Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016
Παντελής Χανδρής - Stealth, στη γκαλερί Elika: Κριτική έκθεσης
Δημοσίευση: Τρίτη, 7 Απριλίου 2015 12:14
Παντελής Χανδρής - Stealth, στη γκαλερί Elika: Κριτική έκθεσης

Μετέωρες Μορφές. Ριζωμένες Δομές.

 

Πώς από εικόνες σχεδόν ανοίκειες, προκύπτει μια αίσθηση οικεία.

Πώς από εικόνες σχεδόν οικείες, προκύπτει η αίσθηση του ανοίκειου.

 

Με τον τίτλο Stealth να δηλώνει ξεκάθαρα και να αντιστοιχεί ευθέως στην παρουσίαση της έκθεσης, τα νοήματα καλύπτονται με δεξιοτεχνία κάτω από τον μανδύα των υλικών τους. Η ατομική έκθεση του Παντελή Χανδρή συνθέτει, κατά κάποιον τρόπο, ένα ανομολόγητο “παιχνίδι”, που κινείται πάνω σε αυτή τη λογική. Αφορά σε ό, τι κρύβεται, ό, τι καλύπτεται και συνεχίζει, όμως, “λαθραία” να υφίσταται.

 

Το σημείο εκκίνησης μοιάζει να είναι η διαχείριση εαυτού μέσα από την κατάκρυψη και τη θωράκισή του, κάτι που δηλώνεται με διαφορετικές εκδοχές. Η συνείδηση της προσπάθειας της, κυριολεκτικής και μεταφορικής, κάλυψης και του ενδεχομένου της άρσης της, αποδίδεται μέσα από την εφαρμογή μιας κλιμακούμενης καλυπτικότητας. Οι ενότητες, λοιπόν, πάνω στις οποίες διατυπώνεται η αφήγηση , γίνονται αντιληπτές ως κλιμακώσεις από το ουράνιο, ό, τι κι αν σημαίνει αυτό, στο γήινο που αιωρείται. Στα πλαίσια της λογικής αυτής, προωθείται μια σύνδεση κι αλληλεπίδραση μεταξύ των στοιχείων αυτών.

 

Συνολικά, η έκθεση αρθρώνεται πάνω στα επίπεδα του χώρου, τα οποία, ήδη από την πρώτη ματιά, μοιάζουν ξεκάθαρα διαχωρισμένα και σαφή: αστερισμοί, εδάφη, περιβλήματα.

 

Οι αστερισμοί (Constellations # 1, 2, 3, 4), εκκινούν από τον κυριολεκτικό τόπο που τους περικλείει, για να αναχθούν σε “πρότυπα σχηματισμών”⋅ σαν ραχοκοκαλιές, μετατρέπονται σε τοπολογίες δικτύου που φέρουν τους κόμβους, από τους οποίους πηγάζουν οι συσχετισμοί των επιμέρους.

 

Το περιβάλλον στοιχείο (Terrain # 1, 2, 3, 4), αφορά στη μορφοποίηση του εδάφους που παρουσιάζεται απόλυτη και στιβαρή, στα ιδιόμορφα γλυπτά- μακέτες από γύψο, που ακροβατούν ανάμεσα στο φυσικό και στο ψηφιακό τοπίο.

 

Το προβλεπόμενο κατάλυμα (Camping Tent, Torso, Έκδυμα), το ακριβές περίβλημα, το απολύτως απαραίτητο και στοιχειώδες, αιωρείται στον χώρο σε μια κατάσταση παράτασης του προσωρινού.

