Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Θοδωρής Βαζάκας (ARTéfacts ensemble): THIVA Km102: καλλιτεχνική γέφυρα ανάμεσα στα σωφρονιστικά ιδρύματα και την κοινωνία δια μέσου της Τέχνης

Θοδωρής Βαζάκας (ARTéfacts ensemble): THIVA Km102: καλλιτεχνική γέφυρα ανάμεσα στα σωφρονιστικά ιδρύματα και την κοινωνία δια μέσου της Τέχνης

Το «THIVA Km102» είναι αναμφισβήτητα το πιο ολοκληρωμένο εγχείρημα που έχουμε πραγματοποιήσει ως σύνολο μέχρι στιγμής. Η ιδέα εξ’ αρχής δική μας, έξι καινούριες συνθέσεις για εμάς, ένα CD και δύο συναυλίες , μία στις φυλακές και μία για το "ελεύθερο" κοινό…

Με αφορμή την ολοκλήρωση του, δηλαδή την παρουσίαση του προγράμματος στο κοινό, στις 30 Μαρτίου 2015 στο Γαλλικό Ινστιτούτο και κοιτάζοντας δυο χρόνια πίσω όταν ξεκίνησε, δεν μπορώ να πω μ’ ευκολία ποιο βήμα υπήρξε το σημαντικότερο ή το πιο καθοριστικό.

Κάθε βήμα ήταν ιδιαίτερο, όμως σίγουρα θα μπορούσαμε να σταθούμε περισσότερο στην αρχική ιδέα. Όταν μας πρότεινε η ΑΜΑΚΑ αυτή την συνεργασία έπρεπε να βρούμε έναν τρόπο, ένα πεδίο συνεργασίας που να έχει νόημα για εμάς, για τις κρατούμενες αλλά και για την δουλειά της ΑΜΑΚΑ ώστε να προκύψει απ’ όλο αυτό κάτι ως πολιτιστική κληρονομιά που να έχει διάρκεια στον χρόνο. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας που μπορούσαμε εμείς να έχουμε ως σύνολο με τις κρατούμενες ήταν μέσω ηχογραφήσεων των ιστοριών των κρατουμένων κι έπρεπε αυτές οι ηχογραφήσεις με κάποιον τρόπο να ενδιαφέρουν και τους συνθέτες. Προβληματιστήκαμε αρκετά για το πώς θα μπορούσαμε να τις χρησιμοποιήσουμε καλλιτεχνικά, σεβόμενοι πάντα τις μαρτυρίες τους ως πνευματική ιδιοκτησία. Έτσι προέκυψαν οι έξι συνθέσεις για ηλεκτρονικά και ακουστικό σύνολο από εξαιρετικούς συνθέτες οι οποίοι εκτός από την καλλιτεχνική του διάσταση έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και για την κοινωνική διάσταση του όλου εγχειρήματος.

Info: Ο Θοδωρής Βαζάκας, μέλος του ARTéfacts ensemble, κάνει εκ μέρους του σχήματος έναν απολογισμό της συμμετοχής τους στο project «THIVA Km102». Ένα art and drama therapy project  ενταγμένο στο πλαίσιο του προγράμματος “PAROL! Writing and art beyond walls, beyond borders” (το οποίο στηρίζεται από το “CULTURE PROGRAM” της Ευρωπαϊκής Ένωσης) που εκπόνησε η Μ.Κ.Ο. ΑΜΑΚΑ κι είχε σαν στόχο τη δημιουργία καλλιτεχνικών γεφυρών ανάμεσα στα σωφρονιστικά ιδρύματα και την κοινωνία δια μέσου της Τέχνης. Το μουσικό μέρος του project αποτελείται από έξι έργα ισάριθμων Ευρωπαίων συνθετών εμπνευσμένα από τη ζωή των γυναικών στις φυλακές της Θήβας. Το cd κυκλοφορεί από την Puzzlemusik.
 
* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 32

Σχετικές ειδήσεις
Μάριος Δαπέργολας: Εκπομπή παλίνδρομου σ(χ)ήματος
30.11.2016 14:53
Ο Μάριος Δαπέργολας από τους ARTéfacts ensemble γράφει για το “Signal / no Signal”, ένα παλίνδρομο οπτικοηχητικό κύμα μιας γόνιμης συνεργασίας που παρουσιάζεται στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.
Echo Train: Κορεσμός στη μουσική και μια άλλη οπτική
22.04.2016 15:46
Μιλάνε χρόνια τώρα για κορεσμό στη μουσική, αλλά και γενικότερα στις τέχνες, στις συνήθειες, στις ιδέες. Αναρωτιέμαι αν αυτό όντως ισχύει ή θα έπρεπε να το δούμε μέσα απο ένα άλλο πρίσμα. Υπάρχει η τάση όταν ακούμε μια μουσική σήμερα να τη χαρακτηρίζουμε ανάλογα με το ποια δεκαετία μας θυμίζει ή σε ποια βασίζεται.
Παντελής Κυραμαργιός: Το άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου
06.04.2016 14:42
Από μικρός αγαπούσα τους θεματικούς δίσκους, εκείνους όπου στο βιβλιαράκι υπάρχει μια ιστορία και τα τραγούδια αποτελούν στην ουσία μια μουσική αφήγηση αυτής της ιστορίας. Η δημιουργία και κυκλοφορία του άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου. Στη συγκεκριμένη δουλειά έγινε η προσπάθεια το κάθε τραγούδι να στέκεται νοηματικά αυτόνομο.
Ημισκούμπρια: Όταν οι σοβαροφανείς ταράζονται
05.04.2016 14:38
Μια σκοτεινή βραδιά στα early 90’s και ένα λεωφορείο που κουνάει και τρίζει σαν πειραματική industrial. Ένα μικρό Walkman με μπαταρίες στο τελείωμα τους και Public Enemy “Don’t believe the hype” στα ακουστικά «ψείρες». Όνειρα και αναζητήσεις στην μουσική που γνωρίζεις ότι την λένε Rap αλλά δεν φαίνεται να σκοτίζει τον διπλανό σου που ακούει την τελευταία συλλογή από λαϊκά τραγούδια ,ούτε τον παραδιπλανό σου που ακούει ροκ του 60.Σε κοιτούν γιατί φοράς ένα καπελάκι μέσα στην νύχτα.
Βαγγέλης Στεφανόπουλος: Πρώτα το μαθαίνεις και ύστερα το ξεχνάς
11.03.2016 16:55
Από όλα τα είδη μουσικής η τζαζ ίσως είναι το πιο ελεύθερο και αφηρημένο. Ο ερμηνευτής ή συνθέτης μπορεί να παίξει ή να γράψει ό, τι θέλει την στιγμή της έμπνευσης του χωρίς να δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες όπως στην κλασσική μουσική ή την ποπ (πολλοί δεν γνωρίζουν ότι και η ποπ μουσική έχει κανόνες και ίσως τους πιο αυστηρούς).