Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Σάββας Στρούμπος: Σημειώσεις και σκέψεις για το "Εμείς" του Γεβγκιένι Ζαμιάτιν

Σάββας Στρούμπος: Σημειώσεις και σκέψεις για το

Η ομορφιά του αποσπάσματος είναι σκοτεινή και ασαφής, όπως το σκοτεινό άπειρο που κατοικεί μέσα στην ανθρώπινη ψυχή και τη φύση.  

Η θεατρική πράξη ως μαρτυρία, ως βίωμα, αλλά και ως ζωντανό μαρτύριο επί σκηνής. Στο επίκεντρο η τέχνη του ηθοποιού, η Μνήμη και το Πάθος. Ένα θέατρο που αρνείται τη λήθη, που αρνείται την παθητικότητα και τη συνθηκολόγηση – μπορεί να υπάρξει;

Είναι απαραίτητο ο καλλιτέχνης να παραμένει πάντα ερευνητής, να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, αφοσιωμένος στην έρευνά του, σ’ αυτό το ελάχιστο σημείο θεατρικής γης που του έχει δοθεί. Η επιμονή σ’ αυτό το ένα σημείο με φαντασία και τόλμη, μπορεί να γεννήσει άπειρους κόσμους έκφρασης.

Καθώς τα μάτια μας ανοίγουν προς τον κόσμο, χρειάζεται πάντα να έχουν τη ρίζα τους μέσα, στον εσωτερικό χώρο, στο κέντρο. Το κοίταγμα στο βάθος, αυτή η τόσο επώδυνη, αλλά και τόσο γόνιμη διαδικασία…

Δε χρειάζονται «μεγάλοι» ηθοποιοί, αλλά ηθοποιοί τρελοί και φανατικοί. Ας μην το ξεχνάμε, το θέατρο προχώρησε παραπέρα από ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους στην έρευνα της τέχνης του ηθοποιού.

Η παράσταση ως προβολή απ’ το σκοτεινό μέλλον της ανθρωπότητας. Συνεχίζουμε τη βασική ιδέα για την Τραγικωμωδία της Από-ανθρωποποίησης. Τα πρόσωπα στη σκηνή κινούνται σαν αριθμοποιημένοι υπάνθρωποι. Όλες τους, οι αναγνωρίσιμες σε μας, λειτουργίες είναι πλέον αλλοιωμένες. Βλέπουμε τη μηχανοποιημένη συμπεριφορά του ανθρώπου του τεχνικού πολιτισμού και το τραύμα της τεχνικής προόδου.

Ο Αρτώ μιλάει για τα «θριαμβευτικά προϊόντα της νοθείας» και για τα «εργοστάσια τεχνητής γονιμοποίησης». Ο άνθρωπος ως σκουπίδι και ως εμπόρευμα. Ο άνθρωπος-κλώνος. Ένας ομογενοποιημένος στρατός αναλώσιμων ανθρωπόμορφων μηχανών.

Δεν είναι ηρωισμός, αλλά η Κραυγή στα ακραία όρια μεταξύ ζωής και θανάτου. Μέσα απ’ τη χαρά ο φόβος, μέσα απ’ το φόβο η οργή, μέσα απ’ την οργή η Κραυγή. Το σώμα-και-πνεύμα των ηθοποιών να γίνει διάτρητο. Εγκλεισμός των αριθμών και των προϊόντων.  Η υπερ-ρεαλιστική βία ως δύναμη αναίρεσης και βαθύτερου επαναπροσδιορισμού των πραγμάτων.

Μόνο το ανολοκλήρωτο, το άνισο, το αποσπασματικό είναι σε θέση να εκφραστεί…

Info: Ο Σάββας Στρούμπος είναι σκηνοθέτης και ηθοποιός . Γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Από το 2003 συνεργάζεται με το Θέατρο Άττις και τον Θόδωρο Τερζόπουλο. Το 2008 ίδρυσε την Ομάδα Σημείο Μηδέν. Έχει σκηνοθετήσει κείμενα των Φραντς Κάφκα, Αλμπέρ Καμύ, Γκέοργκ Μπύχνερ κ.α.

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag


Το "Εμείς" του Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν θα παρουσιαστεί από την Ομάδα Σημείο Μηδέν στο Θέατρο Άττις, από τις 15 Μαΐου 2015. Περισσότερες πληροφορίες.

Σχετικές ειδήσεις
Μαρία Αιγινίτου: Εις Ελευθερίαν
03.02.2017 16:10
Η Μαρία Αιγινίτου γράφει για το "Εις Ελευθερίαν" της Ελεωνόρας Σταθοπούλου, που παρουσιάζεται στον Πολυχώρο ΚΕΤ κάθε Σάββατο και Κυριακή, σε δική της διασκευή και σκηνοθεσία.
Ηλιάνα Μαυρομάτη: Να μοιραστούμε την επαναστατική αισιοδοξία και την πίστη μας στον Άνθρωπο
24.01.2017 13:14
Η Ηλιάνα Μαυρομάτη ξεδιπλώνει τις σκέψεις της για την παράσταση "Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17", που επιστρέφει στο black-box του θεάτρου Επί Κολωνώ.
Γιάννης Σοφολόγης: Φυγείν αδύνατον…
20.01.2017 12:43
Ο Γιάννης Σοφολόγης γράφει τις σκέψεις του για την νικήτρια παράσταση του Scratch Night του Bob Theater Festival 2016, «Το Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη», η οποία παρουσιάζεται από τις 26 Ιανουαρίου στην ολοκληρωμένη για πρώτη φορά θεατρική εκδοχή της στο Βios.
Βασίλης Μαυρογεωργίου: Τι προσπαθεί να μας πει ο «Μικρός Πρίγκιπας»;
20.10.2016 10:14
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, με αφορμή την παράσταση "Mon petit prince" που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, γράφει για ένα ξανθό πλάσμα από άλλο πλανήτη που αγαπά ένα τριαντάφυλλο…
Γεωργία Μαυραγάνη: Τι μου έμαθε ο Ρόμπερτ Μούζιλ
15.04.2016 12:32
Πριν από τέσσερα χρόνια σε ένα βιβλίο για την ψυχανάλυση στην εφηβεία, μια μικρή αναφορά στο βιβλίο του Ρόμπερτ Μούζιλ, "Οι αναστατώσεις του οικότροφου Τέρλες". Είχα διαβάσει τον "Άνθρωπο χωρίς ιδιότητες", αλλά αυτό το βιβλίο του ομολογώ ότι δεν το ήξερα. Μου κίνησε την περιέργεια το ότι αυτός ο τόσο ιδιαίτερος συγγραφέας είχε γράψει κάτι που αναφερόταν στην εφηβική ηλικία και αποφάσισα να το διαβάσω.