 

Στον πυρήνα βρίσκεται η  αναφορά στα ανάλογα επίπεδα αποτύπωσης και διαχείρισης της δομής καθεαυτής. Ο καλλιτέχνης, ξεκινώντας από την αποκάλυψη, το ξεγύμνωμα του σκελετού, περνάει στην “αρμάτωσή” του και στη συνέχεια στο αντίστροφο άδειασμα και τη διατήρηση του απολύτως αναγκαίου εσωτερικού χώρου. Οπτικοποιεί στο έργο του τη δομή, ως έναν τρόπο μύησης στην εικόνα που υπήρξε και τροφοδότησε τη δημιουργία της. Παράλληλα, με τη χρήση της, διατυπώνει συνδέσεις και σχέσεις που επαναπροσδιορίζουν την οπτική της θέασης, αλλά και της θέσης.

 

 

Σε αυτήν την εξελικτική διαδικασία, κεντρικό ρόλο έχει η αντίθεση των υλικών. Ο “παραδοσιακός” γύψος,  το κάλυμμα από φύλλο mylar[1] και το ατσαλόσυρμα, αντιτίθενται, τόσο ως προς τη διαχρονική τους χρήση, όσο σε σχέση με την υφή τους και τη φόρτιση που ενέχουν. Με τον τρόπο αυτόν, το οπτικό αποτέλεσμα συνδιαμορφώνεται από τα τρία κυρίαρχα υλικά, τα οποία κάνουν, αντίστοιχα, το φως να απορροφάται, να αντανακλάται κι άλλοτε να αποτυπώνει και να εντείνει τον σκελετό των έργων.

 

Ως ένας ανάλογος σχηματισμός, με όρους αντίστιξης, μοιάζει να προκύπτει το βίντεο Μια στιγμή τίποτα, το οποίο διαχωρίζεται από τα προαναφερθέντα έργα, λόγω της σαφούς διατύπωσης της μορφής, αλλά και της διαφοροποίησης του ίδιου του μέσου που το συνθέτει. Έτσι, παρεμβάλλεται και ξεσκεπάζει από το περίβλημα, ό, τι κρυβόταν με δεξιοτεχνία. Δηλώνει το υφέρπον, στα υπόλοιπα έργα, προσωπικό στοιχείο και τόνο και αποκαλύπτει το υποκείμενο. Εισβάλλει στην αφήγηση, πραγματευόμενο το στοιχείο της έκπληξης, μετά την έκθεση στο μη- αναμενόμενο και δρα ως η επί- τόπου προσομοίωσή του, στην οποία υποβάλλεται ο ίδιος ο θεατής.

 

Σαν γενική εικόνα, η έκθεση του Παντελή Χανδρή, επικυρώνει τη μετεξέλιξη κάποιων προϋπαρχόντων μοτίβων στο έργο του, σε μια διαφοροποιημένη βάση, συνδυαστικά με την εισαγωγή νέων. Τα Terrains φαίνονται ως μια νέα εκδοχή των Τόπων[2], των βραχωδών τοπίων- νησιών και οι αστερισμοί, ως η διείσδυση στο σχετικό ενδιαφέρον, με πιο πρόσφατο παράδειγμα, το έργο του Διπλώνοντας τον Χώρο διπλώνοντας το Χρόνο στη Μεγάλη Άρκτο[3].


Παράλληλα, ο δημιουργός, εισάγοντας ένα νέο υλικό, εκείνο των κουβερτών σωτηρίας,  δίνει νέα προοπτική στο συνολικό περιεχόμενο. Τόσο μέσα από την επιλογή του υλικού, όσο και μέσα από την ποικιλία μορφών που προκύπτουν από εκείνο, πιστοποιείται η ευστοχία του “πειραματισμού”.

 

