Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Ευγενία Αποστόλου: Μια πόρτα είναι πάντα μια μετάβαση

Ευγενία Αποστόλου: Μια πόρτα είναι πάντα μια μετάβαση

Μια πόρτα είναι πάντα μια μετάβαση. Είσοδος, αποχώρηση, διέλευση από έναν τόπο, πέρασμα από μια κατάσταση σε μια άλλη. Ανοίγεις, κλείνεις, αφήνεις κάτι πίσω σου, δεν ξέρεις τι σε περιμένει, κάποιος σου την ανοίγει και σε περιμένει. Κάτι αλλάζει. Έχει κίνηση το άνοιγμα μιας πόρτας. Απόφαση.

Η Νίκη σχεδιάζει κλειδαριές. Κλειδαριές ασφαλείας. Οικογενειακή επιχείρηση. Μια επιτυχημένη σύγχρονη γυναίκα που όλα στη ζωή της δείχνουν τακτοποιημένα. Όλα καλά. Εκτός από ένα: αυτές οι ανεξήγητες κρίσεις πανικού όταν πρόκειται να περάσει από μια πόρτα. Κυρίως όταν είναι με άλλους μαζί.

Όταν ο φόβος σου χτυπάει την πόρτα, χάνεις τον έλεγχο. Όταν χάνεται ο έλεγχος παγώνεις. Δεν πας ούτε μπρος ούτε πίσω. Κρυστάλλωση.
Όμως αποφασίζει να κάνει ένα βήμα.

Και παίρνει τη γραμμή του χρόνου ανάποδα. Αναζητώντας. Και βρίσκοντας κλειδιά. Κι ανοίγοντας πόρτες του μυαλού. Κι αρχίζουν σιγά σιγά να ξεκλειδώνουν οι πόρτες ασφαλείας, οι αποτυπωμένες στις παιδικές της ζωγραφιές χωρίς πόμολα πόρτες και πίσω από αυτές να εμφανίζονται οι σημαντικοί "άλλοι" της ζωής της.

Κι όπως τους βλέπει σαν σε ταινία, της παίζουν την εκδοχή που έχει πραγματικά συμβεί, χωρίς τα φτιασιδώματα και το κρυφτό που παίζει το μυαλό με ότι δεν του αρέσει.

Και μπαίνουν τα κομμάτια στη σειρά. Είμαι η κλειδωμένη πόρτα, είμαι και το κλειδί. Βρίσκει τη δύναμη να τα χωρέσει. Ν' ανοίξει την πόρτα και για τους άλλους.

Να συγχωρέσει.
Διευρύνεται.
Ελευθερία.

«Αν οι πόρτες της αντίληψης άνοιγαν, τότε το κάθε τι θα παρουσιαζόταν στον άνθρωπο όπως ακριβώς είναι, άπειρο...» γράφει ο William Blake.

Info: Η Ευγενία Αποστόλου γεννήθηκε στην Αθήνα και έκανε σπουδές Γαλλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Βεάκη, σπουδάζοντας παράλληλα φωνητική και χορό. Έκτοτε  παίζει στο Θέατρο. Συνεργάστηκε ως ηθοποιός με διάφορους σκηνοθέτες, (Δ.Μαυρίκιος, Λ.Κονιόρδου, Γ.Χουβαρδάς, Κ.Πολυχρονοπούλου, J.Lassalle, Greg.Ingold, Κ.Τσιάνος, Ν. Κοντούρη , Π.Μιχαηλίδης, Μ.Κάλμπαρη, Β.Αρδίττης, Σ.Βαρδάκης, Β.Δούκα,  Δ Φραγκιόγλου, Τ. Ράνζος, Μ. Λαμπίρη, κ.ά), σε έργα σύγχρονου και κλασσικού ρεπερτορίου («Πόρτες», «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική», «Φρεναπάτη», «Πυρηνική Κασσάνδρα», «Ποιος ήταν ο Κύριος;», «Τρισεύγενη», «Το έβδομο ρούχο», «Handbag», «Φυλλωσιές», «Η ωραία Ταϊλάνδη», «Σκοτώνουμε τη μαμά;», «5gynaikes.com», «Ένα άδειο πιάτο στο Μπιστρό το Μεγάλο Βόδι», «Πενθέας Πάσχων», «Τσικλιντάν», «Ελίζα», «Δόνια Ροζίτα», «Η γυναίκα μυστήριο», «Οι Φασουλήδες με τη μαγκούρα», «Ιππόλυτος», «Ανδρομάχη», «Ίων», «Μήδεια», «Ηλέκτρα», «Ελένη», «Άλκηστη», «Τραχίνιες», κ.α) στο Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ, Θέατρο Οδού Κυκλάδων, Festival d’Avignon, Vault, 104, Από Μηχανής Θέατρο και σε  άλλες σκηνές. Έπαιξε στις τηλεοπτικές σειρές  «Σκιές στο Περιστύλιο» ( Δ. Παντελιάς), «Ερόικα» ( Π. Κοκκινόπουλος), «Κόκκινος Κύκλος» (Χρ. Δήμας), Μια νύχτα σαν κι αυτή (Γ.Κορδέλλας) κ.α.
Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες «ΜΠΙΓΚ ΧΙΤ» και «ΦΕΛΙΝΙ» του Κάρολου Ζωναρά. Διδάσκει μαθήματα Θεατρικής έκφρασης.

