Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Λίνα Ζαρκαδούλα: Περπατώντας στα σύννεφα

Λίνα Ζαρκαδούλα: Περπατώντας στα σύννεφα

Τρία πράγματα υπάρχουν στον κόσμο σύμφωνα με τον Ρούπερτ Μπρούκ: Το να διαβάζεις ποίηση, το να γράφεις ποίηση, και το πιο καλό απ΄ όλα, το να ζεις την ποίηση.


Ο Ρούπερτ Μπρουκ ήταν ένα αίνιγμα. Ο πιο όμορφος νεαρός της Αγγλίας, σύμφωνα με τον Γέιτς. Έζησε έναν εξαιρετικά σύντομο πλην όμως έντονο βίο στην ταραχώδη περίοδο των αρχών του προηγούμενου αιώνα πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

 

Όπως όλοι οι «καταραμένοι» ποιητές ο Μπρουκ φλερτάρει με την αυτοκαταστροφή. Υποβάλει τον εαυτό του σε μια διαρκή αναμέτρηση με το νόημα και τη ματαιότητα. Είτε αφορά την περιπλάνηση, είτε την ερωτική αναζήτηση, ο Μπρουκ επιδιώκει την αίσθηση ενός προορισμού. Από εραστής και ποιητής γίνεται στρατιώτης, υπηρετώντας στο Βρετανικό Ναυτικό στον πόλεμο και τελικά πεθαίνει άδοξα από το τσίμπημα ενός κουνουπιού στα ανοιχτά της Σκύρου πριν τη μάχη της Καλλίπολης.

 

Ήθελα να κάνω μια παράσταση που να υπερβαίνει τη βιογραφική σύμβαση. Δεν ήθελα τον κόσμο του Ρούπερτ Μπρουκ, αλλά τον κόσμο μέσα από τα μάτια του. Ο ανεκπλήρωτος προορισμός αποτέλεσε για μένα τον σκηνοθετικό μου άξονα. Δεν με γοήτευσε μόνο η γεμάτη λυρισμό και άκρατο συναισθηματισμό ποίησή του με τη βαθιά αίσθηση του χιούμορ και της ματαιότητας. Είχα την ανάγκη να αφηγηθώ μια ιστορία βλεμμάτων —το ερωτικό, το ποιητικό, το πατριωτικό και τέλος το απελπισμένο βλέμμα του ανθρώπου που παραδίδεται στο τέλος του.


Θεωρώ ότι τόσο ο Γιάννης Σκαραγκάς με το ποιητικό κείμενό του όσο και ο Θόδωρος Λεμπέσης με τη μουσική του, κύκλωσαν τη ζωή και την προσωπικότητα του Μπρουκ με τρόπο ευφυή και αισθαντικό. Το διήμερο αφιέρωμα ξεκινάει με την παράσταση Αυτοί που περπατούν στα σύννεφα και ολοκληρώνεται με τη συναυλία Η μουσική γεωγραφία στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο που διευθύνει ο Θόδωρος Λεμπέσης.

 
Σε μια  περίοδο όπου πολλές παραστάσεις αναβλήθηκαν ή ματαιώθηκαν, θεωρώ ότι η πρωτοβουλία του Δήμου Σκύρου και η επίμονη υποστήριξη του δημάρχου της, κ. Μίλτου Χατζηγιαννάκη, στο διήμερο αφιέρωμα για τα εκατό χρόνια από το θάνατο του Μπρουκ, αποδεικνύει ένα πράγμα: ότι η προσπάθειά μας να αλλάξουμε τη ζοφερή πραγματικότητα μέσα από τον πολιτισμό προϋποθέτει πάντα την ίδια ευαισθησία, γενναιότητα και ανάγκη συνομιλήσουμε με μια κοινή γλώσσα. Να αντιμετωπίσουμε το περιβάλλον μιας κοινής κρίσης συμφωνώντας σε αυτά που μας συνδέουν.

Info: Η κυρία Λίνα Ζαρκαδούλα είναι σκηνοθέτις της παράστασης «Αυτοί που περπατούν στα σύννεφα» που θα παρουσιαστεί την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015 στις 9.00 στο Θέατρο Μουσείου Φαλτάιτς της Σκύρου.


Photo: Κατερίνα Μαυράκη

 

To Διήμερο μουσικοθεατρικό αφιέρωμα στον ποιητή Ρούπερτ Μπρουκ θα πραγματοποιηθεί στη Σκύρο στις 28 & 29 Ιουλίου 2015


Σχετικές ειδήσεις
Νατάσα Τριανταφύλλη: Η γοητεία του κρυφού στο «Περιμένοντας τον Godot»
26.07.2016 15:44
Διαβάζοντας και μελετώντας το έργο του Σάμουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Godot» δεν μπορείς παρά να βρεθείς αντιμέτωπος με δεκάδες γρίφους. Από την αρχική αποκρυπτογράφηση του τίτλου, μέχρι πολλές άλλες στιγμές μέσα στο έργο, όπου ο Μπέκετ επιλέγει να συμπυκνώσει με τρόπο γοητευτικό και να κρύψει νοήματα και πληροφορίες πίσω από τοπωνύμια, ονόματα, λογοπαίγνια και ρυθμούς. Δεν μπορείς, μελετώντας την ζωή του, να συνδέσεις αυτό το παιχνίδι δομής του κειμένου με την μόλις πριν λίγα χρόνια από την συγγραφή του έργου δράση του Μπέκετ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μάνος Βαβαδάκης: Ο έρωτας πάντα έχει τέλος, αυτό που πρέπει να κερδίσουμε είναι το μετά
16.02.2016 15:42
Η παράσταση δημιουργήθηκε σαν βάλσαμο στις πληγές ενός περασμένου έρωτα. Το υλικό από τις δίκες των Μαγισσών του Σάλεμ παρουσιάστηκε μπροστά μου εκείνη τη περίοδο της ζωής μου και η Abigail Williams με τις πράξεις της πριν από 300 χρόνια, έπαιρνε ξανά εκδίκηση για όλους εμάς. Η τέχνη λειτουργεί πάντα σαν καθαρτήριο για τις νευρώσεις των καλλιτεχνών και μακάρι αυτή η παράσταση να βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτό το μύχιο, σκοτεινό και ανεξερεύνητο κομμάτι του εαυτού μας.
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.
Λίλα Μπακλέση:  Η δική μου «Γκάμπυ»
08.12.2015 16:26
Κλεισμένοι σε έναν εργοστασιακό χώρο, έξω η ζέστη αφόρητη, προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτή τη γυναίκα. Όλοι μαζί. Καφέδες, μπισκότα, τσιγάρα, τοστάκια, ταπεράκια. Διαφωνίες, γέλια, αρχίζουμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο. Τα ταψιά του Αγγέλου, μισό τυρόπιτα ,μισό σπανακόπιτα. Τα αγόρια τρέχουν σε ακροάσεις, αναμονή. Τα καταφέρνουν. Η διαδρομή γεμάτη δυσκολίες αλλά και αισιοδοξία. Αλλάζουμε, σκεφτόμαστε σαν εκείνη, πιο ελεύθερα.