Ο Χανδρής, μέσα από τους “κρυφούς” χειρισμούς του, επαναφέρει ζητήματα αλληλουχίας των επιπέδων έξω- μέσα, εγώ- ΄Αλλος, χώρος και χρόνος. Φαίνεται να αντιμετωπίζει τη δομή σαν μονάδα καθαρών νοημάτων κι όχι να την προσεγγίζει με όρους μορφής. Διαμορφώνει την εικαστική του γλώσσα, στα πλαίσια ενός συμπαγούς συστήματος, κάτι που υποδηλώνεται από την επιμονή στην ανάδειξη της αμιγούς δομής, ως το συνεχές που διατρέχει το παρόν έργο του. Έτσι, δημιουργεί ένα σύστημα σημείων[4], που αναπτύσσεται εκτός της αντίληψής μας. Σε αυτό, δεν επιβάλλονται όροι κυριαρχίας του συνόλου επί των μερών, αντιθέτως, τα επιμέρους στοιχεία συνεισφέρουν στην εξήγηση του όλου, μέσα από τις διατυπώσεις τους. Συνεπώς, ο καλλιτέχνης οδεύει προς πιο λιτές φόρμες και προς σαφή νοήματα, με το αποτέλεσμα να παραμένει απόκοσμο και γνώριμο στον ίδιο χρόνο, οικείο κι ανοίκειο μαζί.



[1] Μylar: συνθετικό, πλαστικό υλικό σε φύλλα, με κεντρική ιδιότητα τη θερμική θωράκιση. Έχει μεγάλο εύρος εφαρμογών, με πιο αντιπροσωπευτική, την κατασκευή κουβερτών, που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις υποθερμίας ή θερμοπληξίας.

[2] Ενδεικτική αναφορά στα τέσσερα σχέδια του καλλιτέχνη Τόπος 1, 2, 3, 4  (2011), τα οποία είχαν παρουσιαστεί στην ατομική του έκθεση Ζήτημα Πίστης, Γκαλερί Elika, Αθήνα, 2013 κι αποτελούν σημείο αναφοράς στο έργο του, ήδη από παλαιότερα.

[3] Έργο που παρουσιάστηκε στην έκθεση Τhe Symptom Project 05/ Α-στοχία Παλαιό Νοσοκομείο Άμφισσας, 2014.

[4] Αναφορά/ μεταφορά στο πρότυπο της γλώσσας ως “συστήματος σημείων”, όπως την εισήγαγε ο γλωσσολόγος Ferdinand de Saussure.


Λεζάντες έργων:

1. Terrain # 3 & Terrain # 4,  2014,  γύψος και μεταλλική βάση.

Άποψη έκθεσης: Παντελής Χανδρής, Stealth, Γκαλερί Elika, Αθήνα, 2015. 

Ευγενική παραχώρηση του καλλιτέχνη.

2. Camping Tent, 2014, φύλλο mylar.

Άποψη έκθεσης: Παντελής Χανδρής, Stealth, Γκαλερί Elika, Αθήνα, 2015. 

Ευγενική παραχώρηση του καλλιτέχνη.

