Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017
Ο «Τοίχος» ή η ελευθερία στο απόσπασμα
Δημοσίευση: Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015 11:39
Ο «Τοίχος» ή η ελευθερία στο απόσπασμα

Θα μπορούσε να είναι σπουδή για τις «εκτελέσεις της 3ης Μαΐου» του Γκόγια, σπαρακτικό και βαρυσήμαντο όπως το Πρελούδιο αρ. 24 του Σοπέν, κι είναι μόνο ένα ολιγοσέλιδο διήγημα που αποτυπώνει την παρεξηγημένη μεγαλοφυΐα του Σαρτρ. Για πολλούς από μας που τον θεωρούμε σήμερα πια ένα τουριστικό αξιοθέατο του Σαιν Ζερμέν, αυτός ο «σκαντζόχοιρος» της παγκόσμιας λογοτεχνίας έρχεται να μας θυμίσει πως η φήμη του δεν χτίστηκε τυχαία.  Ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι έχουν δίκιο όσοι ισχυρίζονται πως απλώς κατάκλεψε τον Χάιντεγκερ, ο συγγραφέας του «Τοίχου» αποδεικνύει πως ξέρει καλύτερα από τον καθένα πώς να κάνει αφήγηση την μεγάλη φιλοσοφία  κι αυτό δεν είναι λίγο. Στον «Τοίχο» του  το μόνο που διασώζεται είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όλα τα άλλα, της ελευθερίας και της ζωής μη εξαιρουμένων, καταποντίζονται στο αβάσταχτο παιχνίδι με τον θάνατο που καταλήγει σε μια μικρή συνωμοσία της μοίρας. Η νύχτα εκείνη των τριών κρατουμένων στον Ισπανικό εμφύλιο με την ψυχολογία του μελλοθάνατου δεν θα πάψει ποτέ  να στοιχειώνει τις αναγνωστικές μας συνειδήσεις.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Το
13.01.2017 16:45
Όταν η Ρώσικη πεζογραφική παράδοση διέφυγε στη Δύση, πήρε μαζί της όλα τα φετίχ με τα οποία σαγήνευσε το αναγνωστικό κοινό απανταχού της γης.
Οι Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ
02.01.2017 12:31
Αλήθεια, τι είχε στο μυαλό του ο Χέρμαν Μπροχ όταν συνέθετε την εμβληματική τριλογία του; Η αφηγηματική πορεία του μνημειώδους έργου του οδηγεί με στοχευμένα βήματα από την πεζογραφία στην ποίηση και στο πυκνό δοκιμιακό λόγο.
Μήπως είδατε την Ντόρα Μπρούντερ;
15.12.2016 14:20
Μπορώ να φανταστώ τον Πατρίκ Μοντιανό να παραμερίζει τις παραπανίσιες λέξεις οι οποίες συνωστίζονται στο μυαλό του δημιουργού όταν εκείνος ετοιμάζεται για το δρομολόγιο της συγγραφής. Ο Γάλλος νομπελίστας είναι ένας αργυραμοιβός του πνεύματος, σφιχτοχέρης με τη γλώσσα και τα συναισθήματα. Σε αυτή την αναζήτηση -αναζήτηση της Ντόρας Μπρούντερ ή του ίδιου του Παρισιού της Κατοχής;- εμπιστεύεται περισσότερο την γραφειοκρατία της εποχής ή αφήνει να φανεί κάτι τέτοιο για τη δημιουργία ενός ύφους που διαπνέει το βιβλίο του από την πρώτη ως την τελευταία αράδα του.
Ο Άμλετ δεν μένει πια εδώ
05.12.2016 15:09
Ανάμεσα στις αρχέγονες αφηγήσεις που συνέχουν το παγκόσμιο σώμα της λογοτεχνίας, ο υπερβόρειος μύθος του Άμλετ παραμένει αναλλοίωτος. Στο τέλος του εικοστού αιώνα ένας αμερικανός συγγραφέας, ο Τζον Απντάικ, επιχειρεί ένα σχόλιο που φωτίζει αλλιώς τη μοίρα του καταραμένου πρίγκιπα. Στο μυθιστόρημά του "Γερτρούδη και Κλαύδιος" ο Απντάικ παραδίδει ένα μάθημα προοικονομίας ενώ την ίδια στιγμή σκιαγραφεί με το δικό του τρόπο τα πρόσωπα του μύθου.
Ο ιδιοφυής κύριος Μπρεχτ
29.11.2016 16:45
Τα υλικά κάνουν τον μάγειρα ή ο μάγειρας τα υλικά; Στον "Κύκλο με την κιμωλία" του Μπρεχτ, ένας απλός, απλούστατος μύθος αποκτά φτερά με τη δύναμη της αλληγορίας.
Όταν άρχιζε η κρίση...
14.11.2016 12:25
Όταν άρχιζε η νέα οικονομική κρίση στην Αμερική της νέας χιλιετίας ο Πολ Όστερ βρισκόταν εκεί κι έδινε το παρών ως συγγραφέας. Στην παράδοση των μεγάλων Αμερικανών μυθιστοριογράφων που από την εποχή του "Μόμπι Ντικ" καταγγέλλουν ήδη το αμερικανικό όνειρο, ο Όστερ γράφει το "Σάνσετ Παρκ" σαν χρονικό κατάρρευσης ενός ολόκληρου κόσμου.
Κάθε αρχή και δύσκολη
03.11.2016 13:57
Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν... Ax! Σπούδασα Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική...
Μεταξύ Οθέλου και Φάουστ
18.10.2016 12:45
Διαβάζεις τη "Σονάτα του Κρόιτσερ" του Τολστόι και νομίζεις πως έχει αναποδογυρίσει τον καμβά της "Ανάστασης" και την ξαναγράφει. Ακόμα και αν δεν είναι ο Τολστόι της Άννας Καρένινα, αποδεικνύει πως ξέρει καλύτερα από τον καθένα να μιλήσει για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο: για την τυραννία των γιατρών, για τη ζωή στις πόλεις, για το γλυκό βάσανο των παιδιών, για τις συζυγικές δυσκολίες.