Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Κατερίνα Παπανδρέου και Κατερίνα Ζησούδη: Ένας σεισμός λέξεων για να εξιστορηθεί ένας σεισμός

Κατερίνα Παπανδρέου και Κατερίνα Ζησούδη: Ένας σεισμός λέξεων για να εξιστορηθεί ένας σεισμός

Ένας σεισμός λέξεων για να εξιστορηθεί ένας σεισμός. Κάπως έτσι θα περιέγραφε κανείς αυτό το παραλήρημα που συνέθεσε ο Kleist. Ένας καταιγισμός λέξεων, προτάσεων, παραγράφων, σελίδων και στη μέση οχτώ αφηγητές. Ο Thomas Mann γράφει κάπου: Ο Kleist έχει τον τρόπο του να μας βασανίζει και - εδώ είναι ο θρίαμβός του ως καλλιτέχνη- κατορθώνει να μας κάνει να τον ευγνωμονούμε γι' αυτό το μαρτύριο. Ένα λυτρωτικό μαρτύριο είναι λοιπόν η αφήγηση της ιστορίας του, τόσο για τους αφηγητές όσο και για τους ακροατές.


Με τον Ακύλλα Καραζήση προσπαθήσαμε εξαρχής αυτόν τον κόσμο των λέξεων να ανακαλύψουμε. Εκεί κάπου μπήκαν και βοήθησαν μουσικές αγαπημένες, παλιές και νέες. I got the blues πρωτοτραγούδησαν οι Rolling Stones το 1971 και τί πιο εύστοχο για τους δυο δυστυχείς ερωτευμένους της ιστορίας στη Χιλή του 1647! Ο Χερώνυμο και η Γιοζέφα –καταδικασμένοι από την κοινωνία για τον παράνομο έρωτά τους- σώζονται χάρη στον καταστροφικό σεισμό για να τιμωρηθούν και πάλι λίγες ώρες αργότερα μέσα στην  εκκλησία από μια κοινωνία που δύσκολα ξεχνά και συγχωρεί. In the only church the earthquake spared for them was meant to die. He went first then came her turn, she screamed but did them no good. Τhey ‘ll never see again roses bloom λέει η Μπαλάντα του Χερώνυμο και της Γιοζέφα, την οποία έγραψε ο Γιωργός Κατσής για την παράσταση .

Η χαρά κρατάει λίγο και η τυφλή βία του όχλου κερδίζει πανηγυρικά. Η όποια επικαιρότητα αυτής της φράσης είναι τόσο προφανής που δε χρήζει καν περαιτέρω ανάλυσης.. Και κάπως έτσι φτάνουμε στη σκηνική αποτύπωση αυτής της νουβέλας. Με μια σκυταλοδρομία από τον έναν στον άλλον, με ένα μαραθώνιο αφήγησης.

 

Αν οι θεατές βγαίνοντας από την παράσταση νιώθουν την ίδια περίεργη αγαλλίαση έχοντ νιώσει κι εμείς διαβάζοντας την, τότε το στοίχημα είναι κερδισμένο.



Photo1: Κατερίνα Παπανδρέου, photo 2: Κατερίνα Ζησούδη / Photos: BigAlejandro
 

 

 

Η παράσταση «Ο σεισμός στη Χιλή», του Χάινριχ Φον Κλάιστ παρουσιάζεται στο Bios  μέχρι τις 24 Μαΐου 2015


Σχετικές ειδήσεις
Μαρία Μαλλούχου: Η παρέλαση της Λούλας Αναγνωστάκη
08.07.2016 14:25
Όταν ξεκινώ να συμμετέχω σε ένα έργο διακατέχομαι από ένα ακαθόριστο προαίσθημα όμοιο με μυρωδιά. Κι αυτό συμβαίνει επειδή στην σύνδεσή μου με το έργο υπάρχει κάτι οικείο που πρόκειται να το ανακαλύψω. Το προαίσθημα στο συγκεκριμένο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη μορφοποιήθηκε και προσδιορίστηκε ως ένας ερημικός τόπος. Ένας τόπος που εμπερικλείει την μοναξιά και την σιωπή.
Κατερίνα Μισιχρόνη: Ημέρα Τετάρτη, ώρα 11.15 το πρωί
27.04.2016 11:10
Να 'μαι λοιπόν. Ένα ωραίο πρωινό, ημέρα Τετάρτη, ώρα 11.15 το πρωί, προσγειώνομαι με 2 βαλίτσες στο μακρινό Λ.Α. Πήρα λέει την απόφαση να αφήσω για λίγο τη χώρα μου, τη δουλειά μου, τους φίλους μου, το σπίτι μου και να δοκιμάσω την "τύχη μου" στη μακρινή Αμέρικα!
Ζαφείρης Νικήτας: Σκηνοθετώντας το Φιλάνθρωπο Όπλο
11.04.2016 16:28
Το Φιλάνθρωπο Όπλο είναι η ιστορία ενός φόνου, μιας οικογενειακής βεντέτας στην Κρήτη. Ένας έμπορος μεταξιού, ο Εμμανουήλ Γεωργίου Ζερβός, η κόρη του κι ο σύζυγός της εμπλέκονται σε ένα τρίγωνο βίας και στοργής. Ποιο είναι το κίνητρο του φόνου; Πώς αντιμετωπίζεται το πένθος; Πότε αποδίδεται η δικαιοσύνη;
Κατερίνα Γιαννοπούλου: Το ουρλιαχτό της γενιάς των προδομένων ονείρων
29.03.2016 16:29
«Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου χαλασμένα απ’ την τρέλα…» Τον Οκτώβριο του 1955, στη Six gallery του Σαν Φρανσίσκο, ο εικοσιεννιάχρονος τότε ποιητής Άλλεν Γκίνσμπεργκ διαβάζει για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό το ποίημά του με τίτλο Ουρλιαχτό. Ανάμεσα στους ακροατές ήταν ο Τζακ Κέρουακ και ο Λόρενς Φερλινγκέτι. Το ποίημα αυτό έμελλε να γίνει το μανιφέστο της γενιάς των Beat, συνοψίζοντας όλους τους φόβους, τις προσδοκίες και τα όνειρα της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς της Αμερικής που έβλεπε κάθε ανθρώπινη αξία να θυσιάζεται στον βωμό της ανόδου του καπιταλισμού και να αντικαθίσταται από ακραίο συντηρητισμό.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.