Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Λίνα Ζαρκαδούλα: Περπατώντας στα σύννεφα

Λίνα Ζαρκαδούλα: Περπατώντας στα σύννεφα

Τρία πράγματα υπάρχουν στον κόσμο σύμφωνα με τον Ρούπερτ Μπρούκ: Το να διαβάζεις ποίηση, το να γράφεις ποίηση, και το πιο καλό απ΄ όλα, το να ζεις την ποίηση.


Ο Ρούπερτ Μπρουκ ήταν ένα αίνιγμα. Ο πιο όμορφος νεαρός της Αγγλίας, σύμφωνα με τον Γέιτς. Έζησε έναν εξαιρετικά σύντομο πλην όμως έντονο βίο στην ταραχώδη περίοδο των αρχών του προηγούμενου αιώνα πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

 

Όπως όλοι οι «καταραμένοι» ποιητές ο Μπρουκ φλερτάρει με την αυτοκαταστροφή. Υποβάλει τον εαυτό του σε μια διαρκή αναμέτρηση με το νόημα και τη ματαιότητα. Είτε αφορά την περιπλάνηση, είτε την ερωτική αναζήτηση, ο Μπρουκ επιδιώκει την αίσθηση ενός προορισμού. Από εραστής και ποιητής γίνεται στρατιώτης, υπηρετώντας στο Βρετανικό Ναυτικό στον πόλεμο και τελικά πεθαίνει άδοξα από το τσίμπημα ενός κουνουπιού στα ανοιχτά της Σκύρου πριν τη μάχη της Καλλίπολης.

 

Ήθελα να κάνω μια παράσταση που να υπερβαίνει τη βιογραφική σύμβαση. Δεν ήθελα τον κόσμο του Ρούπερτ Μπρουκ, αλλά τον κόσμο μέσα από τα μάτια του. Ο ανεκπλήρωτος προορισμός αποτέλεσε για μένα τον σκηνοθετικό μου άξονα. Δεν με γοήτευσε μόνο η γεμάτη λυρισμό και άκρατο συναισθηματισμό ποίησή του με τη βαθιά αίσθηση του χιούμορ και της ματαιότητας. Είχα την ανάγκη να αφηγηθώ μια ιστορία βλεμμάτων —το ερωτικό, το ποιητικό, το πατριωτικό και τέλος το απελπισμένο βλέμμα του ανθρώπου που παραδίδεται στο τέλος του.


Θεωρώ ότι τόσο ο Γιάννης Σκαραγκάς με το ποιητικό κείμενό του όσο και ο Θόδωρος Λεμπέσης με τη μουσική του, κύκλωσαν τη ζωή και την προσωπικότητα του Μπρουκ με τρόπο ευφυή και αισθαντικό. Το διήμερο αφιέρωμα ξεκινάει με την παράσταση Αυτοί που περπατούν στα σύννεφα και ολοκληρώνεται με τη συναυλία Η μουσική γεωγραφία στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο που διευθύνει ο Θόδωρος Λεμπέσης.

 
Σε μια  περίοδο όπου πολλές παραστάσεις αναβλήθηκαν ή ματαιώθηκαν, θεωρώ ότι η πρωτοβουλία του Δήμου Σκύρου και η επίμονη υποστήριξη του δημάρχου της, κ. Μίλτου Χατζηγιαννάκη, στο διήμερο αφιέρωμα για τα εκατό χρόνια από το θάνατο του Μπρουκ, αποδεικνύει ένα πράγμα: ότι η προσπάθειά μας να αλλάξουμε τη ζοφερή πραγματικότητα μέσα από τον πολιτισμό προϋποθέτει πάντα την ίδια ευαισθησία, γενναιότητα και ανάγκη συνομιλήσουμε με μια κοινή γλώσσα. Να αντιμετωπίσουμε το περιβάλλον μιας κοινής κρίσης συμφωνώντας σε αυτά που μας συνδέουν.

Info: Η κυρία Λίνα Ζαρκαδούλα είναι σκηνοθέτις της παράστασης «Αυτοί που περπατούν στα σύννεφα» που θα παρουσιαστεί την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015 στις 9.00 στο Θέατρο Μουσείου Φαλτάιτς της Σκύρου.


