Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Σάββας Στρούμπος: Σημειώσεις και σκέψεις για το "Εμείς" του Γεβγκιένι Ζαμιάτιν

Σάββας Στρούμπος: Σημειώσεις και σκέψεις για το

Η ομορφιά του αποσπάσματος είναι σκοτεινή και ασαφής, όπως το σκοτεινό άπειρο που κατοικεί μέσα στην ανθρώπινη ψυχή και τη φύση.  

Η θεατρική πράξη ως μαρτυρία, ως βίωμα, αλλά και ως ζωντανό μαρτύριο επί σκηνής. Στο επίκεντρο η τέχνη του ηθοποιού, η Μνήμη και το Πάθος. Ένα θέατρο που αρνείται τη λήθη, που αρνείται την παθητικότητα και τη συνθηκολόγηση – μπορεί να υπάρξει;

Είναι απαραίτητο ο καλλιτέχνης να παραμένει πάντα ερευνητής, να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, αφοσιωμένος στην έρευνά του, σ’ αυτό το ελάχιστο σημείο θεατρικής γης που του έχει δοθεί. Η επιμονή σ’ αυτό το ένα σημείο με φαντασία και τόλμη, μπορεί να γεννήσει άπειρους κόσμους έκφρασης.

Καθώς τα μάτια μας ανοίγουν προς τον κόσμο, χρειάζεται πάντα να έχουν τη ρίζα τους μέσα, στον εσωτερικό χώρο, στο κέντρο. Το κοίταγμα στο βάθος, αυτή η τόσο επώδυνη, αλλά και τόσο γόνιμη διαδικασία…

Δε χρειάζονται «μεγάλοι» ηθοποιοί, αλλά ηθοποιοί τρελοί και φανατικοί. Ας μην το ξεχνάμε, το θέατρο προχώρησε παραπέρα από ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους στην έρευνα της τέχνης του ηθοποιού.

Η παράσταση ως προβολή απ’ το σκοτεινό μέλλον της ανθρωπότητας. Συνεχίζουμε τη βασική ιδέα για την Τραγικωμωδία της Από-ανθρωποποίησης. Τα πρόσωπα στη σκηνή κινούνται σαν αριθμοποιημένοι υπάνθρωποι. Όλες τους, οι αναγνωρίσιμες σε μας, λειτουργίες είναι πλέον αλλοιωμένες. Βλέπουμε τη μηχανοποιημένη συμπεριφορά του ανθρώπου του τεχνικού πολιτισμού και το τραύμα της τεχνικής προόδου.

Ο Αρτώ μιλάει για τα «θριαμβευτικά προϊόντα της νοθείας» και για τα «εργοστάσια τεχνητής γονιμοποίησης». Ο άνθρωπος ως σκουπίδι και ως εμπόρευμα. Ο άνθρωπος-κλώνος. Ένας ομογενοποιημένος στρατός αναλώσιμων ανθρωπόμορφων μηχανών.

Δεν είναι ηρωισμός, αλλά η Κραυγή στα ακραία όρια μεταξύ ζωής και θανάτου. Μέσα απ’ τη χαρά ο φόβος, μέσα απ’ το φόβο η οργή, μέσα απ’ την οργή η Κραυγή. Το σώμα-και-πνεύμα των ηθοποιών να γίνει διάτρητο. Εγκλεισμός των αριθμών και των προϊόντων.  Η υπερ-ρεαλιστική βία ως δύναμη αναίρεσης και βαθύτερου επαναπροσδιορισμού των πραγμάτων.

Μόνο το ανολοκλήρωτο, το άνισο, το αποσπασματικό είναι σε θέση να εκφραστεί…

Info: Ο Σάββας Στρούμπος είναι σκηνοθέτης και ηθοποιός . Γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Από το 2003 συνεργάζεται με το Θέατρο Άττις και τον Θόδωρο Τερζόπουλο. Το 2008 ίδρυσε την Ομάδα Σημείο Μηδέν. Έχει σκηνοθετήσει κείμενα των Φραντς Κάφκα, Αλμπέρ Καμύ, Γκέοργκ Μπύχνερ κ.α.

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag


Το "Εμείς" του Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν θα παρουσιαστεί από την Ομάδα Σημείο Μηδέν στο Θέατρο Άττις, από τις 15 Μαΐου 2015. Περισσότερες πληροφορίες.

Σχετικές ειδήσεις
Μιχάλης Πανάδης: Μια φυσιολογική οικογένεια, όπως όλες, με τα δικά της...
22.11.2016 10:52
Ο Μιχάλης Πανάδης γράφει για την παράσταση "Η παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν" που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη Β' Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, μια γνήσια κωμωδία πολύ θλιβερή ή μια γνήσια τραγωδία πολύ αστεία.
Βασίλης Μαυρογεωργίου: Τι προσπαθεί να μας πει ο «Μικρός Πρίγκιπας»;
20.10.2016 10:14
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, με αφορμή την παράσταση "Mon petit prince" που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, γράφει για ένα ξανθό πλάσμα από άλλο πλανήτη που αγαπά ένα τριαντάφυλλο…
Κατερίνα Μισιχρόνη: Ημέρα Τετάρτη, ώρα 11.15 το πρωί
27.04.2016 11:10
Να 'μαι λοιπόν. Ένα ωραίο πρωινό, ημέρα Τετάρτη, ώρα 11.15 το πρωί, προσγειώνομαι με 2 βαλίτσες στο μακρινό Λ.Α. Πήρα λέει την απόφαση να αφήσω για λίγο τη χώρα μου, τη δουλειά μου, τους φίλους μου, το σπίτι μου και να δοκιμάσω την "τύχη μου" στη μακρινή Αμέρικα!
Γεωργία Μαυραγάνη: Τι μου έμαθε ο Ρόμπερτ Μούζιλ
15.04.2016 12:32
Πριν από τέσσερα χρόνια σε ένα βιβλίο για την ψυχανάλυση στην εφηβεία, μια μικρή αναφορά στο βιβλίο του Ρόμπερτ Μούζιλ, "Οι αναστατώσεις του οικότροφου Τέρλες". Είχα διαβάσει τον "Άνθρωπο χωρίς ιδιότητες", αλλά αυτό το βιβλίο του ομολογώ ότι δεν το ήξερα. Μου κίνησε την περιέργεια το ότι αυτός ο τόσο ιδιαίτερος συγγραφέας είχε γράψει κάτι που αναφερόταν στην εφηβική ηλικία και αποφάσισα να το διαβάσω.
Μπάμπης Χατζηδάκης: Σπαράγματα! Ανασύρω απ’ τη μνήμη μου λέξεις…
22.02.2016 12:30
Μαρτυρία του υπ’ αριθμόν 1245 των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων. Αποκαλούμενες ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΑΞΗΣ κοινώς ΜΑΤ. Κατόπιν ιατρικού συμβουλίου, πρόωρη συνταξιοδότηση, επανεξέταση, και το πεπόνι και το μαχαίρι, μετάλλιο ευδόκιμης υπηρεσίας! Δεν έχεις τι να κάνεις. Δεν έχω κλείσει τα 65 μου, επιτρέψτε μου να δουλέψω, δεν είναι δικαίωμά μου; Η κόρη μου θέλει σύνταξη 10 χρόνια πριν αρχίσει να δουλεύει, μην και δεν προλάβει.