Οι Πόρτες παρουσιάζονται στο πλαίσιο του 2ου Φεστιβάλ Διαρκείας Ελληνικού Έργου 21ου αιώνα υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Λείας Βιτάλη στο Αγγέλων Βήμα.

Περισσότερες πληροφορίες: Πόρτες, της Χρύσας Σπηλιώτη στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα

Σχετικές ειδήσεις
Σπύρος Δ. Μιχαλόπουλος: Το Σεξ Λεξικόν έχει τη δική του ιστορία
11.10.2016 15:24
Το «Σέξ Λεξικόν» έπεσε στα χέρια μου τη δεκαετία του 80. Πρέπει να ήμουν 10-11, τότε που είχα ήδη αρχίσει να αδημονώ για τη μετάβασή μου στον κόσμο των μεγάλων... Ο Σπύρος Δ. Μιχαλόπουλος γράφει τις σκέψεις του με αφορμή την παρουσίαση του έργου του «Σεξ Λεξικόν-Η Επιστήμη του Έρωτα» στο Θέατρο 104.
Αρκαδία Ψάλτη: Όταν πήγαινα σχολείο…
01.04.2016 16:59
Όταν πήγαινα σχολείο, πολλά απογεύματα που γύριζα από ιδιαίτερο σταματούσα στο λιμάνι να δω τα πλοία που έφευγαν. Ονειρευόμουν ότι τελείωνε γρήγορα το σχολείο και επιτέλους βρισκόμουν μέσα σε ένα απ αυτά και έριχνα μαύρη πέτρα πίσω μου. Μπλουμ. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα και αποδεσμευμένη απ ότι ένιωθα να με περιορίζει και να με πιέζει άρχιζα την ζωή μου στην μεγάλη πόλη. Η ζωή για την εμπειρία της. Διάφορες φάσεις όχι πάντα ευχάριστες ή ανώδυνες μα αναπόφευκτες και σίγουρα γεμάτες ενδιαφέρον.
Βαρβάρα Δούκα: Stagedoor – μια 'πόρτα' για το μουσικό θέατρο
04.03.2016 12:34
Από παλιά στην εκπαίδευση, είχα μια εμμονή....να καταλαμβάνω τα κενά.... Είναι κοινό μυστικό, ότι πολλές ελλείψεις ελλοχεύουν στη βασική εκπαίδευση των ηθοποιών, αλλά και σε όλη τη γκάμα της καλλιτεχνικής παιδείας στη χώρα μας. Λίγο η νοοτροπία του 'χειροποίητου' που έχουμε, λίγο η αφελής εκτίμηση ότι 'μεταδίδοντας την πείρα μας' από γενιά σε γενιά αρκεί, και κυρίως η γενικότερη έλλειψη εξειδικευμένης και στοχευμένης γνώσης σε όλα τα επίπεδα της Παιδείας, δημιούργησαν ένα 'δημιουργικό' καραβάνι καλλιτεχνών, που ζήτησαν στο εξωτερικό αυτή την οργανωμένη γνώση.
Μάνος Βαβαδάκης: Ο έρωτας πάντα έχει τέλος, αυτό που πρέπει να κερδίσουμε είναι το μετά
16.02.2016 15:42
Η παράσταση δημιουργήθηκε σαν βάλσαμο στις πληγές ενός περασμένου έρωτα. Το υλικό από τις δίκες των Μαγισσών του Σάλεμ παρουσιάστηκε μπροστά μου εκείνη τη περίοδο της ζωής μου και η Abigail Williams με τις πράξεις της πριν από 300 χρόνια, έπαιρνε ξανά εκδίκηση για όλους εμάς. Η τέχνη λειτουργεί πάντα σαν καθαρτήριο για τις νευρώσεις των καλλιτεχνών και μακάρι αυτή η παράσταση να βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτό το μύχιο, σκοτεινό και ανεξερεύνητο κομμάτι του εαυτού μας.
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.