Photo: Κατερίνα Μαυράκη

 

To Διήμερο μουσικοθεατρικό αφιέρωμα στον ποιητή Ρούπερτ Μπρουκ θα πραγματοποιηθεί στη Σκύρο στις 28 & 29 Ιουλίου 2015


Σχετικές ειδήσεις
Μάνος Στεφανάκης: Η πρώτη ανάγνωση…
07.02.2017 14:37
Ο Μάνος Στεφανάκης θυμάται την πρώτη φορά που διάβασε τον «Ντέτεκτιβ» του Δημήτρη Χατζή, που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο Skrow Theater σε δική του σκηνοθεσία.
Νατάσα Τριανταφύλλη: Η γοητεία του κρυφού στο «Περιμένοντας τον Godot»
26.07.2016 15:44
Διαβάζοντας και μελετώντας το έργο του Σάμουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Godot» δεν μπορείς παρά να βρεθείς αντιμέτωπος με δεκάδες γρίφους. Από την αρχική αποκρυπτογράφηση του τίτλου, μέχρι πολλές άλλες στιγμές μέσα στο έργο, όπου ο Μπέκετ επιλέγει να συμπυκνώσει με τρόπο γοητευτικό και να κρύψει νοήματα και πληροφορίες πίσω από τοπωνύμια, ονόματα, λογοπαίγνια και ρυθμούς. Δεν μπορείς, μελετώντας την ζωή του, να συνδέσεις αυτό το παιχνίδι δομής του κειμένου με την μόλις πριν λίγα χρόνια από την συγγραφή του έργου δράση του Μπέκετ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Βαρβάρα Δούκα: Stagedoor – μια 'πόρτα' για το μουσικό θέατρο
04.03.2016 12:34
Από παλιά στην εκπαίδευση, είχα μια εμμονή....να καταλαμβάνω τα κενά.... Είναι κοινό μυστικό, ότι πολλές ελλείψεις ελλοχεύουν στη βασική εκπαίδευση των ηθοποιών, αλλά και σε όλη τη γκάμα της καλλιτεχνικής παιδείας στη χώρα μας. Λίγο η νοοτροπία του 'χειροποίητου' που έχουμε, λίγο η αφελής εκτίμηση ότι 'μεταδίδοντας την πείρα μας' από γενιά σε γενιά αρκεί, και κυρίως η γενικότερη έλλειψη εξειδικευμένης και στοχευμένης γνώσης σε όλα τα επίπεδα της Παιδείας, δημιούργησαν ένα 'δημιουργικό' καραβάνι καλλιτεχνών, που ζήτησαν στο εξωτερικό αυτή την οργανωμένη γνώση.
Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»
02.03.2016 14:44
Την άνοιξη του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, μου έφερε την συλλογή διηγημάτων της Ελένης Τσεκούρα, με τίτλο Αδέσποτα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο διήγημα, την Έξοδο Κινδύνου. Το διάβασα κυριολεκτικά χωρίς ανάσα, βιώνοντας την αγωνία και τον πανικό της αντί-ηρωίδας Ελίνας στο υπαρξιακό αδιέξοδο που την εγκλώβιζε. Ένα αδιέξοδο που αναγνώρισα σαν πολύ οικείο.
Μπάμπης Χατζηδάκης: Σπαράγματα! Ανασύρω απ’ τη μνήμη μου λέξεις…
22.02.2016 12:30
Μαρτυρία του υπ’ αριθμόν 1245 των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων. Αποκαλούμενες ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΑΞΗΣ κοινώς ΜΑΤ. Κατόπιν ιατρικού συμβουλίου, πρόωρη συνταξιοδότηση, επανεξέταση, και το πεπόνι και το μαχαίρι, μετάλλιο ευδόκιμης υπηρεσίας! Δεν έχεις τι να κάνεις. Δεν έχω κλείσει τα 65 μου, επιτρέψτε μου να δουλέψω, δεν είναι δικαίωμά μου; Η κόρη μου θέλει σύνταξη 10 χρόνια πριν αρχίσει να δουλεύει, μην και δεν προλάβει.