Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Ρήσος, Κατερίνα Ευαγγελάτου
Δημοσίευση: Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015 09:48
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Ρήσος, Κατερίνα Ευαγγελάτου

«Οι νέοι δεν έχουν κακές διαθέσεις. Είναι μάλλον καλοί, επειδή δεν είδαν ακόμη πολλά παραδείγματα διεφθαρμένων ανθρώπων. Είναι ευκολόπιστοι, επειδή ακόμα δεν τους έχουν εξαπατήσει συχνά»

Αριστοτέλης – «Ήθη των νέων»

 

Ένα από τα συστατικά που κάνουν μια παράσταση ξεχωριστή, ανεξαρτήτως σκηνοθετικής και υποκριτικής κατεύθυνσης, είναι ο χώρος που επιλέγεται για να οικοδομηθεί η δράση. Και ως προς αυτό ο «Ρήσος» της Κατερίνας Ευαγγελάτου , κέρδισε τις εντυπώσεις , μιας και πραγματοποιήθηκε στο Λύκειο του Αριστοτέλη, έναν αρχαιολογικό τόπο-κρυφό διαμάντι στην καρδιά της Αθήνας. Δίπλα σε παλιές αστικές πολυκατοικίες και δρόμους με ανθισμένες μπουκαμβίλιες, με περαστικούς να παρακολουθούν ξαφνιασμένοι τα δρώμενα, εκτυλίχθηκε η –σε αρκετούς άγνωστη- ευριπίδεια (;) τραγωδία .

 

Στην Τροία, την εποχή του μεγάλου πολέμου, ο Έκτορας στέλνει τον Δόλωνα να κατασκοπεύσει τους Αργείους και εκείνος ζητά αντάλλαγμα τα άλογα του Αχιλλέα σε περίπτωση νίκης. Όμως, ο Οδυσσέας με τον Διομήδη, τον συλλαμβάνουν και έτσι μαθαίνουν τον τρόπο για να εισχωρήσουν στο στρατόπεδο του εχθρού. Εκείνη την ώρα, στην Τροία φτάνει ο βασιλιάς της Θράκης, Ρήσος, για να βοηθήσει στην μάχη και η Αθηνά καθοδηγεί τους Έλληνες να σκοτώσουν εκείνον αντί του Έκτορα. Από την άλλη, ο Ηνίοχος, παρακολουθεί το έγκλημα μα δεν εντοπίζει ποιος το έπραξε και κατηγορεί τον Έκτορα. Τότε, η μητέρα του Ρήσου, η Μούσα, παρακαλεί την Περσεφόνη να αφήσει το γιο της αθάνατο, κρυμμένο στο Πάγγαιο. Την επόμενη μέρα οι Τρώες, ετοιμάζονται για την κορυφαία επίθεση ενάντια στους Έλληνες, χωρίς τον Ρήσο στο πλευρό τους…

 

Πολλά έχουν ειπωθεί κατά καιρούς για την «πατρότητα» του έργου. Αμφισβητείται ότι συγγραφέας του είναι  ο Ευριπίδης λόγω της μετρικής μορφής του, την ύπαρξη δύο «από μηχανής θεών» και την έλλειψη τραγικότητας της βασικής ιδέας. Επιπλέον, κάποιοι έχουν ισχυριστεί κατά καιρούς ότι η δομή του κειμένου, παραπέμπει περισσότερο στο Σοφοκλή. Παρόλα αυτά, επικράτησε η άποψη πως ανήκει στον Ευριπίδη και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα νεανικά του, πρώιμα έργα. Η συγγραφή του υπολογίζεται γύρω στο 455-450 π.Χ.

 

 

 

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου προσπάθησε να συνδέσει τα αριστοτελικά κείμενα «Τόπος», «Περί ενυπνίων», «Ήθη των νέων», συνοδευμένα από σωματικά δρώμενα που το κοινό παρακολουθεί περπατώντας, με την αρχή του Ρήσου, όπου ο Έκτορας ξυπνά αλαφιασμένος από όνειρο. Μεγαλόπνοο εγχείρημα που αφήνει καλές εντυπώσεις, ειδικά ως προς τη χρήση του μεγάλου χώρου. Σε αυτό βοηθά πολύ η εμπνευσμένη χορογραφία της Πατρίσιας Απέργη. Όσον αφορά στο κύριο έργο , τα ξύλινα σπαθιά, τα χάρτινα «ναπολεόντεια» καπέλα και τα κοντά παντελονάκια, παραπέμπουν σε εικόνες άλλης εποχής, μια πιθανή «σάτιρα» του πολέμου, ιδωμένη μέσα από μάτια νεανικά, πιο αθώα ίσως. Μα υπήρξαν και επιλογές με αμφίβολο αποτέλεσμα. Μία από αυτές είναι η επιτακτική ανάγκη της σκηνοθεσίας να εκμεταλλευτεί ολόκληρο το χώρο και έτσι το αποτέλεσμα, μπορεί να ήταν εντυπωσιακό οπτικά, όμως υπήρξαν στιγμές που κατάπινε τη δράση και τους ίδιους τους ηθοποιούς. Σημαντικοί αρωγοί στην πρωτότυπη προσπάθεια ήταν η καθηλωτική μουσική σύνθεση του Λευτέρη Βενιάδη με την τάξη κρουστών του Ωδείου Αθηνών, τα εξαιρετικά, σχεδιασμένα για την περίσταση κοστούμια της Βασιλικής Σύρμα, που υπηρέτησαν αισθητικά τη σκηνοθετική έμπνευση και οι εμβληματικοί φωτισμοί των Γιώργου Τέλλου και Στέλλας Κάλτσου. Η μετάφραση του Κώστα Τοπούζη φαντάζει κάπως απλοϊκή και έχει επεξεργαστεί δραματουργικά από την ίδια τη σκηνοθέτιδα.

 

Ως προς τους ηθοποιούς, ξεχωρίζουν ο Ορφέας Αυγουστίδης ως «Ρήσος» και ο Αργύρης Πανταζάρας ως «Έκτορας», ο μεν πρώτος για την μεστότητα της συνολικής ερμηνείας και ο δεύτερος για την ενέργεια και το άρτιο, κινησιολογικό κομμάτι του ρόλου του, που εντυπωσιάζει. Ο υπόλοιπος θίασος , αποτελείται από τους Προμηθέα Αλειφερόπουλο («Ηνίοχος»), Αντριάν Κολαρίτζ, Γιώργο Κουτλή, Ερρίκο Μηλιάρη, Λευτέρη Πολυχρόνη, Δημόκριτο Σηφάκη, Ουσίκ Χανικιάν, Ηλία Χατζηγεωργίου, που ακολουθώντας τις οδηγίες, απέδωσαν ό,τι τους ζητήθηκε, έστω και αν δεν ήταν εφικτή κάποια υπέρβαση, ενώ ως προς τη σωματική εκτέλεση ήταν σαφώς πολύ καλύτεροι.

 

Ο «Ρήσος» της Κατερίνας Ευαγγελάτου, είχε πρόθεση πρωτοτυπίας και μένει κυρίως στη μνήμη για το εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα σε έναν εξίσου ενδιαφέροντα φυσικό σκηνικό χώρο. 

 

 

Ο Ρήσος, του Ευριπίδη (;), παρουσιάζεται από την Κατερίνα Ευαγγελάτου στο Λύκειο του Αριστοτέλη, έως 9 Αυγούστου 2015, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Περισσότερες πληροφορίες.

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.