Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Μαρία Κουτσομάλλη: MAN RAY. Τα πρόσωπα της Γυναίκας

Μαρία Κουτσομάλλη: MAN RAY. Τα πρόσωπα της Γυναίκας

«Χρειαζόταν, εν τέλει, όλη αυτή η σπινθηροβόλος περιέργεια, όλη η ακαταμάχητη τόλμη που χαρακτηρίζουν, άλλωστε, τη συμπεριφορά του διανοούμενου Man Ray, για να μπορέσουν τα τόσα αντιφατικά και γοητευτικά συνάμα χαρακτηριστικά, τα οποία επιλέγει να μας δώσει, να γίνουν ένα και μοναδικό ον, στο πρόσωπο του οποίου μας έμελλε να δούμε την τελευταία ενσάρκωση της Σφίγγας».

André Breton, Τα πρόσωπα της Γυναίκας

Η φετινή έκθεση του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Άνδρο, παρουσιάζει τα πρόσωπα της γυναίκας όπως τα επινόησε και τα αποτύπωσε καλλιτεχνικά ο σημαντικός αμερικανός φωτογράφος Man Ray. Η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος βοήθησε αφενός στο να αναδειχθεί το ευρύ φάσμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας του μέσα από φωτογραφίες, γλυπτά , ελαιογραφίες, σχέδια, χαρακτικά και ready mades. Για λόγους καθαρά αφηγηματικούς, επιλέξαμε να χωρίσουμε την έκθεση σε τέσσερις ενότητες, τις μούσες του Man Ray, το Man Ray Studio, τη Γυναίκα του  πόθου, και την Σουρεαλιστική γυναίκα. Έτσι, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να πλοηγηθεί σε εξήντα δύο χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας, χωρίς γραμμική ροή, ανανεώνοντας το βλέμμα του σε έργα γνωστά, αλλά, κυρίως, ανακαλύπτοντας έργα άγνωστα.


 

 

Ως επιμελήτρια αλλά και ως γυναίκα δεν θα μπορούσα να είμαι αντικειμενική. Βλέποντας και ξαναβλέποντας την έκθεση όμως, δεν μπορώ παρά να αισθανθώ κάποια υπερηφάνεια για το φύλο μου. Τα έργα του, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο, μου αποδεικνύουν πως η Γυναίκα δεν έχει πλέον λόγο να εγκλωβίζεται μέσα σε κανένα κλισέ. Ο Man Ray μας κατάλαβε πολύ περισσότερο απ’ ό, τι εμείς οι ίδιες τον εαυτό μας και κατάφερε, καλύτερα από μας, να αντιληφθεί τη γοητεία και τις αντιφάσεις μας. Και για να αναφερθούμε στη παραπάνω μεταφορά του φίλου του, André Breton, θα πούμε πως είναι σαν να πέτυχε να δώσει τη σωστή απάντηση στο τελευταίο αίνιγμά μας.

 



Info: Η Μαρία Κουτσομάλλη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παρίσι. Εκεί ολοκλήρωσε και τις σπουδές της, στην École Supérieure de Commerce de Paris στην αρχή και στη συνέχεια στην Ιστορία της Τέχνης στη Σορβόννη και στο Management στο Πανεπιστήμιο Paris-IX Dauphine. Ξεκίνησε να εργάζεται στη Νέα Υόρκη, στον οίκο δημοπρασιών έργων τέχνης Sotheby’s, στο τμήμα Ιμπρεσιονισμού και Μοντέρνας Τέχνης. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Παρίσι, στους Christie’s, στο τμήμα Τέχνης του 19ου Αιώνα. Εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 2012, όποτε εντάχθηκε στο δυναμικό του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή. Η έκθεση "Man Ray – Τα Πρόσωπα της Γυναίκας" είναι η πρώτη της επιμέλεια.

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 33

 

Φωτό 2: Τα Δάκρυα, 1932
Αργυροτυπία, μεταγενέστερη εκτύπωση, 29 x 20 εκ., Ιδιωτική συλλογή

Φωτό 3: Το βιολί του Ingres, 1924
Αργυροτυπία, μεταγενέστερη εκτύπωση, 26,5 x 21 εκ., Ιδιωτική συλλογή

Σχετικές ειδήσεις
Απ’ την Άβυσσο ως την Άβυσσο & ο Θρίαμβος της Δημιουργίας στο Ωδείο Αθηνών
23.11.2016 13:19
Την «αστραπόχρονη» πορεία από τη ζωή ως το θάνατο, αυτό το φωτεινό μεσοδιάστημα κατά τον Καζαντζάκη, εξερευνά η έκθεση «Flying over the Abyss – Η Υπέρβαση της Άβυσσος» που παρουσιάζει ο οργανισμός ΝΕΟΝ στο Ωδείο Αθηνών. Η Δήμητρα Τσιαούσκογλου επισκέφτηκε την έκθεση και μας μεταφέρει τις εντυπώσεις της.
Μαρία Φιλοπούλου: Το αντίδοτο του νερού (l'eau comme antidote)
08.06.2016 10:53
Έχω εμμονή με το νερό και ό,τι έχει σχέση μ´ αυτό, στην προσωπική μου ζωή και στην ζωγραφική μου τα τελευταία χρόνια.
Γιάννης Αδαμάκος: Το ταξίδι μου
27.01.2016 13:13
Η ζωγραφική μου περιστρέφεται γύρω από τρία θεμελιώδη στοιχεία: τον Χώρο, τη Φιγούρα και το Φως. Ζωγραφίζω με θεματικές ενότητες.
Depression Era: Κατοίκηση
13.01.2016 11:48
“Αν και η ψυχολογική πίεση συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα βρεθούν στον Άρη, μάλλον δεν αποτελεί ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο το οποίο θα μπορούσε να ματαιώσει κάθε σχέδιο για τη δημιουργία μιας αποικίας στον Κόκκινο Πλανήτη.”
Δημήτρης Μεράντζας: Περίπατος
15.12.2015 16:50
Πριν από 20 χρόνια -τον Σεπτέμβριο του 1995- ξεκίνησα να οργανώνω την σύνθεση ενός έργου που δεν είχε εμφανή αισθητική σχέση με την μέχρι τότε δουλειά μου και αποτέλεσε την εκκίνηση μιας μεγάλης -σε έκταση- ενότητας, η οποία είναι συνεχώς σε εξέλιξη και φέρει τον γενικό τίτλο : «Η Πραγματικότητα είναι Πληροφοριοδότης της φαντασίας».