συγγραφέα δεν υπάρχει αναμάρτητος άνθρωπος, όλοι ανεξαιρέτως οι ήρωες του είναι μείγμα καλού και κακού, και η μεγαλύτερη δύναμη που κυβερνά την ανθρώπινη ύπαρξη είναι η ελευθερία. Ο ίδιος ισχυρίζεται πως, «Ο πόνος είναι η μοναδική αιτία για να αποκτήσει συνείδηση της ελευθερίας ο άνθρωπος». Τί σημαίνει για σας προσωπικά αυτή τη φράση; Πιστεύετε ότι σήμερα έχουμε πραγματικά συνείδηση της ελευθερίας μας;

 

Μ. Φ.: Ο άνθρωπος είναι ένα συνοθύλευμα αντιφάσεων και αυτό ο Ντοστογιέφσκι το καταδεικνύει εξαιρετικά. Στις σελίδες του ο πόνος και η ελευθερία βαδίζουν χέρι χέρι, συχνά μάλιστα στο χείλος του γκρεμού.  Οι ήρωες του, συνειδητοποιούν την ελευθερία τους μετά από συμπίεση, απώλειες και περιορισμούς. Στη ζωή μας, όταν βρισκόμαστε σε συνθήκη πόνου, μάς είναι δύσκολο να φανταστούμε τους καρπούς του. Όταν είμαστε εγκλωβισμένοι στην καταιγίδα, σπάνια θυμόμαστε την λιακάδα. Κοντοστεκόμαστε αμήχανοι μπροστά στα εμπόδια της ζωής , αγνοώντας ότι συνήθως τα εμπόδια είναι αυτά που μας μεταμορφώνουν.

 

__________________________________________

-Η παράσταση «Οι Μεγάλοι Αμαρτωλοί» θα παρουσιάζεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης κάθε Δευτέρα και Τρίτη, από 19 Οκτωβρίου 2015. Περισσότερες πληροφορίες.


-Ο Μιλτιάδης Φιορέντζης πρωταγωνιστεί παράλληλα και στην «Οικογένεια Τσέντσι» που θα παρουσιάζεται στον ίδιο χώρο, από 17 Οκτωβρίου 2015. Περισσότερες πληροφορίες. 

Σχετικές ειδήσεις
Αλέξανδρος Διαμαντής: Ο Βέρθερος είναι η αισθηματική Βίβλος της επανάστασης
03.11.2016 12:52
Το Θέατρο Σημείο παρουσιάζει την παράσταση "Βέρθερος", ένα έργο βασισμένο στο μυθιστόρημα του J.W. Goethe, "Τα Πάθη του Νεαρού Βέρθερου", σε σκηνοθεσία και σκηνική σύλληψη του Αλέξανδρου Διαμαντή. ο νεαρός δημιουργός, ο οποίος μας μίλησε για την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, το περίφημο επιστολικό μυθιστόρημα του Γκαίτε που αφορά κάθε εποχή, τον έρωτα, την επανάσταση και την ύπαρξη ή όχι της ελευθερίας στη ζωή ενός ανθρώπου.
Αγλαΐα Παππά: Κάθε παράσταση οφείλει να προκαλεί ένα μικρό ταρακούνημα
20.05.2016 16:14
Όταν μιλάς για την Αγλαΐα Παππά δεν χρειάζονται καθόλου συστάσεις, όσον αφορά την θεατρική διαδρομή, την ερμηνευτική δεινότητα και το σπάνιο ήθος της. Με αφορμή την ιδιαίτερη παράσταση «Μαρμαρωμένες Τρωάδες» της Λουΐζας Κωστούλα, που βασίζεται στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μετάφραση του Μιχάλη Κακογιάννη, είχα την χαρά και την τιμή να ακούσω από την άλλη άκρη του ακουστικού μου την καθαρή, θερμή και βαθιά φωνή της Αγλαΐας Παππά, να μιλάει για οικουμενικά ζητήματα, ωραίες ¨συναντήσεις¨, μεγάλα έργα, σπουδαίους συγγραφείς και πολλά άλλα...
Θανάσης Δόβρης: Το αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας
09.05.2016 13:27
Ο χαρισματικός ηθοποιός Θανάσης Δόβρης, ο οποίος αυτή την περίοδο καταθέτει μία σπουδαία ερμηνεία στην ιδιαίτερη σκηνική σύνθεση του Περικλή Μουστάκη «Οστέα Ξηρά Σφόδρα», πρόκειται από 16 Μαΐου να σκηνοθετήσει για πρώτη φορά και μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας που δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί σε θεατρική μορφή, το «Γκιακ» του Δημοσθένη Παπαμάρκου. Η εν λόγω παράσταση ήταν μόνο η αφορμή για να απευθύνουμε τις ερωτήσεις μας στον Θανάση Δόβρη και να λάβουμε –όπως ήταν αναμενόμενο- ενδιαφέρουσες και κυρίως ουσιαστικές απαντήσεις, που αφορούν σημαντικές στιγμές, μεγάλες απώλειες, ανεπιτήδευτο θέατρο και ανθρώπους...
C. for Circus: Επιλέγουμε το θέατρο ως τρόπο αντίστασης στην γκρίζα καθημερινότητα!
09.03.2016 16:45
Η ομάδα C. for Circus επιστρέφει στα θεατρικά δρώμενα της Αθήνας, μετά το «Κάτι διαφορετικό», για να παρουσιάσει την δική της σκηνική εκδοχή στο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Με το ίδιο μέτρο», στο Θέατρο Από Μηχανής.
Δύο Ιουλιέτες και επτά Ρωμαίοι καταλαμβάνουν το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά!
18.02.2016 14:51
400 χρόνια από τον θάνατο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και 450 χρόνια από τη γέννηση του, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει το αριστούργημά του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στη μετάφραση του Δημητρίου Βικέλα, σε μία εντελώς διαφορετική σκηνική εκδοχή υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Ρήγου. Με αφορμή την παράσταση, εννέα ταλαντούχοι και ελπιδοφόροι αντιπρόσωποι της νέας γενιάς ηθοποιών που έχουν αναλάβει να ζωντανέψουν αυτή την «καταδικασμένη από τα αστέρια» ιστορία αγάπης επί σκηνής, περιγράφουν μέσα σε λίγες φράσεις την δική τους προσωπική οπτική για το έργο του Σαίξπηρ και τους ρόλους που ερμηνεύουν.