Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Σοφία Μαυραγάνη: Περιμένοντας τον Ήρωα

Σοφία Μαυραγάνη: Περιμένοντας τον Ήρωα

Είναι ο ήρωας αποτέλεσμα ευφάνταστης μυθοπλασίας ή είναι η αντανάκλαση της κοινωνίας μέσα στην οποία δημιουργήθηκε;

Βουτώντας στη μνήμη και τις εμπειρίες που συγκροτούν το δυτικό άνθρωπο του 21αι., πολλά ονόματα ηρώων θα μας έρθουν στο μυαλό: Αχιλλέας, Ηρακλής, Οδυσσέας, Νταρτανιάν, σούπερμαν, σπάιντερμαν, αστυνόμος Σαϊνης, κάτγουμαν, Ρομπέν των δασών, άγνωστος στρατιώτης, κώστας Κυριακίδης που έσωσε τη Μαρία Παπαδοπούλου από βέβαιο θάνατο και πολλοί άλλοι.

Οι ήρωες εμφανίζονται για να σώσουν τον κόσμο και είναι έτοιμοι για το σκοπό αυτό να θυσιάσουν ακόμα και την ίδια τους την ύπαρξη.

Τα παραδείγματά τους ξεπερνούν κάθε φαντασία, είναι μεγαλειώδη και άξια του θαυμασμού των υπολοίπων.

Μέσα σε αυτό το φαντασμαγορικό υπερανθρώπινο πλαίσιο, το συνοδευόμενο από τυμπανοκρουσίες, φωτιστικά εφέ, χαμόγελα σωσμένων και ζητωκραυγές πλήθους,αναπόφευκτα προκύπτουν κάποια ερωτήματα.

Αποτελούν οι ήρωες μια ζωντανή ιστορική πραγματικότητα ή είναι η αφήγηση/εικονογράφηση της φαντασίας ενός δημιουργικού μυαλού; Και αν ναι, ποια η σχέση τους με την κοινωνία από την οποία προέρχονται;

Και ο συλλογισμός καλπάζει παρακάτω. Οι κοινωνίες έχουν ανάγκη από ήρωες; Ποιοί είναι αυτοί οι άλλοι που περιμένουν τη σωτηρία τους από εναν καλύτερο από όλους τους; Και γιατί αναθέτουν την επίλυση των προβλημάτων τους αντί να την αναλάβουν οι ίδιοι; “Αλίμονο στη χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες” είπε ο Βertolt Brecht και αν αντικαταστήσω τη λέξη χώρα με αυτή της κοινωνίας ή του ανθρώπου προβληματίζομαι αν θα πρέπει να συμφωνήσω μαζί του.

Τελικά οι κοινωνίες είναι ικανές να υποστηρίξουν συλλογικούς άθλους ή όχι; Και αν δεχτούμε τελικά ότι οι ήρωες είναι περιττοί, τί θα γίνει με όλες αυτές τις καταπληκτικές φιγούρες που έχουν εξιτάρει τη φαντασία τόσων γενεών και έχουν εμφυσήσει πρότυπα συμπεριφοράς και γεναιότητας, καταπολεμώντας το κακό.

Τώρα, βέβαια, που το κακό παίζει παιχνίδι με την ίδια του την έννοια, εμφανιζόμενο ως καλό και η ηρωική πράξη χρειάζεται να επαναπροσδιορίσει το περιεχόμενό της, τώρα που η φαντασία μας υπερφορτίζεται σε σημείο απενεργοποίησης, οι ήρωες μάλλον δυσκολεύονται να βρουν θέση στις νέες συνθήκες. Σα να κρύβονται, φοβούμενοι να αποκαλυφθούν. Και εμείς φαίνεται οτι απλά τους περιμένουμε...

Ο ήρωας, ως έννοια και κοινωνικό φαινόμενο, είναι το θέμα που διαπραγματεύεται το νέο έργο της Σοφίας Μαυραγάνη. Το περιμένουμε το Νοέμβρη στο Θέατρο Πόρτα.