_______________________________________________________________________________


Η γκαλερί Elika παρουσιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Παντελή Χανδρή, με τίτλο ‘Stealth’, έως 18 Απριλίου 2015. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εκτύπωση
Περισσότερα
ameτρια - Μουσείο Μπενάκη και Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ: Κριτική έκθεσης
17.07.2015 16:18
Η έκθεση “ameτρια” προέκυψε, στο πλαίσιο της συνεργασίας του Μουσείου Μπενάκη με το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, από την επιλογή έργων των συλλογών των δύο φορέων, το συνδυαστικό εύρος των οποίων εκτείνεται από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εικαστική σκηνή, εγχώρια και μη. Η συμπαρουσίασή αυτή διακρίνεται από έντονη ποικιλομορφία και το ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο της συνίσταται στο ότι παραβλέπονται οι αρχές οργάνωσης στις οποίες υπόκειται, συνήθως, μια συλλογή.
Αποθήκευση ως:  Η Μνήμη του Κόσμου κι ο Κόσμος της Μνήμης
09.03.2015 16:45
Μνήμη: μια έννοια η οποία διαρκώς επανέρχεται κι αναφέρεται σε ένα ευρύ φάσμα των επιστημών, της νευροβιολογίας, της ψυχανάλυσης, αλλά και της ιστορίας, της λογοτεχνίας, της αρχιτεκτονικής και των τεχνών εν γένει. Η μνήμη ως δεξιότητα και λειτουργία ανάκτησης πληροφοριών σχετικά με παρελθόντα γεγονότα και γνώσεις. Η μνήμη ως το πάγωμα του χρόνου κι ως επέκταση του περασμένου στο βιούμενο και στο επερχόμενο.
Studios 2014 - metamatic: taf: Κριτική έκθεσης
12.01.2015 16:15
Η έκθεση Studios 2014, διαμορφώνεται από την πρόθεση της συνδυαστικής παρουσίασης κάποιων ενδεικτικά επιλεγμένων αποφοίτων από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της περασμένης ακαδημαϊκής χρονιάς. Επιδίωξη, όπως αναφέρεται ήδη από το δελτίο τύπου, να σκιαγραφηθούν οι τάσεις που διαμορφώνονται μέσα στους κόλπους του νέου δημιουργικού δυναμικού.
Imported Schemes, της Βαλίνιας Σβορώνου: Κριτική έκθεσης
05.01.2015 11:10
Η έκθεση της Βαλίνιας Σβορώνου διακρίνεται από μια κινητικότητα μεταξύ σφαιρών, όπου το υλικό και η σκέψη προκύπτουν από τον ψηφιακό χώρο, πραγματώνονται στον ενδιάμεσο, για να αφήσουν το αποτύπωμά τους, τελικά, στον υπαρκτό χώρο. Στον πυρήνα της πρακτικής της βρίσκεται το διαδίκτυο και τα νέα μέσα εν γένει, τα οποία ανάγονται σε ουσιαστικό εργαλείο υλοποίησης αλλά και άντλησης σχηματισμών, μέσα από το ευρύ πλαίσιό τους.
Christiane Löhr - Bernier/Eliades: Κριτική έκθεσης
15.12.2014 14:47
Στο έργο της Christiane Löhr, η φύση μετατρέπεται σε πεδίο καλλιτεχνικής πραγμάτευσης με έναν παράδοξο και κάθε άλλο παρά κυριολεκτικό τρόπο. Η δημιουργός απομονώνει υλικά από το φυσικό περιβάλλον κι επικεντρώνεται στις φόρμες που αυτά ενέχουν, άλλοτε αναπαράγοντας την εσωτερική δομή τους κι άλλες φορές χρησιμοποιώντας τα ως καθαυτό υλικό για το πλάσιμο νέων δομών. Σε αυτήν τη λογική, μετατοπίζει χωρικά τη διαδικασία της εικαστικής της δράσης κι ανιχνεύει εν δυνάμει πιθανότητες σύνθεσης σε κάθε λογής στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος.
Η Ελάχιστη Δομή - Ρομάντσο: Κριτική έκθεσης
10.11.2014 13:04
Η έκθεση Η Ελάχιστη Δομή, περιστρέφεται γύρω από το ζήτημα της κατοίκησης, ως έκφρασης και υπόστασης της κοινωνικής ζωής κι ως έμπρακτης οικειοποίησης του χώρου∙ εκκινεί από έναν προβληματισμό που εκφράστηκε ήδη από τα χρόνια του Ρομαντισμού, οπότε υπογραμμίστηκε η σημασία του φυσικού στοιχείου για τον άνθρωπο. Το ζήτημα αυτό δεν έπαψε ποτέ να απασχολεί μια σειρά μελετητών από το φάσμα της φιλοσοφίας και της αρχιτεκτονικής μέχρι και σήμερα.
Cropping Up, της Μαρίας Λοϊζίδου: Κριτική έκθεσης
23.10.2014 10:29
Χώρος κοινωνικός και ιδιωτικός, η συνάντηση, η παρατήρηση, το υπόλειμμα· ό, τι αναφύεται μέσα από αυτήν τη συνθήκη· η ατομική έκθεση Cropping Up της Μαρίας Λοϊζίδου κινείται γύρω από γνώριμες για την ίδια ιδέες και σκέψεις, αποδοσμένες με μια ιδιότυπη δομή και παρουσίαση.