Info: Η Σοφία Μαυραγάνη είναι χορογράφος, εκπαιδεύτρια, concept designer. Έχει σπούδασει χορογραφία/dancemaking στο ArtEZ UniversityofArts, Άρνεμ/Ολλανδία (2001-2005) και Oργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων/marketing στo Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1996-2000). Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σε ανεξάρτητα θέατρα καθώς και φεστιβάλ (Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, Φεστιβάλ Δημητρίων, MIRfestival, Open Latitudes κ.α.). Από το 2010, συνδιοργανώνει με την ομάδα amorphy τις βραδιές αυτοσχεδιασμού DoBeDOBEDO με τη συμμετοχή κάθε χρονιά πάνω από 70 καλλιτεχνών. Η εκπαιδευτική της δράση χαρακτηρίζεται απο τη δημιουργία πρωτότυπων εκπαιδευτικών και καλλιτεχνικών μοντέλων (out of order, playfor4, playforPLACE). Είναι ιδρυτικό μέλος του διεθνούς καλλιτεχνικού δικτύου FINGERSIX και της ομάδας FINGERSIX/Athens.

www.sofiamavragani.com
www.playfor4.wordpress.com

*Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 33

Φωτό: @Δέσποινα Σπύρου

Σχετικές ειδήσεις
Κατερίνα Κασιούμη: 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
08.07.2016 14:55
Θυμάμαι σαν παιδί να περπατάω στους δρόμους των Ιωαννίνων, πηγαίνοντας από το ένα μάθημα στο άλλο, με αγωνία, να προλάβω… και ένα σύννεφο σκέψεων πάνω από το κεφάλι μου για το αν έχουν νόημα όλα αυτά… Αναρωτιόμουν αν όλη αυτή η γνώση θα ησύχαζε την αγωνία που όλοι οι άνθρωποι, ακόμη και τα μικρά παιδιά, έχουν για το μέλλον. Το μόνο μάθημα στο οποίο πήγαινα ανάλαφρα, νιώθοντας κάτι μαγικό να συμβαίνει, ήταν το μάθημα του χορού. Ήδη από τη διαδρομή, πηγαίνοντας, περπατούσα με ένα διαφορετικό τρόπο, με έναν τρόπο σαν να με πήγαινε κάποιος άλλος εκεί που εγώ ήθελα.
Εύη Σούλη: Αστικές ουτοπίες σε κατάρρευση
20.04.2016 17:30
Μη τόποι, άχρονοι, φανταστικοί, ιδανικές κοινωνίες με τέλειο κοινωνικό, πολιτικό και νομικό σύστημα. Χαμένες Ατλαντίδες στα βάθη των θαλασσών. Ιδεολογίες για το καλό και το δίκαιο, το ηθικό και το ορθό. Κριτικές και αναλύσεις και θεωρίες. Προσπάθειες και απογοητεύσεις. Το τείχος του μίσους και ο Cave στα φτερά του Έρωτα. Μητέρες με όνειρα και εφηβικά παιχνίδια. Έρωτες και καταρρεύσεις και ξανά έρωτες. Ώρα μηδέν, κενό.
Μαριάννα Βαρβιάνη: Η ιδέα πίσω από το ‘Vortex’
15.03.2016 13:47
Πριν από δυο χρόνια περίπου καθόμουν σε ένα πεζούλι ενός πανηγυριού στην Ικαρία και παρακολουθούσα τον κόσμο να χορεύει. Χόρευαν, ακολουθώντας ένα σπειροειδές σχήμα, χωρίς να συγκρούονται μεταξύ τους και το σχήμα που ακολουθούσαν έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε αρχή και τέλος, ότι θα μπορούσε να κινείται έτσι για πάντα.
Μαρίνα Μαυρογένη: Ο φόβος της γελοιότητας στην τέχνη του χορού
05.02.2016 11:36
Μου αρέσει να δημιουργώ με άξονα το χιούμορ και να βρίσκω τον τρόπο εκείνο της ανεπιτήδευτης έκφρασης. Αυτό το Φεβρουάριο χορογραφώ και σκηνοθετώ δύο performances στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων με τίτλους «4» και «Η Χαρά της Αποτυχίας». Είναι δύο έργα που φλερτάρουν με τη γελοιότητα, με το άτεχνο καλλιτεχνικό δημιούργημα.
Χρυσηίς Λιατζιβίρη – SYNDRAM dance co: Ο Χορός δεν είναι απλά 'Φαίνεσθαι'
22.12.2015 14:43
- Σ’ αρέσει να κρύβεσαι; - Όχι. Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι…Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι με τον τρόπο που το «σήμερα» μπορεί να εκθέσει παραμορφώνοντας το οτιδήποτε… Δεν μ’ αρέσει να κοινοποιώ τις κρίσεις μου… Δεν μ’ αρέσουν οι κρίσεις μου έτσι όπως αυτές γεννιούνται και προβάλλουν το «εγώ» μου μέσα από την κρίση… Δεν μ’ αρέσει να με αλλοτριώνουν το «φαίνεσθαι», η κρίση, η κατάκριση…